10-08-17

Lechweg (125 km) (10-18/07/2017)

De Lechweg

Ik leerde dit langeafstandswandelpad kennen via een aflevering van Stapland op de zender Evenaar en was meteen verkocht. Deze route was het eerste pad in Europa dat het label van 'Leading Quality Trail-Best of Europe' kreeg wat garant staat voor onverharde paden, afwisselende route en gemakkelijk toegang tot openbaar vervoer en accomodatie. Ondertussen zijn er in Europa al 13 langeafstandspaden die het label gekregen hebben. Wandelgezelschap werd snel gevonden, logies en bagagetransfer geboekt en we keken uit naar dit nieuwe wandelavontuur.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

 

Achtergrondinformatie

 

De Lechweg is 125 km lang en verkent de Lechvallei van het bronnengebied bij Formarinsee (Oostenrijk) tot de Lechfall in Füssen (Duitsland). Je start in de regio Voralberg om vervolgens via Tirol nog een stukje Allgau mee te pakken. Deze rivier staat gekend als één van de laatste wilde rivierlandschappen in Europa en doet tussen Stanzach en Forchach aan de rivierlandschappen in Alaska denken. Om dit gebied dan ook te beschermen, is het Naturpark Tiroler Lech opgericht.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

De route is duidelijk bewegwijzerd met een 'L' zowel beschilderd op stenen of bomen of via wegwijzers. Je moet echt moeite doen om verloren te lopen. Een officiële wandelgids is er niet maar je vindt wel enkele Duitstalige wandelgidsen terug. Wij gebruikten het gidsje van Esterbauer omdat het altijd leuk is om nog wat extra achtergrondinformatie te hebben. Voor de route zelf heb je het eigenlijk niet nodig maar het is superlicht, compact en er staan goede kaartjes in.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

De heel interessante website van de Lechweg biedt ook heel veel informatie en je vindt er een pdf-file met een beknopt overzicht en informatie per etappe. In principe heb je met dit al genoeg informatie. De website deelt de Lechweg in in verschillende delen zodat je vrij je etappe-indeling kan plannen met gemakkelijk toegang tot logies en openbaar vervoer. Maar er wordt ook een suggestie gedaan op basis van 6, 7 en 8 dagen. Wij kiezen om de route in 8 dagen te stappen met zelfs een rustdag. Het is tenslotte vakantie en er moet tijd genoeg zijn om te kunnen genieten van de bezienswaardigheden onderweg of een terrasje. Daarnaast maken we het ons nog gemakkelijker en boeken we ook bagagetransport die ons ook van Füssen naar Lech brengen via een shuttleservice. De logies boeken we via booking.com maar op de website vind je heel wat suggesties terug waarbij Lechweg vriendelijke logies aangeduid worden als Lechpartner.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

De wandeling is zeker geen alpine bergwandeling en is geschikt voor wandelaars met een normale basisconditie. Ik heb ergens gelezen dat je het kon vergelijken met een wandeling in het Duits middelgebergte. Mij zei dat toen nog niet veel :-). Ondertussen weet ik dat de route regelmatig klimt en daalt maar nergens lang of steil. De paden zijn goed begaanbaar al moet je vooral bij de eerste etappe goed uitkijken waar je je voeten neerzet en zijn er af en toe passages op de valleiflank langs smalle paadjes met veel boomwortels en losse stenen. Daarnaast kom je ook vlakke stukken tegen waarbij er over brede grindpaden vlak langs de Lech wandelt en de kuitspieren en knieën wat rust krijgen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

 

Etappe-indeling

 

1. Formarinsee - Lech am Arlberg: 14.2 km (100m stijgen, 673 m dalen)

2. Lech am Arlberg - Gehren (Warth): 12.5 km (552m stijgen, 497m dalen)

3. Gehren (Warth) - Walchen (Steeg): 15.5 km (279m stijgen, 624m dalen)

4. Walchen (Steeg) - Elbigenalp: 16 km (548m stijgen, 583m dalen)

5. Elbigenalp - Vorderhornbach: 18.5 km (635m stijgen, 713m dalen)

6. Vorderhornbach - Weissenbach: 15.8 km + ca. 5 km extra met Baichlstein (480m stijgen, 575m dalen)

7. Weissenbach - Pflach (Reutte): 18.9 km (490m stijgen, 525m dalen)

8. Pflach (Reutte) - Fuessen (Lechfall): 15 km + ca. 6.5 km extra met bezoek koningskastelen (910m stijgen, 945m dalen)

Afstanden zijn onze kilometers opgenomen met GPS en er kan dus wat afwijking opzitten.

 

Van dag tot dag

 

Etappe 1: Formarinsee - Lech am Arlberg (10/07/2017)

 

De start van de Lechweg bevindt zich aan de Formarinsee en is enkel te bereiken via een tolweg. Het startpunt is gemakkelijk te bereiken vanuit Lech met het openbaar vervoer (lijn 7, €17 enkele rit). Aan de bushalte Post staan er al heel veel wandelaars te wachten om de bus te nemen van 9.11u. Iets na 9u komt er een panoramabus af en de chauffeur zegt dat iedereen mag instappen omdat hij ook naar de Formarinsee rijdt. Op die manier kan de lijnbus de wandelaars aan de halte Rufiplatz ook meenemen. Voordeel van deze bus is dat we ook uitleg krijgen al verstaan we niet altijd alles. Via een smalle, kronkelende tolweg rijden we naar boven om na een goed halfuur het eindpunt van de weg te bereiken. 'En masse' verlaten we de bus.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Hier ligt het officiële startpunt van de Lechweg maar we willen eerst nog een blik werpen op de Formarinsee op 5 minuutjes wandelen. Ondertussen hebben de wandelaars zich in alle richtingen verspreid en na de obligate foto bij het vertrekpunt zijn we klaar voor de 125 km lange Lechweg die ons in 8 dagen van de Formarinsee naar Füssen (Duitsland) zal brengen. Door het 'European Leading Quality Trail' hebben we dan ook hoge verwachtingen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

De 1° etappe is vooral een dalende etappe waarbij we starten op 1870 m en afdalen naar 1445 m. We passeren onmiddellijk het Steenbokmonument, opgericht ter herinnering van de invoering van steenbokken in 1958 die met uitsterven bedreigd waren. We kruisen de eerste koeien met rinkelende bellen op het pad en volgen een smal paadje dat langs een droge beekbedding loopt. Het is geen technisch paadje maar je moet toch wel uitkijken waar je je voeten plaatst door de rotsige ondergrond. We lopen hier door het brongebied van de Lech en wat verder loopt er al wat water door de beek die de Formarinbach heet en zien we water uit de grond opborrelen. De beek wordt breder en breder en er volgt een mooi stukje door bos met plankenpaden over de Formarinbach. We steken nog de Johannesbach over en wat verder de Spüllerbach. Vanaf de samenvloeiing van de Formarinbach en de Spüllerbach spreken we van de Lech.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Voor de eerste maal valt ons de turquoise kleur op die de Lech zo kenmert. De route blijft in de buurt van de Lech afwisselend door bos en weiden vol bloemen en vlinders. Langs het pad zijn ook voldoende banken en zelfs af en toe BBQ-plaatsen met picknickbanken. Alles heel verzorgd en proper!

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Voor het dorpje Zug nemen we een korte pauze op een rustbank met een mooi zicht op de Lech en het dorpje. Wat verder passeren we een golfterrein en blijkbaar moest de Lechweg daarvoor aangepast worden want we klimmen nu terug wat langs de valleiflank. Uiteindelijk komen we uit aan het dalstation van de Zuberbergkabelbaan. We blijven de Lech volgen tot net voor Lech am Arlberg waar je sneller naar Lech kan maar de hoofdroute volgt een kleine omweg via de flank van de Tannberg. Dit is zeker een aanrader. Langs het woudzwembad en enkele weiden gaat het omhoog de Tannberg op. En plots - bij het verlaten van een bosje - komt het eindpunt in zicht en krijg je een mooi panorama op Lech am Arlberg. We passeren enkele kunstwerken en moeten nog een laatste steile afdaling nemen naar het centrum. En hier voel ik de lange afdaling en steekt stekende kniepijn op die af en toe de kop opsteekt. Voetje voor voetje gaat het naar beneden en ik ben blij als we aan de oude gerestaureerde voetgangersbrug over de Lech staan, het eindpunt van vandaag. Hopelijk wordt die knie geen spelbreker voor de rest van de Lechweg :-(

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

 

Etappe 2: Lech am Arlberg - Gehren (Warth) (11/07/2017)

 

Iets voor 10u staan we aan de Rufiplatz klaar voor de tweede etappe op de Lechweg. We klimmen onmiddellijk een stukje naar een panoramaweg en stappen onder de Rüfikopfkabelbaan door. De gilet gaat onmiddellijk uit en de rest van de dag kunnen we net als gisteren in T-shirt wandelen. We blijven op gelijke hoogte wandelen met zicht op het Lechtal en de Tannberg. Een mooi wandelpad langs de Walkerbach leidt ons tenslotte tot boven Stubenbach. Een terugblik richting Lech toont ons een prachtig zicht op de bergen die we gisteren passeerden.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

De lechweg volgt verder het panoramapad tot plots koeien het pad blokkeren. Een koe denkt dat ze een stier is en bespringt de andere koeien. Als we naderen gaan ze niet echt uit de weg en moeten wij de graskant opzoeken. Ik ben dan ook opgelucht als we gepasseerd zijn want er zijn toch al wat wandelaars gewond geraakt deze zomer.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We dalen nu af en krijgen even zicht op de Lech die hier door een diepe kloof stroomt. Er volgt een golvende passage door weiden tot we een beekje moeten oversteken. Het is hier zo mooi en rustgevend dat we de tijd nemen voor een rustpauze en genieten van het geluid van het stromende water en het uitzicht. Bij een volgende beek ligt er zelfs nog heel wat sneeuw (ijs) waarbij het water een deel weggespoeld heeft en er zich een tunnel gevormd heeft.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Enkele MTB'ers kruisen ons en we vragen ons af hoe het hun lukt om al fietsend hier te geraken zeker als we het vervolg van het wandelpad zien. Er volgt een steile afdaling met rotsen en trappen tot het volgende beekvalleitje en daarna klimmen we terug over een kronkelend, steil pad. We kunnen terug een korte blik werpen op de Lech diep onder ons en met zicht op de Biberkopf stappen we door een weide. De eerste huizen van Warth komen in zicht maar het duurt nog even vooraleer we deze bereiken.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We dalen af naar de Lech en het is tijd voor de lunchpauze op de oever van de rivier. Via de Gaisbrücke steekt de Lechweg de Lech over en volgt een korte maar steile beklimming naar de voet van Warth. Je kan hier ook een kortere maar steiler alternatief nemen naar het centrum maar de hoofdroute volgt een mooi breed, langzaam klimmend pad door het bos. Aan een rustbank moeten we een klein, smal, avontuurlijk paadje inslaan dat kronkelt tussen de bomen en boomwortels. Echt een boswandeling! Eenmaal uit het bos is Warth niet ver meer. Langs de Naturbadesee bereiken we het kleine centrum. Langs de kerk en een oud Walserhuis verlaten we Warth weer snel langs een dalend paadje naar de Krumbach. Ik heb gelukkig geen last van de knie maar ik ben voorzichtig en daal langzaam. Over een schommelende hangbrug steken we de beek over en een panoromapad met zicht op Warth en omliggende bergen brengt ons bij Biobauern Gehrnerhof waar we overnachten. Net als gisteren zijn we nog niet lang gearriveerd of het begint te regenen. 

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

 

Etappe 3: Gehren (Warth) - Walchen (Steeg) (12/07/2017)

 

Na een goede nachtrust en een ontbijt met verse streekproducten staan we iets voor 9u vertrekkensklaar. We verlaten Gehren via een asfaltweg en passeren een mooi kapelletje. Wat verder gaat de Lechweg door een weide en moeten we onze weg zoeken tussen de koeienvlaaien op het pad. Na een kort stukje door bos bereiken we Lechleiten. We krijgen een mooi zicht op de omliggende bergtoppen rond Warth. Bij het verlaten van het dorpje passeren we een rotswand met een klettergarten (zowel voor beginners als gevorderde klimmers). Daar lopen we terug een weide in en verder volgt de Lechweg een mooi, golvend pad in het bos op de valleiflank hoog boven de Lech. Af en toe krijgen we mooie doorkijkjes op het berglandschap rondom.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We passeren een kleine parkeerplaats en daar begint de lange afdaling via een slingerende kiezelweg met haarspeldbochten naar de Lech. Gisteren hebben we de Lech vooral in de verte mogen bewonderen maar vanaf nu blijft ze onze metgezel tot het eindpunt, soms vlak naast de rivier en soms iets hoger in de vallei. De zon benadrukt de mooie turquoise kleur van het water. Er wordt ook aan waterrecreatie gedaan op de Lech en we zien een groepje aan canyoning doen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Bij de hoofdweg door de vallei gaat de Lechweg even langs deze baan tot Oberprenten maar het is er niet echt druk. Na Oberprenten worden we gehinderd door koeien op ons pad. Net als gisteren gaan ze hier ook niet uit de weg en moeten we ons van het pad begeven en tussen liggende koeien en de koeien op het pad verder stappen. Mijn hart gaat altijd wat sneller slaan. We lunchen net voor Steeg en de Lechweg klimt nog even vooraleer af te dalen naar de Lech in Steeg. We krijgen een mooi zicht op het kerkje van Steeg en bereiken het kleine centrum. De bedoeling was om in de supermarkt water aan te kopen maar ze houden hier blijkbaar ook siësta en de winkel gaat pas open om 15.30u. Onze watervoorraad zal wel voldoen want 2 uur wachten is net iets te lang.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Na steeg volgt de Lechweg een vlak pad naast de oever. Net voor Hägerau steken we de Lech over en komen we aan de Griesbachwaterval. Vlak erna bevindt zich een 'Kneippanlage', een soort openlucht-'wellness' waar je voeten kan onderdompelen in het ijskoude water. De regels zijn duidelijk. Niet langer dan 30-60 seconden zodat je geen onderkoelingsverschijnselen vertoont. Ik kan me wel voorstellen dat het voor vermoeide voeten wel deugd moet doen maar we passeren er nog wel om eens uit te proberen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

De Lechweg volgt een mooi, golvend pad naast de Lech door bos. Iets voor Dürnau buigt de route rechtsaf. Hier verlaten we de Lechweg om iets verder via een mooie voetgangersbrug de Lech over te steken en ons hotel Styrolerhof bereiken. We zijn vroeg en brengen de namiddag door met een terrasje en een duik in het zwembad. Dit is ook genieten. 's Avonds begint het terug te regenen. We treffen het wel met het weer overdag, ideaal wandelweer.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

 

Etappe 4: Walchen (Steeg) - Elbigenalp (13/07/2017)

 

Toen we wakker werden, gingen de wolken laag en was het licht aan het regenen maar bij vertrek om 8.45u was het gelukkig droog en is het ook gebleven de rest van de dag. Na een 500m stappen, stonden we terug op de Lechweg. Er volgde een kronkelend stukje door het bos langs het kleine dorpje Dürnau. Net voor Holzgau steken we de Lech over die we terug voor langere tijd verlaten. We bereiken Holzgau aan het mooi gelegen kerkje en dalen af naar de Dorpplatz waar we verschillende huizen met Lüftmalereien (een soort 'trompe d'oeil') kunnen bewonderen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

In Holzgau zijn er 2 varianten maar wij kiezen voor de hoofdroute waarbij we langs de Höhenbach klimmen in de mooie Höhenbachschlucht met steile rotswanden tot de Simms waterval. De natuur toont zich hier op haar mooist. De waterval stort zich met volle kracht naar beneden en ik ben onder de indruk. De nevel zorgt al dan niet voor verfrissing na de beklimming.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We klimmen verder tot voorbij de waterval en tot café Uta en wandelen nu hoog boven de kloof terug richting Holzgau. Bij een schuurtje hebben we opnieuw keuze tussen 2 varianten, deze keer nemen we het dalend pad naar de hangbrug over de Höhenbachschlucht. Deze hangbrug is één van de meest spectaculaire hangbruggen van Oostenrijk en is 200m lang en 110m hoog. We moeten er niet over maar deze attractie mag je niet missen. Aan de andere kant ligt er trouwens een geocache dus de motivatie is er wel om over te steken :-). Van de hoogte heb ik geen schrik maar het is wat wennen aan het wiebelen van de brug. In het midden van de hangbrug krijg je een mooi zicht op Holzgau en de kloof. Na het loggen van de cache keer ik al zekerder terug naar mijn wandelpartner die het even geprobeerd heeft maar teveel last heeft van hoogtevrees.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Vervolgens gaat de Lechweg tussen groene weiden verder met een mooi zicht op het Lechtal. Wat verder wandelen we op de valleiflank door bos op een zalig kronkelend, golvend smal paadje. Bij de picknickplaats 'Schöne Aussicht' is het tijd voor onze lunch waarbij we een mooi zicht hebben op de Lech die minder turquoise ziet door de regen van afgelopen nacht. Ondertussen is de zon er al weer doorgekomen. We dalen nu redelijk snel af tot aan brug over de Lech bij Stockach maar het gaat onmiddellijk terug naar boven voorbij een kapelletje en er volgt een pittige beklimming tot het dalstation van de Jöchelspitzbahn, een stoeltjeslift naar de hoger gelegen bergwereld. Wij ploffen ons neer op het terras van Berggasthof Sonnalm voor een verfrissend drankje en ijsje. Ook de zonnemelk wordt bovengehaald want de zon brandt.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Na deze deugddoende pauze volgt de Lechweg zijn route verder tussen golvende weiden tot het gehuchtje Seesumpf. Plots blijft mijn wandelpartner staan en wijst. Er staat een reetje/hertje in de weide te grazen. De wind zit goed en voetje voor voetje schuifelen we dichter. Er blijken er zelfs twee te zijn en het duurt een hele tijd voor ze ons opmerken. Wanneer ze ons opmerken, vluchten ze met grote sprongen het bos in maar wat verder zien we ze zich verschuilen. Een heel leuke en onverwachte ontmoeting!

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Bij Seesumpf klimmen we naar de Seesumpfkapel en dalen langs de kruisweg steil af naar de Lech in Bach. Gelukkig heb ik geen last meer van de knie. Daarna volgt een 3,5 km vlak stuk op de linkeroever langs de Lech tussen bloemenweiden en weiden met koeien. We passeren een openluchtzwembad en moeten daarna een stuk langs de hoofdweg tot we Elbigenalp bereiken. Waar de Lechweg de hoofdbaan verlaat, kunnen we verder wandelen langs deze baan tot ons logies. Maar we kiezen ervoor om de Lechweg nog wat verder te volgen langs de Lech en aan een zijweggetje naar ons logies te stappen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

 

Elbigenalp: rustdag (14/07/2017)

 

De weersvoorspellingen komen uit en het regent dan ook 's morgens. Heerlijk om lang te blijven liggen en nog wat te lezen in bed. Na het ontbijt toch de regenjas aan om het dorpje Elbigenalp te verkennen. Dit dorp is gekend voor zijn houtsnijkunst-school. Daar is er niet veel beweging maar wat verder is er een galerij met bijhorende beelden en uitleg. We lopen ook even naar de Geierwally-Freilichtbühne, een openluchtpodium met de rotsen als achtergrond maar kunnen er niets van zien. Vervolgens bezoeken we ook nog even de St. Nikolauskerk met barok interieur en prachtig beschilderd plafond. Daarna hebben we het zowat gezien en aangezien het nog altijd regent en geen beterschap op komst is, gaan we maar terug naar het appartement voor een luie namiddag die we vullen met lezen, verslag bijhouden en een etappe van de 'Tour de France' te kijken. Ik kan niet lang stilzitten en het doet deugd om terug naar buiten te gaan voor ons avondeten.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

 

Etappe 5: Elbigenalp -Vorderhornbach (15/07/2017)

 

Helaas is het slechte weer nog niet weggetrokken en moeten we vandaag voor de eerste keer de regenbroek en regenjas aantrekken. Gelukkig regent het niet constant zoals gisteren en passeert er maar af en toe een lichte regenbui. Maar het landschap heeft wel iets mysterieus met die lage regenwolken en opstijgende wolkenslierten.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Van Elbigenalp liep het pad vlak langs de Lech die bruin zag door de vele regen de vorige dag en nacht. Het water stond ook veel hoger en stroomde snel. Bij Köglen volgt er een klimmetje en steile afdaling door het bos naar Griessau. We steken de Lech over en via een weide komen we terug aan de rivier die we blijven volgen tot Haselgehr. Onderweg nemen we de tijd om wat geocaches te zoeken.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

In Haselgehr bezoeken we het St. Martin kerkje in Nazareen stijl (had hier nog nooit van gehoord). De bezienswaardigheid zijn de wanden die bekleed zijn met bladgoud waar heiligen in gegraveerd en beschilderd zijn. We verlaten nu de Lech en klimmen de valleiflank op tot de Doserwaterval. Deze waterval zou er niet altijd zijn en wordt volgens de legende door een draak geregeld. Volgens wetenschappers zou het eerder om een ondergronds meer gaan dat door het smeltwater overloopt.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Het klaart even op en we lopen door een weide met koeien met rinkelende bellen. Daarna klimmen we weer een heel stuk. De zon doet enkele schuchtere pogingen om door te breken maar uiteindelijk trekt het weer toe en lopen we letterlijk in de wolken. Het is ondertussen 12u gepasseerd en mijn maag is al goed aan het grommen. Plots zien we een jachthutje staan en de deur is niet op slot. Ideaal om te schuilen voor de lichte regen en droog onze lunch op te eten. Maar al snel breekt de zon terug door en kunnen we een blik op de Lechvallei werpen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We beginnen nu terug te dalen en volgen een smal, steil pad vol wortels naar beneden. Uiteindelijk komen we op een bredere bosweg en passeren we een wildvoederplaats. We moeten blijkbaar daar een afslag gemist hebben want verder zien we geen L-tekens meer van de Lechweg. Een blik op de GPS toont dat we inderdaad verkeerd zijn maar we kunnen onze weg vervolgen omdat we toch van plan waren om het Naturhaus op de Klimm brug te bezoeken dat niet op de Lechweg ligt. We dachten dat dit een soort bezoekerscentrum ging zijn met uitleg over de fauna/flora/landschap van het Naturpark Tiroler Lech maar het was meer een infopunt met toeristische folders en een tentoonstelling met kunstwerken over de Lech.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Daarna gaat het steil omhoog terug naar de Lechweg en de panoramaweg naar Martinau. Het pad gaat voortdurend op en neer en we moeten veel beekjes oversteken die over het pad lopen. Er volgt nog een pittig klimmetje met haarspeldbochten langs een rotswand en tenslotte begint de lange maar geleidelijke afdaling over een brede bosweg naar Martinau. Net voor Martinau slaan we linksaf een mooi weidepad in lopen we naar Vorderhornbach. Aan het kerkje ligt ons logies Gasthof Rose. Een beetje een verouderd pension maar je hebt er alles wat je nodig hebt. Deze etappe was de langste tot nu toe en door de vele hoogtemeters best wel vermoeiend.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

 

Etappe 6: Vorderhornbach - Weissenbach (16/07/2017)

 

Wanneer we opstaan, zien we een blauwe hemel met witte wolkjes. Zalig! Van Gasthof Rose staan we onmiddellijk op de Lechweg en we verlaten Vorderhornbach op een veldweg tussen weiden vol bloemen. Omdat de etappe voornamelijk plat en niet lang is, hebben we besloten om naar de top van de Baichlstein te stappen, de huisberg van Vorderhornbach en bekend als één van de mooiste uitzichtspunten op de Lech.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We verlaten de Lechweg thv. de brug over de Lech en nemen een heel smal paadje naar boven tot we op een bredere bosweg komen die we even volgen. Maar we worden al snel een steil pad ingestuurd die ons naar de top (1164m) brengt. We hebben er een prachtig zicht aan de éne kant op de Lech en Vorderhornbach en aan de andere kant op de 'Lechzopf' of 'vlechtende' Lech. De Lech verloopt nog volledig natuurlijk en de zijbeken zorgen voor toestroom van grind waardoor grindbanken ontstaan en de Lech zich splitst in verschillende takken en zich een weg zoekt en zo een vlechtend patroon onstaat. Omdat het de vorige 2 dagen geregend heeft, is de Lech jammer genoeg nog niet helder terug en kunnen we de mooie turquoise kleur niet zien maar het is toch indrukwekkend.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We dalen af via de bosweg die minder steil afdaalt en sluiten terug aan op de Lechweg aan de brug. We volgen nu de Lechoever naar Stanzach en voorbij Stanzach naar Forchach waarbij we langs de 'Lechzopf' lopen en de grindbanken en Lech van dicht kunnen bewonderen. Bij Forchach bereiken we de 100-jarige hangbrug over de Lech en nemen we eerst tijd voor onze lunchpauze. De Lechweg zelf gaat niet over de brug maar het is toch de moeite om er eens over te gaan want je hebt er een mooi uitzicht op de rivier. En er ligt ook een geocache :-).

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Voorbij de brug verwijdert het pad zich iets verder van de Lech en kronkelt tussen sparrenbomen met veel vlinders (dit is trouwens zo op de hele Lechweg) en bloemen. Via de Johannesbrug steken we de Lech over en verlaten de Lechoever om de Weissenbacher Baggersee te passeren. We zijn verrast van de diepblauwe kleur. Met het mooie weer zijn alle BBQ-plaatsen bezet door families en liggen er veel mensen te zonnen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

De Lechweg kruist verder een paar keer de Lech radweg (lijkt me ook de moeite) en we steken uiteindelijk de hoofdweg over om licht te stijgen langs golvende weiden. We krijgen een mooi uitzicht op Weissenbach maar de Lechweg maakt nog een kleine omweg en kronkelt langs de voet van de Moosberg, een kleine biotoop met vochtige en droge stukken. Uiteindelijk bereiken we de Weissenbach waar we even pauze nemen bij een 'Kneippanlage' om de voeten te verfrissen. Daarna is het niet ver meer naar het kerkje van Weissenbach en het centrum waar onze etappe eindigt.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We slapen deze keer in Naturparkhotel Florence en dat is een groot verschil met gisteren. Mooi, modern en heel lekker eten. Wat leuk is, is dat er een valkenkoppel een nest gemaakt heeft in de spar naast het terras. Constant vliegen de ouders af en aan met eten en horen we de kuikens piepen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

 

Etappe 7: Weissenbach - Pflach (17/07/2017)

 

Net als gisteren is het prachtig weer met geen wolkje aan de lucht. Via een tunnel onder de hoofdweg verlaten we Weissenbach en steken de Lech over. Het pad stijgt lichtjes en we steken de Rotlech beek over die uit een smalle kloof komt gestroomd. Daarna stappen we tussen sappige weiden naar Rieden. Er volgt voor de eerste keer een langer stuk op asfalt door Rieden en dalend naar een tunneltje onder de hoofdweg. We blijven de Lech een 3-tal km volgen. Onderweg is er een omleiding langs de hoofdweg voorzien voor renaturatiewerken maar andere Lechwandelaars die de Lechweg in omgekeerde richting stappen, hadden ons reeds verwittigd en gezegd dat we door konden. Ook fietsers reden door. Er was enkel één kraan bezig de oever te verstevigen en we konden zonder problemen passeren.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Na dit wat saaiere stuk steken we via een voetgangersbrug de rivier over en passeren het vliegveldje van Reutte waar we even daarvoor een vliegtuig een zweefvliegtuig zagen omhoogtrekken. Via een stukje groen langs de Lech met dam komen we in Platten. We verlaten nu de Lech terug voor langere tijd en klimmen langzaam richting Holz via een paadje langs een beek en een asfaltweg. Waar de Lechweg een onverhard pad inslaat richting de Panoramaweg, hebben we al een mooi zicht op het dalbekken van Reutte, een grotere stad in de Lechvallei.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

De Lechweg volgt nu een kiezelweg met mooie zichten op het brede dal en begint uiteindelijk geleidelijk te klimmen. Door de warme temperaturen sta ik al snel in het zweet. Maar het steilste stuk moet nog komen wanneer we een smal paadje inslaan dat ons via korte haarspeldbochten supersteil naar de Costarieskapel brengt. Het laatste stukje is zelfs beveiligd met kabels maar goed te doen. Ik denk dat dit de steilste helling van de hele Lechweg was. Boven moet ik eerst uithijgen maar we worden beloond met een prachtig zicht op de brede vallei van de Lech en Reutte. Ook de Costarieskapel is een bezoekje waard met een mooi altaar binnenin.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We nemen hier onze lunchpauze en met hernieuwde energie vatten we de afdaling aan via een kiezelweg die ons in veel bochten naar de Frauensee brengt. Bij het idyllische meertje liggen veel zonnebadende mensen en aan de Frauenseestube nemen we tijd voor een terrasje en een Almdudler.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We dalen daarna verder af via een stukje asfaltweg en een steil paadje richting Hinterbichl. Via een vlak pad bereiken we terug de Lech die we voor de voorlaatste maal oversteken en volgen de Lechweg naar het natuurgebied 'Pflacher Au'. Bij het oversteken van een beek steelt een koppel zwanen met jong de show. Ook waterhoentjes zwemmen er met kuikens. Er volgt een mooi paadje langs de beek door het gebied om tenslotte aaan een uitzichtstoren te komen. Er is nog net genoeg energie over om de toren te beklimmen en het natuurgebied vanuit de hoogte te bewonderen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Na het natuurgebied moeten we helaas een stukje door een industrieterrein. Dit stelt wel niets voor in vergelijking als bij ons. De Lechweg brengt ons nog langs een voetbalterrein en enkele viskweekvijvers naar Pflach. Iets voor bij de kerk bevindt zich ons logies Gasthof Zum Schwanen waar veel andere Lechwandelaars overnachten. 

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

 

Etappe 8: Pflach - Füssen

 

We zijn klaar voor de laatste etappe van dit mooie langeafstandswandelpad. We verlaten Pflach over de spoorweg en gaan onder de drukke weg naar Imst door. We lopen even parallel met deze weg boven ons maar slaan gelukkig al snel een stijgend pad in. We kunnen nog een laatste keer een blik werpen op de Lech die we pas in Füssen zullen terugzien.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Onderweg zien we plots een slangetje die nog wat beweegt maar de helft van zijn lichaam mist. Geen idee wat er gebeurd is? Misschien door een vogel? De Lechweg gaat op en neer tot de ruïne Sternschanze, een voorpost van de forten van Ehrenburg en Schlosskopf die we op de vorige etappe in de verte zagen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We dalen daarna op een steil paadje om uiteindelijk een lange, langzaam stijgende, brede kiezelweg door bos te nemen. We worden hier weer aangevallen door dazen. Bij een picknickplaats volgt de Lechweg een steil dalend pad richting de Alpsee. Maar ipv rechtstreeks naar de Alpsee te lopen, neemt de Lechweg een kronkelend pad terug naar boven om tenslotte kronkelend af te dalen over stenen en boomwortels naar 'de Israeliet', een steile rotswand.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

De knie houdt het vol maar ik ben blij als we de blauwe Alpsee bereiken. De Lechweg volgt hier de oever van het meer en we krijgen een eerste zicht op de wereldberoemde koningskastelen Hohenschwangau en Neuschwanstein van Ludwig II. Het wordt hier ook heel wat drukker wat we niet gewoon zijn. Tenslotte stijgt het pad hoog boven het meer en bereiken we een asfaltweg.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

De Lechweg slaat hier linksaf maar er staat een rondwandeling van 5 km in de wandelgids die beide kastelen passeert en door de Pollardschlucht gaat. Omdat deze kastelen wereldberoemd zijn, besluiten we om het extra toertje te doen. We komen wat verder aan een parking en passeren talrijke horecagelegenheden. Het is er een drukte van jewelste. Er is aan alles gedacht. Je kan met de paardekoets of bus naar kasteel Neuschwanstein dat hoog gelegen ligt. Maar ook te voet is het bereikbaar. Wanneer we de bosweg naar de Pollardschlucht willen nemen, zien we een bord met 'gesperrt' op. Blijkbaar is de kloof al sinds vorig jaar niet meer toegankelijk. We klimmen dan maar onmiddellijk naar kasteel Neuschwanstein, redelijk lastig! Boven heb je een mooi zicht op de Forggensee in de verte. De bergen zijn ook plots verdwenen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Daarna gaan we even binnen in het kasteel Neuschwanstein waar je geen ticket nodig hebt om de binnenhof te bezoeken. Het is er druk en toeristen staan aan te schuiven om het kasteel te bezichtigen. Dan gaan we naar de Marienbrücke, het gekende viewpoint. Het is er megadruk en drummen voor een plaatsje. Ik blijf er dan ook niet te lang op. Maar het is inderdaad wel een heel mooi zicht op het sprookjesachtige kasteel.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

We dalen vervolgens terug af en bezoeken het kasteel Hohenschwangau waar de binnenkoer en tuinen ook gratis te bezichtigen zijn. En dan is het tijd om terug naar de Lechweg te keren die een vlak pad volgt hoog op de valleiflank. Ondertussen begint de zon weg te gaan achter grote stapelwolken en horen we het in de verte rommelen. Omdat het hier snel kan gaan, stappen we goed door. Net voor Füssen doet de Lechweg nog een kleine omweg (zeker aan te raden) naar de top van de Calvarieberg waar we uitzicht krijgen op Füssen.

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Het gedonder en de dreigende wolken komen dichter en we dalen snel af langs een kruisweg tot we uiteindelijk terug de Lech en de Lechfall bereiken, het eindpunt van de Lechweg. De Lech stort zich over 5 treden in de smalle Lechkloof en het is een mooie plaats om de Lechweg af te sluiten na 125 km (+ nog de extra kilometers door enkele uitstapjes).

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Daarna is het nog een kilometertje stappen naar Füssen waar we onszelf belonen met een Lechweg-aandenken een coupe aardbei in het mooie, historische centrum. Net als we in het hotel zijn, begint het onweer en zijn we weer net op tijd binnen. Deze laatste dag werd uiteindelijk onze langste etappe met de meeste hoogtemeters!

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

 

 Foto's

 

Alle foto's kunnen per etappe teruggevonden worden op volgende link: https://www.flickr.com/photos/ambigirl/collections/721576...

 

Conclusie

 

Ik kan dit langeafstandswandelpad absoluut aanraden. Het is inderdaad niet erg zwaar voor iemand met een gewone basisconditie. Er worden wel wat hoogtemeters overwonnen maar beklimmingen of afdaling duren nooit lang. Wat zeer aangenaam is, is dat je bijna nooit op asfalt loopt zodat het opvalt als je dan wel eens op asfalt moet lopen. Het is ook geen saaie wandeling langs de oever van de Lech maar zoekt zowel de valleiflank als de oever op. Ook de vele bezienswaardigheden onderweg maken deze Lechweg een echte aanrader!!!

lechweg,oostenrijk,duitsland,leading quality trail,füssen,lech,langeafstandswandelroute,neuschwanstein,hohenschwangau,hiking,outdoor,wanderlust,wandelen,hangbrug,holzgau,formarinsee

Op naar de volgende 12 leading quality trails in Europa!

03-07-17

Fietsweekendje Maasfietsroute: Charlevilles-Mézières tot Namen (125 km) (17/18-06-2017)

Via 'Op Weg' (het tweemaandelijks tijdschrijft van de Grote Routepaden organisatie) leerde ik de Maasfietsroute kennen en zette die meteen op mijn to-do lijstje. Deze internationale fietsroute start in Pouilly-en-Bassigny, vlakbij de vestingstad Langres, een dorpje in het Franse departement Haute-Marne waar de Maas ontspringt en volgt de Maas tot de Maasmonding bij Hoek van Holland. De route is in zijn geheel 1150 km lang. Dit project is sinds 2015 in uitvoering en volgt bestaande fietsroutes maar zal uniform bewegwijzerd worden.

IMG_5056.jpg

Omdat de verplaatsing naar het beginpunt iets te ver was voor een weekendje kozen we om te starten in Charlevilles-Mézières (Frankrijk) en te eindigen in Namen met overnachting in Givet net voor de Belgische grens. Charlevilles-Mézières heeft een treinstation en een rechtstreekse trein rijdt vanuit Rijsel waar fietsen gratis op mee mogen. Voor ons (vanuit Gent) is Rijsel dan ook gemakkelijk te bereiken met de trein. Helaas had de trein in Frankrijk een vertraging van ca. 45 minuten en eenmaal op de trein liep de vertraging nog op zodat we er ongeveer 6 uur over deden om ter plekke te geraken. Het was al redelijk laat maar na het inchecken in onze chambre d'hôte namen we toch nog even de tijd om het stadje te verkennen en vooral het centrale plein Place Ducale (met uitnodigende terrasjes) is een bezoekje waard. We kropen toch iets later dan gepland in ons bedje.

Maasfietsroute, fietsen, fietsweekendje, Voie verte, Ravel, Maas, Dinant, Givet, Charlevilles-Mézières, Namen, citadel

Na een lekker ontbijt waren we klaar voor de eerste etappe van ongeveer 80 km na Givet. We moesten al een kleine helling beklimmen om de Maasfietsroute te bereiken in Montcy-sur-Meuse. Vanaf hier volgen we een biljartvlak fietspad langs de Maas. We worden onmiddellijk ondergedompeld in de rust en groene natuur. Af en toe passeren er plezierbootjes waarvan de opvarenden allemaal enthousiast zwaaien. Langs de meanderende Maas met sluizen en rustige dorpjes bereiken we Monthermé waar we de Maas oversteken en langs de andere oever verder fietsen. Er volgt een prachtig stuk langs Laifour waar de Maas tussen steile wanden en de rotsen Les Dames de Meuse stroomt. We zien zelfs een klein slangetje snel wegkronkelen van het fietspad.

P6170032.jpg

Na Revin moeten we normaal door een tunnel maar die blijkt afgesloten te zijn. Een kleine omleiding brengt ons terug op de Maasfietsroute. Er volgt nu een wat minder stuk langs de spoorlijn Charlevilles-Givet waarbij het continue klimmen en dalen is. Niet spectaculair maar toch vermoeiend. Net na een klim bij het schakelen schiet mijn ketting eraf maar deze ligt er snel weer op. Mijn fietspartner rijdt voor me en spot een klein vosje. Helaas was het alweer in het struikgewas gevlucht vooraleer ik er was.

P6170043.jpg

Ondertussen is het hoog tijd om te lunchen en terwijl we voor Revin heel veel bankjes tegenkwamen, zien we net nu geen enkel meer. Iets voor Fumay fietsen we terug aan de Maas en aan het adventure park vinden we dan toch een bankje en smaakt ons belegd broodje heerlijk. Met hernieuwde energie fietsen we verder voor de laatste 30 km. We passeren Haybes met verrassend grote kerk. Daarna gaat het noordwaarts verder en de Noordenwind laat zich ook meer en meer voelen in de bredere Maasvallei. Bij Ham-sur-Meuse verlaten we de Maas en moeten we een heuvelkam over en volgt er dus een pittige beklimming. Ik vermoed dat de kerncentrale van Chooz hier voor iets tussenzit dat we de route langs de Maas niet meer kunnen volgen. Boven volgt een zalige afdaling naar Chooz met zicht op de kerncentrale. Vanaf Chooz duurt het niet lang of ons eindpunt Givet met de citadel van Charlemont komt in zicht. Een terrasje met zicht op de Maas is onze beloning vooraleer we naar het hotel afzakken.

P6170082.jpg

De nachtrust was helaas iets minder deugddoend dan verwacht. Ze waren de kamers naast ons aan het schilderen en hadden waarschijnlijk daarom alle chauffages opgezet. Toen we in ons kamer binnenkwamen was het dan ook voor te stikken. En helaas was er 100m van het hotel een rockfestivalletje aan de gang. De oordopjes hielpen gelukkig bij mij om in te slapen maar rond 1u werd de volumeknop blijkbaar omhoog gedraaid voor een DJ. Uiteindelijk was het iets na 2u gedaan en konden we weer verder slapen.

P6180091.jpg

Na een iets te korte nacht waren we na een lekker ontbijtje terug fit om te vertrekken naar Namen. De Maasfietsroute liep tot nu toe samen met de Voie verte Trans-Ardennes  die in Givet eindigt. Er is blijkbaar geen duidelijke bewegwijzering naar de Belgische Grens maar de GPS-route brengt ons zonder problemen naar de Ravel ligne 156 aan het station van Agimont waar we de bewegwijzering terugvinden. Onze beenspieren worden al onmiddellijk opgewarmd in dit verbindingsstukje door enkele korte hellingen. Eenmaal op de Ravel is het terug zalig fietsen, licht dalend, tot Hermeton. Enkele rustige wegjes brengen ons terug aan de oever van de Maas net voor Hastière. Bij Hastière steken we de Maas over en volgt de Maasfietsroute zijn weg langs de oever. Er zijn hier werken en het is wat zoeken en tussen de putten rijden. Maar ook verder (en zelfs de rest van deze etappe) merken we dat de kwaliteit van het fietspad een groot verschil is met de Voie verte in Frankrijk.

P6180121.jpg

In Waulsort steken we via een sluis nogmaals de Maas over en moeten we een 7-tal km langs de N97 rijden zonder fietspad. Gelukkig is het zondagochtend en kalm maar ik kan me voorstellen dat het hier gevaarlijk rijden kan zijn. We passeren ondertussen de klimrotsen van Freyr en het kasteel van Freyr gekend voor zijn tuinen. Bij Anseremme zijn we blij dat we de weg kunnen verlaten en steken via een sluis de Maas over. Aan de andere oever is er een fietspadje maar je moet goed uitkijken waar je rijdt want het is meer een wandelpad. We passeren de Rocher Bayard, gekend voor de legende van de vier heemskinderen. Niet veel verder komen we aan in Dinant waar ons fietspad terug onderbroken wordt door werken. Maar het zal waarschijnlijk allemaal een verbetering zijn.

P6180143.jpg

In Dinant lunchen we op een terrasje en nemen we de nodige foto's van de citadel en kerk en de brug met verschillende saxofoons ter ere van Adolphe Sax. We rijden nu op de linkeroever verder op een tegelpad dat af en toe zelfs onderbroken wordt door een strook kasseien. De poep doet al wat pijn bij mij en het gehobbel helpt er ook niet veel aan. Er is hier duidelijk ook nog wat werk aan de winkel. Het is een warme dag vandaag en we zijn blij dat we ook af en toe in de schaduw kunnen rijden. Vanaf nu tot Namen loopt ook de N97 links van ons en fietsen we vooral langs dorpen en huizen. Het groen zien we aan de overkant op de valleiflank.

IMG_5190.jpg

Bij Profondeville is het tijd voor een pauze met een ijsje op het terras. Op de kaai is het heel druk en wordt er aan watersport beoefend en genoten van het mooie weer. Je krijgt er een instant-vakantiegevoel maar wij moeten verder voor de laatste 10 km. We passeren nog enkele mooie kasteeltjes en uiteindelijk komt de citadel van Namen in zicht. Ook hier zijn er voor de laatste maal werken en via een kleine omweg bereiken we de Samber die we oversteken om zo het centrum van Namen te bereiken. De bewegwijzering naar het station is perfect en even later staan we in het station. De terugrit naar Gent met overstap in Brussel verloopt zonder problemen.

P6170010.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Algemene conclusie: Het stuk in Frankrijk is veel rustiger, groener, fietsvriendelijker en veiliger dan in België. Dit wil niet zeggen dat de etappe in België niet aan te raden is maar je merkt duidelijk het verschil. Dinant is dan ook een hoogtepunt op deze etappe.

24-06-17

GR 5 etappe 12: Herentals-Abdij van Tongerlo (16,7 km) (11-06-2017)

Na een deugddoende nachtrust in Herentals staan we om kwart voor tien klaar aan het station om verder te stappen op onze tweedaagse op de GR 5 tot de Abdij van Tongerlo. Er staat reeds een auto op het eindpunt die ons naar Herentals terug kan brengen na de dagtocht. Er wordt een warme dag voorspeld en je voelt nu al dat het bakken gaat worden in de zon.

Herentals, kanaal Bocholt-Herentals, Olen, Driepottenfontein, Abdij van Tongerlo, GR 5, Nice, wandelen, hiking, Teunenberg, Sterschotsbos, , Buulmolen

We doorkruisen vlot het centrum langs het vredegerecht, stadsparkje, de Grote Markt met Lakenhal en de Sint-Waldetrudiskerk en verlaten aan een sluis het centrum en volgen het jaagpad langs het kanaal Bocholt-Herentals. Bij de brug van de N13 over het kanaal verlaat we de oever en stappen we over een veldweg naar het Albertkanaal dat we bereiken aan het sluizencomplex van Olen. Net na het Albertkanaal bereiken we de Buulmolen. We volgen nadien het Buulmolenpad tot het centrum van Olen, gekend voor de legende met de pot met drie oren voor Keizer Karel

Herentals, kanaal Bocholt-Herentals, Olen, Driepottenfontein, Abdij van Tongerlo, GR 5, Nice, wandelen, hiking, Teunenberg, Sterschotsbos, , Buulmolen

We passeren de Driepottenfontein en verlaten al snel het centrum van Olen om het domein Teunenberg te betreden. Dit domein was ooit een militair domein zoals veel groengebieden in deze streek. We zijn blij met de schaduw want het is warm. Het is er mooi wandelen door afwisselend gebied met open stukken en bos. Na dit groene stukje moeten we even tussen de velden stappen tot het volgende bos, het Sterschotsbos. Dit was vroeger ook een militair domein en dat zie je nog aan de betonwegen in het bos.

Herentals, kanaal Bocholt-Herentals, Olen, Driepottenfontein, Abdij van Tongerlo, GR 5, Nice, wandelen, hiking, Teunenberg, Sterschotsbos, , Buulmolen

Bij het verlaten aan het bos volgen we een weg richting Tongerlo en je merkt ook dat het hier drukker wordt. We lopen aan de achterkant van woonwijken tot de achterkant van de abdij van Tongerlo. Langs de Grot van OLV van Lourdes bereiken we de toegangspoort en de abdij.

Herentals, kanaal Bocholt-Herentals, Olen, Driepottenfontein, Abdij van Tongerlo, GR 5, Nice, wandelen, hiking, Teunenberg, Sterschotsbos, , Buulmolen

Klik op de foto voor de volledige reeks

Dit was terug een mooie etappe met interessante bezienswaardigheden en mooie groengebieden. Ik kijk al uit naar het volgende weekendje!  

21-06-17

GR 5 etappe 11: Westmalle abdij - Herentals (25 km) (10-11-2017)

In het tweede weekend van Juni stapten we verder op de GR 5. Eerst gingen we een tweedaagse met de rugzak doen en alles met het openbaar vervoer regelen maar op het laatste moment hebben we toch de plannen veranderd en met auto's gependeld vanuit Herentals.

GR 5, grote routepaden, Herentals, Westmalle, Westmalle abdij, Zoerselbos, Neerhof, watermolen Grobbendonk, Kleine Nete, Lovenhoek, wandelen, hiking, Nice

Afspraakplaats was het station Herentals en met één auto reden we naar de abdij van Westmalle, ons vertrekpunt. We worden langs rustige straten door woonwijken gestuurd naar de Jeugdherberg van Zoersel. Onderweg passeren we een GR 5 bank maar het is nog te vroeg voor een pauze. We nemen wel enkele foto's en de bewoner komt juist naar buiten om zijn postbus te legen. Hij blijkt de volledige GR 5 een tiental jaar geleden gestapt te hebben. We passeren ongemerkt de jeugdherberg (teveel aan het babbelen, denk ik) en krijgen dan ons eerste groot stuk natuur voorgeschoteld met het Zoerselbos. Het eerste deel door dit bos volgt een kaasrechte weg maar bij een wandelpoortje volgen we een kronkelend paadje tot het Boshuisje van Zoersel en de GR-wandelboom met kruising met GR 565.

GR 5, grote routepaden, Herentals, Westmalle, Westmalle abdij, Zoerselbos, Neerhof, watermolen Grobbendonk, Kleine Nete, Lovenhoek, wandelen, hiking, Nice

Vervolgens steken we de E34 over en nemen we onze lunchpauze bij een mooie visvijver. Er volgt nadien een wat minder stukje met meer asfaltwegen in de omgeving van Pulderbos waarbij we zicht krijgen op de molen van Pulderbos. Maar het duurt niet lang of het volgende mooie stuk natuur dient zich aan met het natuurgebied Lovenhoek. Er volgt nog een stuk bos bij Vorselaar om tenslotte het Neerhof, het zogenaamde 'kasteel van Grobbendonk' te passeren en de watermolen van Grobbendonk. Wat verder lopen we over een brugje waar de Aa in de Kleine Nete uitmondt en lopen we over een asfaltbaantje tussen de velden. Dit baantje leidt ons langs het militaire domein 'Kwartier Den Troon', een in 1951 opgerichte Britse militaire basis nu nog deels in gebruik. Bij de ingang verlaten we even de GR 5 om naar de ruïne OLV van Troon. De ruïne maakte deel uit van een augustijnenklooster en is een mooie, verrassende plaats.

GR 5, grote routepaden, Herentals, Westmalle, Westmalle abdij, Zoerselbos, Neerhof, watermolen Grobbendonk, Kleine Nete, Lovenhoek, wandelen, hiking, Nice

Het is nu niet ver meer naar Herentals en we passeren een café met tuinterras die ons uitnodigt voor een verfrissende pauze met het mooie weer. Het is hier zalig zitten maar we moeten nog 4 km verder. Maar die laatste 4 km zijn absoluut de moeite waard. De GR 5 volgt de kronkelende Kleine Nete tot net voor Herentals. Je verlaat kort na het café wel even de oever en een klein, overgroeid paadje werd bijna over het hoofd gezien om terug naar de Kleine Nete te stappen. In Herentals stoppen we aan het station en stappen we naar onze overnachtingsplaats en pikken we nog de auto op in Westmalle.

GR 5, grote routepaden, Herentals, Westmalle, Westmalle abdij, Zoerselbos, Neerhof, watermolen Grobbendonk, Kleine Nete, Lovenhoek, wandelen, hiking, Nice

Klik op de foto voor de volledige fotoreeks

Ik vond dit een heel mooie etappe met veel groen en onverharde wegen. Het was een warmere dag met veel zon en er is heel wat schaduw op deze route waardoor het aangenaam wandelen was. Een aanrader!

02-06-17

Het Maquis van Saint-Marcoult (17 km) (27-05-2017)

Met de temperaturen van 30°C die voorspeld waren, kozen mijn collega en ik voor ons geplande wandeling op zaterdag in het Hemelvaartsweekend voor een schaduwrijke boswandeling. We vonden inspiratie op de website www.originelewandelingen.be en kozen voor deze wandeling in Saint-Marcoult (deelgemeente van Silly) in de provincie Henegouwen. Je kan hier meer uitleg vinden en een gedetailleerde routebeschrijving.

P5270065.jpg

De wandeling is 17 km lang en verkent de boswegen van het Bois de Silly, het publiek pad 'Sentier du Bois de Ligne' in het privébos Bois de Ligne en als laatste het Bois d'Enghien. Tussenin moeten we de schaduw verlaten voor een lusje naar het dorpje Graty met kaatsplein en kasteel. We worden er via een mooi pad door de velden naar toegeleid maar zijn blij als we weer de koelte van het bos kunnen opzoeken na dit lusje. Bij het Bois d'Enghien verlaten we ook even het bos en moeten we in de volle zon klimmen naar een kapelletje. Het is puffen bij deze temperaturen maar we worden beloond met mooie vergezichten. We blazen uit in de schaduw aan de bosrand en ik zie een teek op mijn arm lopen die ik snel verwijder voor hij zich vastbijt.

P5270044.jpg

Daarna kronkelen we verder langs mooie paadjes door het Bois d"Enghien. Wat opvalt zijn de vele uitgebloeide boshyacinthen. Ik denk dat deze wandeling ook de moeite moet zijn als de boshyacinthen bloeien. Via hetzelfde 'Sentier du Bois de Ligne' keren we terug. We moeten daarna even langs een asfaltweg lopen om na een laatste beklimming door het Bois de Silly uitzicht te krijgen op het Maquis van Saint-Marcoult, een uitgestrekte vlakte die tijdens WOII gebruikt werd voor het droppen van wapens en ander materiaal voor het verzet. De geschiedenis van dit verhaal wordt verteld in 'MaquisStory' in de kapel van Saint-Marcoult.

P5270028.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

31-05-17

Schoonaarde revisited (GR 128; nr. 9; dagstappergids Oost-Vlaanderen): Groene wandeling langs broeken en donken (25-05-2017)

Voor de tweede maal eenzelfde wandeling? Normaal niet mijn ding maar mijn wandelgezelschap stelde 3 wandelingen voor waaronder deze. Ik was in de veronderstelling dat de dagstapperwandelingen uit editie 2 kwamen en herinnerde mij de mooie streek en koos dus voor deze dagstapper. Pas de dag voor de wandeling had ik door dat de wandeling uit de wandelgids 'de 50 mooiste dagstappers' kwam en dus al had gedaan. Maar het was ondertussen al bijna 8 jaar geleden en waarom niet eens een wandeling herbeleven?

En ik heb er terug van genoten. Veel stukken waren nog herkenbaar, andere waren helemaal uit mijn geheugen verdwenen. Deze dagstapper blijft een aanrader en deze keer ging het stukje langs de Schelde sneller. Waarschijnlijk omdat ik nu niet alleen was. Voor een gedetailleerd verslag verwijs ik naar mijn vorige blog. Maar ik laat jullie wel mee genieten van de foto's.

P5250094.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

18-05-17

GR 561 etappe 5: Nederlandse grens Luyksgestel - Valkenswaard (21,9 km) (14-05-2017)

Deze keer werd er een langere etappe op de GR 561 gestapt nl. 21,9 km van de Nederlandse grens bij Luyksgestel naar Valkenswaard in Nederland. We waren al verwittigd door Guido dat het een mooie etappe ging zijn en hij heeft niet gelogen. Voor het vervoer hebben we geen gebruik gemaakt van het openbaar vervoer omdat we op zondag er niet geraakten met de bus tot aan het startpunt. Je kan wel gemakkelijk van Valkenswaard naar Luysksgestel geraken met de bus maar dan is het nog een 2,5 km stappen tot de grens. Wij parkeerden dus één auto in Valkenswaard en reden dan met de andere auto naar de grens om nadien de auto terug op te pikken.

P5140001.jpg

Op de grens stappen we meteen een onverharde veldweg in die ons langs het Centerparks Vossemeren brengt. Er liggen hier ook 2 leuke geocaches. Daarna gaat het Nederland in waar we langs vlakke, uitgestrekte velden stappen tot aan de Keunensloop. We volgen dit beekje op een fietspad totdat we een bos ingestuurd worden waar we over een mooi pad stappen. Een ideale plek ook om te picknicken en er zijn bankjes genoeg.

P5140028.jpg

Na het oversteken van de Burgemeester Aartslaan volgt een nog mooier stukje totdat we plots bij een mooie plek aankomen gekend als 'Het Schut'. Na dit mooi paradijsje lopen we even terug tussen de velden om al snel het bos weer in te duiken en de drukke verkeersweg Hasselt-Valkenswaard over te steken. Daarna gaat het verder in bos en langs een rustige weg om bij de plaats 'De Hoek' terug bij de drukke Luikerweg te belanden. Gelukkig laten we de drukte snel achter ons en dan volgt het hoogtepunt van deze etappe: het natuurreservaat de Malpie, een mooi heidegebied.

P5140073.jpg

Het is een mooie lentedag maar net als we de heide bereiken, hebben de grijze wolken ons ingehaald en begint het te regenen. De regenbui duurt gelukkig niet te lang en even later schijnt terug de zon. Bij het eerste deel kwamen we bijna geen wandelaars tegen maar hier is het toch drukker. Aan de rand van het gebied loopt ook de Dommel die we even kunnen zien maar net voor we de Venbergse Molen bereiken, stoten we weer op het kronkelende riviertje. Het is hier druk omdat dit stuk voor watertoerisme gebruikt wordt en je met de kano een stuk kan afvaren. Lijkt me wel leuk. Aan de watermolen is er ook een terrasje en we besluiten dan ook om even te genieten van een korte pauze. Daarna is het niet ver meer naar Valkenswaard dat bereikt wordt via rustige wegen door woonwijken.

De Dommel

Klik op de foto voor de volledige reeks

Een hele mooie etappe door een bosrijk gebied waar je je af en toe waant in een heel afgelegen landschap. Een aanrader.

11-05-17

Sint-Kruis-Brugge en Ver-Assebroek: twee luswandelingen uit de wandelgids West-Vlaanderen (18,8 km) (06-05-2017)

Tijdens het wachten op de nieuwe topogids van GR 5A wordt de vrije tijd om te wandelen opgevuld met luswandelingen. Dit keer ging het richting Brugge om 2 wandelingen uit de Dicht-bij-Huis wandelgids West-Vlaanderen (editie 2012) te stappen. We kozen voor nr. 5 (Sint-Kruis-Brugge, Kastelentocht langs de Damse Vaart, 8.7 km) en nr. 6 (Ver-Assebroek, Landelijk wandelen op een boogscheut van Brugge, 10.1 km).

P5060228.jpg

In Sint-Kruis-Brugge was het druk maar gelukkig was er nog een plaatsje op de P&R. We verlieten onmiddellijk de drukte en kwamen in de rust van de Bisschopsdreef die naar het kasteel Rooigem leidde, een vroeger buitenverblijf van de bisschoppen. Van het kasteel zelf krijgen we niets te zien. Daarna komen we op het platteland en passeren we het kasteel Nieuwenhove dat ook onzichtbaar blijft. Tenslotte draaien we de Spijkerdreef in omzoomd door dubbele rijen populieren tot het kasteel De Spijker te stappen. Hier zou ik ook wel willen verblijven voor een tijdje.

P5060211.jpg

We stappen langs 2 kapelletjes en slaan dan de Spijkerwegel in, een leuk paadje tussen de velden. Maar al snel staan we weer op asfalt om tot aan het Zuidervaartje te stappen, idyllisch tussen populieren. Het vaartje brengt ons naar de Damse Vaart die we volgen langs een drukke baan, gelukkig wel op een afgescheiden fietspad. De Lamme Goedzak passeert ons, een toeristisch boottochtje tussen Brugge en Damme. Uiteindelijk slaan we een smal baantje in dat naar het Zuidervaartje terug gaat en verder naar Sint-Kruis-Brugge. De autobestuurders die ons passeren hebben weinig respect voor 2 wandelaars en vertragen niet en we worden in het gras gedwongen om te stappen. Aan het Zuidervaartje verlaten we het drukke baantje om langs een rustig fietspad verder te stappen. We vinden een mooie picknickplaats en met zicht op een frisbee-toernooi genieten we van de lunch. Daarna gaat het via enkele woonwijken en een parkje terug naar het beginpunt.

P5060264.jpg

Vervolgens rijden we naar Ver-Assebroek waar we door verbodsborden niet inmogen. Maar bij de Kerkdreef kunnen we er gelukkig wel in en parkeren ons in de eerste straat van de woonwijk omdat we verder ook niet doorkunnen. Er blijkt een koers gepland te zijn maar een blik op het kaartje toont ons dat we vanaf hier gemakkelijk kunnen aansluiten op de route. We stappen eerst langs de Assebroekse Meersen en gaan dan verder door het Beverhoutsveld, met zijn mooie dreven en uitgestrekte velden. Ik was hier nog recent voor een geocache-toertje en verkende dit gebied ook via een eerdere wandeling uit Groot Wandelboek Vlaanderen en de eerste etappe op GR 129 maar het blijft genieten. Na het Beverhoutsveld keren we terug naar de Assebroekse Meersen om naar het startpunt uit de wandelgids te stappen. De koers is er in volle gang en we stappen snel door om de harde muziek en commentaarstem te verlaten. Wat verder verlaten we onze route en staan we snel terug aan de auto.

P5060284.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Het was mooi wandelweer en ik heb genoten van beide wandelingen. De eerste was iets meer verhard en langs drukkere wegen maar toch aangenaam. De tweede wandeling is natuurlijk pure rust en uitgestrektheid en absoluut een aanrader.

09-05-17

Wandelen rond Redu en Lesse

Deze keer geen uitgebreid verslag want de wandelingen waren kort maar een foto-impressie. De wandeling rond Redu bood enkele mooie uitzichten oa op het ESA-station en was ca. 5,5 km lang. De wandeling (Promenade de la Virée à Chêne) met start in Lesse is 4,5 km maar wij hadden uiteindelijk 6 km op de GPS staan met aan- en uitlooproute. Deze wandeling verliep door het bos en het eerste deel liepen we langs de Lesse.

P4290073.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

21:02 Gepost door Ambigirl in Ardennen, Vakantie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: redu, lesse, wandelen, boekendorp, esa |  Facebook |

02-05-17

GR 5 etappe 10: Wuustwezel - Abdij Westmalle (20,9 km) (23-04-2017)

Na een deugddoende nachtrust en een heerlijk ontbijt zijn we om half tien vertrekkensklaar voor de tweede dag op onze tweedaagse. Deze keer stappen we iets meer kilometers (20,9 km) en volgen we de GR 5 van Wuustwezel naar de abdij van Westmalle.

De kleine Aa

We stappen aan de Gasthuishoeve in de Gasthuisdreef en wandelen meteen tussen het groen. Wat verder draait de GR 5 het Uilenbos in en volgen we een leuk, kronkelend paadje door het bos. Een mooie start van deze etappe. Bij het verlaten van het bos komen we aan een grote waterplas die behoort tot het Groot Schietveld. Dit terrein is militair domein en niet toegankelijk. We volgen de GR langs het Groot Schietveld en na het oversteken van de N133 maken we een lus rond het natuurgebied Het Marum, dat vroeger als veiligheidszone diende van het Groot Schietveld. Dit stuk is alleszins de moeite.

Daarna volgt een minder stukje naar en door Brecht waarbij je onder de spoorlijn stapt bij het station Noorderkempen en onder de E19 via de Koetunnel. Enkele paadjes door een woonwijk brengen ons in het centrum waar we op zoek gaan naar een café. We belanden in het gezellige fietscafé Den Doortrapper voor een korte pauze. Vervolgens passeert de GR 5 het mooie parkje van Brecht en verlaten we terug via woonwijken de bebouwde kom om naar het kanaal Dessel-Schoten te stappen. 

P4230069.jpg

We stappen 1,3 km langs het kanaal en steken het kanaal over bij brug 11. Straatnaambordjes als Abdijlaan en Westmallebaan tonen aan dat we ons eindpunt naderen. Het traject op de kaart is wel zo goed als kaarsrecht en we hebben wat schrik dat het saai gaat zijn maar het viel wel mee. We krijgen zicht op de Abdij van Nazareth, een cisterciënzerinnenabdij. De Trappistinnen maken voornamelijk liturgische gewaden, vlaggen, kaarsen en zepen.

P4230103.jpg

En van de éne religieuze plaats gaat het naar de volgende nl. het bedevaartsoord Drieboomkensberg in het Molenbos. We stappen een hele tijd door het bos tot we plots aan de muur van de Trappistenabdij van Westmalle staan. In de abdij is er een hoeve, drukkerij, kaasmakerij en natuurlijk de gekende brouwerij. Het domein zelf is niet toegankelijk. We stappen dus rond de abdij en passeren de hoofdingang en via de oprijlaan komen we aan de N12 en café Trappisten, ons eindpunt.

P4230113.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Deze etappe was alleszins beter dan onze vorige etappe met veel onverharde stukken en vooral het stuk langs Het Marum en door het Molenbos zijn de hoogtepunten van deze wandeling.

27-04-17

GR 5 etappe 9: Kalmthout Kijkuit - Wuustwezel (12,9 km) (22-04-2017)

Nu het lenteseizoen volop begonnen is, is het tijd om ook weer verder te stappen naar Nice op de GR5. We kozen terug voor een tweedaagse met rugzak. Praktisch parkeerden we de auto op het eindpunt aan het Café Trappisten in Westmalle en gingen dan met bus 410 naar Antwerpen Centraal en namen van daaruit de trein naar het station Kalmthout Kijkuit. Ons groepje is ook uitgebreid met een persoon extra en we wandelen ondertussen al met 4. En we zijn ook op stap met de nieuwe topogids. Het is wat wennen aan de nieuwe lay-out maar we zijn er tevreden over. Vooral de pictogrammen op de kaarten vinden we een pluspunt. Iedereen kent het wel dat hij een bankje zoekt om te lunchen en er geen vindt en zich dan in het gras zet. En na de lunch passeer je natuurlijk iets verder een bankje. Nu zal dit niet meer gebeuren. Ook de bushaltes vind ik superhandig.

P4220019.jpg

P4220006.jpgBij het uitstappen van de trein bevinden we ons meteen op de GR 5. We stappen naar het centrum van Kalmthout en passeren de kerk om daarna al snel de huizen te verlaten. Deze etappe is een etappe door het platteland met weinig hoogtepunten en veel verharde wegen. We passeren het gehucht Achterbroek en zijn blij als we eindelijk een stuk onverhard mogen stappen door het Pastoorsbos. De passage is echter niet lang en we komen in Sterbos waar we bij het privé-kasteel de mooie Mastendreef inslaan. Ik ben hier ooit gepasseerd op een eerdere dagstapper. Daarna gaat het naar Wuustwezel waar we door enkele woonwijken stappen om thv de kerk de GR5 te verlaten en naar onze B&B de3vinkjes te stappen.

P4220025.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Een korte en mindere etappe deze keer maar we vermoeden dat het alleen maar beter en beter zal worden.

 

20-04-17

Het Burreken: Vuursalamander- en eikelmuiswandelroute (15,2 km) (15-04-2017)

Deze wandelroute wou ik doen sinds ik de blogpost van Matthias gelezen had vorig jaar over de Vuursalamanderroute op zijn blog 'Mattie meets nature'. Het Burreken is een gekend natuurgebied in de Vlaamse Ardennen en de 2 wandelingen van Natuurpunt verkennen dit gebied uitgebreid. De wandelingen kunnen afzonderlijk gelopen worden maar ook gecombineerd tot een achtvormige wandellus.

P4150001.jpg

Wij parkeerden ons op een kleine parking aan de N8 en de goed bewegwijzerde aanlooproute bracht ons snel op de vuursalamanderroute. De eerste mooie vergezichten kregen we voorgeschoteld vooraleer we het echte natuurgebied introkken en afdaalden naar de Krombeek. De boshyacinthjes begonnen net te bloeien. Wij waren iets te vroeg maar het is toch al mooi. Na afdalen volgt klimmen en dit door het knuffelbos. Eenmaal boven komen we aan het officiële startpunt en schakelen we over op de eikelmuisroute.

P4150045.jpg

Toen ik op voorhand het parcours bekeek, kwam het mij bekend voor en ik had blijkbaar de wandeling reeds gedaan via een geocache-toertje maar dan in omgekeerde richting. Deze lus heeft meer vergezichten en loopt meer in open landschap maar af en toe daal je hier ook af in mooie beekvalleitjes. We passeren nog een oude, grote witte hoeve en niet lang daarna staan we terug aan het startpunt en is het tijd voor het tweede deel van de vuursalamanderroute.

P4150119.jpg

We dalen terug af naar de Krombeek en zien geen bewegwijzering meer. Blijkbaar waren we iets te ver gelopen en moesten we door een poortje dwars door een weide. De route verlaat terug de vallei en we krijgen terug mooie zichten. De zon begint er ook door te komen en brengt het landschap in een mooi licht. Wanneer we het begrazingsgebied verlaten, blijft het mooi wandelen langs de velden. In het laatste deel zijn overal teksten op hout aangebracht. Leuk om te lezen en heel toepasselijk. Na een laatste beklimming zijn we weer aan ons beginpunt en is het nog een kort stukje via de uitlooproute naar de auto. Er stond uiteindelijk 15,2 km op de GPS.

P4150136.jpg

Ik kan deze 2 routes heel erg aanraden. Erg de moeite door een prachtig en golvend landschap. Een gedetailleerder verslag over de vuursalamanderroute van Matthias vind je hier terug.

P4150131.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

13-04-17

GR 561 etappe 4: Lommel station - Nederlandse grens Luyksgestel (10,9 km) (09-04-2017)

We konden geen betere dag gekozen hebben om verder te stappen op de GR 561. Het was zalig weer (zelfs zomers) en het bleek achteraf ook de warmste 9 april sinds de metingen. Deze etappe is de kortste etappe ooit op een GR-route maar dit komt door het openbaar vervoer en de grens België-Nederland. Maar met dit mooie weer besluiten we om het op ons dooie gemak te doen.

We regelden deze etappe met de belbus en parkeerden aan het eindpunt in de buurt van het vroegere douanekantoortje waar ook de bushalte is. Om 11.22u worden we opgepikt. Via de belbuscentrale had ik al te horen gekregen dat we maar tot de halte Speeltuin in Lommel konden gebracht worden en daar moesten overstappen op een lijnbus. Toen de chauffeur hoorde dat we naar Lommel station moesten, keek hij onmiddellijk naar zijn rittenplanning en kon hij ons toch rechtstreeks naar Lommel station brengen. Voor ons een meevaller.

P4090004.jpg

We vinden snel de GR-tekens terug die ons een rustige woonwijk insturen en wat verder langs een smal pad vlak langs de spoorlijn. Wanneer het pad de spoorlijn verlaat, wandelen we voor de eerste maal kort door een stukje bos. Daarna gaat de GR resoluut richting het centrum van Lommel. Wanneer we aan de Sint-Pietersbandenkerk komen en we alle tijd hebben, besluiten we om een terrasje te doen in café Torenhuis. Mijn wandelpartner heeft een T-shirt aan van Brazilië en de cafébazin spreekt hem er direct op aan. Ze blijkt van Brazilië te zijn en 6 jaar geleden naar België verhuisd te zijn. We krijgen onze drankjes van het huis aangeboden. Tweede meevaller van de dag.

P4090014.jpgNa deze pauze stappen we verder door het centrum richting het plein Dorp waar er een rommelmarkt is. Ik zie al direct kramen met boeken te koop maar weet me in te houden vooral omdat ik zelf mijn boeken tweedehands verkoop. Anders gaat die te-lezen-stapel nooit kleiner worden :-). We lopen even rond en verlaten dan Lommel centrum langs het kleine maar mooi aangelegde Adelbergpark en rustige buitenwijken tot het voetbalstadium van Lommel United. Wat verder passeert GR 561 het sportpark en Congrescentrum De Soeverein en vinden we een mooie picknickplaats om te lunchen. Dit is tevens een toegangspoort tot het natuurgebied Lommelse Sahara en verschillende interactieve borden geven informatie over het domein.

P4090021.jpg

P4090026.jpgNa de lunch stappen we in het gezelschap van heel veel andere wandelaars, dagjestoeristen, zonnekloppers en gezinnen naar de Lommelse Sahara. De GR loopt langs de rand door het bos maar wij willen toch wat meer zien en aangezien de etappe zo kort is, is er ook tijd en goesting voor een omweg. We stappen door het mulle zand tot we zich krijgen op de zandvlakte en grote plas. Aan de waterkant is er tijd om een earthcache op te lossen tussen de zonnekloppers. We vervolgen onze wandelroute langs de waterkant tot het tweede deel van de earthcache waar we zicht hebben op de uitzichttoren en een ander deel van de waterplas. En natuurlijk kan een bezoekje aan de uitzichttoren niet ontbreken. Ik zoek eerst nog een andere cache en dan gaan we naar boven via de 144 treden om 30m hoger een mooi uitzicht te krijgen op het natuurgebied. Dit is een aanrader en zijn blij dat we deze omweg gedaan hebben. Derde meevaller van de dag.

P4090045.jpg

Tenslotte keren we terug naar de GR 561 die verder door de bossen loopt tot het kanaal Bocholt-Herentals die we via een voetgangersbrug over steken. Aan de overkant komen we terecht in een ander landschap, nl. in de Blekerheide (toepasselijke naam voor de mensen die me persoonlijk kennen). Het moet hier prachtig zijn als de heide bloeit. We stappen nog een stukje door bos en dan door een stuk dat blijkbaar afgegraven is voor herstel. Bij het verlaten van de heide staan we aan grenspaal 191, tevens het hoogste punt van de provincie Noord-Brabant in Nederland. We nemen aan een picknickbank een laatste rustpauze en wat verder gaat het via een lange rechte zandweg tot de N746 of Lommelse dijk waar onze auto staat.

P4090084.jpg

Ook al was deze etappe kort (door de omweg 12,6 km ipv 10,9 km) en had ik wat schrik van de doortocht van een centrum, het was een mooie etappe (het mooie weer zal hier zeker ook een rol bij spelen) en Lommel heeft een heel gezellig centrum. De Lommelse Sahara was voor mij het hoogtepunt en de omweg waard. Heel benieuwd naar wat er volgt op deze mooie GR.

P4090049.jpg

Klik op bovenstaande foto om de rest van de fotoreeks te bekijken

30-03-17

De vallei van de Hermeton en de Maasvallei (18,6 km) (25-03-2017)

Wat een zalig wandelweer was het dit weekend. De geplande buswandeling met Pasar Wandelclub Gent was dan ook de ideale manier om er van te genieten. We gingen deze keer naar de Famenne, meer specifiek naar de vallei van de Hermeton en de Maasvallei.

P3250022.jpg

P3250032.jpgWe werden afgezet aan het kerkje van Vodelée en pikten meteen de rood-witte tekens van GR 125 op die ons onmiddellijk in de natuur doen belanden. Wat verder daalden we de vallei in van de Hermeton. Ik kende die naam ergens van maar eenmaal we langs het riviertje liepen, viel mijnen frank (euro) waarom. De vallei is namelijk gekend voor de vele wilde narcissen die op de flanken bloeien. Maar niet alleen de narcissen vielen op, ook de vele bosanemonen waren mooi om te zien. Je kreeg er een instant-lentegevoel van en het was dan ook genieten op het oeverpad. Na het oversteken van de Ruisseau d'Omeri verlaten we de GR 125 om pas terug aan te sluiten op deze GR in Hermeton-sur-Meuse. We blijven de Hermeton volgen door enkele weides en passeren tenslotte de oude watermolen van Soulme bij P3250134.jpgeen mooi gerestaureerde woning. We werpen nog een laatste blik op de Hermeton vanop de brug Pont du Moulin en verlaten de vallei met een eerste beklimming naar het dorpje Gochenée. We hebben op het plateau mooie vergezichten maar worden ook geconfronteerd met een sterke wind. We stappen snel verder om uit de wind te kunnen lunchen en vinden een plekje in de grasberm bij de afdaling naar het Bois dit les Deux Fonds de Lays. Er volgde een mooie passage door het bos en langzaam klimmen we terug uit een valleitje. Eenmaal boven komen we op een asfaltweg en passeren de hoeve Ferme des Onches. Wat moet het hier rustig wonen zijn. Het duurt niet lang of we kunnen weer onverhard lopen op een grindweg. Deze keer dalen we af in de Maasvallei en na een kort, steil stukje zijn we in Hermeton-sur-Meuse waar we langs de oude spoorlijn verder stappen.  Aan een oorlogsmonument is het tijd voor een korte pauze. Ik bemerk hier de bewegwijzering van de Maasfietsroute op die op mijn planning staat in Juni (van Charleville-Mézières naar Luik). In Hermeton-sur-Meuse zien we de Hermeton terug die even verder in de Maas uitmondt en pikken we de GR 125 op. We zijn hier al dicht bij ons eindpunt maar de GR 125 klimt de Maasvallei uit naar de hoogtes waarbij we een eerste mooi zicht krijgen op de Maas.

P3250116.jpg

Eenmaal op het plateau is het beuken tegen de wind maar we krijgen weer een ander landschap voorgeschoteld met glooiende, groene weides. Bij het gehuchtje Inzémonts beginnen we dan aan de laatste afdaling terug naar de Maas. Bij een uitzichtspunt vinden we een leuke cache en genieten we van het uitzicht op Hastière, ons eindpunt. 

P3250130.jpg

De rode luifels van het café waar de bus geparkeerd staan, kunnen we al zien. Niet veel later steken we de Maas over en genieten we nog even na met een drankje vooraleer terug naar huis te vertrekken. Dit was een heel mooie wandeling in de rust van de Famenne met afwisseling tussen bos en open zicht. En ooit stap ik de GR 125 tussen Soulme en Hermeton-sur-Meuse want het schijnt een heel mooi stuk te zijn met soms avontuurlijke stukjes.

P3250021.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

02-03-17

Knooppuntennetwerk Antwerpse Kempen en regio West-Brabant: Castelré - Baarle Nassau (18 km) (25-02-2017)

IMG_2936.jpgNa de winterpauze is het nieuwe wandelseizoen van Pasar Wandelclub Gent (https://nl-nl.facebook.com/wandelclubpasargent/) terug van start gegaan. De eerste tocht gaat naar het noorden van ons land naar de Kempense Kolonies waar we heen en weer hoppen over de grens en kennismaken met het speciale dorp Baarle.

Wij kiezen voor de korte afstand van 17 km en worden met de bus afgezet in Nederland op de Hoogstratensebaan in de buurt van Castelré. We krijgen onmiddellijke een mooie zandweg onder de voeten geschoven en zien in de verte de kerktoren van Hoogstraten. Door het domeinbos de Schootse Hoek bereiken we terug België en schakelen over op het knooppuntennetwerk Antwerpse Kempen. De knooppunten brengen ons vervolgens in de voormalige landbouwkolonie van Wortel opgericht in 1822. Ik passeerde hier ooit eerder op een dagstapperwandeling in 2011. Arme gezinnen konden hier verblijven als ze de woeste heidegrond bewerkten. In 1993 kwam er een einde aan dit systeem omdat de wet op de landloperij in België werd afgeschaft.

IMG_2941.jpg

We passeren de landlopersbegraafplaats, stappen even tot het Bootjesven en passeren dan de oude gebouwen van de Kolonie en gevangenis om dan in het bosrijke gebied verder te stappen naar het gehucht Ginhoven en de Nederlandse grens. We steken het Markse over en zijn terug in Nederland. Er volgt een kaarsrecht pad door de Tommelsche Heide tot we het speciale dorp Baarle naderen. Daar lopen we via het Bels Lijntje, de voormalige spoorlijn Tilburg-Turnhout die nu omgebouwd is tot fiets- en wandelpad, Baarle centrum in.

Baarle is een speciale gemeente bestaande uit het Nederlandse Baarle-Nassau en het Belgische Baarle-Hertog: het bestaat uit 30 stukjes België en Nederland, in elkaar verweven tot een tweelandenpuzzel. Op die manier liggen heel wat wegen, openbaar domein en woningen deels op Belgisch en deels op Nederlands grondgebied. De inwoners kennen daarom een zogenaamde 'voordeurregel': de bewoners van een woning moeten zich inschrijven in de bevolkingsregisters van de gemeente waar hun voordeur zich bevindt. Om aan te tonen in welk land zich een huis bevindt, bieden de huisnummersbordjes duidelijkheid. Die zijn namelijk voorzien met de Belgische of Nederlandse vlag. Her en der in het dorp wordt de grens ook gemarkeerd op het voetpad. Toch wel een speciaal gebied.

IMG_2981.jpg

De wandeling is een aanrader op het vlak van rust en stilte. Je loopt voornamelijk op onverharde paden door een typisch Kempens landschap en daardoor is het wel iets minder afwisselend. Baarle is dan een mooie afsluiter met de historische achtergrond.

IMG_2963.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks (GSM-kwaliteit)

17-02-17

Gent-Heusden-Destelbergen-Gent: Op verkenning in de Scheldevallei (GR 128, dagstapper 6, dagstappergids Oost-Vlaanderen ed. 2) (12-02-2017)

Terug een dagstapperwandeling dit maal en deze keer op 10 minuutjes rijden met de fiets van bij mij thuis. Het eerste deel liep door bekende gebieden maar vooral het deel op de GR128 was nieuw voor mij en was ik heel benieuwd naar. Meer informatie vind je op de site van Grote Routepaden.

P2120009.jpgWe starten aan het Dampoort Station en verlaten al snel de drukte van de rotonde om naar de voormalige Sint-Baafsabdij te stappen via de GR 128. Ik denk dat het wel de moeite is om die eens te bezoeken. Het park die nu de vorm van de voormalige kerk aangeeft, is in de zomer een aangename rustplaats. De GR passeert nog de jachthaven maar aan de Visserij verlaten we de GR om het mooie oeverpad te volgen tot de ring. Daar komen we via een brugje in het Keyserpark dat we snel verlaten om nu langs de Schelde te stappen tot net voor Gentbrugge. We verlaten het jaagpad om door het centrum van Gentbrugge te stappen. Tenslotte stappen we onder de E17 door om thv de sporthal eindelijk in het groen terecht te komen. De dag ervoor had ik hier nog gelopen en lag er een dun laagje sneeuw. Nu was alles jammer genoeg verdwenen. De routebeschrijving is niet zo duidelijk en de Gentbrugse Meersen zijn vernieuwd waardoor sommige paden er niet meer zijn en nieuwe paden gelegd zijn maar via de gpx-track geraken we waar we moeten zijn. Het is een heel mooi en uitgestrekt gebied om te wandelen. Alleen jammer dat de vele groengebieden rond Gent worden doorsneden door de R4, autosnelweg of haven. Maar we mogen blij zijn dat ze er nog zijn.

P2120046.jpg

Na het verlaten van de Gentbrugse Meersen volgt een minder stuk langs een drukkere baan naar Heusden centrum. Daarna blijft het redelijk saai ook al verlaat je de bebouwde kom. Het wordt P2120081.jpgpas terug boeiender eenmaal de E17 terug overgestoken wordt en we aan de oever van het Damvalleimeer staan. We volgen ondertussen de GR128 terug richting Gent. De GR volgt hier een wat onnodig lusje en er kan evt rechtstreeks naar het Damvalleimeer gestapt worden. Dit is het laatste natuurgebied en we stappen langs het gemeentehuis van Destelbergen. Daarna volgt de GR een minder parcours maar je moet nu eenmaal een stad binnen wandelen. We stappen langs enkele kastelen en het bedevaartsoord Bergerkruis om tenslotte in de Rozebroeken te belanden. We zijn nu Gent dicht genaderd en via enkele rustige straten komen we bij het Groot Begijnhof in Sint-Amandsberg. Dit is echt een verborgen plekje in Gent en de moeite om eens door te wandelen. Ik had het niet zo lang geleden eens ontdekt via een geocache-multi. Kort daarna staan we terug aan Dampoort station. Volgens de routebeschrijving is de wandeling 23,5 km lang. De GPS gaf 25,5 km aan.

Ik heb een beetje een dubbel gevoel bij deze wandeling. Het eerste deel tot en met de Gentbrugse Meersen is absoluut een aanrader maar daarna kabbelt de wandeling verder en behalve het Damvalleimeer en het Groot Begijnhof niet echt boeiend. Ik weet dat je in een verstedelijkte omgeving zit maar dacht toch dat er leukere paadjes in de buurt waren.

P2120099.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks 

26-01-17

Kruishoutem - Huise Mullem - Wanegemlede - Kruishoutem: Een verkenning in een eierdo(r)p, langs kastelen, windmolens, pittoreske dorpen (GR 129, dagstapper 4, dagstappergids Oost-Vlaanderen ed. 2) (22-01-2017)

Sinds lang nog eens een luswandeling gedaan. Ik wacht op de nieuwe topogids van de GR5A om de volgende GR te starten dus tussendoor zal de tijd opgevuld worden met andere wandelingen en etappes op de GR 561 en GR 5. Dit weekend werd er nog eens een dagstapperwandeling gedaan. Zelf heb ik de tweede editie niet van de dagstappergidsen maar een vriendin stelde de wandeling met start in Kruishoutem uit de dagstappergids Oost-Vlaanderen voor en beschikte over de topogids. Daarnaast kun je de gpx-file terugvinden op de site van Grote Routepaden: http://www.groteroutepaden.be/item.php?itemno=1421&la....

P1220104.jpgWe vertrokken aan de kerk van Kruishoutem en passeerden het eerste van de 3 kastelen op deze route: Kasteel Aaishove. Daarna zoekt de wandeling aansluiting via een onverhard paadje op de GR 129. Vanaf hier tot voorbij de kasteelvijver van het kasteel de Ghellynck volgen we de GR 129 en heb ik dit stuk al gewandeld. Je kan dan ook mijn ervaringen terug vinden in volgende verslagen: http://ambigirl.skynetblogs.be/archive/2014/11/11/gr-129-... en http://ambigirl.skynetblogs.be/archive/2014/11/18/gr-129-....

Het is een prachtige, koude winterdag en vanaf het Lozerbos volgt er een mooi stuk op de GR 129. Na de vijver van het kasteel de Ghellinck verlaten we de GR 129. Maar ook hier blijft de wandelroute op gekend terrein. We volgen het spoor van de Rooigemsebeek wandelroute die ik reeds 2x eerder gestapt heb (http://ambigirl.skynetblogs.be/archive/2007/08/27/rooigem...). We passeren de kerk van Wannegem en werpen nog een terugblik op de Schietsjampettermolen. Nog een laatste tegelpaadje en een heuvelrug over en de kerk van Kruishoutem komt in zicht. We passeren nog een wei met een bevroren ijslaag waar de lokale jeugdbeweging schaatspret heeft. En staan tenslotte na 20 km volgens GPS (kleine uitwijking naar Huise) terug aan de kerk. Een mooie dagstapperwandeling in een licht golvende streek.

P1220160.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

05-01-17

GR 561 etappe 3: kanaal Dessel-Tessenderlo - Lommel station (17,6 km) (30-12-2016)

Eerst en vooral de beste wensen voor 2017 en heel veel wandelplezier gewenst!!!!!!

Deze wandeling dateert nog van 2016. De winter is niet mijn favoriete wandelseizoen en ik ga meer gaan geocachen. Het was van 11 november geleden dat ik nog eens een deftige wandeling gedaan had. Maar het kriebelde om tijdens het weekje kerstverlof toch nog eens terug te gaan stappen. En dus werd er 30/12 afgesproken om te gaan wandelen. Het was een ideale winterdag met zon en witgerijmde landschappen. Op die manier kan het toch mooi zijn om in de winter te gaan wandelen. We reden terug met 2 auto's om begin- en eindpunt vlot te bereiken maar je kan ook van Lommel station via het openbaar vervoer in Hoolst geraken.

GR, GR 561, wandelen, hiking, Hoolst, Keiheuvel, Kattenbos, Lommel

We vertrekken aan een industrieterrein maar worden al snel een paadje ingestuurd om dit terrein te verlaten en stappen verder via een afwisseling van straten en onverharde paden naar Schoor. Na Schoor volgt een lang saai stuk langs de weg tot we uiteindelijk in het Keiheuvel natuurreservaat geleid worden. Vanaf nu begint de wandeling pas mooi te worden en krijgen we typische Kempische landschappen te zien. De bewegwijzering is niet echt duidelijk want plots zie ik dat we niet meer op de GPS-track lopen. Het is maar een kort stukje teruglopen maar nergens zien we de wit-rode GR-streepjes. We besluiten dan maar de track te volgen en passeren de achterkant van een vliegveldje en een camping. Tenslotte worden we naar de Peltzerweg gestuurd die we een 2-tal km volgen op een verhard fietspad. We passeren regelmatig weekendhuisjes al zijn sommige klaar voor afbraak. Rechts ligt het gebied De Most en wie wat meer afwisseling wil, stippelt best een toertje via dit gebied uit.

GR, GR 561, wandelen, hiking, Hoolst, Keiheuvel, Kattenbos, Lommel

Uiteindelijk bereiken we het kanaal van Beverlo waar we even met 2 andere geocachers op zoek gaan naar een cache. We passeren het gehucht Gelderhorsten maar worden al snel terug de natuur ingestuurd. Links krijgen we zicht op een windmolenpark en rechts ligt een stukje heide. Daarna volgt de GR 561 een pad door het Kattenbos om wat verder de Molse Nete over te steken. De zon heeft de rijm weg doen smelten en werpt een prachtige gouden gloed op het landschap. We kronkelen verder door stukjes heide en bosjes. Wat verder krijgen we zicht op de Leyssensmolen van Lommel. Nog een laatste stukje bos en we staan aan de spoorlijn en tenslotte aan het station Lommel.

GR, GR 561, wandelen, hiking, Hoolst, Keiheuvel, Kattenbos, Lommel

Klik op de foto voor de volledige reeks

Voor mij de minste etappe tot nu toe maar het tweede deel vanaf het natuurgebied Keiheuvel tot het einde is wel heel mooi.

18:55 Gepost door Ambigirl in GR 561, GR routes | Permalink | Commentaren (5) | Tags: gr, gr 561, wandelen, hiking, hoolst, keiheuvel, kattenbos, lommel |  Facebook |

24-11-16

Weekendje Antwerpen (18-20/11/2016)

Soms moet je niet ver gaan om leuke plekjes te ontdekken. Ons jaarlijks weekendje met de vriendinnen ging deze keer naar Antwerpen. Naast gezellig eten en wat shoppen stonden er ook enkele bezienswaardigheden op het programma.

DSC_0335.jpg

Op zaterdag gingen we naar de Ruien. Dit zijn de oude waterwegen in Antwerpen sinds de Middeleeuwen. Uiteindelijk werden deze overwelfd omdat de Ruien als open riool werden gebruikt en de stank niet te harden was. De Ruien zijn nu wel niet te zien in het straatbeeld maar zijn er nog wel altijd en kunnen bezocht worden. Daarvoor moet je bij het Ruihuis zijn in de Suikerrui. Op voorhand hadden wij tickets gereserveerd en dit is ook aan te raden.  Je krijgt botten en een wegwerpoverall aan en daarna trekken we samen met een begeleider en een tablet met een bekende Antwerpenaar als gids onder de grond. De stank is overweldigend want ook de echte riolen lopen er. De beelden op de site tonen enkele indrukken want ik heb voor de zekerheid mijn fototoestel weggestoken. We worden eerst met een bootje een kort stukje verder gebracht. En daarna stappen we uit om een wandeling van ongeveer 1,9 km (1,5 uur) aan te vatten. Door de vele regen staat het water soms enkelhoog en het is dan ook voorzichtig stappen. Regelmatig wordt er gestopt en krijgen we uitleg via de tablet die kort, bondig en aangenaam verteld word met leuke anekdotes. Na de mooie 'kapel' is het nog een kort stukje naar het eindpunt waar het deugd doet om terug frisse lucht in te ademen. Kortom, een aanrader.

DSC_0304.jpg

Op zondag brachten we een bezoek aan het Red Star Line Museum. Dit museum vertelt het verhaal van de landverhuizers, mensen die vanuit Europa naar Antwerpen reisden en van daaruit met schepen van de Red Star Line rederij naar Amerika emigreerden. Ook hier werd er op een aangename en interactieve manier uitleg gegeven en reisden we letterlijk in het spoor van de landverhuizers naar Amerika en ondergingen we de treinreis, het verblijf in Antwerpen, de medische controle, de bootreis, nogmaals een strenge controle en het leven in Amerika. Ook bij de familie van mijn moeder zijn er landverhuizers geweest en jaarlijks moest ik de brieven van de nabestaanden voor mijn oma vertalen. Het is dan ook interessant om hun namen terug te vinden in de passagierslijsten. Een heel leuk en leerrijk weekendje achter de rug.

DSC_0316.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

21:39 Gepost door Ambigirl in Vakantie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, red star line museum, de ruien, citytrip |  Facebook |

14-11-16

GR 561 Etappe 2: Eindhout - Kanaal Dessel-Tessenderlo Hoolst (17,9 km) (11-11-2016)

Nu de streek-GR Heuvelland afgewerkt is, kan ik weer verder stappen op de GR 561. We rijden deze keer met 2 auto's tussen eind- en beginpunt. 

Provinciaal Domein 'De Volmolen'

De GR 561 volgt eerst een drukke weg en we steken het Albertkanaal over. Maar onmiddellijk daarna worden we een rustige weg ingestuurd die overgaat in een onverharde weg tussen de velden. We steken de weg Geel-Tessenderlo over en stappen verder tussen het groen tot aan een plek 'de Hutten' genoemd met een mooi veldkruis. Er begint hier een variant die naar het station van Geel gaat.

DSC_0257.jpgWij slaan rechts af en stappen op een zandweg tot de weg Meerhout-Geel die we ook oversteken. We steken de Grote Nete over en stappen via een mooi pad langs de Belse Hei en daarna door het provinciaal gebied 'De Volmolen'. Volgens de website van grote routepaden is er hier een routewijziging. Wij volgen dus mooi de gps-track maar ter plekke is de bewegwijzering niet aangepast. Goed uitkijken dus! de GR 561 brengt ons naar de weg Tessenderlo-Mol bij de plaats 'het Verloren Schaap'. We volgen nu een asfaltweg met redelijk druk verkeer en zijn blij dat we een onverharde weg worden worden ingestuurd. Al is dit lusje maar van korte duur en worden we langs rustige wegen in woonwijken Hulsen binnengestuurd.

Na het verlaten van Hulsen volgt nog een mooi stukje natuur tot aan het kanaal Dessel-Tessenderlo. We volgen het kanaal even tot de brug van Hoolst, steken die over en stappen aan de andere kant verder om wat verder in een industriegebied onze auto terug te vinden.

DSC_0292.jpg

Klik op de foto voor de volledige reis

Ik vond deze etappe wel de moeite. Heel veel onverharde wegen en een heel rustige omgeving in een typisch Kempenlandschap. Enkel het stukje rond Hulsen is wat minder.

11-11-16

Wandelnetwerk Zuid-Dijleland: Terlanen - Park van Tervuren (20,7 km) (05-11-2016)

Wat gaat een jaar toch snel! De laatste Pasar wandeling van het jaar zit er alweer op. We gingen deze keer gaan wandelen in Vlaams-Brabant op het knooppuntennetwerk Zuid-Dijleland.

DSC_0200.jpg

De bus zet ons af op de Leuvensebaan en we worden onmiddellijk de natuur ingestuurd via het Rodebos. De bomen staan nu in hun mooiste herfsttooi en ook de vele paddestoelen maken het plaatje compleet. Na het Rodebos dalen we af in de Lanevallei en lopen even langs het riviertje. We verlaten al snel de vallei en stappen even tussen huizen om terug een prachtig wandelpad (Varendel) ingestuurd te worden waar enkele hele leuke geocaches liggen. De knooppunten brengen ons vervolgens naar een plateau met uitgestrekte, golvende akkers. Daarna dalen we af via een mooie, holle weg tot de Ijse en enkele vijvers net voor Overijse. Hier vinden we een bankje en is het tijd voor de lunchpauze.

DSC_0196.jpg

We stijgen vervolgens de Ijsevallei uit om langs de Koningsberg te stappen. Daarna stappen we langs het Marnixbos. De zon zet de bomen in vuur en vlam. We komen uiteindelijk in een deel van het Zoniënwoud waar we een lus stappen gedeeltelijk op de Koninklijke Wandeling om tenslotte te stappen tot het Park van Tervuren. Daar doen we nog een kilometertje extra met een rondwandeling naar het Afrikamuseum. Er zijn blijkbaar ook filmopnames bezig voor de film 'Where hands tough'. Aan de kazerne stappen we terug op de bus.

Een prachtige wandeling in een mooie omgeving die bijna volledig onverhard was en ideaal is als herfstwandeling.

DSC_0242.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

03-11-16

Streek-GR Heuvelland etappe 7: Boeschepe - Kemmel (20,4 km) (31-10-2016)

DSC_0071.jpgEen GR waar ik een jaar geleden mee begonnen ben en iets langer over gedaan heb dan verwacht maar de laatste etappe van de streek-GR Heuvelland zit er sinds dit weekend op. En je kan echt wel spreken van een koninginnenetappe. Het werd dan ook de mooiste etappe van deze GR.

Omdat deze etappe moeilijk te regelen viel met het openbaar vervoer (je moet de grens over), konden we rekenen op familie die ons van Kemmel naar ons startpunt in de buurt van Boeschepe bracht. We vertrokken met een half uurtje vertraging door de wegenwerken op de A19 en hebben er dan ook stevig de pas moeten inzetten om voor donker terug in Kemmel te geraken.

DSC_0081.jpgOnmiddellijk volgt de SGR Heuvelland een mooie veldwegel. Daarna volgen enkele rustige asfaltwegen naar de Belgische grens waarbij we een mooie terugblik hebben op de Catsberg. Op de hoek van de Boeschepestraat is het tijd voor een geocache en waarschijnlijk is het daardoor dat ik niet goed naar de GR-streepjes kijk en verkeerd lees in de topogids waardoor we richting Westouter stappen. Na een goeie 500m heb ik mijn vergissing door en keren we terug. Vanaf nu volgt er een heel mooi stuk tot na de Scherpenberg van het ene natuurgebied naar het andere. De Broekelzen, Vidaigneberg, Hellegatbos, Rodeberg, Sulferberg en Scherpenberg passeren allemaal de revue. Het is schitterend herfstweer en we kunnen zelfs in T-shirt lopen. Enkel bij de Sulferberg klinken er schoten van heel dichtbij. Wat ons ook opvalt is de vele wijngaarden. Ik kende de wijngaard van de Monteberg al maar wist niet dat er nog zoveel andere waren. 

DSC_0130.jpg

Bij de Scherpenberg krijgen we zicht op 'Klein Zwitserland' en de Kemmel- en Monteberg. Ook hier vergissen we  ons en staan we een veldwegel te vroeg in. Maar uiteindelijk komen we met een kleine omweg terug op de route. Er volgt nu een langer stuk asfalt en de zon begint reeds te zakken. Met zicht op Dranouter worden we langs een meidoornhaag de Monteberg opgestuurd. We kruisen ook een paar keer GR5A Zuid en stappen even samen met GR 128 maar wij dalen uiteindelijk de Monteberg af en passeren nog het Lindenhoek Châlet British Cemetary om langs het domein De Warande terug op de Dries van Kemmel te belanden na 131,5 km.

DSC_0109.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Deze GR is me wel bevallen al ging het toch meer over asfaltwegen dan verwacht maar de omgeving en mooie zichten maakten natuurlijk veel goed. Het is ook een leuke manier om andere regio's van het zo gekende Heuvelland te ontdekken. Veel plaatsen worden ook niet aangedaan maar daarvoor zijn er nog andere GR's zoals GR 128 en GR 5A Zuid om deze te verkennen.

26-10-16

GR 5 Etappe 8: Essen - Kalmthout Kijkuit (13,8 km) (16-10-2016)

Hier is het verslagje van de tweede dag van ons GR5-weekendje. Dit deel heb ik al eerder gestapt via dagstapperwandeling nr.1 uit de wandelgids Antwerpen. Toen was het eind Augustus en stond de Kalmthoutse Heide in volle bloei dus ik was wel benieuwd hoe de heide er nu ging uitzien.

DSC_9997.jpgHet was ongeveer 1,5 km vanuit het natuurvriendenhuis De Berk naar ons startpunt in Essen, een mooie dreef. Daarna gaat de GR5 door een wijk die overgaat in een verkaveld bos. Uiteindelijk bereiken we het natuurgebied het Stappersven dat aansluit op de Kalmthoutse Heide. Het is een mooie, zonnige herfstdag en zelfs kort voor het middaguur lopen er al veel wandelaars. Ik herinner me vooral verbrande bomen maar die zijn blijkbaar grotendeels verwijderd en er is nu meer een open vlakte. Na een asfaltstukje betreden we het echte natuurgebied. Onmiddellijk zien we de uitgebloeide heide. Het gebied blijft prachtig en eenmaal van het verharde pad bevinden we ons terug alleen in het stiltegebied. Het is hier zalig wandelen.

Tenslotte komen we in de buurt van de ingang en het is hier heel erg druk. Ook wij laten ons verleiden door de plaatselijke horeca en nemen een korte pauze voor we het laatste stukje aanvatten. We volgen een mooi pad door het gebied de Withoefse Heide en dan gaat het verder tussen huizen naar station Kalmthout. Normaal had ik verwacht dat wij aan de auto gingen uitkomen maar eerder die dag hadden we al gezien dat we de trein hadden genomen in Kalmthout zelf en niet in Kijkuit. Langs de spoorlijn volgen we nog 1,5 km lang de fiets-o-strade om uiteindelijk in Kalmthout aan te komen na een mooie tweedaagse.

DSC_0038.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

20:35 Gepost door Ambigirl in GR 5, GR routes | Permalink | Commentaren (4) | Tags: gr 5, grote routepaden, kalmthoutse heide, essen |  Facebook |

19-10-16

GR 5 etappe 7: Bergen-op-Zoom - Essen (18 km) (15-10-2016)

Ons laatste GR5 weekendje van het jaar zit erop. We stapten ditmaal van Bergen-op-Zoom tot Kalmthout met overnachting in Essen in het Natuurvriendenhuis De Berk. We namen de trein in Kalmthout via Roosendaal naar Bergen-op-Zoom. Daar konden we onmiddellijk aansluiten op de GR 5. Deze keer gingen we zonder topogids op stap omdat een nieuwe uitgave verwacht wordt in februari 2017 maar de gpx-track van Grote Routepaden en de bewegwijzering bracht ons zonder problemen tot in Kalmthout.

DSC_9926.jpg

Via enkele woonwijken en een parkje werden we Bergen-op-Zoom uitgestuurd. Eenmaal de autosnelweg A4 voorbij kwamen we in het groen terecht en passeerden we de Stayokay van Bergen-op-Zoom. Daarna volgen er enkele mooie dreven door de bosrijke omgeving van Bergen-op-Zoom. Uiteindelijk komen we bij de Wouwse bossen bij Wouwse plantage waar de paadjes iets smaller zijn en meer kronkelen. De GR 5 gaat niet door het centrum maar gaat onmiddellijk via een fietspad langs de Zoom tot de Belgische grens. We blijven de grens een tijdlang volgen tot net voor de spoorlijn bij Essen. We passeren de quarantaine stallen en thv het station van de GR 5 verlaten we de GR 5 om nog een 1,5 km verder te stappen tot onze slaapplaats.

DSC_9947.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Conclusie: een aangename, rustige etappe door een groen gebied.

 

14-10-16

Streek-GR Heuvelland etappe 6: Steenvoorde - Boeschepe (14,7 km) (08-10-2106)

Door de vele wandelplannen is de Streek-GR Heuvelland wat in de vergeethoek beland. Deze etappe was al eerder eens ingepland maar het weer maakte dat die uitgesteld werd. Toen een collega een tijd geleden vroeg om nog eens samen te gaan stappen, was dit de ideale gelegenheid om nog eens verder te stappen op deze GR. Het was wat puzzelen of we nu over de grens gingen stappen (geen openbaar vervoer mogelijk) of pas de volgende etappe. Uiteindelijk vonden we een optie met het openbaar vervoer van Boeschepe naar Steenvoorde.

DSC_9856.jpg

We reden met de auto naar Boeschepe om daar buslijn 107 te nemen om 8.50u aan de halte Eglise richting Hazebroek. Na een 20 minuutjes rijden kwamen we aan in Steenvoorde waar we afstapten aan Place Saint-Pierre. We stonden onmiddellijk op de GR en lopen vanaf hier een hele tijd samen met GR 128 (Wissant-Aken) maar eerst werd nog even tijd genomen om een geocache te zoeken. Via enkele woonwijken verlieten we Steenvoorde en na het oversteken van de ring rond Steenvoorde stonden we tussen de velden. De dag begon grijs en mistig en de zichten reikten ook niet ver. We liepen nu geruime tijd zuidwaarts op rustige asfaltwegen. Rechts kregen we zicht op de watertoren van Eecke waar we vertrokken op de vorige etappe. Na een 3-tal km verliet de GR 128 ons richting Eecke terwijl de streek-GR Heuvelland verder zuidwaarts gaat om tenslotte af te dalen en via een tunnel onder de autosnelweg A25 te stappen.

DSC_9864.jpgVanaf hier wordt het heuvelachtiger en de contouren van de Katsberg met antenne worden steeds duidelijker. Maar vooraleer naar daar te stappen, leidt de streek-GR ons voor het eerst een onverhard paadje op naar Godewaersvelde. Heel wat Vlaamse namen zijn terug te vinden in het straatbeeld en ook in het café spreken ze Vlaams. We passeren de Sint-Pieterskerk om vervolgens een 'chemin piétonier' te volgen die ons uit Godewaersvelde brengt. Wat verder passeren we het Godewaersvelde British Cemetery waar 968 Britse soldaten, 19 Duitse krijgsgevangenen en één Britste verpleegster begraven ligt. Wat ons opvalt, is dat de zerkjes heel dicht bij elkaar geplaatst staan, net alsof er achteraf zerken tussengeplaatst zijn. Je wordt er toch altijd even stil van. Na het kerkhof volgt nu een stijgend pad op de flank van de Katsberg. De streek-GR Heuvelland passeert de abdij niet (dat doet de GR 128 wel) en bijna boven dalen we even om zo Auberge de Catsberg te passeren waar het in de zomer en in de namiddag waarschijnlijk een aangename rustplaats is. Nu is het nog iets te vroeg voor een pauze en we stijgen terug en maken een lusje op de flank van de Katsberg om aan Col de Berthen (109 m) uit te komen. De wielrenners passeren ons hier in sneltreinvaart naar beneden. Ondertussen is het tijd voor de lunchpauze en we zetten ons aan een kapelletje in grotvorm om te lunchen.

Na deze deugddoende pauze volgt de streek-GR Heuvelland enkele mooie, onverharde paden langs de Mont de Bouschepe met zicht op de Mont Noir of Zwarte Berg. We krijgen een mooie terugblik op de Katsberg en abdij en steken tenslotte de D10 over. We kunnen deze drukkere weg volgen om in het centrum van Boeschepe te geraken maar stappen nog wat verder op de streek-GR Heuvelland langs de Kokereleberg waarbij we heel even terug het gezelschap krijgen van de GR 128 die regelmatig ons pad kruiste op deze etappe. We passeren nog de Auberge du Vert Mont om tenslotte op het punt te komen waar de streek-GR Heuvelland verlaten. We hebben de GR 14,7 km gevolgd en stappen nu nog 1 km naar het centrum van Boeschepe. Ondertussen is de zon helemaal doorgebroken.

DSC_9871.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Algemene conclusie: eerste deel was niet zo speciaal, vooral verhard maar eenmaal de A25 voorbijgestoken werd de route wat je verwacht van een GR: mooie onverharde paden met mooie landschappen.

06-10-16

GR 563: 's Gravenvoeren - Val-Dieu (16 km) (01/10/2016)

Na een lange pauze was het weer tijd voor de Pasar bustocht. Deze ging naar de Voerstreek en het land van Herve. Wij kozen echter voor de kortste afstand van 16 km en misten zo de Voerstreek. Maar ik kom hier zeker nog eens terug.

DSC_9824.jpg

In 's Gravenvoeren werden we met de bus afgezet en volgden even het knooppuntennetwerk tot in Berneau waar we aan de Berwinne de GR 563 oppikten tot het eindpunt in Val-Dieu. De GR loopt even vlakbij het riviertje om het tenslotte te kruisen en langs een weide te stappen tot we die ook doorkruisen via enkele weidepoortjes. Ik voel me terug op Isle of Wight. Er volgt een pittige beklimming door een volgende weide waarbij we mooie zichten krijgen op de vallei van de Berwinne. Daarna dalen we terug af naar de Berwinne tot Dalhem.

DSC_9779.jpgVoorbij Dalhem komen we op de oude spoorlijn 38 terecht, nu een Ravel. De oude treinbiels en rails liggen er nog. Het is er heel mooi wandelen met mooie doorkijkjes op het land van Herve. de GR verlaat deze spoorlijn in Nelhain en we komen onmiddellijk langs de Rau d'Asse tot in Mortroux. Hier mogen we nog eens kort klimmen om terug prachtige zichten te krijgen. Maar al snel dalen we terug af in de vallei van de Beek van de Asse om een mooi bospad te volgen langs deze kronkelende beek. Twee roepende buizerds breken de stilte. Via een smal paadje dalen we af naar het beekje en een verzakt brugje brengt ons naar de overkant. We blijven de vallei van de beek volgen via een holle weg tot we op de N642 komen. We verlaten die onmiddellijk en steken nogmaals de Rau d'Asse over. Daarna volgt een lastige klim om via een mooi panoramapad naar Mauhin te stappen. Het is nu nog een kort stukje naar ons eindpunt. We volgen nu voor de eerste keer wat langere tijd asfalt maar voor het laatste deel worden we terug een weide ingestuurd met nog een laatste afdaling en beklimming. Het laatste weidepoortje en daar is de toren van de abdij van Val-Dieu. We kijken er even rond en voor velen is het ook de plaats om te genieten van het gekende abdijbier.

Conclusie: een heel geslaagde wandeling en voor mij een topper.

DSC_9836.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

02-10-16

GR 56 variante: Amel - Stavelot (19,0 km) (25-09-2016)

Een te warm weekend om te wandelen en enkele weekendjes weg en we zijn al snel een maand verder sinds de laatste wandeling en is het weer tijd voor de maandelijkse GR-buswandeltocht van de provincie Antwerpen. De wandeling gaat door de vallei van de Amel (Amblève) met start in Iveldingen (Amel) tot Stavelot. We volgen de rivier stroomafwaarts die eerst nog niet zo breed is maar al snel uitgroeit tot een brede rivier eerst over de variante Amblève en daarna vanaf Ligneuville over het hooftraject naar le Pont de Calles waar we via de GR 14 naar Stavelot stappen.

DSC_9724.jpg

Vlak na de start passeren we de oude Barbarakapel uit 1688 en nog wat verder steken we de Vennbahn over DSC_9722.jpg(zie verslag: http://ambigirl.skynetblogs.be/archive/2015/09/09/tweedaa...). We dwarsen ook voor de eerste keer de Amel en stappen op asfalt door Montenau. Thv het voormalig klooster St. Raphael verlaten we de weg en stappen even door het domein om vervolgens een kronkelend paadje met veel boomwortels langs de Amel te volgen. Bij de volgende brug verlaten we de Duitstalige Oostkantons en heet de Amel vanaf nu Ambléve. Via een langer stuk asfalt stijgen we nu naar Ondenval waar we de Sint-Donat kerk passeren en 'De Molensteen'. Deze zou volgens de legende vervaardigd zijn door dwergen 'Les Sotés du bois' die woonden in de bossen 'Wolfsbusch' in ruil voor goud en andere goederen die ze nodig hadden. We verlaten Ondeval via de Chemin du Vieux Moulin waarbij we een mooie terugblik krijgen op het dorpje en dalen terug af naar de Amblève. Maar al snel stijgen we terug langs enkele vakantiewoningen om daarna nogmaals terug af te dalen in de vallei. Vanaf hier tot Ligneuville volgen we een mooi pad in de buurt van de Amblève. In Ligneuville stappen we op de bus en rijden samen naar de cafetaria van een voetbalclub voor de lunch. Daarna is er keuze voor de korte tocht (8,3 km) of lange tocht (11,2 km). Ik kies voor de kortere tocht omdat het tempo iets trager ligt en ik daardoor meer tijd heb om foto's te maken.

DSC_9744.jpgDe langere tocht vertrekt onmiddellijk aan de cafetaria terwijl de wandelaars voor de kortere tocht worden afgezet met de bus iets voorbij een steengroeve. Vanaf hier volgen we het hoofdtraject van de GR 56. We dalen onmiddellijk terug af naar de Amblève en dwarsen die nogmaals om daarna te stijgen naar een tunnel onder de E42. We wandelen langs het gehuchtje Villers en vervolgens slaat de GR een onverhard pad in met mooie zichten op de vallei van de Amblève en het viaduct van de E42. We blijven dit panorama pad een hele tijd volgen tot het pad afbuigt naar de weg naar Stavelot. We volgen die langs enkele oude woningen in het gehucht Lodomez om daarna weer een pad met mooie zichten te volgen. Net voor de weg naar Stavelot slaat de GR 56 rechts af en daalt naar de Ambléve die we oversteken bij de Pont de Challe. Hier schakelen we over op de GR 14. In het gehuchtjes Challes staan enkele mooie, oude vakwerkhuizen. De GR 14 volgt wat verder een mooi pad vlak langs de Amblève en tenslotte komen we aan de parking in Stavelot waar de bus staat. Wandelschoenen uit en aan de abdij van Stavelot is er nog tijd voor een terrasje. 

Besluit: Mooie wandeling al volgt de GR 56 variante redelijk wat asfalt. De omgeving maakt natuurlijk veel goed. De namiddag vond ik heel mooi vooral door de mooie zichten op de Amblève vallei.

DSC_9727.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

06-09-16

GR 16 Rochehaut - Laforêt (15,5 km) (21-08-2016)

Voor deze tocht had ik me lang op voorhand ingeschreven bij GR Antwerpen omdat ik nog nooit in de Semoisstreek was gaan wandelen en dit dus hoog op mijn to-do lijstje stond. En het was meteen de ideale gelegenheid om de buswandeltocht van GR Antwerpen uit te testen.

Bij GR Antwerpen wandel je in groep en is er een korte en lange variant. Omdat er nu veel hoogtemeters te overbruggen waren, was er eerder een variant met veel hoogtemeters en één met minder ipv 2 afstanden. Aangezien ik sukkelde met een blessure (een beetje te veel hooi op mijn vork met lopen en wandelen?) koos ik voor de variant met minder hoogtemeters. De wandeling zelf volgt de GR 16 Arlon - Monthermé.

Uitzicht op Frahan

DSC_9333.jpgWe vertrokken in Rochehaut en kregen onmiddellijk een mooi panorama op Frahan die zich nestelt in een Semoismeander. Al snel volgt er al een steile daling naar de voetgangersbrug over de Semois bij Frahan. We doorkruisen het kleine dorpje en stijgen vervolgens naar de 'Crêtes de Frahan', een prachtig pad over de rotskam met een kronkelende passage tussen de rotsen die allemaal een naam gekregen hebben. We dalen steil af en bij de ruisseau du Bonru kies ik voor de vlakke variant naast de Semois. We passeren een camping om tenslotte licht te stijgen naar de Rue de l'Opimont waar we terug aansluiten op de GR 16. Het is ondertussen goed beginnen regenen en een deel van onze groep gaat over asfalt naar de picknickplaats in Alle-sur-Semois. Samen met 4 anderen vervolgen we verder de GR 16 tot Alle-sur-Semois. We moeten een stukje steil afdalen en de regen zorgt voor een glijbaan. Gelukkig helpen de wandelstokken als ondersteuning. Daarna gaat het op en neer door het bos tot we afdalen aan een recreatiecentrum met kajakverhuur. Langs de oever bereiken we Alle-sur-Semois waar de middagpauze is.

Na de middagpauze vertrekken we samen maar al snel kunnen we weer kiezen. Ik kies terug voor de vlakke variant langs het water tot de voetgangersbrug in Mouzaive waar we terug aansluiten op GR 16. Na de oversteek van de Semois volgt echter een heel pittige beklimming tot het uitzichtspunt Naglémont. Wat heel leuk is dat er in de groep ook enkele geocachers zitten en wanneer ik hijgend aankom, hebben zij al een cache in handen. Altijd leuk om twee hobby's te combineren. Het pad volgt nu even de vallei waarbij we nog een geocache zoeken om daarna af te dalen naar Chairière. We volgen nog even de GR 16 tot voorbij Chairiére en daarna verlaten we de GR definitief om naar de oever van de Semois te stappen en deze te volgen tot de Pont de Claies, een vlechtbrug die enkel bij laag water gebouwd wordt en weer afgebroken wordt in September. Daarna staan we snel aan de bus op het gezellige pleintje in Laforêt.

DSC_9370.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Conclusie: een heel mooie - en zelfs met de vlakke varianten - een pittige etappe op de GR 16 met als hoogtepunt het kampad op de 'Crêtes de Frahan' en de 'Pont de Claies'.

30-08-16

GR 5 Etappe 6: Nieuw-Vossemeer - Bergen op Zoom (19,8 km) (14-08-2016)

Voor de tweede dag van dit weekendje is het heel gemakkelijk. Na 300 m staan we reeds op de route. We passeren de Assumburgmolen en komen daarna terug aan het Schelde-Rijn kanaal. We lopen even nog binnendijks die deze keer begrazen wordt door geiten en daarna gaan we buitendijks vlak langs het kanaal tussen de grazende schapen en heel veel schapenpoep. Tenslotte gaat de GR 5 verder tussen de weilanden en nog een pad langs een laatste dijk brengt ons in Halsteren. We passeren enkele woonwijken en daarna komen we in een compleet ander landschap terecht. We hebben de polders verlaten en bevinden ons nu op de hoge beboste Brabantse zandgronden langs de Brabantse Wal.

GR 5, nieuw-vossemeer, Bergen op Zoom, Schelde-Rijn kanaal, Fort De Roovere, Brabantse Wal

We krijgen een prachtig kronkelend paadje door een bos onder de voeten geschoven en komen aan het voormalig Fort De Roovere. Hier zijn nog duidelijk de buitengrachten en omwallingen te zien. We kruisen het fort en verlaten dit fort via een originele 'brug' en langs de buitengracht blijft de GR 5 een mooi pad volgen. We lopen nog langs het recreatiegebied Grote Melanen genoemd en komen dan aan een ringweg rond Bergen op Zoom. We kruisen die aan verkeerslichten en staan dan al snel aan de Kleine Melanen vijver. Deze vijver ronden we en de GR 5 leidt ons door mooie stukjes groen tot de oude binnenstad van Bergen op Zoom. We gaan dwars door het Markiezenhof, het voormalige woonpaleis van de heren en markiezen van Bergen op Zoom. In het paleis krijgt de bezoeker een beeld van de levenswijze van de vroegere bewoners. Aan de hoofdingang van het paleis stuiten we op een pleintje met terrassen en het mooie zomerweer doet ons snel besluiten om een laatste pauze te nemen. Helaas hebben ze geen ijsjes maar de serveuse raadt ons een ijssalon aan wat verder in de straat. Na de verfrissende pauze gaan we al met wat stramme spieren op zoek naar het ijssalon. Je kan het niet missen en een ijsje met 2 bolletjes sluit dit mooie wandelweekendje af. We passeren nog de markt van Bergen op Zoom en dan gaat het door de winkelstraat naar het station waar we deze etappe afsluiten.

GR 5, nieuw-vossemeer, Bergen op Zoom, Schelde-Rijn kanaal, Fort De Roovere, Brabantse Wal

Klik op de foto voor de volledige reeks

Conclusie: Een afwisselende etappe met eerst nog het typische polder- en dijklandschap dat we al zo goed kennen en daarna het beboste natuurgedeelte tussen Halsteren en Bergen op Zoom

29-08-16

GR 5 Etappe 5: Grevelingendam - Nieuw-Vossemeer (18,1 km) (13-08-2016)

Het weekendje op de GR 5 zit er al een tijdje op maar ik zit wat achter met bloggen. Gelukkig is het op wandelplannen wat rustiger nu zodat ik mijn achterstand kan inhalen. Voor de laatste 2 etappes in Nederland hebben we een echte tweedaagse gepland. Dat maakt het wat gemakkelijker praktisch want met het openbaar vervoer is het niet zo evident in het weekend op dit stuk. We parkeren de auto aan het station in Bergen-op-Zoom en nemen daar bus 310 richting Rotterdam. We stappen uit in Numansdorp rijksweg A29 waar we overstappen op bus 436 om uit te stappen in Oude-Tonge. Vanaf hier is het nog een 4-tal kilometer stappen tot de Grevelingendam. Via een stinkend tunneltje onder de N257 bereiken we ons startpunt.

GR 5, Nieuw-Vossemeer, Grevelingendam, Philipsdam, Krammervlietsluizen, Slikken van de Heen

We blikken nog even terug op het saaie einde van de vorige etappe en vatten met volle moed de ongeveer 10 km lange asfaltwandeling aan op de Grevelingendam en Philipsdam tot aan de Slikken van de Heen. Rechts van ons is er veel surfplezier op het Grevelingenmeer. We bereiken al snel de afsplitsing naar de Philipsdam en passeren eerst een druk kruispunt om dan op de dijk naar de Kammervlietsluizen te stappen. Links van deze dam is het water zoet, rechts is het water zout en de sluizen zijn zo gemaakt dat het water ook gescheiden blijft. GR 5, Nieuw-Vossemeer, Grevelingendam, Philipsdam, Krammervlietsluizen, Slikken van de HeenWe zijn sneller dan verwacht aan de panoramatoren en gaan naar boven om een blik te werpen op het immense sluizencomplex. Beneden lunchen we en vervolgens vervolgt de GR 5 zijn route op de Philipsdam. In tegenstelling tot vorige etappe is dit gelukkig minder saai (we hadden er wat tegenop gezien en zelfs getwijfeld of we dit stuk gingen stappen) want links van de dam hebben we zicht op de Plaat van de Vliet (oeveraangroei) met veel watervogels en planten. Wat verder staat een kudde koeien pootje te baden. Daarna bereiken we terug het vasteland en volgt nog even een minder stukje vlak naast de weg om dan het natuurreservaat Slikken van de Heen te bereiken. 

Er volgt een mooie, kronkelende maar veel te korte passage door dit prachtige gebied. We verlaten het natuurreservaat via een poortje en staan plots aan het Schelde-Rijn kanaal. Dit kanaal vergezelt ons nu tot het einde van deze etappe maar ook hier is het niet saai. We volgen eerst een graspad tussen kanaal en dijk en na het passeren van een brug lopen we op de kruin van een dijk met links het kanaal en rechts het natuurreservaat Rammegors. Heel wat om te bekijken dus. Daarna gaat de dijk wat meer landinwaarts en lopen we langs de Schorren van de Eendracht om uiteindelijk onder een tweede brug te stappen. Deze keer verlaten we de oever en steken we de brug over om zo naar Nieuw-Vossemeer te stappen, onze slaapplaats.

GR 5, Nieuw-Vossemeer, Grevelingendam, Philipsdam, Krammervlietsluizen, Slikken van de Heen

Klik op de foto voor de volledige reeks

Conclusie: we hadden deze etappe slechter verwacht maar het landschap is zeker de moeite al blijft het natuurlijk wel een groot deel op asfalt stappen.

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende