24-11-16

Weekendje Antwerpen (18-20/11/2016)

Soms moet je niet ver gaan om leuke plekjes te ontdekken. Ons jaarlijks weekendje met de vriendinnen ging deze keer naar Antwerpen. Naast gezellig eten en wat shoppen stonden er ook enkele bezienswaardigheden op het programma.

DSC_0335.jpg

Op zaterdag gingen we naar de Ruien. Dit zijn de oude waterwegen in Antwerpen sinds de Middeleeuwen. Uiteindelijk werden deze overwelfd omdat de Ruien als open riool werden gebruikt en de stank niet te harden was. De Ruien zijn nu wel niet te zien in het straatbeeld maar zijn er nog wel altijd en kunnen bezocht worden. Daarvoor moet je bij het Ruihuis zijn in de Suikerrui. Op voorhand hadden wij tickets gereserveerd en dit is ook aan te raden.  Je krijgt botten en een wegwerpoverall aan en daarna trekken we samen met een begeleider en een tablet met een bekende Antwerpenaar als gids onder de grond. De stank is overweldigend want ook de echte riolen lopen er. De beelden op de site tonen enkele indrukken want ik heb voor de zekerheid mijn fototoestel weggestoken. We worden eerst met een bootje een kort stukje verder gebracht. En daarna stappen we uit om een wandeling van ongeveer 1,9 km (1,5 uur) aan te vatten. Door de vele regen staat het water soms enkelhoog en het is dan ook voorzichtig stappen. Regelmatig wordt er gestopt en krijgen we uitleg via de tablet die kort, bondig en aangenaam verteld word met leuke anekdotes. Na de mooie 'kapel' is het nog een kort stukje naar het eindpunt waar het deugd doet om terug frisse lucht in te ademen. Kortom, een aanrader.

DSC_0304.jpg

Op zondag brachten we een bezoek aan het Red Star Line Museum. Dit museum vertelt het verhaal van de landverhuizers, mensen die vanuit Europa naar Antwerpen reisden en van daaruit met schepen van de Red Star Line rederij naar Amerika emigreerden. Ook hier werd er op een aangename en interactieve manier uitleg gegeven en reisden we letterlijk in het spoor van de landverhuizers naar Amerika en ondergingen we de treinreis, het verblijf in Antwerpen, de medische controle, de bootreis, nogmaals een strenge controle en het leven in Amerika. Ook bij de familie van mijn moeder zijn er landverhuizers geweest en jaarlijks moest ik de brieven van de nabestaanden voor mijn oma vertalen. Het is dan ook interessant om hun namen terug te vinden in de passagierslijsten. Een heel leuk en leerrijk weekendje achter de rug.

DSC_0316.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

21:39 Gepost door Ambigirl in Vakantie | Permalink | Commentaren (1) | Tags: antwerpen, red star line museum, de ruien, citytrip |  Facebook |

14-11-16

GR 561 Etappe 2: Eindhout - Kanaal Dessel-Tessenderlo Hoolst (17,9 km) (11-11-2016)

Nu de streek-GR Heuvelland afgewerkt is, kan ik weer verder stappen op de GR 561. We rijden deze keer met 2 auto's tussen eind- en beginpunt. 

Provinciaal Domein 'De Volmolen'

De GR 561 volgt eerst een drukke weg en we steken het Albertkanaal over. Maar onmiddellijk daarna worden we een rustige weg ingestuurd die overgaat in een onverharde weg tussen de velden. We steken de weg Geel-Tessenderlo over en stappen verder tussen het groen tot aan een plek 'de Hutten' genoemd met een mooi veldkruis. Er begint hier een variant die naar het station van Geel gaat.

DSC_0257.jpgWij slaan rechts af en stappen op een zandweg tot de weg Meerhout-Geel die we ook oversteken. We steken de Grote Nete over en stappen via een mooi pad langs de Belse Hei en daarna door het provinciaal gebied 'De Volmolen'. Volgens de website van grote routepaden is er hier een routewijziging. Wij volgen dus mooi de gps-track maar ter plekke is de bewegwijzering niet aangepast. Goed uitkijken dus! de GR 561 brengt ons naar de weg Tessenderlo-Mol bij de plaats 'het Verloren Schaap'. We volgen nu een asfaltweg met redelijk druk verkeer en zijn blij dat we een onverharde weg worden worden ingestuurd. Al is dit lusje maar van korte duur en worden we langs rustige wegen in woonwijken Hulsen binnengestuurd.

Na het verlaten van Hulsen volgt nog een mooi stukje natuur tot aan het kanaal Dessel-Tessenderlo. We volgen het kanaal even tot de brug van Hoolst, steken die over en stappen aan de andere kant verder om wat verder in een industriegebied onze auto terug te vinden.

DSC_0292.jpg

Klik op de foto voor de volledige reis

Ik vond deze etappe wel de moeite. Heel veel onverharde wegen en een heel rustige omgeving in een typisch Kempenlandschap. Enkel het stukje rond Hulsen is wat minder.

11-11-16

Wandelnetwerk Zuid-Dijleland: Terlanen - Park van Tervuren (20,7 km) (05-11-2016)

Wat gaat een jaar toch snel! De laatste Pasar wandeling van het jaar zit er alweer op. We gingen deze keer gaan wandelen in Vlaams-Brabant op het knooppuntennetwerk Zuid-Dijleland.

DSC_0200.jpg

De bus zet ons af op de Leuvensebaan en we worden onmiddellijk de natuur ingestuurd via het Rodebos. De bomen staan nu in hun mooiste herfsttooi en ook de vele paddestoelen maken het plaatje compleet. Na het Rodebos dalen we af in de Lanevallei en lopen even langs het riviertje. We verlaten al snel de vallei en stappen even tussen huizen om terug een prachtig wandelpad (Varendel) ingestuurd te worden waar enkele hele leuke geocaches liggen. De knooppunten brengen ons vervolgens naar een plateau met uitgestrekte, golvende akkers. Daarna dalen we af via een mooie, holle weg tot de Ijse en enkele vijvers net voor Overijse. Hier vinden we een bankje en is het tijd voor de lunchpauze.

DSC_0196.jpg

We stijgen vervolgens de Ijsevallei uit om langs de Koningsberg te stappen. Daarna stappen we langs het Marnixbos. De zon zet de bomen in vuur en vlam. We komen uiteindelijk in een deel van het Zoniënwoud waar we een lus stappen gedeeltelijk op de Koninklijke Wandeling om tenslotte te stappen tot het Park van Tervuren. Daar doen we nog een kilometertje extra met een rondwandeling naar het Afrikamuseum. Er zijn blijkbaar ook filmopnames bezig voor de film 'Where hands tough'. Aan de kazerne stappen we terug op de bus.

Een prachtige wandeling in een mooie omgeving die bijna volledig onverhard was en ideaal is als herfstwandeling.

DSC_0242.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

03-11-16

Streek-GR Heuvelland etappe 7: Boeschepe - Kemmel (20,4 km) (31-10-2016)

DSC_0071.jpgEen GR waar ik een jaar geleden mee begonnen ben en iets langer over gedaan heb dan verwacht maar de laatste etappe van de streek-GR Heuvelland zit er sinds dit weekend op. En je kan echt wel spreken van een koninginnenetappe. Het werd dan ook de mooiste etappe van deze GR.

Omdat deze etappe moeilijk te regelen viel met het openbaar vervoer (je moet de grens over), konden we rekenen op familie die ons van Kemmel naar ons startpunt in de buurt van Boeschepe bracht. We vertrokken met een half uurtje vertraging door de wegenwerken op de A19 en hebben er dan ook stevig de pas moeten inzetten om voor donker terug in Kemmel te geraken.

DSC_0081.jpgOnmiddellijk volgt de SGR Heuvelland een mooie veldwegel. Daarna volgen enkele rustige asfaltwegen naar de Belgische grens waarbij we een mooie terugblik hebben op de Catsberg. Op de hoek van de Boeschepestraat is het tijd voor een geocache en waarschijnlijk is het daardoor dat ik niet goed naar de GR-streepjes kijk en verkeerd lees in de topogids waardoor we richting Westouter stappen. Na een goeie 500m heb ik mijn vergissing door en keren we terug. Vanaf nu volgt er een heel mooi stuk tot na de Scherpenberg van het ene natuurgebied naar het andere. De Broekelzen, Vidaigneberg, Hellegatbos, Rodeberg, Sulferberg en Scherpenberg passeren allemaal de revue. Het is schitterend herfstweer en we kunnen zelfs in T-shirt lopen. Enkel bij de Sulferberg klinken er schoten van heel dichtbij. Wat ons ook opvalt is de vele wijngaarden. Ik kende de wijngaard van de Monteberg al maar wist niet dat er nog zoveel andere waren. 

DSC_0130.jpg

Bij de Scherpenberg krijgen we zicht op 'Klein Zwitserland' en de Kemmel- en Monteberg. Ook hier vergissen we  ons en staan we een veldwegel te vroeg in. Maar uiteindelijk komen we met een kleine omweg terug op de route. Er volgt nu een langer stuk asfalt en de zon begint reeds te zakken. Met zicht op Dranouter worden we langs een meidoornhaag de Monteberg opgestuurd. We kruisen ook een paar keer GR5A Zuid en stappen even samen met GR 128 maar wij dalen uiteindelijk de Monteberg af en passeren nog het Lindenhoek Châlet British Cemetary om langs het domein De Warande terug op de Dries van Kemmel te belanden na 131,5 km.

DSC_0109.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Deze GR is me wel bevallen al ging het toch meer over asfaltwegen dan verwacht maar de omgeving en mooie zichten maakten natuurlijk veel goed. Het is ook een leuke manier om andere regio's van het zo gekende Heuvelland te ontdekken. Veel plaatsen worden ook niet aangedaan maar daarvoor zijn er nog andere GR's zoals GR 128 en GR 5A Zuid om deze te verkennen.

26-10-16

GR 5 Etappe 8: Essen - Kalmthout Kijkuit (13,8 km) (16-10-2016)

Hier is het verslagje van de tweede dag van ons GR5-weekendje. Dit deel heb ik al eerder gestapt via dagstapperwandeling nr.1 uit de wandelgids Antwerpen. Toen was het eind Augustus en stond de Kalmthoutse Heide in volle bloei dus ik was wel benieuwd hoe de heide er nu ging uitzien.

DSC_9997.jpgHet was ongeveer 1,5 km vanuit het natuurvriendenhuis De Berk naar ons startpunt in Essen, een mooie dreef. Daarna gaat de GR5 door een wijk die overgaat in een verkaveld bos. Uiteindelijk bereiken we het natuurgebied het Stappersven dat aansluit op de Kalmthoutse Heide. Het is een mooie, zonnige herfstdag en zelfs kort voor het middaguur lopen er al veel wandelaars. Ik herinner me vooral verbrande bomen maar die zijn blijkbaar grotendeels verwijderd en er is nu meer een open vlakte. Na een asfaltstukje betreden we het echte natuurgebied. Onmiddellijk zien we de uitgebloeide heide. Het gebied blijft prachtig en eenmaal van het verharde pad bevinden we ons terug alleen in het stiltegebied. Het is hier zalig wandelen.

Tenslotte komen we in de buurt van de ingang en het is hier heel erg druk. Ook wij laten ons verleiden door de plaatselijke horeca en nemen een korte pauze voor we het laatste stukje aanvatten. We volgen een mooi pad door het gebied de Withoefse Heide en dan gaat het verder tussen huizen naar station Kalmthout. Normaal had ik verwacht dat wij aan de auto gingen uitkomen maar eerder die dag hadden we al gezien dat we de trein hadden genomen in Kalmthout zelf en niet in Kijkuit. Langs de spoorlijn volgen we nog 1,5 km lang de fiets-o-strade om uiteindelijk in Kalmthout aan te komen na een mooie tweedaagse.

DSC_0038.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

20:35 Gepost door Ambigirl in GR 5, GR routes | Permalink | Commentaren (4) | Tags: gr 5, grote routepaden, kalmthoutse heide, essen |  Facebook |

19-10-16

GR 5 etappe 7: Bergen-op-Zoom - Essen (18 km) (15-10-2016)

Ons laatste GR5 weekendje van het jaar zit erop. We stapten ditmaal van Bergen-op-Zoom tot Kalmthout met overnachting in Essen in het Natuurvriendenhuis De Berk. We namen de trein in Kalmthout via Roosendaal naar Bergen-op-Zoom. Daar konden we onmiddellijk aansluiten op de GR 5. Deze keer gingen we zonder topogids op stap omdat een nieuwe uitgave verwacht wordt in februari 2017 maar de gpx-track van Grote Routepaden en de bewegwijzering bracht ons zonder problemen tot in Kalmthout.

DSC_9926.jpg

Via enkele woonwijken en een parkje werden we Bergen-op-Zoom uitgestuurd. Eenmaal de autosnelweg A4 voorbij kwamen we in het groen terecht en passeerden we de Stayokay van Bergen-op-Zoom. Daarna volgen er enkele mooie dreven door de bosrijke omgeving van Bergen-op-Zoom. Uiteindelijk komen we bij de Wouwse bossen bij Wouwse plantage waar de paadjes iets smaller zijn en meer kronkelen. De GR 5 gaat niet door het centrum maar gaat onmiddellijk via een fietspad langs de Zoom tot de Belgische grens. We blijven de grens een tijdlang volgen tot net voor de spoorlijn bij Essen. We passeren de quarantaine stallen en thv het station van de GR 5 verlaten we de GR 5 om nog een 1,5 km verder te stappen tot onze slaapplaats.

DSC_9947.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Conclusie: een aangename, rustige etappe door een groen gebied.

 

14-10-16

Streek-GR Heuvelland etappe 6: Steenvoorde - Boeschepe (14,7 km) (08-10-2106)

Door de vele wandelplannen is de Streek-GR Heuvelland wat in de vergeethoek beland. Deze etappe was al eerder eens ingepland maar het weer maakte dat die uitgesteld werd. Toen een collega een tijd geleden vroeg om nog eens samen te gaan stappen, was dit de ideale gelegenheid om nog eens verder te stappen op deze GR. Het was wat puzzelen of we nu over de grens gingen stappen (geen openbaar vervoer mogelijk) of pas de volgende etappe. Uiteindelijk vonden we een optie met het openbaar vervoer van Boeschepe naar Steenvoorde.

DSC_9856.jpg

We reden met de auto naar Boeschepe om daar buslijn 107 te nemen om 8.50u aan de halte Eglise richting Hazebroek. Na een 20 minuutjes rijden kwamen we aan in Steenvoorde waar we afstapten aan Place Saint-Pierre. We stonden onmiddellijk op de GR en lopen vanaf hier een hele tijd samen met GR 128 (Wissant-Aken) maar eerst werd nog even tijd genomen om een geocache te zoeken. Via enkele woonwijken verlieten we Steenvoorde en na het oversteken van de ring rond Steenvoorde stonden we tussen de velden. De dag begon grijs en mistig en de zichten reikten ook niet ver. We liepen nu geruime tijd zuidwaarts op rustige asfaltwegen. Rechts kregen we zicht op de watertoren van Eecke waar we vertrokken op de vorige etappe. Na een 3-tal km verliet de GR 128 ons richting Eecke terwijl de streek-GR Heuvelland verder zuidwaarts gaat om tenslotte af te dalen en via een tunnel onder de autosnelweg A25 te stappen.

DSC_9864.jpgVanaf hier wordt het heuvelachtiger en de contouren van de Katsberg met antenne worden steeds duidelijker. Maar vooraleer naar daar te stappen, leidt de streek-GR ons voor het eerst een onverhard paadje op naar Godewaersvelde. Heel wat Vlaamse namen zijn terug te vinden in het straatbeeld en ook in het café spreken ze Vlaams. We passeren de Sint-Pieterskerk om vervolgens een 'chemin piétonier' te volgen die ons uit Godewaersvelde brengt. Wat verder passeren we het Godewaersvelde British Cemetery waar 968 Britse soldaten, 19 Duitse krijgsgevangenen en één Britste verpleegster begraven ligt. Wat ons opvalt, is dat de zerkjes heel dicht bij elkaar geplaatst staan, net alsof er achteraf zerken tussengeplaatst zijn. Je wordt er toch altijd even stil van. Na het kerkhof volgt nu een stijgend pad op de flank van de Katsberg. De streek-GR Heuvelland passeert de abdij niet (dat doet de GR 128 wel) en bijna boven dalen we even om zo Auberge de Catsberg te passeren waar het in de zomer en in de namiddag waarschijnlijk een aangename rustplaats is. Nu is het nog iets te vroeg voor een pauze en we stijgen terug en maken een lusje op de flank van de Katsberg om aan Col de Berthen (109 m) uit te komen. De wielrenners passeren ons hier in sneltreinvaart naar beneden. Ondertussen is het tijd voor de lunchpauze en we zetten ons aan een kapelletje in grotvorm om te lunchen.

Na deze deugddoende pauze volgt de streek-GR Heuvelland enkele mooie, onverharde paden langs de Mont de Bouschepe met zicht op de Mont Noir of Zwarte Berg. We krijgen een mooie terugblik op de Katsberg en abdij en steken tenslotte de D10 over. We kunnen deze drukkere weg volgen om in het centrum van Boeschepe te geraken maar stappen nog wat verder op de streek-GR Heuvelland langs de Kokereleberg waarbij we heel even terug het gezelschap krijgen van de GR 128 die regelmatig ons pad kruiste op deze etappe. We passeren nog de Auberge du Vert Mont om tenslotte op het punt te komen waar de streek-GR Heuvelland verlaten. We hebben de GR 14,7 km gevolgd en stappen nu nog 1 km naar het centrum van Boeschepe. Ondertussen is de zon helemaal doorgebroken.

DSC_9871.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Algemene conclusie: eerste deel was niet zo speciaal, vooral verhard maar eenmaal de A25 voorbijgestoken werd de route wat je verwacht van een GR: mooie onverharde paden met mooie landschappen.

06-10-16

GR 563: 's Gravenvoeren - Val-Dieu (16 km) (01/10/2016)

Na een lange pauze was het weer tijd voor de Pasar bustocht. Deze ging naar de Voerstreek en het land van Herve. Wij kozen echter voor de kortste afstand van 16 km en misten zo de Voerstreek. Maar ik kom hier zeker nog eens terug.

DSC_9824.jpg

In 's Gravenvoeren werden we met de bus afgezet en volgden even het knooppuntennetwerk tot in Berneau waar we aan de Berwinne de GR 563 oppikten tot het eindpunt in Val-Dieu. De GR loopt even vlakbij het riviertje om het tenslotte te kruisen en langs een weide te stappen tot we die ook doorkruisen via enkele weidepoortjes. Ik voel me terug op Isle of Wight. Er volgt een pittige beklimming door een volgende weide waarbij we mooie zichten krijgen op de vallei van de Berwinne. Daarna dalen we terug af naar de Berwinne tot Dalhem.

DSC_9779.jpgVoorbij Dalhem komen we op de oude spoorlijn 38 terecht, nu een Ravel. De oude treinbiels en rails liggen er nog. Het is er heel mooi wandelen met mooie doorkijkjes op het land van Herve. de GR verlaat deze spoorlijn in Nelhain en we komen onmiddellijk langs de Rau d'Asse tot in Mortroux. Hier mogen we nog eens kort klimmen om terug prachtige zichten te krijgen. Maar al snel dalen we terug af in de vallei van de Beek van de Asse om een mooi bospad te volgen langs deze kronkelende beek. Twee roepende buizerds breken de stilte. Via een smal paadje dalen we af naar het beekje en een verzakt brugje brengt ons naar de overkant. We blijven de vallei van de beek volgen via een holle weg tot we op de N642 komen. We verlaten die onmiddellijk en steken nogmaals de Rau d'Asse over. Daarna volgt een lastige klim om via een mooi panoramapad naar Mauhin te stappen. Het is nu nog een kort stukje naar ons eindpunt. We volgen nu voor de eerste keer wat langere tijd asfalt maar voor het laatste deel worden we terug een weide ingestuurd met nog een laatste afdaling en beklimming. Het laatste weidepoortje en daar is de toren van de abdij van Val-Dieu. We kijken er even rond en voor velen is het ook de plaats om te genieten van het gekende abdijbier.

Conclusie: een heel geslaagde wandeling en voor mij een topper.

DSC_9836.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

02-10-16

GR 56 variante: Amel - Stavelot (19,0 km) (25-09-2016)

Een te warm weekend om te wandelen en enkele weekendjes weg en we zijn al snel een maand verder sinds de laatste wandeling en is het weer tijd voor de maandelijkse GR-buswandeltocht van de provincie Antwerpen. De wandeling gaat door de vallei van de Amel (Amblève) met start in Iveldingen (Amel) tot Stavelot. We volgen de rivier stroomafwaarts die eerst nog niet zo breed is maar al snel uitgroeit tot een brede rivier eerst over de variante Amblève en daarna vanaf Ligneuville over het hooftraject naar le Pont de Calles waar we via de GR 14 naar Stavelot stappen.

DSC_9724.jpg

Vlak na de start passeren we de oude Barbarakapel uit 1688 en nog wat verder steken we de Vennbahn over DSC_9722.jpg(zie verslag: http://ambigirl.skynetblogs.be/archive/2015/09/09/tweedaa...). We dwarsen ook voor de eerste keer de Amel en stappen op asfalt door Montenau. Thv het voormalig klooster St. Raphael verlaten we de weg en stappen even door het domein om vervolgens een kronkelend paadje met veel boomwortels langs de Amel te volgen. Bij de volgende brug verlaten we de Duitstalige Oostkantons en heet de Amel vanaf nu Ambléve. Via een langer stuk asfalt stijgen we nu naar Ondenval waar we de Sint-Donat kerk passeren en 'De Molensteen'. Deze zou volgens de legende vervaardigd zijn door dwergen 'Les Sotés du bois' die woonden in de bossen 'Wolfsbusch' in ruil voor goud en andere goederen die ze nodig hadden. We verlaten Ondeval via de Chemin du Vieux Moulin waarbij we een mooie terugblik krijgen op het dorpje en dalen terug af naar de Amblève. Maar al snel stijgen we terug langs enkele vakantiewoningen om daarna nogmaals terug af te dalen in de vallei. Vanaf hier tot Ligneuville volgen we een mooi pad in de buurt van de Amblève. In Ligneuville stappen we op de bus en rijden samen naar de cafetaria van een voetbalclub voor de lunch. Daarna is er keuze voor de korte tocht (8,3 km) of lange tocht (11,2 km). Ik kies voor de kortere tocht omdat het tempo iets trager ligt en ik daardoor meer tijd heb om foto's te maken.

DSC_9744.jpgDe langere tocht vertrekt onmiddellijk aan de cafetaria terwijl de wandelaars voor de kortere tocht worden afgezet met de bus iets voorbij een steengroeve. Vanaf hier volgen we het hoofdtraject van de GR 56. We dalen onmiddellijk terug af naar de Amblève en dwarsen die nogmaals om daarna te stijgen naar een tunnel onder de E42. We wandelen langs het gehuchtje Villers en vervolgens slaat de GR een onverhard pad in met mooie zichten op de vallei van de Amblève en het viaduct van de E42. We blijven dit panorama pad een hele tijd volgen tot het pad afbuigt naar de weg naar Stavelot. We volgen die langs enkele oude woningen in het gehucht Lodomez om daarna weer een pad met mooie zichten te volgen. Net voor de weg naar Stavelot slaat de GR 56 rechts af en daalt naar de Ambléve die we oversteken bij de Pont de Challe. Hier schakelen we over op de GR 14. In het gehuchtjes Challes staan enkele mooie, oude vakwerkhuizen. De GR 14 volgt wat verder een mooi pad vlak langs de Amblève en tenslotte komen we aan de parking in Stavelot waar de bus staat. Wandelschoenen uit en aan de abdij van Stavelot is er nog tijd voor een terrasje. 

Besluit: Mooie wandeling al volgt de GR 56 variante redelijk wat asfalt. De omgeving maakt natuurlijk veel goed. De namiddag vond ik heel mooi vooral door de mooie zichten op de Amblève vallei.

DSC_9727.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

06-09-16

GR 16 Rochehaut - Laforêt (15,5 km) (21-08-2016)

Voor deze tocht had ik me lang op voorhand ingeschreven bij GR Antwerpen omdat ik nog nooit in de Semoisstreek was gaan wandelen en dit dus hoog op mijn to-do lijstje stond. En het was meteen de ideale gelegenheid om de buswandeltocht van GR Antwerpen uit te testen.

Bij GR Antwerpen wandel je in groep en is er een korte en lange variant. Omdat er nu veel hoogtemeters te overbruggen waren, was er eerder een variant met veel hoogtemeters en één met minder ipv 2 afstanden. Aangezien ik sukkelde met een blessure (een beetje te veel hooi op mijn vork met lopen en wandelen?) koos ik voor de variant met minder hoogtemeters. De wandeling zelf volgt de GR 16 Arlon - Monthermé.

Uitzicht op Frahan

DSC_9333.jpgWe vertrokken in Rochehaut en kregen onmiddellijk een mooi panorama op Frahan die zich nestelt in een Semoismeander. Al snel volgt er al een steile daling naar de voetgangersbrug over de Semois bij Frahan. We doorkruisen het kleine dorpje en stijgen vervolgens naar de 'Crêtes de Frahan', een prachtig pad over de rotskam met een kronkelende passage tussen de rotsen die allemaal een naam gekregen hebben. We dalen steil af en bij de ruisseau du Bonru kies ik voor de vlakke variant naast de Semois. We passeren een camping om tenslotte licht te stijgen naar de Rue de l'Opimont waar we terug aansluiten op de GR 16. Het is ondertussen goed beginnen regenen en een deel van onze groep gaat over asfalt naar de picknickplaats in Alle-sur-Semois. Samen met 4 anderen vervolgen we verder de GR 16 tot Alle-sur-Semois. We moeten een stukje steil afdalen en de regen zorgt voor een glijbaan. Gelukkig helpen de wandelstokken als ondersteuning. Daarna gaat het op en neer door het bos tot we afdalen aan een recreatiecentrum met kajakverhuur. Langs de oever bereiken we Alle-sur-Semois waar de middagpauze is.

Na de middagpauze vertrekken we samen maar al snel kunnen we weer kiezen. Ik kies terug voor de vlakke variant langs het water tot de voetgangersbrug in Mouzaive waar we terug aansluiten op GR 16. Na de oversteek van de Semois volgt echter een heel pittige beklimming tot het uitzichtspunt Naglémont. Wat heel leuk is dat er in de groep ook enkele geocachers zitten en wanneer ik hijgend aankom, hebben zij al een cache in handen. Altijd leuk om twee hobby's te combineren. Het pad volgt nu even de vallei waarbij we nog een geocache zoeken om daarna af te dalen naar Chairière. We volgen nog even de GR 16 tot voorbij Chairiére en daarna verlaten we de GR definitief om naar de oever van de Semois te stappen en deze te volgen tot de Pont de Claies, een vlechtbrug die enkel bij laag water gebouwd wordt en weer afgebroken wordt in September. Daarna staan we snel aan de bus op het gezellige pleintje in Laforêt.

DSC_9370.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Conclusie: een heel mooie - en zelfs met de vlakke varianten - een pittige etappe op de GR 16 met als hoogtepunt het kampad op de 'Crêtes de Frahan' en de 'Pont de Claies'.

30-08-16

GR 5 Etappe 6: Nieuw-Vossemeer - Bergen op Zoom (19,8 km) (14-08-2016)

Voor de tweede dag van dit weekendje is het heel gemakkelijk. Na 300 m staan we reeds op de route. We passeren de Assumburgmolen en komen daarna terug aan het Schelde-Rijn kanaal. We lopen even nog binnendijks die deze keer begrazen wordt door geiten en daarna gaan we buitendijks vlak langs het kanaal tussen de grazende schapen en heel veel schapenpoep. Tenslotte gaat de GR 5 verder tussen de weilanden en nog een pad langs een laatste dijk brengt ons in Halsteren. We passeren enkele woonwijken en daarna komen we in een compleet ander landschap terecht. We hebben de polders verlaten en bevinden ons nu op de hoge beboste Brabantse zandgronden langs de Brabantse Wal.

GR 5, nieuw-vossemeer, Bergen op Zoom, Schelde-Rijn kanaal, Fort De Roovere, Brabantse Wal

We krijgen een prachtig kronkelend paadje door een bos onder de voeten geschoven en komen aan het voormalig Fort De Roovere. Hier zijn nog duidelijk de buitengrachten en omwallingen te zien. We kruisen het fort en verlaten dit fort via een originele 'brug' en langs de buitengracht blijft de GR 5 een mooi pad volgen. We lopen nog langs het recreatiegebied Grote Melanen genoemd en komen dan aan een ringweg rond Bergen op Zoom. We kruisen die aan verkeerslichten en staan dan al snel aan de Kleine Melanen vijver. Deze vijver ronden we en de GR 5 leidt ons door mooie stukjes groen tot de oude binnenstad van Bergen op Zoom. We gaan dwars door het Markiezenhof, het voormalige woonpaleis van de heren en markiezen van Bergen op Zoom. In het paleis krijgt de bezoeker een beeld van de levenswijze van de vroegere bewoners. Aan de hoofdingang van het paleis stuiten we op een pleintje met terrassen en het mooie zomerweer doet ons snel besluiten om een laatste pauze te nemen. Helaas hebben ze geen ijsjes maar de serveuse raadt ons een ijssalon aan wat verder in de straat. Na de verfrissende pauze gaan we al met wat stramme spieren op zoek naar het ijssalon. Je kan het niet missen en een ijsje met 2 bolletjes sluit dit mooie wandelweekendje af. We passeren nog de markt van Bergen op Zoom en dan gaat het door de winkelstraat naar het station waar we deze etappe afsluiten.

GR 5, nieuw-vossemeer, Bergen op Zoom, Schelde-Rijn kanaal, Fort De Roovere, Brabantse Wal

Klik op de foto voor de volledige reeks

Conclusie: Een afwisselende etappe met eerst nog het typische polder- en dijklandschap dat we al zo goed kennen en daarna het beboste natuurgedeelte tussen Halsteren en Bergen op Zoom

29-08-16

GR 5 Etappe 5: Grevelingendam - Nieuw-Vossemeer (18,1 km) (13-08-2016)

Het weekendje op de GR 5 zit er al een tijdje op maar ik zit wat achter met bloggen. Gelukkig is het op wandelplannen wat rustiger nu zodat ik mijn achterstand kan inhalen. Voor de laatste 2 etappes in Nederland hebben we een echte tweedaagse gepland. Dat maakt het wat gemakkelijker praktisch want met het openbaar vervoer is het niet zo evident in het weekend op dit stuk. We parkeren de auto aan het station in Bergen-op-Zoom en nemen daar bus 310 richting Rotterdam. We stappen uit in Numansdorp rijksweg A29 waar we overstappen op bus 436 om uit te stappen in Oude-Tonge. Vanaf hier is het nog een 4-tal kilometer stappen tot de Grevelingendam. Via een stinkend tunneltje onder de N257 bereiken we ons startpunt.

GR 5, Nieuw-Vossemeer, Grevelingendam, Philipsdam, Krammervlietsluizen, Slikken van de Heen

We blikken nog even terug op het saaie einde van de vorige etappe en vatten met volle moed de ongeveer 10 km lange asfaltwandeling aan op de Grevelingendam en Philipsdam tot aan de Slikken van de Heen. Rechts van ons is er veel surfplezier op het Grevelingenmeer. We bereiken al snel de afsplitsing naar de Philipsdam en passeren eerst een druk kruispunt om dan op de dijk naar de Kammervlietsluizen te stappen. Links van deze dam is het water zoet, rechts is het water zout en de sluizen zijn zo gemaakt dat het water ook gescheiden blijft. GR 5, Nieuw-Vossemeer, Grevelingendam, Philipsdam, Krammervlietsluizen, Slikken van de HeenWe zijn sneller dan verwacht aan de panoramatoren en gaan naar boven om een blik te werpen op het immense sluizencomplex. Beneden lunchen we en vervolgens vervolgt de GR 5 zijn route op de Philipsdam. In tegenstelling tot vorige etappe is dit gelukkig minder saai (we hadden er wat tegenop gezien en zelfs getwijfeld of we dit stuk gingen stappen) want links van de dam hebben we zicht op de Plaat van de Vliet (oeveraangroei) met veel watervogels en planten. Wat verder staat een kudde koeien pootje te baden. Daarna bereiken we terug het vasteland en volgt nog even een minder stukje vlak naast de weg om dan het natuurreservaat Slikken van de Heen te bereiken. 

Er volgt een mooie, kronkelende maar veel te korte passage door dit prachtige gebied. We verlaten het natuurreservaat via een poortje en staan plots aan het Schelde-Rijn kanaal. Dit kanaal vergezelt ons nu tot het einde van deze etappe maar ook hier is het niet saai. We volgen eerst een graspad tussen kanaal en dijk en na het passeren van een brug lopen we op de kruin van een dijk met links het kanaal en rechts het natuurreservaat Rammegors. Heel wat om te bekijken dus. Daarna gaat de dijk wat meer landinwaarts en lopen we langs de Schorren van de Eendracht om uiteindelijk onder een tweede brug te stappen. Deze keer verlaten we de oever en steken we de brug over om zo naar Nieuw-Vossemeer te stappen, onze slaapplaats.

GR 5, Nieuw-Vossemeer, Grevelingendam, Philipsdam, Krammervlietsluizen, Slikken van de Heen

Klik op de foto voor de volledige reeks

Conclusie: we hadden deze etappe slechter verwacht maar het landschap is zeker de moeite al blijft het natuurlijk wel een groot deel op asfalt stappen.

20-08-16

Wandelvakantie Coastal Path op Isle of Wight (Verenigd Koninkrijk) (24-07-2016 tem 31-07-2016)

I love Wight, is dat een technofestival of zo? Nee, Isle of Wight. Een eilandje ten zuiden van Engeland. Velen hadden er nog nooit van gehoord. Sommigen kenden het van het legendarische festival met bekende rocklegendes. Wij kennen het van het Coastal Path. Een reportage in Op Weg (het tijdschrift van Grote Routepaden) over het kustpad liet me kennis maken met dit ongekende eilandje en de wandelplannen werden snel gevormd. Een collega die fan is van Engeland zag dit ook snel zitten.

We kozen ervoor om in de hoofdstad Newport te slapen vanwege de goede busverbindingen naar alle hoeken van het eiland. Bij hoofdstad moet je ook niet veel voorstellen. Het is een gezellig, klein stadje met enkele bezienswaardigheden en een ideale uitvalsbasis.

Het Coastal Path zelf gaat dus logischerwijze langs de kust rond het eiland. Daarbij blijft het pad niet altijd vlak langs de kust maar trekt regelmatig kort of langer het binnenland in. De lengte is volgens onze wandelgids 106,5 km en volgens de gpx-track 113 km lang. Uiteindelijk stond er 124,7 km op de teller met enkele kleine afwijkingen van de route. Wij gebruikten de wandelgids 'Walking on the Isle of Wight' van Cicerone (1° editie, 2013) en de pdf-files op de Isle of Wight toerisme site. De route is bewegwijzerd in 2 richtingen en wij stapten het pad in tegenwijzerzin. De route is heel afwisselend met strand, bossen, weidepassages, bossen, kalkkliffen en kleikliffen, badplaatsen, prachtige vergezichten en passeert heel wat bezienswaardigheden.

isle of wight,coastal path,newport,ryde,cowes,shanklin,sandown,ventnor,the needles,downs,solent

Na heel wat gepuzzel kwamen wij aan volgende etappe-indeling:

Dag 1: Cowes - Shalfleet (15,3 km)

Dag 2: Shalfleet - Alum Bay (21,1 km)

Dag 3: Alum Bay - Atherfield Holiday Camp (19 km)

Dag 4: Atherfield Holiday Camp - Shanklin (22,9 km)

Dag 5: Shanklin - Ryde (22,6 km)

Dag 6: Ryde - Cowes (12,4 km) + bezoek aan Osborne House

In praktijk stond er dus 1,5 tot 2 km meer op de GPS per etappe. Ook al moet er nooit lang geklommen worden, het gaat veel op en neer en bij dag 4 hadden we meer dan 600m gestegen en 600m gedaald waardoor deze etappe behoorlijk pittig was. Door de vele bezienswaardigheden onderweg en de vele mooie fotomomenten, lag ons tempo trager dan normaal. Bij dag 2 en dag 3 zorgde dit voor wat tijdsdruk omdat de laatste bus reeds om 18.00u terugreed naar Newport. Voor de andere dagen waren er bussen tot 's avonds laat.

Etappe 1: Cowes - Shalfleet (15,3 km)

Deze etappe start aan de rivier Medina aan de overzetboot van East-Cowes naar West-Cowes. Cowes is gekend als startplaats voor de jaarlijkse zeilrace rond het eiland. Via het centrum van Cowes worden we naar de zee-esplanade geleid die we volgen tot in Gurnard. Daar worden we een kliffenpad opgestuurd met mooie zichten op the Solent (de zeestraat tussen Isle of Wight en het vasteland) tot voorbij Thorness Bay. Het Coastal Path verlaat nu een hele tijd de kust en trekt het binnenland in om het uitgebreide mondingsgebied van de Newtown Rivier te omzeilen. Via enkele weiden die we betreden via 'stiles' (overstapjes) bereiken we de weg naar Porchfield. Het pad volgt nu tot Newtown deze weg maar gelukkig biedt de wandelgids een alternatief via enkele public foothpaths door weiden. Helaas is dit niet het geval tot Newtown en moeten we toch een tijd langs deze weg wandelen. Echt druk is het niet maar met de hagen langs de weg en de vele bochten is het goed uitkijken dat het passerend verkeer je zeker gezien heeft. Iets voor Newtown worden we het National Trust Newtown National Nature Reserve ingestuurd dat enkele beschermde 'meadows' passeert. We komen uit in de ooit bloeiende haven van Newtown vlak naast de vroegere pub Noah's Ark en de oude Town Hall die schots en scheef staat. Het laatste stukje gaat terug over asfalt en passeert enkele van de vele armen van de monding van de Newtown Rivier. Ons eindpunt is de bushalte aan de pub 'New Inn' in Shalfleet. De bus komt er net aan maar omdat we vroeg zijn, besluiten we om eerst deze etappe af te sluiten met een cider op het terras van de pub vooraleer terug te keren naar de B&B in Newport. Besluit: een mooi begin van het Coastal Path maar met behoorlijk wat asfalt in het tweede deel.

isle of wight,coastal path,newport,ryde,cowes,shanklin,sandown,ventnor,the needles,downs,solent

Klik op de foto voor de volledige reeks

Etappe 2: Shalfleet - Alum Bay (21,1 km) 

We vertrekken terug aan de New Inn en starten met een 600m lange passage langs de hoofdweg. Gelukkig is dit het slechtste stuk van de hele etappe. Daarna gaan we door enkele velden terug tot één van de vele armen van de monding van de Newtown Rivier. Het is duidelijk eb en het ziet er totaal anders uit dan gisteren. Via een mooi pad door bos worden we naar de haven in de Newtown Rivier geleid en stappen via vlonderpaden terug naar de kust dat ook beschermd is door de National Trust. We volgen even het strand maar verlaten dit snel om naar Bouldner Forest te stappen. Dit bos ligt op de rand van de kliffen en is erg onderhevig aan erosie. Het is ook de plaats waar veel rode eekhoorns zitten maar wij zien er geen enkel. Enkel op het Isle of Wight zijn nog rode eekhoorns te vinden in het Verenigd Koninkrijk. De passage door het bos is heerlijk met kronkelende paadjes. Wat verder komen we op een meer open stuk en is het pad wat verlegd door erosie van het pad. In de verte ligt Portsmouth dat we bereiken via de zeekade. Het is hier heel gezellig maar we moeten helaas door. Het Coastal Path passeert de jachthaven en gaat verder langs de zeekade om dan via een pad door Fort Victoria Country Park te stappen. Bij een uitzichtpunt krijgen we een goed zicht op Hurst Castle, verbonden met het vasteland. In the Solent bevinden zich verschillende forten opgericht om een Franse invasie tegen te houden en vooral hier waar de Solent heel smal is, zijn dus verschillende forten te zien. Wat verder volgen mooie zichten op Colwell Bay en Totland Bay. We kunnen kiezen om via het strand naar Colwell te stappen maar omdat we geen idee hebben van de getijden doen we dit niet en volgen wat wegen om uiteindelijk terug af te dalen naar Colwell Bay. Dat het weer hier snel kan veranderen, merken we. De wind is plots opgekomen en er dreigen donkere wolken. Gelukkig blijft het maar bij dreiging. We passeren de kleurrijke strandhuisjes van Colwell. Wat verder is duidelijk te zien dat het Coastal Path erg onderhevig is aan erosie. Een aardverschuiving in 2010 vernietigde de verbinding tussen Colwell Bay en Totland Bay. Gelukkig is er nu een nieuw pad die over de landslide gaat sinds 2015. Na Totland Bay verlaten we de kustlijn en stijgen we naar de top van Headon Warren, eerst via trappen daarna door bos. Eenmaal uit het bos komen we op een grasvlakte met varens, bloeiende bloemen en prachtige vergezichten op het binnenland, op het deel van het kustpad dat we al gestapt hebben en op Tennyson Monument dat we morgen passeren. Wat verder zien we dan ook bloeiende heide, het enigste gebied op Isle of Wight waar heide groeit. En deze etappe wordt beloond met een prachtig zicht op The Needles, kalksteenrotsen die rechtop in zee staan. Er waren er ooit 4, en de éne die verdwenen is, leek echt op een naald. Er volgt nog een pittige afdaling naar Alum Bay. Besluit: een prachtige etappe met heel veel afwisseling en prachtige vergezichten.

IMG_2364.jpg

Klik op de foto voor de volledig reeks

Etappe 3: Alum Bay - Atherfield Holiday Camp (19 km)

We beginnen vandaag met grijs weer en laaghangende bewolking. Het Coastal Path gaat van Alum Bay stijgend naar West High Down. We wijken even af van de route om naar het uiterste westelijke puntje van het eiland te gaan: The Needles. We passeren een verdedigingsfort en raketlanceringsbasis dat tijdens de Koude Oorlog gebruikt werd om raketten in het grootste geheim uit te testen. Daarna vervolgen we het Coastal Path over West High Down met zichten links en rechts van ons op de zee en op Headon Warren waar we gisteren liepen. De lage bewolking zorgt er wel voor dat alles wat mistig is. Van West High Down gaat het naar Tennyson Down met Tennyson Monument op de top. Daarna krijgen we zicht op de witte kliffen rond Freshwater Bay. We dalen af naar Freshwater Bay en lunchen op een bankje op de zeedijk. Daarna volgt een kliffenwandeling tot het eindpunt van deze etappe. Het begint stilaan op te klaren en we krijgen een mooi zicht op de witte kliffen en verder op de bruine kleikliffen van de zuidkust (ook wel The Back of the Wight genoemd). Het pad loopt vlak langs de rand van de kliffen en is duidelijk erg onderhevig aan erosie. Ook af en toe terugkijken loont de moeite op de witte kliffen vanwaar we komen. Regelmatig passeren we 'chines' waar we rond moeten lopen zoals Compton Chine, Shippards Chine, Chilton Chine en tenslotte Grange Chine. Dit zijn kloven gevormd door kleine beekjes die steeds dieper en dieper de aarde uitslijten om zo diepe kloven te vormen. Net voor het einde moeten we nog een laatste keer klimmen naar Barnes High. Boven staat een welgekomen bankje en we nemen nog een laatste rustpauze met zicht op de prachtige kustlijn. Net voor Shepherds Chine via een camping verlaten we de route om de bus terug te nemen naar Newport. Besluit: een mooie klifwandeling met prachtige zichten op de volledige zuidelijke kustlijn. Minder afwisselend en misschien wat eentoniger maar zeker ook mooi. Deze etappe kan tegenvallen bij minder weer want dan mis je de mooie zichten en ben je niet beschut tegen de weerselementen. Wij zijn alleszins blij dat het volledig opgeklaard is.

IMG_2449.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Etappe 4: Atherfield Holiday Camp - Shanklin (22,9 km)

Vandaag zou het minder weer zijn maar als we opstaan schijnt de zon. Aan de camping pikken we terug het Coastal Path op en deze keer mogen we afdalen in Shepherds Chine waarna het terug steil omhoog gaat. Daarna gaat het verder zoals gisteren: pad op de top van de kliffen. We omzeilen nog Whale Chine die echt wel diep is en verlaten uiteindelijk de kustlijn om naar Chale te stappen. In de verte zien we het verwachte slechte weer al aankomen en nemen we snel lunchpauze op het kerkhof rond het mooie kerkje. We verlaten Chale via een paadje tussen afsluitingen om wat verder via de weg rond Blackgang Chine en bijhorend pretparkje te stappen. Terug boven komen we weer aan de rand van de kliffen en krijgen zicht op het pretpark. Maar ook de bewolking is nu dicht genaderd en even later lopen we dan ook in de wolken en de motregen. We zien gelukkig wel nog het zuidelijkste punt van het eiland: Saint Catherine's Point met bijhorende vuurtoren voor de bewolking helemaal ons omringt. Het heeft wel iets mysterieus maar we zijn toch wel benieuwd hoe het landschap eruit zou zien bij mooi weer. Uiteindelijk dalen we steil af naar Saint Lawrence, een dorpje met heel mooie huizen. Het pad volgt nu The Undercliffs, lager gelegen kliffen dan waar we eerst op liepen. We moeten door een weide vol met koeien die het pad versperren. Mijn collega loopt eerst maar 2 koeien komen nieuwsgierig af. Het blijkt om jonge stiertjes te gaan. Ik vertrouw het toch niet allemaal en na wat wachten gaan de 2 gelukkig weg. We riskeren het ons dan maar en geraken veilig door de weide. Het Coastal Path loopt nu kronkelend vlak langs de kliffen tussen begroeiing. We passeren de Ventnor Botanical Gardens om daarna via trappen af te dalen naar Steephill Cove, een heel klein gezellig plaatsje aan het strand. Daarna gaat het weer omhoog via een trap naar de top van de kliffen om wat verder via een mooi parkje naar Ventnor af te dalen. Door het grijze weer ziet het er maar triestig uit en is het kalm. We lopen nu voor langere tijd vlak op de zeedijk waar de golven hoog opspatten. Uiteindelijk stijgen we aan Bonchurch naar Bonchurch Church en volgt er een prachtige kronkelende bospassage door The Landslip, een landverschuiving sinds de ijstijd. De benen hebben het wel gehad door het vele stijgen en dalen en ook hier gaat het continue op en af. Op het moment dat we het bos verlaten, zien we plots een rode eekhoorn. Toch nog geluk gehad. We lopen nu tussen manors en chique huizen door Luccombe village om tenslotte via de Appley Steps af te dalen naar de zeedijk van Shanklin. We passeren Shanklin Shine, een toeristische attractie die 's avonds feeëriek verlicht wordt en moeten weer stijgen naar de hogere esplanade. Aan de lift naar de zeedijk ligt ons eindpunt. Vanaf hier is het nog een 300m stappen naar de bushalte waar we vermoeid de bus terug nemen naar Newport. Besluit: een vermoeiende etappe door het vele stijgen en dalen. We hadden meer dan 600m gestegen en 600m gedaald. Door het mindere weer hadden we geen mooie uitzichten maar de route is wel afwisselend met klifpaden, bospassages en kustplaatsjes.

IMG_2628.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Etappe 5: Shanklin - Ryde (22,6 km)

Toen we aankwamen in Shanklin werden we verrast door het zicht nu de wolken verdwenen waren. We zagen in de verte het badplaatsje Sandown en Culver Down waar de route ons naartoe zal brengen. We blijven tot Sandown op een aangelegd golvend pad lopen op de klif. Daar dalen we af naar de esplanade en passeren we de pier van Sandown. Wat verder passeert het Coastal Path het museum Dinosaur Isle. Isle of Wight is ook gekend voor de vele fossielen die hier terug te vinden zijn op het strand en in Compton Bay zijn zelfs dinosauruspootafdrukken te zien. Wij hebben hier echter geen tijd voor en stappen door langs de zoo van Isle of Wight. Vervolgens is het weer klimmen tot de top van Culver Down. Het zicht op Sandown Bay en de verder gelegen kliffen wordt alleen maar beter wanneer we meer en meer stijgen. Uiteindelijk bereiken we het Lord Yarborough Monument (1846) waar we een prachtig 360° panorama hebben. Naar het zuiden de baai van Sandown Bay en naar het noorden Whitecliff Bay, Bembridge Harbour, het vliegveld van Harbour tot zelfs de Emirates Tower in Portsmouth op het vasteland. We nemen hier dan ook onze lunchpauze. Het Coastal Path daalt af naar Whitecliff Bay en we volgen een pad tussen struiken en bomen tot Bembridge. Daar verlaten we even het pad om langs het strand te stappen tot Bembridge Point en Bembridge Harbour. Er volgt nu een langer stuk langs de weg helemaal rond de haven maar de haven is boeiend genoeg met de vele woonboten (zowel kitscherig als design) langs de kant. We steken de Yar rivier over en belanden op een pad tussen moerasland. Het is eb maar als het vloed is, denk ik dat het ook de moeite moet zijn. We bereiken Saint Helens Duver, een oud duinengebied beschermd door National Trust dat ooit omgevormd is tot het eerste golfterrein van het eiland, toenertijd internationaal bekend en bezocht door koninklijke en andere belangrijke bezoekers. Het was al een tijdje geleden maar we verlaten nog eens de kust om door een veld te stappen. Deze keer zitten er paarden in. Het Coastal Path passeert langs het Priory Hotel en enkele huizen om ter hoogte van Seagrove Bay de kust terug te bereiken. De huizen staan hier vlak aan het water en een paadje achter deze prachtig gelegen huizen brengt ons in Seaview, een plaatsje waar veel gepensioneerden zich vestigen. Wij vinden er eindelijk wat we al lang op zoek naar waren: een ijsje. We zetten ons op een bankje en genieten van het heerlijke ijsje en het zicht op The Solent met zijn vele tankers. Daarna is het alleen maar vlak langs de zeepromenade tot in Ryde. We passeren nog de Appley Tower speciaal gebouwd in 1875 als theeruimte voor King George V en Queen Mary tijdens hun bezoeken aan de eigenaar Sir Hedworth Williamson. Met zicht op de 19e-eeuwse pier van Ryde (de oudste pier van de wereld) brengt het Coastal Path ons tot aan deze pier en het busstation waar deze etappe eindigt. Besluit: een prachtige etappe vol afwisseling met Culver Down, velden, groene passages, strand en de zeepromenade.

IMG_2889.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Etappe 6: Ryde - Cowes (12,3 km) + bezoek aan Osbourne House

Met start aan de pier lopen we heel kort langs de kust om dan terug het binnenland in te trekken voor deze etappe. We stijgen onmiddellijk en verlaten Ryde via enkele woonwijjken om tenslotte een pad te volgen langs het golfterrein van Ryde. We passeren Binstead Church en stappen daarna op een aardeweg die overgaat in een kiezelweg tot de oude ruines van Quarr Abbey. Het Coastal Path passeert verder het huidige Quarr Abbey waar volgens onze B&B eigenares nog 7 benedictijnen leven. Er volgt nog een groene passage tot de A3054 die we even moeten volgen tot in Wootton maar het mooiste deel van deze etappe hebben we gehad. We volgen nu tot in Cowes asfalt, eerst in woonwijken dan via een rustig weggetje maar tenslotte via de hoofdweg A3021 naar Cowes. Het is hier dan ook saai stappen en we zijn dan ook blij als we Osbourne House bereiken. Dit paleis was het vakantiepaleis voor Queen Victoria en Prince Albert en hun kinderen. We kunnen een deel van het paleis bezichtigen, wandelen via de tuinen naar het privé-strand van de Queen en gaan verder naar de Zwitserse Chalet gebouwd voor de kinderen. Bij het paleis zelf wandelen we nog even door de ommuurde tuin om tenslotte terug te keren naar de hoofdweg om het laatste stukje naar Cowes te stappen. Deze etappe eindigt aan de veerboot naar West-Cowes en voor ons ook het Coastal Path. Besluit: enkel het eerste deel is de moeite, vanaf Wootton is het alleen maar saai asfaltstappen.

IMG_3105.jpg

Algemeen besluit: etappe 1 & 6 kon ons het minst bekoren, etappe 2 & 5 het meest. De volledige wandeling is zeker de moeite en zeker niet saai want er is voldoende afwisseling tussen strand, kliffen, velden, bossen, kustplaatjes, the Downs, ... . De wandeling was iets pittiger dan verwacht door het vele stijgen en dalen maar is zeker doenbaar in 6 dagen (al zou ik wel een rustdagje inplannen). Wij kunnen de route alleen maar aanraden voor een korte dicht-bij-huis wandelvakantie.

19-07-16

Groene Wandeling Brussel etappe 4: Laken - Sint-Lambrechts-Woluwe (14,3 km) (16-07-2016)

De 4° en laatste etappe van de Groene Wandeling zit erop. Voor extra informatie over deze etappe verwijs ik naar de verslagen van Luc Selleslagh op www.trekkings.be: http://www.trekkings.be/degroenewandelingetappe1.html en http://www.trekkings.be/degroenewandelingetappe2.html

De eerste helft van deze etappe is het groene gedeelte, het tweede deel is heel wat minder met enkel het natuurgebied Het Moeraske en de Woluwevallei als groene plekken.

Groene Wandeling, Brussel, Laken, Atomium, Schaarbeek, Woluwe, Evere, Moeraske

Klik op de foto voor de volledige reeks

We beginnen de wandeling in de buurt van het Atomium en passeren eerst het Sobieskipark en Koloniale Tuin voor we in het park van Laken terecht komen. Hier merken we pas na een eindje op dat we een afslag gemist hebben en doen dus een extra toertje in het uitgebreide domein. Daardoor krijgen we zicht op het kasteel van Laken en passeren we het monument van de Dynastie. Bij het Amerikaans theater komen we terug op de Groene Wandeling.

Groene Wandeling, Brussel, Laken, Atomium, Schaarbeek, Woluwe, Evere, MoeraskeDe Groene Wandeling vervolgt zijn route langs het Chinees Paviljoen en de Japanse toren en wat verder lopen we in een groene zone tussen de Van Praetlaan en Vuurkruisenlaan waar een oude spoorwegbedding loopt en zich een waterkerskwekerij bevindt. Helaas ziet het geheel er niet meer in gebruik uit. Na dit gedeelte komen we aan de Van Praetbrug waarbij we het Kanaal Willebroek-Charleroi, de Zenne en de spoorweg oversteken om naar het mooi gerenoveerde station van Schaarbeek te stappen. In het parkje voor het station nemen we lunchpauze en merken we dat de opstijgende vliegtuigen toch heel wat lawaai meebrengen. Nu volgt een minder gedeelte. De groene wandeling passeert het natuurgebied Het Moeraske maar loopt er niet door. Wij besluiten dit wel te doen en maken een mooi extra lus door dit gebied. Zeker de moeite om dit te doen. Via sportterreinen keren we uiteindelijk terug naar de GW. We lopen door enkele voetgangerstunnels om zo aan het gemeentehuis van Evere te komen. Groene Wandeling, Brussel, Laken, Atomium, Schaarbeek, Woluwe, Evere, Moeraske

We lopen een klein stukje door een parkje en lopen dan langs de muur van het kerkhof van Evere. We besluiten even binnen te lopen maar een bankje in de schaduw is te uitnodigend om veel rond te lopen. We genieten van de rust hier op dit groene parkkerkhof. Vervolgens is het straatlopen, huizen kijken en appartementsblokken passeren. We zijn dan ook blij als we eindelijk terug de Woluwe bereiken. Een smal paadje loopt langs de beek en brengt ons naar ons eindpunt waar we begin November vertrokken.

Algemeen besluit over de Groene Wandeling: ik vond het alleszins de moeite om de groene rand van Brussel te ontdekken en was verrast van de vele parken en natuurgebieden onderweg. Natuurlijk is het in zo een sterk verstedelijkt gebied niet mogelijk om altijd in een groene omgeving te stappen maar met dit inzicht kan je ook de mindere stukken wel vergeven. Ik ga zeker binnen een aantal jaar de Groene Wandeling nog eens fietsen maar dan omgekeerde richting :-)

13-07-16

GR 561 Etappe 1 Diest - Eindhout (17,8 km) (10-07-2016)

Normaal wandel ik maar één GR tegelijkertijd maar een kennis uit Limburg vroeg om ook eens een GR af te stappen. De keuze viel uiteindelijk op de GR 561. De topogids dateert uit 2002 en is dus wel wat verouderd. Dat konden we meteen ervaren toen we merkten dat de bus uit de eerste tochtsuggestie niet meer reed of toch een ander lijnnummer had gekregen. Wij parkeerden de auto in Eindhout aan het afrittencomplex bij de E313 en namen de eerste bus (lijn 19 Geel-Diest) naar Diest.

Daar stapten we af aan het station en vertrokken onmiddellijk aan de voetgangersbrug over de sporen. In principe vertrekt de GR 561 aan de Schaffense poort maar we passeren daar nog met de GR 5 dus die lieten we dus links liggen. We stijgen onmiddellijk naar het militair domein van Schaffen over een onverharde weg. Wat verder zien we parachutespringers maar we gaan ervan uit dat het recreatief is want het waren allemaal duosprongen. We zagen ook hoe een zweefvliegtuig de lucht ingetrokken werd via een soort trekkabelmachine. Ik wist niet dat dit bestond. Dacht dat het altijd via een ander vliegtuig ging.

DSC_9059.jpg

Het is warm vandaag en we zijn blij dat we in de schaduw kunnen stappen. Ook de rest van de etappe is schaduwrijk met veel bossen en natuurgebieden. Ideaal voor deze warme zomerdag. We stappen naar het natuurgebied Dassenaarde en lopen dan langs een mooi kappelletje met zitbank. Wat verder worden we via een klaphek in een mooi stukje natuur gestuurd. Bij het verlaten van het Prinsenbos ontbreken de GR-streepjes maar de gpx-track leidt ons probleemloos verder totdat we uiteindelijk op de Engsbergseweg weer GR-tekens terug vinden.

DSC_9084.jpgWat verder worden we het Gerhagen domeinbos ingestuurd waar we een hele tijd doorstappen. Het is er heel mooi en rustig. Helaas word ik tijdens de lunchpauze aangevallen door muggen met 's avonds allergische reacties als gevolg en dus een heel slechte nachtrust. Antihistamine en zalf heeft ondertussen de ergste jeuk en zwelling teniet gedaan. Wat verder passeren we een open terrein en aan een splitsing slaan we blijkbaar de verkeerde tak in. We doen dus een omwegje  maar in dit mooie domein is dit niet erg. We verlaten het bos bij de Mariagrot.

Nu volgt een stuk door de bakkende zon tot iets na Vorst. We passeren nog de Grote Laak en het is duidelijk dat er hier veel water gestaan heeft na de overvloedige regen en onweders van Juni. In Vorst is het tijd voor een pauze en we plaatsen ons op het terras van café Caro. Hier zijn de prijzen echt nog goedkoop. We lopen nog even door een woonwijk om terug in het groen te belanden van het natuurgebied Ossenbroeken. Er volgt een lange rechte weg die ons naar de E313 leidt. Via een asfaltweg geflankeerd door mooie bomen steken we de E313 over. Daarna is het over asfalt terug stappen tot aan een industrieterrein langs het Albertkanaal. De GR slaat hier rechts af maar wij stappen rechtdoor naar de auto die wat verder staat.

Besluit: deze eerste etappe is alleszins een mooie startetappe en aanrader. Heel veel onverharde wegen en een mooi landschap. Als de rest van deze GR zo blijft, zullen we heel content zijn.

DSC_9105.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

28-06-16

GR 571 Trou-de-Bra - Lierneux (19,2 km) (25-06-2016)

Dit weekend trok de Pasar-buswandeltocht naar de provincie Luik meer specifiek naar de vallei van de Lienne. Het vergt wat problemen om ter plekke te geraken want de N645 is aan beide kanten van Trou-de-Bra afgesloten. Uiteindelijk riskeert de buschauffeur het toch en blijkt dat we vlot kunnen passeren. Blijkbaar zijn ze bezig met kapwerken maar in het weekend werken ze gelukkig niet. Met een goed halfuurtje vertraging kunnen we dan vertrekken in Trou-de-Bra in de buurt van de kerk.

DSC_8655.jpgWe worden onmiddellijk opgewarmd met een beklimming die pittiger wordt wanneer we de weg verlaten voor een paadje. Boven passeren we een 600 jaar oude, prachtige eik en daarna dalen we af in bos naar de vallei van de Chavanne. We lopen op de flank en krijgen de eerste mooie zichten. Uiteindelijk dalen we af naar de beek die we via een smal brugje oversteken. Daarna gaat de GR 571 in stijgende lijn naar Bra. Iets voor Bra passeren we de Sint-Donatiuskapel waar we pauze nemen voor de lunch en een geocache zoeken. Plots horen we een luid geronk en zien we de eerste hulp-helikopter passeren die in Bra zijn basis heeft. We worden eerst langs Bra gestuurd om uiteindelijk toch het centrum ingestuurd te worden langs de kerk. Naast de kerk ligt het kasteel van Bra dat ooit hoofdkwartier was in 1944 bij het Ardennenoffensief. Ondertussen begint het licht te druppelen.

We verlaten Bra eerst via enkele veldwegen maar worden dan een klein en overgroeid paadje ingestuurd dat afdaalt in de vallei van de Lienne.  We komen uit op de N645 die we even naar links volgen om uiteindelijk de Lienne over te steken via een brugje. Aan de overkant staat heel wat water. Ik zoek een route maar even verder zak ik tot over mijn enkels diep in de modder en het water. Gelukkig ben ik snel genoeg en is maar 1 voet nat geworden. We keren dan maar terug en iets voor het overgelopen pad loopt ook een pad naar links. We hadden beter onmiddellijk dit pad genomen want je komt iets over het overgelopen pad terug op de GR 571. De kous wordt uitgewrongen en de voet afgedroogd en we kunnen weer verder klimmen uit de vallei.

DSC_8686.jpg

Helaas is het harder beginnen regenen en wanneer we uit het bos komen, krijgen we open zichten die helaas door de regen minder spectaculair zijn. DSC_8701.jpgHet fototoestel gaat ook terug in de rugzak. We lopen rond het dorpje Les Villetes en dalen af naar de Rau du Bois des Fagnes waar de beek gewoon over de weg stroomt. Gelukkig liggen er reeds enkele stenen die de oversteek gemakkelijker maken. We stijgen door bos richting Hierlot en dalen terug af in de vallei van de Lienne. We komen in het natuurreservaat 'Les Prés de la Lienne' dat uit weiden en vochtig moeras bestaat. Ook het pad is reeds goed verzadigd van het water. De GR moet zelfs noodgedwongen de flank naast de Lienne op omdat ook hier de Lienne het pad ingenomen heeft. Wat later kunnen we terug afdalen maar om de Pont de Chailles over te steken moeten we ook hier onze weg zoeken naast het oorspronkelijke pad. We steken de Lienne over en verlaten nu definitief de vallei via een mooi stijgend pad. Ondertussen is de regen opgehouden en zweven de nevels tussen de boomtoppen.

Boven komen we in een weidelandschap met losstaande bomen. Een panoramisch pad brengt ons richting Lansival. Net voor Lansival is het pad echter één grote en diepe modderpoel thv een beekje. Gelukkig krijg ik hulp van een medewandelaar door zijn wandelstok te gebruiken als extra steun want ik had geen zin om nog eens tot enkeldiep weg te zakken. Daarna volgt nog de laatste beklimming met mooie zichten naar Lierneux waar de bus geparkeerd staat aan het oude tramstationnetje.

DSC_8720.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Deze wandeling is alleszins een aanrader en een mooie afwisseling tussen bos, open landschap en rivierlandschap.

21-06-16

GR 14 Champlon - Saint-Hubert (26,5 km) (19-06-2016)

Omdat ik het concept van de buswandeltochten van Pasar wel leuk vindt, ben ik ook eens naar de bustochten van GR gaan kijken omdat ik toch lid ben van Grote Routepaden. GR Oost-Vlaanderen doet enkel treintochten dus moet ik bij de provincies Vlaams-Brabant en Antwerpen kijken voor hun bustochten. De programma's van beide provincies zijn allebei aantrekkelijk maar hun opzet is verschillend. Bij Vlaams-Brabant wandel je op eigen tempo terwijl je bij Antwerpen in groep wandelt. Een nadeel is wel dat beide provincies hun tochten op dezelfde zondag in de maand doen dus dat zal soms moeilijk kiezen worden. Dit weekend had ik me ingeschreven bij Vlaams-Brabant voor een etappe op de GR 14 van Champlon naar Saint-Hubert in de provincie Luxemburg.

GR 14, Champlon, Saint-Hubert, Lavacherie, GR Vlaam-Brabant

Ik moet er wel iets voor over hebben en vroeg opstaan om op tijd in Machelen te geraken. Gelukkig moet je op zondagochtend niet vrezen voor file. Rond 10.00u wordt de hele groep afgezet in Champlon. Er is mogelijkheid tot verschillende afstanden doordat de bus op verschillende plaatsen blijft wachten en je dus vrij bent om te kiezen of je al dan niet wil doorstappen. Het eerste deel gaat vooral in dalende lijn over graswegen en veldwegen met weidse panorama's tot aan de drukke N4 in Tenneville. We kruisen die via een tunneltje. Wel grappig is de wasmachine-automaat aan de kant van de drukke weg. Aan de overkant volgt een langer stuk over asfalt tot we uiteindelijk in de Ourthevallei afdalen en een mooi pad volgen langs de rivier tot in Lavacherie. Hier kunnen we de GR 14 blijven volgen of naar Lavacherie stappen voor de middagstop. Ik kies ervoor om de GR 14 te blijven volgen en krijg hierbij een mooi zicht op het Chateau de Céli. In het parc de Lavacherie neem ik mijn lunchpauze en zoek ik ook een geocache.

GR 14, Champlon, Saint-Hubert, Lavacherie, GR Vlaam-Brabant

Na de lunchpauze is de groep meer gespreid. We hebben terug een mooi zicht op de Ourthevallei en dalen na het gehucht Tonny terug af naar de Ourthe. We volgen deze maar even en kunnen even door de bomen een blik werpen op de plaats van een oude watermolen. Daarna trekken we voor langere tijd de bossen van Saint-Hubert in en gaat het in gestaag stijgende lijn tot het hoogste punt van de wandeling (560 m). Het is hier heerlijk wandelen en zo rustig. Echt genieten. Op de N848 staat de bus voor de namiddagstop. Normaal ging ik na 19,5 km op de bus stappen en mee naar Saint-Hubert rijden maar het is nog maar 14.30u en dus nog voldoende tijd om de resterende kilometers te doen en ook de benen voelen nog OK.

GR 14, Champlon, Saint-Hubert, Lavacherie, GR Vlaam-BrabantDe GR 14 (al een hele tijd terug in gezelschap van de Transardennaise) volgt terug een mooie passage door het bos tot de vallei van de Rau de Leupont waar we een mooie veldweg volgen met zicht op het valleitje. We dalen af naar het beekje en daarna volgt nog een laatste klimmetje in het bos van Haie Madame. Dit laatste deel wandel ik samen met iemand en ik geef net een opmerking dat hier zeker wild moet zitten gezien de vele jachtverstoptorens. En onmiddellijk daarna zien we links van ons iets lopen. Het blijkt om een vos te gaan en plots buigt hij af en komt hij naar het pad gelopen. Ik zet mij klaar om een foto te nemen maar heb geen tijd meer om mijn instellingen goed te zetten. Dus foto is niet echt van goede kwaliteit. Maar geweldig om dit prachtig dier te zien lopen. Na het bos piepen de torens van de basiliek van Saint-Hubert reeds in de verte. Voor de N89 verlaten we de GR 14 die via een drukke weg naar het centrum van Saint-Hubert gaat. We worden over de N89 geleid en via enkele rustige straten komen we op de markt van Saint-Hubert waar we de tocht afsluiten met een terrasje. Nadien passeren we nog de basiliek en gaat het naar de bus. Normaal zou de lange tocht 26,5 km moeten zijn maar ik had 28,5 km op mijn GPS staan. Op de bus was mijn pijp ook uit dus misschien de volgende keer toch de minder lange afstand stappen.

Besluit van deze GR 14 etappe: eerste deel tot de Ourthe ging over redelijk wat asfalt wat je niet verwacht in de Ardennen, vanaf Lavacherie volgt een mooie bostocht tot iets voor Saint-Hubert waar nog een mooi valleitje volgt. Nu nog eens de bustocht van GR Antwerpen uittesten in Augustus.

GR 14, Champlon, Saint-Hubert, Lavacherie, GR Vlaam-Brabant

Klik op de foto voor de volledige reeks

18-06-16

GR 5 Etappe 4: Goedereede - Grevelingendam (24,6 km) (12-06-2016)

Na een deugddoende nachtrust waren we weer fit voor de 4e etappe op de GR 5. We rijden voor deze etappe met de auto naar het busstation in Oude Tonge waar we bus 436 richting Ouddorp nemen naar bushalte Vissersweg in Goedereede waar we onmiddellijk kunnen aansluiten op de GR 5. Het is lichtjes aan het druppelen maar na 5 minuutjes houdt het gelukkig op. Ik zie wat tegenop tegen deze etappe omdat ze voornamelijk op lange stukken grasdijk zal gaan. We komen onmiddellijk in de velden terecht en krijgen de eerste rechte weg voorgeschoteld. We stappen door een totaal ander landschap dan de vorige etappes met vlakke polders afgezoomd door grasdijken.

De GR 5 gaat tenslotte via een weideoverstapje op een grasdijk waar we tussen de schapen moeten stappen. DSC_8496.jpgLinks krijgen we zicht over de velden, rechts over de begroeide slikken van Flakkee. Na de eerste grasdijk komen we op een fietspad terecht. We kunnen verder op de dijk maar het gras staat daar heuphoog en het begint ook te regenen. Dus lopen we binnendijks op het fietspad. Het stuk is lang en de moed zakt me wat in de schoenen als dit zo gaat zijn voor de resterende 20 km. Gelukkig stopt het terug met regenen en na dit saaie stuk wordt het terug mooier. Aan een parking moeten we links. We stappen op een smal paadje maar de GPS-track toont aan dat we eigenlijk de dijk op moeten. Omdat ook hier het gras te hoog en te nat is, kiezen we toch voor het paadje dat ons ook terug naar de GR 5 brengt. Op het einde van dit paadje vinden we de rood-witte GR-tekens terug en worden we een veldweg ingeleid. Maar deze loopt dood op een aardappelveld. Terug wordt de GPS-track geraadpleegd en het blijkt dat we langs het veld door het hoge gras moeten stappen. Al snel zijn onze broekspijpen doornat. Wat verder moeten we op een fietspad terecht komen maar we missen blijkbaar het overstapje. We lopen verder maar het stuk lijkt eindeloos en tenslotte kruipen we over de prikkeldraad en komen we op een smal fietspad terecht. Het is hier een stuk beter stappen en ons broekspijpen kunnen drogen. 

DSC_8515.jpg

Het zonnetje breekt door en een bankje met zicht op de slikken van Flakkee nodigt ons uit voor de lunch. Daarna blijven we het fietspad volgen tot we terug een grasdijk op moeten. We krijgen voor het eerst zicht op het Grevelingenmeer met ervoor een weide vol met prachtige paarden. Op de dijk grazen terug schapen en je moet goed kijken waar je je voeten zet. Via de dijk komen we aan het Grevelingenmeer waar we nu langs blijven stappen tot aan het eindpunt. We passeren nog Herkingen waar we een korte pauze nemen aan het jachthaventje. De voeten beginnen pijn te doen en ook de heup sputtert wat tegen. Maar we moeten nog 6 km tot het eindpunt. Helaas is dit via een saai fietspad langs een betonnen dijk. We passeren enkele windmolens en zien de 4 eindmolens aan het eindpunt maar niet dichter komen. Gelukkig breken de vele watervogels de saaiheid van het wandelen. Uiteindelijk bereiken we de windmolens.

DSC_8555.jpg

De bedoeling was met 1 of 2 personen terug te liften naar het busstation in Oude Tonge omdat er anders nog 4 km bijkomt. Maar bij de tweede windmolen zien we al dat de N57 geen weg is om te liften en dat auto's waarschijnlijk niet mogen stoppenlangs deze drukke weg. Een blik op de kaart toont een andere optie op een kleinere weg naar Oude Tonge. Ik moet me efkens oppeppen voor de extra kilometer en hoop dat het ons gaat lukken want veel auto's passeren er niet op deze baan. De eerste twee auto's rijden al door en we besluiten dan maar door te stappen en onze duim op te steken als er een auto passeert. 2 wandelgenoten staan nog de kaart te bekijken of we wel de kortste route nemen tot er terug een auto passeert. En gelukkig stopt hij. Eén persoon kan mee en ik stap snel in om mijn auto op te halen. Het blijkt om een ouder koppeltje te gaan die gewoon een toertje doet met de auto. Ze rijden zelfs voor mij om me terug te brengen bij mijn wandelgenoten. Heel vriendelijk van hen en mijn voetjes waren ook blij dat ze de resterende 3 kilometer niet moesten stappen.

Besluit van deze etappe: zeker niet de meest boeiende etappe tot nu toe met enkele saaie stukken maar het viel toch iets beter mee dan verwacht door het mooie landschap op sommige stukken.

DSC_8549.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

19:37 Gepost door Ambigirl in GR 5, GR routes | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-06-16

GR 5 Etappe 3 Oostvoorne - Goedereede (23,5 km) (11-06-2016)

Het tweede weekendje op de GR 5 naar Nice zit erop. We sliepen ditmaal in een trekkershut op camping 't Weergors in Hellevoetsluis. Deze plaats werd gekozen vanwege de bereikbaarheid met de bus naar en van de GR 5 voor deze etappe. Zaterdagmorgen nemen we de bus lijn 106 richting Rozenburg aan de halte Amnesty Internationallaan tot halte Rugge in Brielle waar we overstappen op lijn 103 richting Rockanje om tenslotte uit te stappen aan halte De Ruy in Oostvoorne. Vandaar is het ca. 1,3 km stappen tot de aansluiting met de GR 5 thv de Koepelweg. Het regent lichtjes bij vertrek en dit blijft zo tot kort na de middag.

We volgen eerst een geasfalteerd fietspad met zicht op havengebied. Na ongeveer één kilometer worden we een begroeid duingebied ingestuurd nl. het natuurgebied Voornes Duin. We kronkelen op zandpaadjes die door de regen iets gemakkelijker begaanbaar zijn. We moeten wel goed uitkijken waar we onze voeten neerzetten want grote huisjesslakken kruisen het pad. DSC_8380.jpgWe passeren verschillende begrazingszones en komen verder uit in meer open gebied met vennetjes en grasland. We zien er ook wilde orchideetjes bloeien. Daarna wordt het iets pittiger met meer klimmen en dalen op de duinen. Op een bepaald moment zien we geen GR-tekens meer maar de GPS-track loopt wel in de buurt. Een smal en dichtbegroeid pad zoekt zijn weg tussen de struiken naast een nat gedeelte waar waarschijnlijk het GR-pad moet lopen. Maar daar is geen doorkomen aan. Gelukkig zien we aan een kruising terug de rood-witte streepjes. We hebben ook honger en na de kruising bevindt zich een bankje met mooi zicht op de zandduinen langs de Noordzee. Ideaal. Ondertussen stopt het ook met regenen.

DSC_8394.jpg

Na de lunchpauze komen we terug in een open gebied met enkele vennen. Het is echt een heel mooi gebied om door te wandelen. De zon probeert door de bewolking heen te piepen en we kunnen in T-shirt wandelen. We komen ook dichter bij de bewoonde wereld en komen meer wandelaars tegen. Tenslotte verlaat de GR de Voornes Duin en stappen we langs de rand van Rockanje. Via een klein paadje en voorbij camping Houten Paardjes worden we via een zandpad terug het Voornes duin ingestuurd. We moeten terug door een begrazingszones waar Schotse hooglanders de weg versperren op het pad. De horens zien er dreigend uit dus passeren we via het gras om hem niet te storen. Daarna klimmen we tot een uitzichtspunt waar je zicht krijgt op de Noordzee, het strand en de Haringvlietdam die we straks overmoeten. Naar het binnenland zie je hoe groot het natuurgebied Voornes Duin wel is. De GR 5 gaat verder langs het strand. Het moment om de schoenen even uit te doen en met de voetjes in het water te stappen. Dat doet deugd.

DSC_8442.jpgDe GR verlaat nu definitief het prachtige natuurgebied en via een tunneltje onder de N57 krijgen we plots een ander zicht op een immense watervlakte. Er is hier ook een snackbar, strandje en een soort waterspeeldorp. Wij nemen geen pauze en stappen verder over gras naar de Haringvlietdam. Deze dam uit 1971 wordt ook wel 'de kraan van Nederland' genoemd. Een 1 km lang spuisluizencomplex in de dam regelt de afvoer van het water uit de Maas, Waal en Rijn, wat neerkomt op zo'n 60% van het totale rivierwater in Nederland. De meeste sluizen staan open. Wel heel indrukwekkend om dit te zien maar het stuk langs de drukke N57 is lang genoeg. Na de dam moeten we nog even langs drukkere wegen stappen en passeren we de goereese sluis waar juiste enkele zeilschepen moeten passeren. Plots zien we een OLA-vlag die ons lonkt naar beneden naar de binnenhaven van Stellendam. We nemen tijd voor een pauze op het terrasje van een café/frituur met een lekkere Magnum.

We moeten nu nog ongeveer 5 km stappen tot naar het eindpunt van deze etappe. Dit is een iets minder boeiend deel waar de route langs een weg gaat. Gelukkig worden we even verder de Duinen van Goeree ingestuurd langs het Zuider Diep en verder in Havenhoofd langs de Nieuwe Waterweg. Vroeger was Goedereede een bloeiende haven maar maar uiteindelijk ging de haven verloren door de vele aanslibbingen en verzanding, wat het einde betekende aan de Gouden Eeuw van handel en visserij. Een beeld in Havenhoofd herinnert aan deze bloeiende tijd. Daarna volgen de laatste 2 km op een fietspad langs het water. Net voor Goedereede zien we een bus rijden en het blijkt om onze bus te gaan. Nu moeten we een klein uurtje wachten op de volgende bus. Deze etappe eindigt dan ook aan de bushalte Visserweg waar we bus lijn 104 nemen richting Hellevoetsluis. Deze etappe was alleszins de moeite en samen met de aanlooproute staat er een mooie 25,3 km op de teller.

DSC_8396.jpg

Klik op de foto voor de volledige fotoreeks

 

 

31-05-16

Transardennaise/GR14 Mirwart-Redu (21 km) (28-05-2016)

Zaterdag was het weer tijd voor de maandelijkse buswandeltocht met Pasar. Deze keer vertrokken we in Mirwart en stappen we naar Redu via de Transardennaise maar je kan eigenlijk ook zeggen via de GR 14 want tot waar we de Lesse bereiken lopen die gemeenschappelijk. De padverkenners wijken heel af en toe af van de langeafstandspaden om nog mooiere paadjes/natuur te passeren.

We kiezen voor de 2° startplaats aan de kerk van Mirwart en kunnen dan aan de Lesse nog beslissen of we 21 km of 16 km stappen. We zien het kasteel van Mirwart vanop afstand en dalen af naar de Lomme. Daar wijken we al onmiddellijk af om een pad te nemen tussen viskweekvijvers. Verschillende visvijvers zijn afgespannen met fijne draad die nauwelijks te zien is vanuit bepaalde ooghoeken.

DSC_8267.jpg

Daarna gaat het langs het beekje de Marsau verder om uiteindelijk het verdwenen dorp Marsolle te bereiken. In 1536 werd er een hoogoven gebouwd om er ijzer te produceren. De restanten van deze oven zijn nog te bezichtigen. Na deze tussenstop stappen we verder door naaldwoud en even verder kabbelt de Ruisseau de Bois de Tellin in trapjes naar beneden. Niet verder komen we aan de vijver 'Etangs des Moines' (Monnikenvijver) die ooit toebehoorde aan de abdij van Saint-Hubert. Daar staan twee picknicktafels en stoppen we voor de lunch. Het is een prachtig plekje maar we werden constant lastig gevallen door kleine zwarte vliegjes die af en toe steekten. Ik heb nog jeuk van de beten. Dus snel verder. We stijgen door bos en slaan uiteindelijk rechts af in een modderig paadje. Wat verder hebben we een wat opener zicht. Waar de GR 14 en Transardennaise links afslaan om naar Transinne te stappen, slaan wij rechtsaf om via een tunnel onder de E411 door te stappen. 

DSC_8301.jpg

We stappen door bos verder om tenslotte asfalt te bereiken. We steken de N40 over en stappen voor het eerst niet in bos en krijgen weidse panorama's. De meidoorn staat in bloei en kleurt het landschap. Via een pad langs huizen en een wei met een mooie bloeiende kastanjeboom bereiken we Transinne. In het centrum van het dorpje staat een oorlogsmonument en bevindt zich een oude wasplaats. Een plaatselijke bewoner komt er zijn auto wassen. Gemakkelijk! Ook hier nodigen de bankjes uit voor een korte pauze. We kronkelen nog om de kerk en pikken daarna de Transardennaise/GR14 terug op. Langs enkele sportvelden en een begraafplaats bereiken we terug bos. We moeten even een hek door met tweetalige boodschap om het hek terug te sluiten. Jammer genoeg een klein vertaalfoutje maar ze doen toch de moeite. De GR en transardennaise volgen terug een mooi pad door het bos. Tenslotte bereiken we de Lesse waar we keuze hebben om via de Transardennaise naar Redu te stappen of via een langere route langs de Lesse en het E.S.A. ruimtestation. We hebben nog genoeg energie en tijd en besluiten de 21 km te stappen. GR 14 vergezelt ons nog langs de Lesse maar uiteindelijk verlaat deze GR ons in het dorpje Lesse.

mirwart,transinne,redu,lesse,esa,gr 14,transardennaise

Wij steken na het dorpje via een voetgangersbrugje de Lesse over en stappen verder langs de oever tot het pad zich verwijderd van de rivier om uiteindelijk aan de rivier de Our uit te komen die hier uitmondt in de Lesse. Terug via een brugje wordt deze rivier overgestoken. En vervolgens slaan we een kronkelend paadje in dat zich een weg zoekt tussen de bomen en over boomwortels langs de Our en terug naar de Lesse. Zulke paadjes zijn zalig om op te wandelen. Wat verder liggen enkele bomen om maar we kunnen zonder problemen passeren. Uiteindelijk steken we de Lesse nog eens over en verlaten de vallei via een pittige klim om uiteindelijk een plateeau te bereiken en het bos te verlaten.

We krijgen hier een eerste blik op één van de vele antennes van het E.S.A. ruimtestation.We stappen verder langs de bosrand om wat verder een pad te nemen door een donker sparrenbos. We bereiken een breder bospad en tenslotte asfalt dat ons naar Redu brengt. Het is ondertussen al goed overtrokken en in de verte rommelt de donder dus gaan we niet langs de ingang van het ruimtestation maar we krijgen wel een mooi overzicht op het terrein. Dankzij oa dit station is het mogelijk om mijn andere hobby geocachen uit te oefenen via de satellieten in de ruimte en onze routes op te nemen of te navigeren naar een bepaalde bestemming. Niet ver voor Redu vallen de eerste druppels en net op tijd bereiken we Redu waar een onweer losbarst. Redu zelf schijnt ook de moeite te zijn maar we hebben geen tijd meer gehad om het te verkennen. Dit was terug een mooie wandeling met voldoende afwisseling tussen bos en open gebied en enkele mooie bezienswaardigheden.

DSC_8358.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

24-05-16

Groene Wandeling Brussel Etappe 3: Anderlecht Pedepark - Laken (13,6 km) (22-05-2016)

Dit weekend werd verder gestapt op de Groene Wandeling. We spreken terug af in Brussel-Zuid en vandaar nemen we tram 81 richting Marius Renard waar we uitstappen op de eindhalte. Via het Pedepark staan we al snel aan het beginpunt aan de grote Pedevijver van deze etappe. We wandelen in een landelijke omgeving met zicht op de Luizenmolen tot aan de tuinwijk Goede Lucht. Veel huisjes staan leeg en het ziet er allemaal wat verkommerd uit. Daarna stappen we onder de Ring door en klimmen we langs het Westland Shopping Center. Al snel laten we de drukte achter ons en komen in een volgende tuinwijk: de Moortebeek Tuinwijk. De huizen en tuintjes zijn hier wel verzorgd en het lijkt me er aangenaam wonen.

DSC_8169.jpg

Vervolgens gaat het terug het groen in via het Scheutbos. Een mooi wandelpad brengt ons door dit groengebied waar koeien grazen, de meidoorn bloeit en we zicht krijgen op de torenhoge appartementsblokken van Sint-Jans-Molenbeek. Het Scheutbos is zowel een afwisseling van bos als weiden. We vinden er helaas geen bankje maar bij het verlaten van het Scheutbos staan er bankjes in overvloed in de straat en is het tijd voor de lunch. Na deze korte pauze gaat het langs het kerkhof van Berchem en de rand van het Wilderbos. Bij het verlaten van het bos komen we aan het Kattendorp van het Wilderbos. een terrein dat door Leefmilieu Brussel werd ingericht op de zwerfkatten een onderkomen te bieden. De katten worden verzorgd door een vrijwilligster. De gemeente voert ook sterilisatiecampagnes en de zwerfkatten worden ook gesteriliseerd en teruggeplaatst.

DSC_8190.jpgNiet lang daarna staan we aan het natuurreservaat het Kattenbroek. Voor we het gebied betreden, passeren we een klein vijvertje waar het krioelt van de dikkopjes. Het ziet er gewoon zwart van. Er staan ook enkele mooie bloemen aan het vijvertje en er vliegen libellen in overvloed. Een kronkelend paadje brengt ons langs het reservaat waar ook informatieborden staan over de fauna die er te zien is. De Groene Wandeling gaat verder op een stuk saaiere weg tot op de Gentse Steenweg. We gaan even naar links voor de villa Marie-Mirande. Dit huis werd gebouwd door de keramist Guillaume Janssens. De tegels worden normaal binnen gebruikt maar zo kon hij zijn kunsten tentoonstellen. DSC_8209.jpg Wat verder staan we aan de Zavelenberg. Een heel vreemd zicht want links en voor ons zien we de grootstad en rechts van ons liggen weiden en bebost gebied. Dit landschap is dan ook beschermd. De Groene Wandeling vervolgt zijn weg langs de rand van het Nestor Martin populierenbos waar het een haar scheelde of we hadden een tak op ons hoofd gekregen en bereikt uiteindelijk de spoorlijn Brussel-Denderleeuw die we oversteken. Daarna staan we aan het moeras van Ganshoren waar de Groene Wandeling niet ingaat maar waar wij op aanraden van http://www.trekkings.be/degroenewandelingetappe7.html een lusje indoen. En het was dan ook de moeite. De weiden staan vol gele boterbloemen en het contrast met de woontorens is enorm. Na dit korte omwegje steken we de spoorlijn Brussel-Dendermonde over en bereiken we het Boudewijnpark. Het eerste deel van dit park is helemaal niet parkachtig dit in tegenstelling tot het tweede deel. We lopen er langs weiden, de Molenbeek en het moeras van Jette. Na het oversteken van de Tentoonstellingslaan komen we in het meer aangelegde deel van het park. Het is er ook direct heel wat drukker en aan de mooie speeltuin staat een crèmekar. Tijd voor een laatste pauze met een lekker ijsje. We passeren nog het Jeugdpark en even later staan we aan de Bockstaellaan waar deze etappe voor ons eindigt. Met de aanlooproute en het omwegje in het moeras van Ganshoren hebben we 15 km gestapt. Daar is het niet ver naar metrohalte Stuyvenberg waar de metro (lijn 6 richting Sint-Elizabeth) ons terug naar Brussel-Zuid brengt. Deze etappe was terug beter als de vorige en je wandelt van het éne groengebied naar het andere met soms grote contrasten tussen groen en stad. 

DSC_8221.jpg

Klik op foto voor de volledige reeks

 

                                                                                        

18-05-16

Streek-GR Heuvelland Etappe 5: Eecke-Steenvoorde (22,2 km) (14-05-2016)

Ondertussen is het alweer iets meer dan een maandje geleden dat er verder gestapt werd op de streek-GR Heuvelland. Dus hoog tijd om daar iets aan te doen. Deze keer wordt de auto geparkeerd in Steenvoorde en wordt de bus genomen om 8.55u (halte Place Saint-Pierre) naar Eecke Place (lijn 109 richting Armentières) dat na 6 minuutjes rijden bereikt wordt.

We kunnen onmiddellijk aansluiten op de streek-GR en via een zijstraatje staan we direct terug op het platteland. Het duurt niet lang vooraleer we een mooie veldweg instappen met weids zicht. Ook al verstoort een communicatiemast een klein beetje het uitzicht.

DSC_8146.jpg

We stappen langs het dorpje Saint-Sylvestre-Cappel en bereiken al snel Sainte-Marie-Cappel. In het dorpje passeren we de 'schoole'. Toch grappig die Vlaamse woorden die overal nog in het straatbeeld opduiken. In het dorpje wordt er tijd genomen om snel een geocache te zoeken en vervolgens gaat de streek-GR richting Casselberg. We krijgen een mooi zicht op zowel de Casselberg en de Recollettenberg maar het zonnetje is helaas verdwenen en de lucht wordt grijs en bewolkt. De noordenwind zorgt ook voor een fris gevoel. Via een mooie veldwegel bereiken we de voet van de Casselberg. We klimmen eerst langs een woonwijk en bereiken bijna boven sportterreinen. Omdat de zon terug schijnt, besluiten we te lunchen. Maar helaas, we zitten nog maar neer of het zonnetje is verdwenen en de koude wind is weer goed te voelen. Dus wordt het een snelle lunch. Vervolgens is het nog een korte beklimming naar Cassel. Via een mooi huisje in vakwerkstijl bereiken we de vesten van Cassel waar we een mooi uitzicht krijgen op de omgeving.

IMG_2224.jpg

De streek-GR volgt de zuidelijke vesten en we kruisen de GR 128 tot we via een smal steegje naar het centrum stappen. Maar er volgt nog een klein omwegje naar de top van de Casselberg waar een monument ter herdenking aan Maarschalk Foch en een molen staat. Langs beide kanten heb je een ver uitzicht. Blijkbaar is Cassel ook heel populair om trouwfoto's te nemen. 3 koppels waren er te zien. We dalen af en passeren het monument ter herdenking van de veldslagen van Cassel. Daarna missen we blijkbaar een afslag maar we geraken ook op de markt van Cassel waar het tijd is voor een pauze in een bruin café.

Vervolgens verlaten we Cassel via een prachtig pad door een bosje. Er groeien nog wat boshyacinthen maar die zijn bijna uitgebloeid. Wat verder zijn ze alles in gereedheid aan het brengen voor een motorcrosswedstrijd. Gelukkig is het nu nog rustig. We moeten even langs de drukke D916 maar dan worden we terug een mooie veldweg ingestuurd met mooie zichten. Enig nadeel: de wind waait hier heel hard en de buff wordt dan ook over de oren getrokken. Net voor Sainte-Marie-Cappel wou mijn fototoestel niet meer focussen (probleem gelukkig al opgelost) en was ik overgeschakeld op mijn GSM maar de batterij valt plat dus foto's van dit deel volgen nog van mijn wandelgezelschap. We volgen even asfalt maar worden dan een groene tunnel ingestuurd. Na dit mooie stukje gaat de GR verder over asfalt tot in Steenvoorde. We krijgen zelfs even regen maar gelukkig duurt dit niet lang. Na het passeren van de Noordmeulen gaat het via een saaiere steenweg en langs een zuivelfabriek naar het centrum van Steenvoorde. 

IMG_2251.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Besluit: terug een mooie etappe op de streek-GR Heuvelland met weidse landschappen en Cassel als hoogtepunt.

Hoe de volgende etappe met het openbaar vervoer geregeld gaat worden, is nog een raadsel want we moeten terug de grens van België over. Maar we vinden wel iets, misschien terug een luswandeling.

10-05-16

Groene Wandeling Brussel Etappe 2: Ukkel-Kalevoet - Anderlecht Pedepark (12,6 km) (07-05-2016)

Na vorig jaar gestart te zijn op de Groene Wandeling, hebben we terug enkele data vastgeprikt om verder te wandelen op deze wandeling rond Brussel. Met de trein gaat het naar Brussel-Zuid waar we overstappen op een stoptrein richting Nijvel die stopt in Ukkel-Kalevoet. De wandeling op de GW is 12,6 km lang maar uiteindelijk staat er 15,5 km op de GPS met aan- en uitlooproute en omleidingen. We hadden zelfs een extra lusje in de Pedevallei gepland vanwege de geplande korte afstand maar op het eindpunt zijn we op een terras beland en besloten we het extra lusje te schrappen en te stappen door verschillende parken naar het metrostation Veeweide ipv tram 81 vlakbij te nemen. Ook hier was het verslag van Luc Selleslagh van de site www.trekkings.be heel interessant voor de achtergrondinformatie.

Bij aanvang van deze etappe worden we onmiddellijk een groen parkje ingestuurd nl. de Keyenbempt langs de Geleitsbeek. We krijgen zelfs voor een 100-tal meter gezelschap van de GR 12. We passeren de oude Nekkersgatmolen op de Geleitsbeek, één van de drie overgebleven watermolens in Brussel. Daarna volgt een mindere passage door Ukkel-Stalle waarbij we een omleiding moeten volgen langs de drukke N261 en de Langestraat tot we het Bemptpark bereiken. 

DSC_8098.jpg

In het park bevindt zich een spoorbaan van ongeveer 1 km lang waar je op kleine treintjes kan rondrijden. Dit is een initiatief van een aantal vrienden die hun passie willen delen (http://www.ptvf.be). Ideaal voor kinderen. Rondom het centrale park bevinden zich sportvelden zoals voetbalvelden, een rugbyveld, .... . Ondertussen is het al goed warm geworden en nemen we onze eerste korte pauze in de schaduw. 

Maar na dit park is het gedaan met het groen. We passeren eerst de Audi-fabriek in Vorst en daarna stappen we onder de sporen van Vorst-Zuid tot aan de Humaniteitslaan die we voor lange tijd moeten volgen tot we de Verwelkomingsstraat bereiken. De wegwijzers wijzen ons nog verder langs de Humaniteitslaan maar op het plan staat ook een toekomstige route ingetekend. Omdat we denken dat het een mooiere route is, riskeren we ons en stappen langs het toekomstige traject. Maar helaas, bij de spoorlijn Brussel-Oostende kunnen we niet door en moeten we terug naar de Humaniteitslaan om deze nog wat verder af te stappen totdat we uiteindelijk de Bollinckxstraat ingestuurd worden. We zien hier de Zenne die verder in Brussel onder de grond gepasseerd. Wat verder staan we aan het kanaal DSC_8119.jpgBrussel-Charleroi en passeren we sluis 10 van Anderlecht. Aan de roeiclub stoppen we voor onze lunchpauze maar de taverne serveert zelf eten dus kunnen we daar niet onze picknick opeten. Maar hier vinden we gelukkig wel wat groen en we zetten ons in het gras in de schaduw om onze lunch op te eten met zicht op het kanaal.

Daarna stappen we verder langs het kanaal tot onder  de ring en passeren we Spullenhulp en de achterkant van Ikea tot we eindelijk weer het groen instappen via het natuurreservaat Vogelzangbeekvallei. Een ware verademing. Eerst stappen we vlak langs de Vogelzangbeek waarna het natuurreservaat iets breder wordt en we over graspaden stappen tot aan de Vogelzangstraat. Hier volgen we een kasseiwegje langs de achterkant van de het kerkhof van Anderlecht en is de omgeving totaal veranderd en stappen we langs een tuinbedrijf en een vijver tot we het Erasmuscomplex bereiken. Jammer genoeg is er ook hier weer een omleiding langs de Lennikse Baan tot het Henri Simonetplein. Niet ver daarna laten we de drukte terug achter ons en stappen we de Ketelstraat in. De verkaveling in het eerste stuk is reeds gebeurd en de stad blijft oprukken. Eenmaal over de spoorweg stappen we langs het golfterrein van Anderlecht en via de Kiekensstraat bereiken we het Pedepark met vijver waar heel veel mensen profiteren van het mooie weer. We hebben zin in ijs en daarom besluiten we te stoppen en een heerlijke coupe te eten op het terras van het café/restaurant aan de vijver. De pauze doet deugd en we stappen uiteindelijk naar het metrostation Veeweide langs groene parken ipv de dichtere tramhalte. Dus besluit van deze etappe: iets minder groen dan verwacht maar toch wel enkele leuke parkjes ontdekt.

DSC_8140.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

 

04-05-16

GR 129: Govée - Thuin (15,5 km) (30-04-2016)

Wandelen is leuk maar na bijna 10 jaar wandelen heb ik het gevoel dat ik bijna elk paadje van West- of Oost-Vlaanderen onder de voeten gekregen heb (OK, klein beetje overdreven maar de mooiste wandelstreken ken ik ondertussen wel) en enkel de GR 5A staat nog op mijn to-do lijstje. Enkele blogs die ik volg, deden me meer en meer goesting krijgen om het wat verder te zoeken en ook GR's in Wallonië te verkennen. Maar dit is niet bij de deur en niet altijd evident om wandelgezelschap te vinden. Op het internet had ik tijdens mijn zoektocht naar wandelverslagen over de GR 5 bij toeval een Nederlandse groep gevonden die GR's in Nederland afstapt van A tot Z (mijn voorkeur) en éénmaal per maand ging wandelen. Maar na lang zoeken heb ik geen zo een groep gevonden hier in Vlaanderen. Als lid van de GR-organisatie kende ik het concept van de zondagtochten wel maar daar stappen ze telkens op verschillende GR's en heb je dus niet het gevoel dat je een GR aan het afstappen bent. En werd het idee wat op de achtergrond geschoven.

Tot ik op een vrijetijdsbeurs in Roeselare in Januari het tijdschrift van Pasar in handen kreeg. 'S Avonds bladerde ik in het boekje en viel mijn oog op een wandeltocht van 20 km in de Hoge Venen. En toevallig was de organiserende Pasar afdeling WandelclubPasarGent, mijn woonplaats. Dus ging ik direct naar hun website en bleek dat ze éénmaal per maand met de bus naar de andere provincies (vooral Wallonië) trekken voor een wandeltocht op vnl GR-paden. Jammer genoeg weer geen GR van A tot Z maar daarvoor moet ik zelf een groep oprichten, denk ik :-). Eind Januari ging ik dan ook enthousiast naar de nieuwjaarswandeling + voorstelling van het jaarprogramma. Het programma sprak aan en heel veel bekende wandelstreken (maar voor mij ongekend) stonden op het programma. Een collega was ook snel overtuigd en de laatste zaterdag van april stonden we klaar voor hun 3° wandeltocht van het jaar die ons naar Henegouwen bracht om een stuk op de GR 129 te stappen in de Sambervallei in de streek Thudinie.

Het voordeel is dat er 4 wandelafstanden te kiezen zijn en je dus afhankelijk van de weersomstandigheden evt een kortere afstand kan nemen of niet. De bus zet de wandelaars af op de 4 vertrekplaatsen en je kan beginnen stappen zonder je nog zorgen te moeten maken om nog een bus/trein te nemen om aan het beginpunt te geraken. Wij kozen deze keer voor de kortste afstand om het wat uit te testen. De groep was wel groot maar door de verschillende te kiezen afstanden stapten er nog een 20-tal wandelaars uit bij de kortste afstand. Omdat we vooral willen genieten van de natuur en omgeving, stapten we individueel met de uitstekende route-beschrijving.

thudinie,gr 129,thuin,samber,boshyacinthen

Het nadeel bij een georganiseerde tocht is natuurlijk dat je het weer moet nemen zoals het komt. Bij vertrek regende het lichtjes maar na ongeveer een half uurtje hield het gelukkig op en bleef het voor de rest van de dag droog maar bewolkt. We pikten onmiddellijk GR 129 op thv het gehucht Govée samen met GR 12 en werden al snel een eerste bos in gestuurd waar we onmiddellijk tussen de bloeiende boshyacinthen stapten. De hele tocht werden we dan ook vergezeld door deze mooie bloemetjes. De bloei was wel al het hoogtepunt gepasseerd maar ik vond het toch een aangename verrassing. De GR komt in een mooi beekvalleitje terecht en via modderige paadjes door het bos blijken we uiteindelijk Aulne.

DSC_7997.jpg

Hier staan nog ruïnes van de oude abdij van Aulne en komen we aan de Samber uit. Tot nu toe was de wandeling nog redelijk vlak maar bij het verlaten van de Sambervallei, krijgen we voor de eerste keer een langere klim. Een geocache onderweg is ideaal om even uit te blazen. Bijna boven splitst de GR 12 zich af. We stappen terug in een bos met boshycinthen en frisse lentegroen. Uiteindelijk komen we aan een uitzichtspunt op de Sambervallei met picknickplaats. Er zitten nog anderen van de groep en we sluiten aan om te lunchen. Het zonnetje doet zelfs een schuchtere poging om door te breken maar moet het onderspit delven voor de wolken. We blijven niet te lang stil zitten want je koelt snel af en vertrekken terug richting Hourpes. Eerst volgt er een steile afdaling voor we Hourpes bereiken. Dit dorpje was vroeger gekend voor zijn metaalindustrie waarbij de arbeidershuisjes de enige getuigen hiervan zijn. En het kasteel die er staat gebouwd door één van de fabriekseigenaars voor zijn dochter.

DSC_8037.jpgNa Hourpes klimmen we terug langzaam de vallei uit en stappen we terug door bos waarbij we een mooi uitzichtspunt passeren op Thuin, ons eindpunt. Ve volgen de GR 129 verder tot het gehucht Waibes. Hier verlaten we de GR om naar Thuin te stappen. Na het oversteken van de Samber stappen we door het 'Schipperskwartier', de oude havenbuurt en daarna gaat het via verschillende trappen omhoog naar de bovenstad en het belfort waar we op de oude stadsmuren komen. We zijn veel te vroeg vooraleer de bus ons terug naar Gent bracht en dat heeft ons tijd om nog enkele geocaches te zoeken voor we de 'hangende tuinen' van Thuin bezoeken. Dit zijn kleine tuintjes in terrasvorm waar nu vooral wijnranken staan. Uiteindelijk dalen we af naar een parkje aan het riviertje de Biesmelle waar onze bus staat. We kunnen onze wandelschoenen wisselen en langzaam druppelt iedereen binnen. Om 17.30u kunnen we vertrekken.

DSC_8041.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Deze eerste wandeling was voor mij een geslaagde kennismaking met de PasarWandelclubGent en samen met mijn collega gaan we meestappen op de andere geplande wandeltochten. En omdat ik wat meer het klimmen/dalen moet trainen - wil ik de Vogezen, Jura en Alpen over geraken op de GR 5 - ga ik waarschijnlijk ook enkele bustochten van GR Antwerpen en GR Vlaams-Brabant naar Wallonië meestappen.

20-04-16

Streek-GR Heuvelland etappe 4: Bailleul-Eecke (22,7 km) (02-04-2016)

Deze wandeling zit er al even op maar de foto's van Costa-Rica hadden voorrang. Je kan deze etappe perfect met het openbaar vervoer doen maar in het weekend enkel op zaterdag. Je parkeert je auto in Eecke aan de kerk en neemt de bus aan halte Place om 09.01 (lijn 109) naar Bailleul (halte Place Pilchou). Omdat mijn wandelgezelschap nog moest werken en we de bus niet konden halen, hebben we het transport geregeld met 2 auto's. We starten in Bailleul (Belle) en passeren het marktplein met belfort en stadhuis. Onmiddellijk daarna lopen we langs de Sint-Vaastkerk en via enkele woonwijken worden we Belle uitgestuurd. We krijgen terug zicht op de heuvels waaronder de Katsberg die we nog gaan beklimmen in deze etappe. Na Bailleul duurt het niet lang voor we een mooie, onverharde veldweg worden ingestuurd. Bij het achterom kijken hebben we een mooi zicht op de skyline van Bailleul. Ondertussen krijgen we lichte hellingen onder onze voeten en stappen we afwisselend verhard en onverhard tot aan de Katsberg. We zijn al goed aan het stijgen tot we plots links een veldweg ingestuurd worden en terug afdalen. Maar even verder gaat het terug goed omhoog en hebben we een prachtig zicht op de omgeving. Boven komen we aan de abdijmuur waar de GR ons terug naar beneden stuurt. Wie dorst heeft of het bezoekerscentrum wil bezoeken, stapt hier dus best door.

DSC_7557.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Wij dalen terug af en ons wandelpad blijft kronkelen in de buurt van de Katsberg. Het lijkt wel of we terug richting Bailleul stappen. We doorkruisen het mooie bosje Bois Greffier langs een beekje en stappen verder via mooie paadjes naar de A25 die we onderdoor passeren. Daarna lopen we jammergenoeg een tijdje parallel met de snelweg maar uiteindelijk gaat de streek-GR de andere kant uit. Via een onverharde weg gaat het verder en we kruisen een oude spoorwegbedding waar de GR 128 passeert. Ons einddoel Eecke komt in zicht en even later passeren we een oude houten klokkentoren en staan we aan de kerk van Eecke na 22,7 km. Tot nu toe de mooiste etappe op de Streek-GR Heuvelland.

13-04-16

Costa-Rica 2016 (06-03-2016 tem 26-03-2016)

In Maart ben ik op reis geweest naar Costa-Rica samen met de reisorganisatie Joker. Het is me vorig jaar heel erg goed bevallen dat ik opnieuw voor een groepsreis gekozen heb. En ook deze keer is het heel goed meegevallen. Costa-Rica stond op mijn lijstje voor de fauna en flora en heeft volledig aan mijn verwachtingen voldaan.

De reis start met een verblijf in het natuurreservaat Rara Avis midden in de jungle waar verschillende tochten op het programma staan. Via een hobbelige tractorrit van ca. 3 uur en een wandeling van ca. 1,5 uur kom je aan de junglelodge. We zien er vooral insekten, padden en kikkers en ook de dubbele waterval vlakbij is mooi en aangenaam om in te zwemmen. Een unieke ervaring! Daarna keren we terug naar de beschaving en nemen we een boot in Sarapiqui naar het NP Tortuguero. Via verschillende rivieren (we varen zelfs in Nicaragua) komen we aan in het NP Tortuguero. Hier doen we een kanotocht waar we diep kunnen doordringen in het regenwoud. We zien er onze eerste spinapen en een kapucijnaapje en heel veel verschillende soorten reigers. De volgende etappe gaat naar Salamanco. Ook hier worden we met een lijnboot terug gebracht. Onderweg spotten we een luiaard. Echt heel goed gecamoufleerd en moeilijk om te zien. Salamanco is een surfdorpje en is gekend voor de Brava golven. Wij hebben echter slecht weer (het enigste dagje van de hele vakantie) en veel wordt er niet gesurft. We bezoeken hier het Jaguar Rescue Centre waar wilde dieren ondergebracht worden die een ongeluk gehad hebben of ergens gevonden worden. De meeste dieren gaan via een tussenstap terug naar de jungle. We hebben hierdoor de kans om een margay en ocelot te zien, dieren die je moeilijk kan spotten in het wild. En dan mag voor de eerste keer de adrenaline stromen. We doen een rafting op de Pacuare rivier. Een superervaring en heel leuk.

Costa-Rica

Klik op de foto voor de volledige reeks

De volgende stop is Santa Elena bij de nevelwouden van Monte Verde. Nevel zien we hier niet want we hebben stralend weer. Hier worden we voor de eerste keer geconfronteerd dat het hoogseizoen is. Overal is het heel druk en we merken hier ook voor het eerst de luxueuzere resorts op waar vooral Amerikaanse toeristen verblijven. We doen een cacao- en koffietoer bij de plantage Don Juan. De volgende dag staat er weer adrenaline op het programma: ziplinen tussen de boomtoppen. Terug een fantastische ervaring. In de namiddag bezoeken we een vlindertuin en kolibrietuin. 's Avonds staat er nog een nachttoer op het programma en zien we schorpioenen, tarantula's, een slang en nog veel meer. De volgende dag reizen we naar La Fortuna en hebben we een prachtig zicht op de Arenal vulkaan (zonder wolken; de twee dagen erna was deze niet meer te zien). Met 2 andere van de groep gaan we naar een reptielen- en amfibiecentrum maar het is een beetje een ontgoocheling omdat dit vooral nachtdieren zijn en ze dus goed verstopt zitten. De volgende dag ga ik paardrijden voor de eerste keer. In het begin is het wat onwennig maar het went snel. De vulkaan zit helemaal in de wolken maar we krijgen toch mooie zichten op de laagvlaktes in de verte. In de namiddag trekken we naar de Arenalvulkaan zelf waar we terug wildlife (toekans, miereneter en de mooie roodoogkikkers) zien, genieten van zwemmen in een waterval en van natuurlijke warmwaterbronnen (door de vulkaan).

En dan gaat het terug verder. We brengen een kort bezoek aan het NP Volcan Tenorio met de mooie blauwe rivier Rio Celeste. 's Avonds schrik ik wel enorm wanneer er een enorme spin in de kamer zit. Dit is niet te vergelijken met een spinnetje van bij ons en het muskietennet wordt dan ook goed rond de matras gespannen. En tenslotte gaat het naar de laatste vulkaan op onze reis: NP Rincon de la Vieja. In Monteverde en La Fortuna waren de temperaturen heel aangenaam maar hier is het heel warm. We meten temperaturen van rond de 37°C in de schaduw en het is alsof je er een haardroger aanstaat. Ik kies hier weer voor een avontuurlijke activiteit: tubing op de Rio Colorado. Met een grote band je laten afdrijven door rapids, zalig ontspannend en verfrissend. De volgende dag staat een bezoek aan het NP op de planning. Ik kies er enkel voor de VM wandeling vanwege de warmte maar dit is een beetje een ontgoocheling. Door reconstructiewerken (lees: betonbaantjes aanleggen om nog meer toeristen te lokken) kunnen we maar 2 borrelende poelen zien. De modderpoelen zijn niet bereikbaar en we moeten dan ook via hetzelfde pad terugkeren. We zien gelukkig wel terug spinapen (slingerapen) van heel dichtbij. Deze slingeren en springen van de ene tak naar de andere en het is prachtig om dit te zien. In de namiddag wordt er genoten van het zwembadje en wordt het verslag aangevuld.

En daarna gaan we naar onze eindplaats waar we 3 nachten verbleven nl. Tamarindo, een kustplaatsje aan de Stille Oceaan. Dit plaatsje ligt vlakbij het NP Marino Las Baulas. Volgens de reisgids komen hier nog schildpadden aan land om eieren te leggen tot April. We vragen even na bij de hoteleigenaar of dit correct is en je blijkt kans te hebben van 90-95% om schildpadden te zien. Zo een kans laten we niet liggen en boeken een avondtoer. En, we hebben geluk. We zien een groene zeeschildpad van dichtbij maar ik denk dat de gids veel te snel de schildpad benaderd heeft en daardoor rechtsomkeer gemaakt heeft naar de zee. Maar ik had niet verwacht dat we schildpadden konden zien in het droge seizoen dus ben blij dat we een glimp hebben kunnen opvangen. De volgende dag moeten we met 4 vroeg op want we hebben een surfles geboekt. Tamarindo is gekend voor het surfen dus is het de plaats om les te volgen. Maar wanneer ik wakker wordt en naar mijn GMS kijk, zie ik een verontrustend bericht van Facebook. Ik bekijk mijn messenger en er blijken aanslagen gebeurt te zijn op de luchthaven van Zaventem en 3 metrostations. Iedereen is onmiddellijk klaarwakker en met een vreemd gevoel maken we ons klaar. Het lijkt ver van ons op dit moment maar het is wel in ons eigen land. Onvoorstelbaar. De surfles leidt onze gedachten af en tegen alle verwachtingen in gaat het heel goed. Na de surfles krijgen we meer nieuws van onze reisgenoten over de aanslagen. Beelden wil ik niet zien en ik besluit nog te genieten van de laatste dagen. In de namiddag staat er nog een mangrovetocht op het menu waar we weer veel reigers, leguanen en een babykrokodil zien. We verlaten even het bootje om naar brulapen te zoeken en die blijken gewoon heel laag in takken hun siësta te houden en kunnen we dus goed zien. 's Avonds genieten we van een prachtige zonsondergang. De volgende dag is voor mij een luierdag aan het zwembad en shoppingdag om onze reisbegeleidster te bedankten. Ook 's avonds genieten we terug van de zonsondergang op het strand. De volgende dag keren we terug in de late namiddag naar de hoofdstad San José om te overnachten dichtbij de luchthaven omdat onze vlucht heel vroeg in de ochtend is. Joker heeft na de aanslagen onmiddellijk onze vluchten omgeboekt zodat we zonder problemen konden terugkeren via Schiphol.

Als je van fauna en flora houdt, is Costa-Rica zeker een aanrader. Het is wel heel toeristisch in het droge seizoen en de drukte moet je erbij nemen maar het is dus droog en we hebben maar één dagje regen gezien.  Naar mijn gevoel wordt Costa-Rica iets te toeristisch en doen ze er alles voor om nog meer toeristen te lokken naar de 'ongerepte' natuur.

07-02-16

GR 5 Etappe 2: Rozenburg - Oostvoorne (18,9 km) (31-01-2016)

Voor de tweede etappe op de GR 5 hadden we 2 mogelijkheden met het openbaar vervoer: ofwel namen we de bus vanuit Brielle naar het beginpunt en in Oostvoorne de bus terug naar Brielle ofwel parkeerden we de auto in Oostvoorne aan bushalte De Ruy en reden we met de bus via een overstap naar het beginpunt in Rozenburg. We kozen uiteindelijk voor de tweede optie omdat we dan onmiddellijk konden vertrekken terug naar België na de wandeling. Het nadeel was dan wel dat we langer op de bus moesten zitten. De routeplanner (http://9292.nl) stelde ons een suggestie voor met een overstap waar we twintig minuten moesten wachten maar de vriendelijke buschauffeur (lijn 103) stelde voor om mee te rijden tot Spijkenisse Centrum en daar over te stappen op lijn 106. Zodoende moesten we nergens wachten en kwamen we hetzelfde uur toe in het centrum van Rozenburg aan halte de Grote Stern.

We hadden de avond ervoor besloten om het GR 5 stukje van de veerhaven tot de Calandbrug niet te stappen omdat het bijna gelijk liep met onze autoroute van Rozenburg naar Brielle en ook niet echt door mooi gebied ging. Dus liepen we van de bushalte rechtstreeks naar de Calandbrug (ca. 700 m) waar we terug aansloten op de GR 5. We moesten nu even door een stukje havengebied en verschillende lange bruggen oversteken over het Calandkanaal en Hartelkanaal en Brielse Meer. Niet het mooiste stukje maar wel eens interessant om door te lopen. We waren wel blij dat het niet te lang was en we uiteindelijk de laatste brug verlieten en afdaalden naar het Brielse Meer waar we langs de oever op een asfaltpad stapten tot in Brielle. Oorspronkelijk maakte het water van het Brielse Meer deel uit van het mondingsgebied van de Maas. Tot 1700 was dit zelfs een belangrijke verbinding met Rotterdam maar er trad verzanding op en de monding slibde dicht. In 1950 werd het water voorgoed afgedamd en ingericht als groot recreatiegebied met veel jachthavens en langs de oevers aangelegde stranden. Nu is het er heel kalm maar ik kan me wel voorstellen dat er in de zomer meer leven is. We passeren ook een camping waar evt overnacht kan worden. 

Na dit rustige stukje bereiken we het vestigingsstadje Brielle met nog goed bewaarde vestingwerken, bastions, molen en nog 2 toegangspoorten (de Langepoort en de Kaaipoort waarlangs we Brielle binnenwandelen). In 1975 is de binnenstad aangewezen tot beschermd stadsgezicht en sinds de 17e eeuw is het stratenpatroon nauwelijks veranderd. De Grote of Sint Catharijnenkerk is het meest opvallende gebouw als u Brielle nadert. Het is een grote kruisbasiliek en de kerk heeft het breedste schip van alle Nederlandse kerken. Toch is de kerk maar de helft van wat het had moeten worden en ook de toren had bijna twee keer zo hoog moeten worden. We kronkelen door het stadje en in 'De Smaeck van Brielle' genieten we van een lekker lunch. Helaas begint het licht te regenen tijdens de lunch en dat zal zo blijven (met een korte onderbreking) tot het einde van de tocht.

DSC_5129.jpg

klik op de foto voor de volledige reeks

Na de pauze trekken we eerst onze regenbroek aan en goed ingepakt wandelen we verder langs de kerk en verder op de vestingen totdat we Brielle verlaten. Na nog een laatste blik op de molen gaat de GR 5 een grasdijk op die we enkele kilometers volgen tot aan de Stenen Baak, een oude vuurtoren. Op de dijk voelen we voor het eerst de vrij krachtige wind. Links hebben we uitzicht op de polders en rechts op het parallelle fietspad en het Brielse Meer. De Stenen Baak werd in 1633 gebouwd voor de schepen die Brielle wilden aandoen. Boven op de toren bevond zich toen een tentdak met open structuur waarin een vuur gestookt werd. Voor het baken stond een kogelgloeioven die deel uitmaakte van een 18e eeuws verdedingswerk. Hierin maakte men kogels zo roodgloeiend heet, dat ze hiermee, als een soort brandbommen, vijandige schepen in brand konden schieten. De wal van dit verdedigingswerk is nog steeds zichtbaar.

We blijven de dijk verder volgen en na het passeren van een bunker nemen we een pauze. Ik bekijk even de gps-track en zie dat we een stukje te ver gelopen zijn. We keren dus even terug om terug op de GR 5 aan te sluiten. De GR 5 passeert langs een trainingszone voor politiehonden en de ingang van een camping. We stappen terug op een mooi graspad tussen struiken totdat we plots op een strandje langs het Brielse Meer stappen. Na een 500 m verlaten we het strand en tussen een bungalowpark en duinstruweel gaat de GR 5 verder terug op gras. Uiteindelijk verlaten we dit pad en stappen we onder het viaduct van de N218 door. We besluiten om hier de GR 5 te verlaten en na een kilometer stappen staan we terug aan de bushalte De Ruy in Oostvoorne.

Besluit: een rustige etappe met heel veel verkeersvrije paden. De passage van het havengebied is niet mooi maar ook niet onaangenaam omdat het wel eens interessant is om dit te zien. Ik kijk al uit naar het volgende geplande weekendje in Juni.

03-02-16

GR 5 Etappe 1: Hoek van Holland - Rozenburg (22,2 km) (30-01-2016)

Zo, de kop is eraf. De eerste stappen op de GR 5 richting Nice zijn gezet en het eerste weekendje zit erop. Er werd gekozen voor een tweedaagse (en ook in de toekomst tot Maastricht zal dit het geval zijn) omdat de GR 5 net iets te ver ligt voor een dagetappe. Dit weekendje werd georganiseerd vanuit één etappeplaats nl. Brielle omdat het dicht lag bij het eindpunt van de eerste en tweede dag en we evt ook via het openbaar vervoer begin- en eindpunt van dag 2 konden bereiken. Volgende weekendjes worden waarschijnlijk ook zo georganiseerd maar als begin- en eindpunt via het openbaar vervoer goed bereikbaar zijn volgt er misschien wel een 'echte' tweedaagse.

De GR 5 naar Nice is voor GR-wandelaars zoiets als wandelen naar Compostella. De afstand is volgens de wegwijzer aan het startpunt 2289 km en velen doen er verschillende jaren over om Nice te bereiken. Of ik (samen met mijn wandelgezelschap) er ooit ga geraken, zien we wel maar het belangrijkste is de beleving onderweg en de ontdekking van de verschillende landschappen in Nederland, Vlaanderen, Ardennen, GH Luxemburg, Vogezen, Jura en Alpen. Vanaf Maastricht is er een optie om georganiseerd te stappen via een kampeerorganisatie maar dit is nog verre toekomst. Het deel in Nederland van Hoek van Holland naar Bergen op Zoom wordt beschreven in de topogids 'Nederlands Kustpad deel 1'.

Voor het weekend hadden ze veel regen voorspeld maar al bij al was het veel droger dan verwacht. Bij de start van dag 1 hadden we in het begin wat regen en dan nog 2 lichte buitjes in de namiddag. Er was een felle westenwind maar we hadden geluk en liepen vooral met de wind in de rug. Dag 2 startte droog maar tijdens de lunchpauze begon het licht te regenen en dat bleef zo tot we het eindpunt bereikten. Ook op deze dag was er wel wat wind maar behalve op één grasdijk liepen we grotendeels beschut tegen de wind.

DSC_5033.jpg

Klik op de foto voor de volledige fotoreeks

Voor etappe 1 reden we vanuit Brielle naar de veerhaven in Rozenburg waar we de auto achterlieten en met de veerboot naar Maassluis voeren (0,85€/ persoon). Daar was het maar een korte wandeling naar het station waar we de trein namen naar Hoek van Holland Haven (2,7€/ persoon, ongeveer 10'). Ik wist dat hier een GR-wandelboom stond bij het startpunt in Nederland en na even rondkijken, werd die gespot en werd er tijd genomen voor de obligate foto. De GR 5 is ook gekend als wandeling van de Noordzee naar de Middellandse Zee dus vond ik het een beetje jammer dat het startpunt niet effectief in de buurt van de Noordzee ligt. Als je echt met de voeten op het strand wil starten, moet je een station verder uitstappen in Hoek van Holland Strand en van daaruit op de GR 5 aansluiten. De topogids zelf werd snel in de rugzak gestoken (deels omdat het regende maar ook omdat de beschrijving heel droog is: einde pad rechtsaf en direct linksaf, rechtdoor, linksaf fietspad, ... ). Via www.wandelnet.nl kun je de gpx-tracks downloaden (zeker aan te raden) en normaal gezien vormt de rood-witte bewegwijzering geen probleem om de route te vinden. Maar al bij het begin bij het betreden van een parkje vonden we geen tekens meer terwijl het laatste teken ons zeker dit parkje deed ingaan. We besloten dan maar de track te volgen en bij het verlaten van het parkje zagen we weer een teken. Wat ons opviel tijdens deze twee etappes, is dat de bewegwijzering veel beperkter is dan ik gewoon ben bij GR-tochten in Vlaanderen. Bij kruispunten vind je niet altijd een kruis of een afslagteken en moet je vaak verder kijken om een rood-wit teken te vinden. Het was wat wennen en vooral bij het eerste stuk tot het Staelduinse Bosch moesten we vaak terugvallen op de GPS-track. We worden Hoek van Holland uitgeleid langs groene zones en wandelen langs en op de Nieuwlandse Dijk. Uiteindelijk wordt het wat opener en passeren we een weiland waar een tien- tot twintigtal reigers zitten. Vreemd om zoveel reigers samen te zien. We kunnen redelijk dicht naderen maar uiteindelijk vliegen ze toch op. Daarna bereikten we het natuurreservaat Staelduinse Bosch dat bestaat uit duingraslanden, wei- en hooilanden. We kronkelen door dit mooie gebied en passeren het bezoekerscentrum d'Oude Koestal. In het oostelijk deel bouwden de Duitsers een groot bunkercomplex, een belangrijk punt op de Atlantikwall, die nu dienst doen als winterverblijf voor vleermuizen. Na dit mooie stukje worden we voor de eerste keer geconfronteerd met de lange dijken. We klimmen op de Oranjedijk waar we eerst op het gras stappen maar dat na 500 m moeten verlaten om verder te stappen op het parallelle fietspad. Vanop de dijk valt op hoeveel serres hier zijn. Zo ver het oog reikt, zie je serres waar tomaten, komkommers, paprika's, ... gekweekt worden. Op een bepaald moment moeten we weer de grasdijk op maar prikkeldraad verspert de doorgang dus volgen we verder het parallelle fietspad. We wandelen parallel met de Nieuwe Waterweg, de havengeul die naar Rotterdam leidt en zien al heel wat van de bedrijvigheid van de grootste haven van Europa. Uiteindelijk bereiken we de rand van Maassluis maar worden via wat woonwijken onder de autosnelweg A20 door terug landbouwgebied ingestuurd. Er volgt een mooi stuk dwars door een weiland met schapen. Er ligt een smal tegelpad maar dat is meer een beekje. We zoeken dus onze weg langs het pad maar daar is het nog drasserig waardoor we uiteindelijk terug het tegelpad opzoeken en door het water stappen. We kronkelen door het weiland en moeten verschillende smalle houten brugjes oversteken. Even moeten we het pad delen met de schapen maar al snel gaan ze uit de weg. Wat ook niet mag ontbreken in Nederland, is natuurlijk de molens. Op deze eerste dag zien we er al vier. Daarna doen we een toerke door het dorpje Maasland dat heel veel beschermde huizen en monumenten heeft en heel gezellig is. Nog eens waar je hier niet naast kan kijken is het vele water: plassen, vijvers, beken, kreken, kanaaltjes, ... . We hopen hier een café te vinden en bij het navragen bij enkele passanten blijkt er 50 meter verder er één te zijn. Het is er heel gezellig met zelfs een Leuvense stoof. De pauze deed deugd en we zijn klaar voor het laatste stukje. Hierbij worden we langs de Zuidvliet tot in het centrum van Maassluis geleid. Het is er heel gezellig en ik kan me voorstellen dat het in de zomer hier heel druk kan zijn. We komen aan de Oude Haven in het centrum waar een oude sleepboot de Hudson ligt ingericht als museumboot. We vinden hier ook een eerste keer een herinnering aan de watersnood in 1953 en zien ook hoe hoog de vloedlijn was. Van het centrum gaat het nu naar de veerhaven en bij vele huizen vinden we verschillende vloedlijnen van verschillende overstromingen. Bij de veerhaven staat nog een paal met de verschillende vloedlijnen ter nagedachtenis van deze waterrampen. Aangekomen bij de veerhaven merken we dat de wind zeer sterk is toegenomen en we worden nog beloond met een mooie zonsondergang terwijl ernaast een regenbui valt. Na de korte overtocht staan we terug aan de auto en rijden we naar Brielle waar een douche en een maaltijd deugd doet en we vermoeid in ons bed kruipen.

Besluit: Een etappe met toch redelijk wat afwisseling en veel verkeersvrije wegen (soms wel wat langer verhard). Je loopt door bosgebied, landbouwgebied, dorpjes, door weiden, langs het water, op dijken en passeert de drukke Nieuwe Waterweg. Het stukje na het Staelduinse bos was wat saaier. De clichés van het Nederlandse landschap worden wel bevestigd bij deze eerste etappe.

21:50 Gepost door Ambigirl in GR 5, GR routes | Permalink | Commentaren (2) | Tags: gr 5, nice, hoek van holland, rozenburg, maassluis |  Facebook |

19-01-16

Streek-GR Heuvelland etappe 3: Nieuwkerke Walletjes-Bailleul en terug via dagstapper 4 (16,4 km) (17-01-2016)

Het is al even geleden dat er nog op een GR-pad gestapt werd dus de hoogste tijd om verder te stappen op de streek-GR Heuvelland. Het was een schitterende winterdag met koud weer maar stralende zon. Goed ingeduffeld gaan we op weg en we worden onmiddellijk een modderig veldweg ingestuurd die we afdalen. Het is ploeteren en glijden maar we komen er wel. Op het einde komen we op een straat en we krijgen nu een hele tijd asfalt onder de voeten. We passeren het klein en het groot Westhof waar 3 priesters ooit vermoord werden door de Bosgeuzen tijdens de godsdienstoorlogen. We stijgen naar de flank van de Zwartemolenheuvel en passeren het natuurgebied de Breemeersen dat een habitat is voor de zeldzame kamsalamander. Er staat ook een monument (de Tombe) ter herinnering aan de 3 vermoorde priesters. Wat verder steken we de grens met Frankrijk over. Er volgt een mooi onverhard paadje langs een beek op weg naar Bailleul waarbij de voet van de Rijselberg passeren. De GR slaat linksaf naar Bailleul of Belle maar omdat er geen openbaar vervoer is tussen eindpunt en startpunt hebben we besloten om een rondwandeling te doen via dagstapper 4 van de topogids. Wij stappen dus niet naar Bailleul maar passeren enkel de rand. Al snel worden we een baantje ingestuurd met de naam Wezel Dreve. Verschillende straatnamen op het platteland hebben hier nog 'Vlaamsche' namen. We stijgen nu langs de Ravensberg en op de flank krijgen we gezelschap van de GR 128. Boven hebben we een prachtig zicht op de heuvelrij van de Katsberg tot de Kemmelberg. Na de Ravensberg volgt snel de Zwartemolenheuvel waar we de GR 128 ons terug verlaat. We dalen de heuvel af via de Papestraat. In de topogids staat dat die in de winter drassig kan zijn en er is een variant voorzien maar wij proberen het en met goede waterdichte wandelschoenen gaat het. Al is het hier en daar wel uitkijken om niet uit te glijden. We komen terug op asfalt en blijven de weg volgen tot de auto. Weer een mooie etappe op de streek-GR, weinig onverhard maar aangezien de modderige veldwegen en de mooie omgeving was dit niet zo erg.

DSC_4892.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

04-01-16

2015-12-26 Heldergem Rode Wandeling Natuurpunt in natuurgebied Den Dotter

Eerst en vooral de beste wensen en veel wandelplezier in 2016. Bij mij staat het wandelen nogal op een laag pitje. Ik hoop daar toch verandering in te brengen dit jaar. Dit verslagje is nog geen wandeling van 2016 maar gaat over mijn laatste wandeling van 2015. Deze wandeling was niet lang (maar 8 km) maar is wel een aanrader en een mooie afsluiter van het jaar. De wandeling loopt door het natuurgebied Den Dotter. Het natuurgebied leent zijn naam aan de alomtegenwoordige dotterbloem die halverwege het voorjaar in de weiden en de bosjes te zien is. Den Dotter bevindt zich in de vallei van de Molenbeek-Ter Erpenbeek. De lagere gebieden bestaan uit natte hooi- en weilanden en broekbossen. Op de hogere en drogere delen vind je open, golvende koutergebieden.

Foto's (GSM-kwaliteit) vind je hier.

21:05 Gepost door Ambigirl in Bewegwijzerde wandelroutes | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende