29-06-08

Natuurreservaat Bourgoyen-Ossemeersen te Gent (29-06-08)

Ik woon nu al een 6-tal maanden op een 5 minuutjes wandelafstand van het natuurreservaat Bourgoyen-Ossemeersen te Gent en dus tijdens de droogbeurt tussen 2 schilderbeurten trok ik mijn wandelschoenen aan om dit stukje natuur eens te verkennen. De Bourgoyen-Ossemeersen zijn ruim 200 hectare groot en bestaan uit vochtige weilanden, doorsneden met sloten. Wie de Bourgoyen-Ossemeersen wil ontdekken, kan terecht in 2 bezoekerscentra: bezoekerscentrum 'De Grutto' (maar daar was niet veel beweging) en Stedelijk natuurcentrum thv. de Driepikkelstraat. Er zijn 3 wandelingen: het Spoorwegdijkpad (2 km; bewegwijzerd met gele paaltjes), het Bourgoyenpad (5,5 km; blauwe paaltjes) en het Meerkantspad (2 km, rode paaltjes). Er zijn ook 2 vogelkijkhutten om de talrijke vogels, eenden en waadvogels te observeren. Ook de vele bloemen vielen op met hun prachtige kleuren. Het is er rustig wandelen (al heb je wel achtergrondlawaai van de R4 maar op een zondagnamiddag valt dit mee) met afwisselende landschappen (spoorwegpad met zicht op het natuurreservaat, wandelpad langs de Leie, bosjes, meersen, hooilanden).

DSCN0873B

28-06-08

Padenweelde in het Faluintjesland te Moorsel (28-06-08)

Eindelijk nog eens tijd gehad om te wandelen en het heeft deugd gedaan. Wandeling nr. 56 (16,7 km) met vertrek te Moorsel uit het Groot Wandelboek Vlaanderen van Lannoo stond op het programma. Dit was voor mij een totaal onbekende streek maar ik kom er zeker nog eens terug. We vertrokken aan de kerk van Moorsel en kwamen al snel op rustige gras- en grindwegen. Het eerste deel ging naar de Abdij van Affligem waar we een mooi zicht op kregen. Vanaf de abdij volgde de éne onverharde weg of wegel na de andere en ging het richting Meldert. We passeerden onderweg ook nog enkele hoppevelden. Vroeger kreeg de streek hier ook soms de naam Klein Poperinge. Na Meldert ging het nu naar het Kravaalbos. Dit is een 80 ha groot restant van het vroegere Kolenwoud, waar ook het Hallerbos, Zoniënwoud en Meerdaalwoud deel van uitmaakten. Het is hier heerlijk wandelen met af en toe avontuurlijke en overwoekerde paadjes.

DSCN0758B

Na dit bos gaan we naar het gehucht Parijs. Ik wist niet dat er ook een Parijs in België was.  Een frituur zorgt voor de nodige verfrissing want nergens vonden we een open café op onze weg. Vanaf dan ging het terug verder naar Moorsel door de Molenbeekvallei en de Faluintjes. De naam betekent houtbussel en zou verwijzen naar de takkenbosjes van wilgen- en essenhout die wellicht werden gebruikt om de drassige weilanden in het gebied doorwaadbaar te maken. In Moorsel ging het nog langs het waterkasteel waar we niets te zien van kregen en stonden we uiteindelijk terug aan de kerk. Deze wandeling vond ik echt geslaagd doordat hij bijna volledig onverhard is en heel rustig. Je voelt je soms heel ver van de bewoonde wereld. Ook het stuk door het Kravaalbos was de moeite en dus een 9/10 waard. Moorsel: Padenweelde in het Faluintjesland at EveryTrailMap created by EveryTrail:GPS Geotagging

03-06-08

Wandelen in het 'Soete land van Waes' te Moerbeke-Waas (01-06-2008)

Zondag trok ik naar Moerbeke-Waas voor een wandeling van 16,7 km uit het Groot Wandelboek Vlaanderen (wandeling nr. 55, Lannoo). De startplaats lag aan taverne-restaurant De Brugge ter hoogte van de Terwestbrug aan de Moervaart. Onmiddellijk verlaten we deze vaart en trekken we de meersen in over een kasseiweg via de GR 122. Je hoort hier niets buiten de vele vogels en een ruiter die passeerde. Aan de Zuidlede verlaten we de GR 122 en via een aardeweg volgen we deze vaart door het Etbos. In het bos volgde er nog een avontuurlijk stukje langs de Zuidlede. De wandelgids verwittigde dat lange mouwen en lange broek aanbevolen waren vanwege de netels dus deze raad had ik opgevolgd en met de armen omhoog ging dat prima. Waar ik niet op voorzien was dat alle netels, distels en planten nat waren van de regen die de vorige nacht was gevallen. Met als gevolg dat ik tot onder mijn oksels kletsnat was, net alsof ik het stuk in de Zuidlede gezwommen had. Ik was dan ook blij dat er een einde kwam aan dit overwoekerd stuk. Het water sopte in mijn schoenen en toen ik mijn kousen uitwringde, kwam er dan ook heel wat water uit.

DSCN0740B

         Klik op de foto voor de volledige reeks

Na dit stukje kwam ik onmiddellijk in Eksaarde waar er blijkbaar een BBQ bezig was in het plaatselijk schooltje. Het rook er heerlijk maar ik moest het doen met boterhammetjes. Net voor het schooltje ging het via een lange, heerlijk kronkelende grindwegel naar de Kruiskapel. Ze werd gebouwd in 1626 als dank voor de vondst van 2 miraculeuze kruisen in 1317 door een boer in een akker. Uit één kruis kwam een straal bloed. Toen de boer de eigenaardige vondst naar huis droeg, begonnen alle klokken in de streek te luiden. Het ene kruis wordt bewaard in de kerk van Eksaarde en het andere in de Kruiskapel. Ze zijn symbolisch met elkaar verbonden met een kruisweg. Daarna gaat het via onverharde grindwegen naar de Moervaart thv. de Sinaaïbrug. Vanaf hier volgen we de Moervaart terug tot het startpunt. Dit stuk van 7,4 km vond ik eigenlijk iets te lang maar het is er rustig wandelen en vooral de eerste 3,2 km tot de Coudenbormbrug zijn de moeite. Daarna gaat het via een betonweg verder en passeer je vooral tuinen en de suikerfabriek. Aan deze fabriek is nog een oude spoorwegbrug te zien en toen ik een foto nam, wisten voorbijgangers mij te zeggen dat deze afgebroken ging worden. Misschien weet Dirk hier meer van? Deze wandeling is de moeite en echt rustig. De mooiste stukken zijn langs de Zuidlede en de grindweg vanaf Eksaarde tot de Moervaart. Het eerste deel langs de Moervaart is ook een aanrader maar het hele stuk was net iets te lang waardoor het wat saai werd. Een 8,5/10 waard.