21-10-08

Mont-Saint-Aubert: Lus rond Mont-Saint-Aubert (18-10-08)

Wat vorige week niet lukte, is dan dit weekend toch gelukt. Deze keer geen ronkende motoren en gierende banden maar volledige rust in het landelijke Mont-Saint-Aubert. Deze wandeling van 17 km vertrok aan de kerk van Mont-Saint-Aubert en bestond uit 2 lussen van ongeveer 11 km en 6 km. Beide lussen bieden prachtige panorama's op Doornik, de Scheldevlakte en de Vlaamse Ardennen. Mont-Saint-Aubert ligt op een hoogte van 148 m en door zijn eenzame ligging kun je dus immens ver kijken. Bij helder weer kun je zelfs het belfort van Rijsel zien. Na een steile afdaling gaat het vooral over rustige wegen verder. Een prachtig zonnebloemveld heeft een zomers tintje aan onze lunchpauze. Vanaf nu krijgen we de Vlaamse Ardennen in het vizier met oa. de Kluisberg. Deze streek heeft ook veel grote vierkantshoeves, oude en gerenoveerde. Na deze rustige lus stijgen we terug naar Mont-Saint-Aubert. Over het sentiers des poètes met citaten van Waalse dichters komen we terug aan het kerkje van Mont-Saint-Aubert.

DSCN9636B

Klik op de foto voor de volledige reeks

Ondertussen is het al wat drukker. De volgende lus vond ik nog mooier dan de eerste. Op een bepaald moment loop je op een grindweg met een eenzaam kapelletje en als je achterom kijkt, krijg je een prachtig panorama op de Vlaamse Ardennen. Er volgt ook nog een avontuurlijk stukje met een heel modderige passage door een bos. Eenmaal uit het bos krijg je terug een prachtig zicht (het houdt niet op) op de kathedraal van Doornik en volgt een leuke graswegel met zicht op het kasteel van Rinval. Uiteindelijk volgt een heel lastige en steile klim terug naar de kerk van Mont-Saint-Aubert. We belonen onszelf met een Leffe op het panoramisch terras van hotel 'Le Floréal'. Met het zonnetje uit is het er echt genieten. Een mooie wandeling met prachtige panorama's en voldoende onverharde wegen. Een klein minpuntje zijn 2 passages langs een drukkere weg maar de uitzichten maken veel goed. Een 9/10 waard.

14-10-08

Lichtervelde: Heihoekwandeling (12-10-08)

Zondag had ik een lus gepland rond Mont-Saint-Aubert, een dorpje ten noorden van Doornik. Helaas was er een autorally aan de gang en kon ik het dorp niet binnen met de auto. Ik parkeerde dan maar aan hotel La Grignotière die op de route lag en vertrok klimmend richting Mont-Saint-Aubert.  De wandeling trok door een mooi bos en boven ging het over een kasseipad met citaten van Waalse dichters naar de kerk. Maar daar was een rood-wit gestreept lint gespannen en scheurden de auto’s over de weg. Er was geen voetpad en mijn leven riskeren om mijn wandeling te voltooien zag ik ook niet zitten. Dus zat er niets anders op dan op mijn schreden terug te stappen en naar Tielt te rijden.  Ik was redelijk slecht gehumeurd door de zinloze autorit en verloren tijd vooral omdat het een prachtige herfstdag was en ik absoluut buiten wou zijn. In Tielt bij mijn ouders keek ik onmiddellijk op het internet naar een alternatief. Mijn geplande wandelroutes liggen nl. thuis in Gent dus deze waren geen optie en bovendien was het al te laat om nog een lange wandeling te doen. Westtoer bood de oplossing. Net als in de andere provincies vind je ook in West-Vlaanderen provinciale wandelroutes en een volledig overzicht vond ik terug op http://www.westtoer.be/westtoer/rlijst.aspx?type=Wandel. Deze routes zijn bewegwijzerd en kunnen dus in principe zonder kaart gedaan worden. Dus dat risico nam ik maar.

DSCN9627B

Klik op de foto voor de volledige reeks

Uiteindelijk werd het de Heihoekwandeling van 7.2 km met start aan de vakantiehoeve Bouckenhove in Lichtervelde. Na het oppikken van mijn tante konden we rond 15.00u vertrekken. Onmiddellijk worden we de heraangeplante historische Huywynsch Bossen ingestuurd . Daarna gaat het verder richting Gits. We lopen door een licht heuvelend landschap en krijgen enkele mooie panorama’s op Roeselare en Lichtervelde. Ook enkele veldkappelletjes en oude hoeven passeren de revue. Een laatste veldwegel en we komen terug aan de vakantiehoeve waar we nog een lekkere pannekoek met suiker eten in de avondzon. Een verrassend rustige, klassieke wandeling met maar een paar stukjes onverhard (in het bos en in de laatste lus). De bewegwijzering was prima en kan perfect zonder kaart gelopen worden. Een klein nadeel is dan wel dat je geen achtergrondinformatie krijgt van het gebied waar je doorwandelt. Een 8/10 waard.

08-10-08

Cadzand: Wandelen langs 't Zwin (04-10-08)

Ik had nog een folder liggen van de VVV-Zeeland met een wandeling van 18,5 km met start in Cadzand-Bad. Volgens routeyou.com is de route maar 15,8 km en ik denk ook dat deze afstand meer correct is. We vertrokken aan de VVV van Cadzand en via de Boulevard de Wielingen met dicht op elkaar staande zuilen wandelen we naar het standbeeld van 'De Sluuswachter' thv. de monding van het kanaalwater in de Noordzee. De sluiswachter is nu overbodig en alles gaat automatisch. Daarna gaat het via de Kievittepolder verder. Deze polder is eigenlijk geen echte polder maar is ontstaan op natuurlijke wijze doordat de duinen snel groeiden en daardoor een stuk strand van het water werd afgesloten. Nu grazen er Schotse Hooglanders bij het beheren van het landschap. Na de polder trekken we naar het duinpad waar we een mooi zicht krijgen op het Zwin. Vroeger had je hier een Zwingeul die diep het land binnendrong. Al in het begin kampten de steden die profiteerden van die geul al met het probleem van de verzanding. Uiteindelijk verzandde de zeearm volledig. Nu is het Zwin een grensoverschrijdend natuurreservaat. Door het kijken naar de vele watervogels en het fotograferen van het Zwin 'verlies' ik hier heel wat tijd. Uiteindelijk kom je aan de laatste grenspaal (nr. 369) tussen België en Nederland. De voorlaatste staat zelfs in het Zwin.

DSCN9480B

Klik op de foto voor de volledige reeks

Na dit prachtige stukje gaan we een voetgangersbrug over het kanaal over en gaan we langs dit kanaal richting Retranchement. Hier doen we de volledige wallenroute rond het meest zuidwestelijk gelegen dorp van Nederland. Deze wallen werden aangelegd in opdracht van Prins Maurits om aanvallers de toegang tot de Zwingeul te beletten. Ondanks de Franse naam is Retranchement een echt Nederlands dorpje, ook al wist men dit in Den Haag niet altijd. Bij een aanvraag van de burgemeester in 1945 om de elektrische straatverlichting in orde te brengen, kreeg men als antwoord: "Wendt u zich tot uw eigen regering in Brussel". Het is zeer rustig wandelen op deze wallen. Een bijzonderheid onderweg is de "Drieling van Retranchement". Grenspaal 364 is aangeduid met 3 palen. De echte grens lag in 1843 in het water van het Zwin. Aan weerszijden van het Zwin werd een richtpaal gezet en pas na de Zwinafdamming kon de juiste paal geplaatst worden. Beide uiterste palen laten zien hoe breed het Zwin in 1843 nog was. Een andere bezienswaardigheid is de Open Standermolen (1643) in dit gezellige dorpje. Het is de enige molen in de streek die rond zijn as draait. We keren nu terug naar Cadzand door alweer een ander landschap, nl. door de polders. In Cadzand volgt dan nog een laatste lus. Via het voetpad op de Noorddijk gaan we naar duinovergang nr. 12. Na de korte beklimming gaat het nu door de duinen terug richting Cadzand. Een volledig verhard pad loopt op de kam van de duinen en je hebt een prachtig zicht zowel op de zee als op het binnenland. Er stond een redelijke wind en het was heerlijk uitwaaien. Uiteindelijk kwamen we terug aan de VVV. Deze wandeling is een echte aanrader. Een heel gevarieerde wandeling langs het Zwin, langs het kanaal, rond en door het gezellige dorpje Retranchement, door de polders en door de duinen met zicht op zee. Een pluspunt van deze route is ook dat ze bijna volledig verkeersvrij is (enkel een stukje richting Cadzand en in Cadzand zelf). De wandeling krijgt dan ook een 9,5/10.