27-04-10

Borgloon - Hoepertingen - Borgloon (GR 128 & GR 564; nr. 11; dagstappergids Limburg): Bloeiend en blozend in het land van Loon (25-04-2010)

Lente in het land, dus ook de bloesems in haspengouw staan in bloei. Ook al is het niet bij de deur, het leek me de moeite om dit moois eens met eigen ogen te zien en daarvoor werd dagstapper nr. 11 (22,3 km) uit de Dagstappergids Limburg gekozen. De wandeling start in Borgloon, ooit een oude vestingstad uit de tijd van het graafschap Loon. Via de oude omwalling verlaten we al snel het centrum en passeren we de eerste fruitbomen. We volgen de GR 564 die ons langs het kasteel Hulsberg brengt waar we een breed panorama krijgen op de glooiende streek en de bloeiende boomgaarden. Via Gotem gaat het vervolgens richting de Romeinse Kassei. Deze oude Romeinse heirweg Noordzee-Rijnland liep van Boulogne via Cassel en Tongeren naar Keulen. Aan de Tjennenboom schakelen we over op de GR 128 richting Sint-Truiden. Op de Romeinse Kassei is het heel druk met fietsers en voetgangers. Blijkbaar heeft iedereen de weg naar Haspengouw genomen maar het stoort totaal niet. Vooral bij de Kluiskapel hangt er een vakantiesfeer. Uiteindelijk verlaten we de heirweg en gaat het richting Hoepertingen. We passeren een pracht van een holle weg en genieten van de vele bloesems. Eenmaal in Hoepertingen wacht ons een verrassing. Er is een feest ter ere van de oprichting van 'de Khalsa broederschap' in 1699 door Guru Gobind Singh. De Khalsa zijn Sikhs die een doop ceremonie (Amrit) hebben ondergaan, geïntroduceerd door Guru Gobind Singh & dragen 5 onderscheidende symbolen Kesh (ongeknipt haar), Khangha (kam), Kara (ijzeren/stalen armband), Kachera (lang ondergoed) & Kirpan (zwaard). We bekijken het kleurrijke tafereel en worden overstelpt met blikjes frisdrank, fruit, chips en snoep. Na dit intermezzo gaan we verder langs de kerk van Hoepertingen en het kasteel van Mariagaarde en belanden we terug tussen de bloesems.

DSC_0069B
Klik op de foto voor de volledige reeks

Even buiten Hoepertingen verlaten we de GR 128 en stappen we richting Wellen. We krijgen terug een prachtige, holle weg voorgeschoteld die welkome schaduw bood met de zomerse temperaturen. Langs de oude vierkantshoeve 'Canadawinning' bereiken we de baan N777 en aan de Herk vinden we de GR 564 terug. Via enkele veldwegen gaan we nu naar Kerniel. Daar krijgen we een mooi zicht op de abdij Mariënlof die we bereiken na het oversteken van de Vilstervallei. In 1822 werd het klooster een cisterciënzerinnenabdij. Het poortgebouw dateert van 1696. Het laatste stukje via de oude spoorlijn Sint-Truiden - Tongeren brengt ons terug naar Borgloon waar we vermoeid maar voldaan nagenieten van een lichte maaltijd. De wandeling (****) voldeed volledig aan mijn verwachtingen en is dus aan te raden wanneer de bloesems bloeien. Je moet er natuurlijk de drukte erbij nemen. De wandeling is volgens de wandelgids te doen met de buggy. Dit lijkt me ook mogelijk maar je passeert wel enkele veldwegen en door de afstand en temperaturen van rond de 24°C lijkt het me zeer vermoeiend.

18-04-10

GR 12: Grote Markt Brussel - Ukkel Kalevoet (18-04-2010)

Het werd eens tijd voor het vervolg van de GR 12 door onze hoofdstad. Vorig jaar waren we geëindigd op de Grote Markt en nu vervolgden we deze GR via wandeling nr. 2 (10,8 km) tot het station Ukkel-Kalevoet uit het topogidsje 'Te voet door Brussel'. Praktisch zetten wij de auto aan het station van Ukkel en namen we de trein naar Brussel Centraal (13', € 4.5 enkele rit). Van het station is het een 5-tal minuutjes stappen tot de Grote Markt. Vanaf de Grote Markt gaat het langs Manneken Pis waar toeristen zich uitgebreid laten fotograferen voor het kleine beeldje. Langs een deel van de oude stadsomwalling uit de 12e-13e eeuw in de Villerstraat komen we aan de Grote & Kleine Zavel en via aan het Egmontpark bereiken we het Justitiepaleis met blinkende koepel. Vanaf het Poelaertplein voor het gerechtsgebouw heb je een mooi panorama over Brussel. Uiteraard nemen we de glazen lift naar de Marollenwijk en even verlaten we de GR 12 om de sfeer op het Vossenplein te gaan opsnuiven. Het is er redelijk druk en we zouden er nog uren kunnen rondslenteren maar we moeten verder. We stappen nu recht naar de Hallepoort, het enige overblijfsel van de tweede Brusselse stadsmuur (1355-1383). Het poortgebouw is een vroegere gevangenis met folterkamer. Vanaf de Hallepoort komen we in Sint-Gillis en vanaf hier is de bewegwijzering ook beter. Langs het prachtige stadhuis komen we in het Park van Vorst waar er al veel zonnekloppers liggen te genieten van deze mooie lentedag. Even verder komen we in het Dudenpark. Door z'n steile ligging bleef dit park gespaard van de ontbossingswoede en bleef het nogal wilde, bosachtige karakter ervan bewaard. Het maakte deel uit van het Zoniënwoud en vormt een verrassend stuk in deze stadswandeling. Na deze groene long komen we in de meer residentiële wijken van Brussel tot aan het Wolvendaalpark. Langs de oude herberg Uylenspiegel (sinds 1570) belanden we in de Crabbegatweg. Deze mooie, holle kassei- en zandweg is terug een prachtig, verrassend stukje groen langs het Wolvendaalpark. Langs verschillende prachtige villa's bereiken we een ingang van het park waar een ijskar staat. Ideaal en een pauze met chocoladeijs doet deugd. We passeren nog het oude kerkhof van Ukkel waar o.m. Hergé, de geestelijke vader van Kuifje begraven ligt. Dit kerkhof is een pareltje met prachtige graven en veel groen. Het is niet meer in gebruik en de overwoekering en verval zorgt voor een speciale sfeer. Uiteindelijk komen we aan het station van Ukkel-Kalevoet en blikken we terug op een geslaagde stadswandeling (****). Ik heb het mij meerdere keren tijdens deze wandeling beklaagd dat ik mijn fototoestel vergeten was dus geen foto's deze keer. Voor een evt. idee van enkele bezienswaardigheden kun je de foto's van Lumaj bekijken tijdens hun passage door Brussel en hun verslagje lezen van deze mooie tocht.

14-04-10

Sourbrodt: Alles wat mooi is tussen het Waalse Veen en het Rurbusch (09-04-10)

Vorig weekend zat ik met vrienden in Ovifat, vlakbij de Hoge Venen. De gelegenheid om een wandeling uit de Lannoo-gids 'Wandelboek Hoge Venen' te doen. Wandeling nr. 16 (10 km) start in Sourbrodt en dat ligt op 5 minuten van Ovifat. Ideaal dus. We parkeren aan de parking bij het vroegere Russische kamp en mogen direct klimmen wat onmiddellijk al een mooie terugblik geeft. Na een containerpark komen we in het Woud van Waimes waar een kaarsrechte dreef ons naar het Waalse Veen brengt. Onderweg passeren we een eerste tak van de Roer die ergens in het Waalse Veen ontspringt. Uiteindelijk komen we aan het prachtige, immense Waalse Veen. Het blijft iedere keer schitterend om te zien. Via een brandgang, die lekker verend loopt over het veen, stappen we richting het Kaltenbornbos en steken onderweg de andere tak van de Roer over. In het bos volgen we terug een kaarsrechte dreef waarbij we zelfs asfalt onder de voeten krijgen.

DSC_0030B

Klik op de foto voor de volledige reeks

We omcirkelen het veengebied Nessello en krijgen er nog niets van te zien maar als we de kerk van Sourbrodt in het oog krijgen, gaan we via een leuk bospaadje naar het veengebied en de vallei van de Scheidbach. Hier zouden wilde narcissen moeten groeien. We zijn nog wat vroeg maar toch zien we er al een aantal bloeien. In de Oostkantons (en vooral in de vallei van de Holzwarche) vind je in het voorjaar nog wilde narcissen die een zee van geel geven in de valleien. Iets dat je moet gezien hebben (net zoals de boshyacinthen in het Hallerbos) maar helaas zijn we te vroeg. We steken de Scheidbach over via een knuppelpad en komen uiteindelijk aan een kruis ter herinnering aan Russiche krijgsgevangenen die, begin maart 1943, in de Tweede Wereldoorlog op die plek waren opgesloten in een kamp. Nog een 100-tal meter en we staan terug aan de startplaats. Het was een mooie wandeling (***) met als kleine minpuntje de wat lange, kaarsrechte dreven.

Kenmerken:

  • 10 km
  • niet bewegwijzerd (onderweg kom je wel verschillende tekens tegen van lokale wandelpaden die ook in de routebeschrijving vermeld worden)
  • startplaats: parking aan het vroegere Russisch kamp (in de buurt van Rue du Roer)
  • Bron: Lannoo Dicht-bij-huis gids 'Wandelboek Hoge Venen'
  • niet voor buggy's en rolstoelen
  • aard van de wegen: voornamelijk steenslagwegen, stuk drassig veen en stukje asfalt

07-04-10

Breskens: Westerscheldepad (05-04-10)

Op Paasmaandag trok ik naar Nederland, met name naar Breskens waar het Westerscheldepad start. Deze wandeling stond al een tijdje op mijn programma maar door het slechtere weer in het weekend kwam het er maar niet van. Maandag was het droog al bleef het bewolkt. De wandeling (13,6 km met uitbreiding) start aan het VVV-kantoor van Breskens en loopt langs de Westerschelde tot aan het zoutwatergebied het Voorland. Langs het water heb je een prachtig zicht op de vele scholeksters, meeuwen en andere waadvogels. Thv. het Voorland heb je zicht op de zandbanken en daar liggen verschillende zeehondjes te slapen. Heel mooi om te zien. Het maakte mijn dag helemaal goed. Na het verlaten van de Westerschelde wandel je naar het gehucht Nummer één. De naam komt van het eerste stuk dat verkaveld is na de indijking van de Hoofdplaatpolder. Via rustige wegen door het polderlandschap keren we terug naar Breskens waar nog een ommetje gemaakt wordt naar het Spuiplein en een uitzichtspunt op de Westerschelde. Een mooie wandeling en dus *** waard.

DSC_0039C

Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:     

  • ca. 10 km; 13,6 km met uitbreiding    
  • niet bewegwijzerd
  • startplaats: VVV-kantoor te Breskens
  • Folder te koop in het VVV-kantoor en via het internet
  • volledig verhard (behalve een kort stukje als je de 2° uitbreiding niet kiest)     
  • buggyvriendelijk