25-10-11

Ranst-Kessel-Ranst: Door de vallei van de Kleine Nete (22-10-2011)

Vorig weekend trokken we naar Ranst voor een wandeling van 26,1 km langs heide, weide, boomgaard en bos. De vertrekplaats volgens de wandelgids ligt aan het station in Kessel maar wij vertrekken in Ranst aan de Sint-Pancratiuskerk. We pikken onmiddellijk de GR 12 op en blijven die 17,3 km volgen tot net voor Lier. De route verlaat Ranst langs enkele woonwijken en via een stukje bos komen we aan een golfterrein. Het is even zoeken maar uiteindelijk zien we aan de overkant een paaltje met de vertrouwde rood-witte GR-tekens. De GR brengt ons langs het kasteel Bossensteen en verder tot in Broechem dat we doorkruisen via enkele tegelpaden. Na Broechem gaat het dwars door de boomgaarden tot in Emblem. Dit stuk moet prachtig zijn wanneer de bloesems bloeien. Op een bepaald moment komen we wel jagers tegen: vier op één rij turend naar een rij sparrenbomen. Gelukkig kunnen we passeren. Na Emblem bereiken we het Netekanaal en de Kleine Nete die we een stukje volgen. Hier is een inkorting mogelijk maar dan mis je de Kesselse Heide dat het mooiste stukje van de wandeling is. Naast het kanaal ligt een moerassig gebied die overgaat in een droger gebied en uiteindelijk bereik je de Kesselse Heide. De heide is natuurlijk al lang uitgebloeid maar het is een mooi gebied met bosstukken en zandduinen. Na dit stuk ga je langs de spoorlijn naar het fort van Kessel en uiteindelijk bereik je het station van Kessel. Dan moet je even een saaie weg volgen om dan een mooi kronkelend pad te volgen door een bosrijk gebied. Dit pad brengt ons terug aan de Kleine Nete die we blijven volgen tot de plaats waar de Kleine Nete onder het Netekanaal vloeit. Hier schakelen we over op de oever van het Netekanaal dat we volgen tot net voor de spoorwegbrug die we oversteken. Aan de Kleine Nete verlaten we de GR 12 en keren we terug naar Ranst. Dit is het mindere mooie deel van de wandeling. De route gaat vnl. over verharde wegen die je regelmatig moet delen met auto's. 2 mooie veldwegen breken nog een beetje dit stuk en ook het kerkje van Millegem is de moeite waard. Uiteindelijk bereik je terug de kerk van Ranst. Voor mij een ***-wandeling: het eerste deel gaat verrassend veel over onverharde wegen met de mooiste stukken tussen Broechem en Emblem en de Kesselse Heide.

Kessel-044B.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 26,1 km (volgens routeyou 26,7 km)
  • startplaats: kerk van Ranst (wandelgids: station van Kessel)
  • Bron: Dagstappergids Antwerpen (Lannoo)
  • niet toegankelijk voor buggy's
  • aard van de wegen: op de GR 12 veel onverharde paden, asfalt in de dorpen, terugweg iets drukkere wegen
  • ***

18-10-11

Opbrakel-Zegelsem-Elst-Michelbeke-Opbrakel: Waar de Vlaamse Ardennen overgaan in de Zwalmstreek (16-10-2011)

Wat een zalig herfstweekend was het vorig weekend: een zonnetje, de herfstkleuren en een mooie wandeling. Ik trok naar Opbrakel voor dagstapper nr. 2 (25,2 km) uit de dagstappergids Oost-Vlaanderen. Vanuit Opbrakel trek je naar het natuurreservaat het Burreken via enkele onverharde wegen maar vooral via rustige asfaltwegen. De Vlaamse Ardennen zijn natuurlijk niet plat en het gaat voortdurend op en neer. In het Burreken moet je goed de routebeschrijving volgen want het pad is niet altijd duidelijk. We pikken ook de Streek-GR Vlaamse Ardennen op die ons bijna de hele tijd zal vergezellen (behalve in Elst) tot het punt waar we de GR 122 oppikken. Via Zegelsem en de Leberg (gekend bij wielerliefhebbers) gaat het naar de Perlinkmolen. Deze molen is de oudste watermolen van Vlaanderen en wordt al vermeld in 868.  Uiteindelijk stijgen we terug uit de vallei van de Perlinkmolenbeek naar de top van de Leberg en verder naar Elst. Hier moet je na de kerk goed uitkijken dat je niet het verkeerde pad neemt zoals ik deed. Via het kaartje beland ik gemakkelijk terug op de route. We gaan nu op weg naar de Zwalmvallei via verharde wegen. Na het oversteken van de Zwalm volgt een lastige helling op de Langendries. Boven kunnen de dorstigen zich laven in café 'In den Zavelput'. Hier pikken we ook de GR 122 op tot het eindpunt. Een prachtig pad brengt ons naar de Berendries. We volgen die maar een klein stukje en via terug een mooi pad dalen we verder af naar de Zwalm. Deze is hier niet groter dan een beek. Na het vele stijgen en dalen volgt nu een 2-tal km vlak asfalt op het Mijnwerkerspad. Dit fiets- en wandelpad ligt op de oude spoorlijn Aalst-Ronse. Via deze lijn trokken tot halfweg de vorige eeuw dagelijks vele honderden mijnwerkers naar de 'koolputten' van de Waalse Borinage. Aan de TOP-bronnen moeten we nog 1 keer klimmen naar de Toepkapel en dan dalen we via de Tenbossestraat terug naar het mijnwerkerspad. Aan de Verrebeekmolen verlaten we het pad en stappen we terug naar de kerk van Opbrakel. De wandeling krijgt ***. Een mooie wandeling in een mooie streek maar de wandeling gaat regelmatig over verharde wegen. Het GR 122 stuk is het mooiste deel. Hou er rekening mee dat de wandeling voortdurend stijgt en daalt en door de afstand is de wandeling behoorlijk lastig.

DSC_0544B.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 25,2 km  (volgens routeyou 25,7 km)
  • startplaats: kerk van Opbrakel
  • Bron: Dagstappergids Oost-Vlaanderen (Lannoo)
  • niet toegankelijk voor buggy's
  • aard van de wegen: eerste stuk vooral verhard, tweede stuk (GR 122) veel onverharde paden
  • ***

11-10-11

Weekendje Voerendaal

Een weekendje weg is atlijd leuk. Vorig weekend zat ik in Voerendaal. Dit ligt in Nederland over Maastricht en dicht bij het drielandenpunt in Vaals. Het landschap is heuvelend en is blijkbaar gelijkaardig aan de Voerstreek. Het weer viel beter mee dan verwacht en we trokken dan zowel op zaterdag als zondag naar buiten voor een korte wandeling. Zaterdag verkenden we de omgeving van Voerendaal vanuit ons vakantiehuisje en gingen we naar de http://www.bernardushoeve.nl. Juist op tijd kwamen we aan en de hemelsluizen gingen toch open. Het duurde niet lang en de kindjes konden al snel op de speeltuin hun energie kwijt. Zondag gingen we naar de Brunssummerheide, een mooi natuurgebied in Brunssum. De heide is natuurlijk al lang uitgebloeid maar de wandeling gaat door een afwisselend gebied van heide, bos en duinen. Een mooi bezoekerscentrum is aanwezig voor uitgebreide informatie en een hapje en drankje.

DSC_0205B.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

21:04 Gepost door Ambigirl in Vakantie | Permalink | Commentaren (2) | Tags: voerendaal, brunssummerheide |  Facebook |

04-10-11

Marchiennes: Landelijk Henegouwen (01-10-2011)

Begin oktober en we hebben het heel warm gehad tijdens deze wandeling met temperaturen boven de 25°C. We profiteren er nog eens van voor de regen terugkomt. We trekken naar Noord-Frankrijk naar Marchiennes. Mijn 2 vorige wandelingen waren zeker de moeite. We vertrekken aan het kruispunt D957 & D35 en via een camping komen we onmiddellijk in de natuur terecht. We horen in de verte schoten en het is duidelijk dat het jachtseizoen begonnen is maar we ontmoeten geen jagers tijdens de wandeling. Na een eerste mooi stukje moeten we even enkele rustige wegen volgen tot in Bouvignies. In Bouvignies zien we nog een duiventoren die behoorde bij het vroegere kasteel. Ze golden als een teken van rijkdom. In Bouvignies werd in 1679 Frankrijks laatst vermeende heks veroordeeld tot de brandstapel. Na Bouvignies volgt er terug een mooi stuk in een licht golvend landschap langs onverharde wegen tot we Flines-Lez-Râches bereiken. We verlaten deze gemeente via het Mer de Flines, een klein meer dat nu als visvijver dient. Na het meer pikken we de GR 121 op en volgen die langs de Décours. Deze waterloop werd aangelegd om de moerassen gemakkelijker te ontwateren. We lopen langs de Décours door een open akkerlandschap ontstaan als gevolg van de drooglegging. Na dit mooie stuk volgen we een heel kort stukje een kasseiwegje, volgens de wandelgids deel van Parijs-Roubaix. Het ligt er alleszins niet goed bij. Daarna volgt terug een onverhard stuk tot aan de weg D25 die we helaas 1 km lang moeten volgen. Net voor we het Bois de Faux intrekken, vinden we een dode slang langs de wegrand. Ook bij de camping hadden we al resten van een dode slang gezien. Blijkbaar zitten er toch redelijk wat slangen hier. Voor het laatste stukje heb je beter laarzen aan dan wandelschoenen. Vooral het eerste deel was heel erg modderig. Ik verloor er bijna mijn wandelschoen maar de modder stroomde gelukkig net niet in mijn schoen. Uiteindelijk wordt het beter en kom je terug aan het startpunt. Een mooie, rustige wandeling met veel onverhard maar ik vond de 2 andere in Marchiennes net iets mooier

DSC_0132B.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 25,2 km (volgens wandelgids 24 km) 
  • startplaats: kruispunt D35 & D957 (wandelgids: centrum Marchiennes)
  • Bron: Wandelvakanties in Noord-Frankrijk en Henegouwen (Lannoo)
  • niet toegankelijk voor buggy's
  • aard van de wegen: onverharde wegen afgewisseld met verharde wegen
  • ***