28-11-11

Gavere: De laatste opstand van de Gentenaren (26-11-2011)

De winter is de tijd voor kortere wandelingen. Naast mijn dagstappergidsen heb ik nog een 4-tal andere wandelgidsen liggen waaronder 'Op stap langs historische slagvelden' van Lannoo's dicht-bij-huisgidsen. We kozen wandeling nr. 3 die start in Gavere en de veldslag tussen de Gentenaren en het leger van de Bourgondische hertog Filips de Goede op 23 juli 1453 ter herinnering brengt. Deze slag is het bloedige orgelpunt tussen een jarenlange ruzie tussen de stad Gent(toen de machtigste stad van Vlaanderen) en haar leenheer Filips de Goede. De verschillende dominantiepogingen van Filips lukten niet en de Gentenaren realiseerden zich dat het vroeg of laat tot een krachtpoging zou komen. Daarom bezetten ze oa. het kasteel van Gavere met een vijftigtal Gentenaren en 16 Engelse huurlingen onder leiding van kapitein John Fox. De hertog marcheerde met 30000 soldaten naar de burcht en sloeg op 16 juli 1453 hun kamp op. John Fox had ondertussen in het geheim contact gezocht met de Bourgondiërs voor lijfsbehoud en stemde ermee in om de Gentenaren in de val te lokken. Op 23 juli vertrok een leger van 25000 Gentenaren naar Gavere om het garnizoen te versterken. Ze wisten niet dat de burcht reeds was ingenomen en toen ze John Fox zagen overlopen, wisten ze dat ze in de val waren gelokt. En het noodlot bleef hen achtervolgen. Toen er paniek ontstond in de Gentse rangen door een vuurgenster op hun eigen buskruitvoorraad, stormden de Bourgondiërs vooruit en sloegen iedereen neer. De meeste vluchtenden werden genadeloos afgemaakt of verdronken in de Schelde. De dag nadien werden strenge vredesvoorwaarden opgelegd aan de stad Gent. Volgens de wandelgids moesten de Gentenaren in hun hemd en met een strop rond hun hals voor de Bourgondiërs verschenen en vandaar komt de naam 'Stroppendragers'. Nu blijkt dit verhaal niet te kloppen (zie commentaar Guy en na het checken van internet) en zou de naam Stroppendragers komen door de vernedering van Keizer Karel in 1539.

DSC_0018-2.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Wij vertrekken op de Markt van Gavere en verlaten Gavere via de Sint-Rochuswegel. Bij het verlaten van de bebouwde kom wordt hij onverhard en brengt ons tot aan de oude molen in Semmerzake. We krijgen zicht op de witte bol van het Air Traffic Control Centre van Semmerzake van het leger die het luchtruim controleert. In Semmerzake op het kerkhof staat een monumentje ter herinnering van de Slag van Gavere.  We dalen uiteindelijk af in de Scheldevallei en komen zo op het slagveld. Informatie over de veldslag kun je terugvinden op een bord. Een mooie veldweg brengt ons naar het jaagpad langs de Schelde dat ons terug naar Gavere leidt. We passeren een monument aan de brug over de Schelde dat slechts een herinnering is aan de vroegere waterburcht. Via het jaagpad stappen we langs het gemeentelijk sportcomplex en uiteindelijk keren we langs de visvijver en de Sportdreef terug naar de markt van Gavere waar Valeir van de Moart ons een laatste maal herinnert aan de gesneuvelden van de veldslag. Een boeiende tocht (***) dat bijna volledig verkeersvrij is en over een groot deel over onverharde wegen gaat. 

21-11-11

Oostwinkel: Keigatbosroute (20-11-2011)

Deze keer geen dagstapperwandeling maar een provinciale wandelroute in Oost-Vlaanderen nl. de Keigatbosroute van 10 km. Informatie  + kaartje vind je hier terug. De route vertrekt aan café 'De Kastelein' in de Kasteeldreef te Oostwinkel en er volgt een wat overbodig lusje tot aan de drukkere Kruipuitstraat. Daar moet je naar links en dan de eerste straat rechts nemen. Er stond hier geen routebordje maar het kaartje is duidelijk. Je volgt een kaarsrechte betonweg om uiteindelijk een grindweg naar het Keigatbos in te slaan. Een korte wandeling heeft het voordeel dat je meer tijd kunt nemen om te fotograferen en door het lage zonlicht krijg je een mooie lichtinval en zonneharpen te zien in het bos. Ik heb dan ook de tijd genomen om deze proberen te fotograferen. Na dit mooie stukje en het veldkruis (teruggaand tot de 13e eeuw) krijg je weer beton onder de voeten en volgt terug een wat minder lusje. Na dit lusje trek je terug het Keigatbos in en volgt terug een mooi stuk door het bos. We volgen hier een heel klein stukje de streek-GR Uilenspiegel. Waar de streek-GR rechtdoor gaat bij het verlaten van het bos slaan wij links af en via alweer beton keren we terug naar Oostwinkel. De schemering begint te vallen en dat levert nog wat sfeervolle foto's op. Geen hoogvlieger deze wandeling maar de stukjes in het bos zijn zeker de moeite dus voor mij *** waard (neigend naar **).

DSC_0170B.jpg

13-11-11

Rodeberg-Westouter-Boeschepe-Katsberg-Zwarteberg-Rodeberg: Panoramawandeling in de West-Vlaamse bergen (11-11-11)

Het weerbericht beloofde een mooie, zonnige herfstdag op Wapenstilstand nadat het ochtendgrijs weggetrokken was. Dit kon op sommige plaatsen hardnekkig zijn en helaas was het ochtendgrijs in Heuvelland heel hardnekkig want de zon hebben we zelfs niet gezien en van de beloofde panorama's kwam ook niets in huis. We hadden er nochtans veel zin in in dagstapper nr. 11 (23,1 km zonder lus op de Katsberg) uit de dagstappergids West-Vlaanderen. De wandeling start op de Rodeberg aan de Lijstermolen. Door de dichte mist vinden we die niet en rijden we al terug de Rodeberg af. We keren terug en vinden via de wit-rode streepjes van de GR 5A Zuid uiteindelijk de parking. Eénmaal uit de auto is het heel fris en ik beklaag het me dat ik mijn sjaal en handschoenen niet bij heb. We volgen onmiddellijk de GR 5A Zuid richting Westouter. We trekken het Hellegatbos in en dalen af. De mist heeft hier wel zijn charmes. Beneden moeten we over een plankenpad. Dit is heel glad en bemost en uiteindelijk loop je beter ernaast dan erop om een slippartij te voorkomen. Uiteindelijk verlaten we het Hellegatbos en de Rodeberg om richting Westouter te stappen. We passeren het natuurreservaat De Sulferberg en lopen langs de Sulferbergbeek op een mooi pad. We belanden in Westouter dat we al even snel verlaten. We stappen naar Boeschepe en enkele mooie veldwegen brengen ons in dit Franse dorpje. Onderweg worden we beloond met prachtige panorama's op de verschillende bergen van Heuvelland volgens de wandelgids. Die zullen voor later zijn als ik ooit eens de GR 5A stap. In Boeschepe passeren we de Ondankmolen en pikken de GR 128 op die ons via de Boeschepeberg naar de Katsberg brengt. Ook hier is er niets te zien door de mist en het lusje rond de Katsberg laten we dan ook voor wat het is. We liepen de hele tijd over redelijk vlak terrein maar vanaf de Boeschepeberg gaat het op en neer. De volgende berg is de Kokereelberg en dan de Zwarteberg die we beklimmen via een stenig pad. Boven op de Zwarteberg stappen we het Parc Départemental Marguerite Yourcenar in. We passeren de Villa Mont-Noir, nu een residentie voor Europese schrijvers die zich enkele maanden aan hun literaire creatie willen wijden. Het park is prachtig en langs een Brits-Frans kerkhof verlaten we de Zwarteberg. We zien de Rodeberg al liggen maar doen nog een klein lusje in de Douvevallei vooraleer definitief naar het eindpunt terug te keren. De mist is opgetrokken en nu zien we de Lijstermolen staan. We warmen even op in brasserie-restaurant 'De Nachtegaal' vooaleer terug te keren. De wandeling was de moeite en is zeker **** waard bij zonnig weer.

DSC_0309b.jpg

klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 23,1 km (25,7 km met lusje rond Katsberg)
  • startplaats: Lijstermolen op de Rodeberg)
  • Bron: Dagstappergids West-Vlaanderen (Lannoo)
  • niet toegankelijk voor buggy's
  • aard van de wegen: boswegen, veldwegen, smalle paden en rustige asfaltwegen
  • **** (bij zonnig weer)

05-11-11

GR 57 Etappe 8 (13,3 km): Erezée-Hotton (01/11/2011)

De laatste dag van dit prachtig wandelweekend is een mooie afsluiter. We vertrekken aan de B&B en dalen af naar de Aisne. Al snel winnen we terug hoogte en lopen we parallel aan het riviertje door een bos. Uiteindelijk dalen we terug en steken de Aisne over aan een oude watermolen. In het volgende stuk moet je de weg Pont d'Erezée-Eveux, Pont d'Erezée-Barvaux en Pont d'Erezée-Hotton oversteken. Na deze drukkere passage stijgen we via een bos naar het hoger gelegen deel van het dorpje Fisenne. We verlaten dit dorpje via het prachtige bos Herboufa. Dit is echt een heel mooi stuk door de prachtige herfstkleuren. Na het bos komen we in het dorpje Soy waar vooral de kapellen en de kasteelhoeve opvallen. Voorbij dit dorpje duiken we het bos in tot in Hotton. Uiteindelijk komen we aan een camping in de vallei van de Isbelle en stijgen we tot de N807. We kruisen die en lopen parallel aan de drukkere weg door een stukje bos om dezelfde N807 terug over te steken. Ik hoorde al de hele tijd schoten in de verte en aan de overkant vond ik een verbodsteken van de jacht terug maar het bleek om een datum van oktober te gaan. Gelukkig maar. Je loopt nu door een dicht bos tot boven de rotsen van Rénissart. Via een steile afdaling kom je onderaan deze rotsen gekend bij rotsklimmers. Ook nu was er het heel druk. Je moet het toch maar durven om bijna loodrechte wanden te beklimmen. Even later sta je aan de brug over de Ourthe en de kerk van Hotton, eindpunt van deze etappe na 13,3 km. Deze etappe was de minste van de drie (iets minder afwisseling en af en toe in de buurt van drukke wegen) en krijgt dus *** sterren.

gr 57,wandelen,erezée,hotton,ourthe

Klik op de foto voor de volledige reeks

20:53 Gepost door Ambigirl in GR 57 (compleet), GR routes | Permalink | Commentaren (2) | Tags: gr 57, wandelen, erezée, hotton, ourthe |  Facebook |

04-11-11

GR 57 Etappe 7 (13,9 km): Barvaux-Erezée (31/10/2011)

De spieren zijn wat stram na de eerste wandeldag maar het zonnetje schijnt en we hebben de hele dag voor deze etappe. Een vriendelijke B&B-medegast brengt ons naar het station van Barvaux en we keren te voet terug naar onze B&B die pal op de GR 57 route ligt. We moeten even langs een asfaltweg stappen tot het domein van Hotemme waar we een stijgende weg met stenen moeten nemen richting Wéris. Boven komen we op een uitgestrekt plateau met mooie zichten. Er vertrekt hier ook een variante waarbij je langs de vele menhirs passeert. Ik heb deze variante en het volgende stukje van de GR 57 reeds gestapt in 2008. Verslagje en foto's vind je hier. We passeren het gehuchtje Morville en stijgen dan naar 'Le lit du diable' en 'Pierre Haina'. Voor deze laatste moet je kort maar steil klimmen maar boven word je beloond met een mooi uitzicht op de Famenne. We dalen terug af naar een veldweg en stappen naar Wéris. Dit dorpje staat bekend als één van de mooiste dorpen van Wallonië en het heeft inderdaad iets gezellig. Na het verlaten van Wéris stijgen we naar het hoogste punt van deze etappe op 385 m. We wandelen in een beukenbos en het is er zalig wandelen tussen prachtige herfstkleuren. Bij het verlaten van het bos krijgen we zicht op de Aisnevallei en dalen we af tot de Aisne in het gehuchtje Eveux. Het nadeel van een vallei is, is dat je er ook weer uit moet. De volgende beklimming is dan ook de lastigste van deze '3-daagse'. Boven stappen we naar Oster en verder naar Erezée. Dit was een prachtige en afwisselende etappe en krijgt dan ook zeker **** sterren.

GR 57, wandelen, Barvaux, Erezée, Aisne, Wéris, menhirs

Klik op de foto voor de volledige reeks

 

03-11-11

GR 57 Etappe 6 (15,4 km): Juzaine-Barvaux (30-10-2011)

We konden geen beter weekend gekozen hebben om verder op de GR 57 te stappen. Het was zalig herfstweer en de bomen waren op hun mooist. Via de handige link op de website van De wandelaar leek het erop dat we ook geen jagers gingen tegenkomen dus boekten we een gastenkamer in een B&B in Erezée. Bij de vorige etappe zijn we door de regen vroeger gestopt en stapten we rechstreeks naar het station van Bomal. Nu komt dit extra lusje van 4,5 km erbij. Wij parkeren de auto in Barvaux en nemen de trein naer Bomal. Vanaf het station van Bomal moet je eerst nog een stuk de N807 vooraleer je de GR 57 oppikt thv. Juzaine. We lopen in de vallei van de Aisne maar verlaten die al snel  met een pittige beklimming. Er volgt een lusje door een bosnatuurreservaat en we krijgen zicht op Barvaux, ons eindpunt. Uiteindelijk daal je terug af naar Bomal en gaat het terug naar het station. We volgen terug even de N807 en klimmen dan de Ourthevallei uit en krijgen een mooi zicht op de Ourthe- en Aisnevallei te Bomal. Dwars door een veld gaat het naar de baan N831 die we oversteken en er volgt een mooi pad tot in Warre. In Warre missen we een afslag en uiteindelijk komen we via een rustig asfaltwegje in Durbuy. Je merkt dat het herfstvakantie is want het is hier op de koppen lopen. We lopen even rond en verlaten Durbuy via een steil pad met trappen naar de Belvédère. Doordat we de nacht ervoor naar het winteruur overgestapt zijn, begint het al te schemeren en stappen we snel verder naar het station van Barvaux waar deze etappe eindigt. Eigenlijk vind ik het moeilijk om deze etappes te beoordelen. Voor mij zijn ze allemaal prachtig en zeker dan in vergelijking met wandelen in Vlaanderen. Voor mij krijgt ze dus **** sterren.

DSC_0051B.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

 

 

20:21 Gepost door Ambigirl in GR 57 (compleet), GR routes | Permalink | Commentaren (3) | Tags: gr 57, wandelen, bomal, barvaux, durbuy, ourthe |  Facebook |