01-12-14

GR 129 Etappe 7: Oudenaarde-Ronse (20 km) (18-10-2014)

Ondertussen zit de GR 129 er al een tijdje op en dit is het verslagje van deze prachtige, laatste etappe. De auto wordt aan de Moulin du Cat Sauvage geparkeerd aan de weg Ronse-Ellezelles en dan gaat het met de fiets (gelukkig naar beneden) naar het station van Ronse. Daar nemen we de trein naar Oudenaarde en kunnen we in de buurt van het station terug inpikken op de GR 129. We doorkruisen de stad en kunnen zo het stadhuis, de Sint-Walburgakerk, het Begijnhof, de Pamelekerk en de Cisterciënzerabdij van Maagdendale. Aan de Schelde moeten we over de hydraulische Scheldebrug maar deze is buiten gebruik voor onderhoudswerken. Gelukkig kunnen we via de Scheldebrug Kleine Ring naar de overkant. Daar gaan we onmiddellijk het groen in via het Speibos, een klein maar mooi natuurgebied. Zo komen we in Leupegem waar een GR-wandelboom staat aan de kerk. We verlaten Leupegem via een steil tegelpad en klimmen naar de eerste heuvelkam met mooi uitzicht. Een bankje nodigt uit tot de picknick. Daarna dalen we terug via een mooi pad naar de Maarkebeek. We volgen de beek naar de Ladeuzemolen en vervolgens gaat het naar Etikhove. Er volgen terug enkele mooie, onverharde paden. Daarna gaat het even op asfalt met zicht op de Bossenaremolen. Uiteindelijk komen we aan de Taaienberg en vanaf hier tot het einde heb ik al gewandeld via eerdere wandelingen maar omdat het in omgekeerde richting is en een prachtige omgeving is, blijft het de moeite. Via rustige veldwegen en een smal paadje gaat het naar Louise-Marie. Tijd voor een pauze op een terrasje om te genieten van het najaarszonnetje.

DSC_8931.jpg

Daarna klimmen we door het Muziekbos naar de Chalet Boekzitting. Hier krijgen we even gezelschap van de GR 122 tot aan de kapel OLV Van Lorette. We steken de N48 over en stijgen terug waardoor we een mooi uitzicht krijgen op de Muziekberg. Daarna gaan het naar de oude spoorwegbedding 87 Basily-Doornik. Toen ik hier in 2009 wandelde, was dit stuk onverhard. Nu ligt er een gladde asfaltlaag. Gelukkig is er een parallel onverhard pad iets hoger dan de spoorwegbedding. Op een bepaald moment moeten we de spoorwegbedding verlaten en volgen we de GR-tekens over het brugje. Tijden het wandelen lees ik de routebeschrijving en zie ik dat we de brug niet moesten oversteken. Dus maar terug en nogmaals de tekens controleren en inderdaad, we moeten de brug over. Even twijfelen we of er een andere GR passeert maar op de kaart zien we paadjes die ons toch nog naar het eindpunt kunnen leiden indien we verkeerd zouden zijn. We dalen dus terug af naar de spoorwegbedding en volgen die nog verder. Uiteindelijk verlaten we toch de spoorwegbedding en gaat het richting de Moulin du Cat Sauvage waar het eindpunt ligt van de GR 129 in Vlaanderen. De GR 129 loopt verder tot Arlon en de goesting is er wel om deze ooit eens verder te stappen. Deze etappe is alleszins een prachtige afsluiter van het stuk in Vlaanderen.

21:04 Gepost door Ambigirl in GR 129, GR routes | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

Mooie afsluiter inderdaad.
Die trajectwijziging op het einde was er in 2011 ook al, en ze staat nog altijd niet op de Vlaamse GR website. Waarschijnlijk valt dat deel al onder de verantwoordelijkheid van de Waalse organisatie. In hun topogids van het deel naar Dinant wordt de wijziging wel beschreven.
Het vervolg naar Dinant is overigens ook meer dan de moeite waard.

Gepost door: Luc & Maj | 01-12-14

Een tochtverslag met louter klinkende namen. En commentaar van Luc & Maj om je goesting om verder te stappen op de GR 129 nog meer aan te wakkeren. Doen zou ik zeggen. Voor mij ligt ie voorlopig buiten mijn actieradius. Al zijn er in de streek die je beschrijft ook een paar dagstappers uitgestippeld (mits een overnachting in bv. een JH ginder). We zien wel. Groeten uit de Kempen.

Gepost door: Guido | 03-12-14

De commentaren zijn gesloten.