14-12-14

GR 57 Etappe 11: La-Roche-en-Ardenne - Nadrin (13,6 km) (26 + 29/09/2014)

Tijdens het jaarlijks weekendje met de familie proberen we een huisje dicht bij de GR 57 te zoeken zodat er op vrijdag kan verder gestapt worden op de GR 57. Deze keer hadden we ook de maandag vrij en dus werd deze dag ook als wandeldag ingepland. Er werd met 2 auto's gereden en een auto aan het eindpunt en beginpunt geplaatst.Mijn wandelgezelschap zag het niet echt zitten om deze etappe in één keer te doen dus werd ze opgesplitst in 2 kortere stukjes. De enige mogelijkheid om te korten was Maboge want dit is het enigste punt waar de GR 57 bij een verkeersweg komt. Voor de rest wandel je in de ongerepte natuur ver van wegen en auto's. Daardoor stapten we op vrijdag van La-Roche-en-Ardenne naar Maboge (6,4 km) en op maandag van Maboge naar Nadrin (7,2 km). Eigenlijk gingen we bij de laatste etappe stoppen in Ollomont (nog 2 km extra) maar omdat het begon te regenen zijn we dus in Nadrin aan La Belvédère gestopt en zo naar onze auto gestapt. Je kan van deze etappe zeggen dat het tot nu toe voor mij persoonlijk de mooiste etappe is van de GR 57. Het profiel van het eerste deel is een lange stijging en steile afdaling. We vertrekken in La-Roche-en-Ardenne en stijgen langzaam en lang naar de top van een heuvelkam. Uiteindelijk wordt het wat vlakker en bereiken we een uitgestrekt plateau waar we even zicht krijgen op de Ourthe diep onder ons. Plotseling horen we rechts van ons een geluid. We blijven staan maar zien niets in het lage struikgewas. Plots horen we het weer en besluiten we ons snel uit de voeten te maken. Duidelijk een dier die ons verwittigd maar geen idee welk dier. Waar we terug bos bereiken, volgt eens steile afdaling naar Maboge en de Ourthe. We steken de Ourthe over en doorkruisen het dorpje om even de N860 te volgen naar onze auto. Bij het tweede deel kom je in de ongerepte natuur met de vele meanderende bochten van de Ourthe en de rotsen van Le Hérou. Na het verlaten van de N860 volgt een breed pad die ons uiteindelijk naar de oever van de Ourthe leid. We volgen die maar heel even en moeten een stijgend pad volgen naar Le Cheslé. Het gaat gestadig omhoog. Boven doe ik even een cache (Le Cheslé) en word beloond met een prachtig uitzichtspunt. Wel geen gemakkelijk terrein om er te geraken. Wanneer ik weer veilig bij mijn wandelgezelschap ben, passeren we even verder Le Cheslé, een oude Keltische nederzetting die deels gerestaureerd werd. Door de heuvelkam te beklimmen, snijden we een grote meander van de Ourthe af maar dan volgt er een heel steile afdaling terug naar de oever. Heel voorzichtig dalen we af en proberen niet uit te glijgen. Daarna volgt er een prachtig stuk vlak langs de oever. Af en toe moeten we iets hoger de oever op. Dit stuk is niet toegankelijk na een lange of zware regenperiode en er is een variante voorzien. Je bent hier midden in de natuur en hoort niets van auto's behalve het stromende water en vogels. Het blijft wel uitkijken waar je stapt want de vele boomwortels en losse stenen maken een valpartij wel mogelijk. Na dit zalige stuk bereiken we de plaats waar de beklimming naar Le Hérou begint. Je kan spreken van een pittige beklimming. Op een bepaald punt kun je kiezen voor de variante over de rotskam en zicht op Le Hérou. Mijn wandelgezelschap kiest voor de normale weg die ook nog pittig stijgt en ik kies voor de avontuurlijke variante omdat er ook een cache (Mighty Herou) ligt. Dit stuk is zeker niet voor mensen met hoogtevrees. Het pad loopt letterlijk op de rotskam en rechts van je gaat het recht en diep naar beneden. Ook het pad zelf is niet eenvoudig en je moet grote stappen nemen om de rotsen te beklimmen maar je wordt beloond met een prachtig panorama. Het is hier echt genieten. De cache werd snel gevonden maar het duurde even voor ik hem te pakken had. Ondertussen was het begonnen regenen en hierdoor werden de stenen wel heel glad. Dus snel verder gestapt en even verder vond ik mijn wandelgezelschap naar adem happend terug net voor Le Belvédère, nu volledig verlaten en aan het vervallen. Door de regen besloten we om via de weg naar onze auto te stappen 1 km verderop. Een echte aanrader deze etappe en ik kijk al uit naar de volgende die waarschijnlijk even mooi zal zijn.

DSC_8621.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Commentaren

Dit is een van de mooiste wandelgebieden van het land (enige minpunt: er wordt enthousiast gejaagd wat in deze tijd van het jaar behoorlijk frustrerend is voor wandelaars). Ik hoop er nog vaak naar toe te kunnen gaan. Mooie foto's trouwens.

Gepost door: Wandelaar3680 | 14-12-14

Prachtig, Annelies! Een mens krijgt zomaar zin om zijn wandelschoenen aan te doen en meteen te vertrekken. En wat zit je al ver op de GR57! Ik haal je al zeker niet meer in :-) Ik ben nu tot aan Bomal geraakt (stuk Bomal - Hotton heb ik jaren terug al eens gedaan, maar wil ik nu nog eens opnieuw doen). Heel mooie foto's, er liggen zo te zien nog prachtige kilometers in 't verschiet (en ik vond het stuk dat ik nu al gedaan heb al fantastisch!). Is het je bedoeling om er na de GR57 de Sentier du Nord ook aan te breien?

Gepost door: Kelly | 15-12-14

@ Kelly: Ik wandel maar 1x per jaar op de GR 57 dus het gaat ook niet echt vooruit. Ik ben van plan om het stuk in het GH Luxemburg te doen maar dat is dus nog niet voor direct.

Gepost door: Ambigirl | 15-12-14

Was dit jaar even op bezoek in Laroche en Le Cheslé en heb intussen ook mijn eerste stappen gezet op de GR 57 (Angleur-Esneux); de in commentaar vermelde jacht heeft al een paar keer roet in het eten gestrooid. Ik kan enkel in een weekend wandelen en dan liefst met behoorlijk weer als je zo ver moet rijden: telkens werd er een jacht aangekondigd. Nu heb ik ook vernomen dat men de spoorlijn in de Ourthe-vallei zou willen afschaffen wat het nog lastiger maakt als je alleen op stap bent. Enfin, moeilijk zal ook gaan, zeker? Ik kijk in alle geval uit naar de volgende etappes. Misschien heeft "Kelly" wel goeie tips?

Gepost door: Guido | 21-12-14

@Annelies @Guido: Het Sentier du Nord zal bij mij ook volgen, binnen een x-aantal jaar, want ook ik doe maar 1 weekend GR57 per jaar. Voordeel van die lage frequentie is dan wel dat ik er elke keer enorm naar uitkijk om weer te vertrekken en het plannen op zich is ook al erg leuk. De dagetappes die ik maak zijn niet zo erg lang (mijn vriend is niet zo'n wandelgek als ik) en we overnachten altijd in B&B's. Zo zijn we al op veel verschillende en soms verrassende plaatsen geweest. De (zelfuitgevonden) regel luidt: niet meer dan 1 nacht per locatie, zodat het een echte trektocht blijft. Ik hoop ook dat spoorlijn 43 Ourthevallei blijft bestaan, want die is toch superhandig als je deze GR wil lopen. Ik heb nu en dan wel al bepaalde verbindingen met de bus gedaan, maar dan wordt het toch echt puzzelen, en dan is het vaak ook moeilijk om in het weekend te wandelen wegens beschikbaarheid van busdiensten. Voor de rest is het gewoon genieten genieten genieten, veel te lange reisverslagen schrijven, heel veel foto's maken, leuke praatjes met de dieren onderweg en het trekkinggevoel op en top beleven!

Het blijft ook fantastisch om de ervaringen van anderen op deze route te lezen (o.a. Annelies' leuke verslagen en mooie foto's) en voor massa's tips zijn we natuurlijk altijd onze GR-god Luc Selleslagh (trekkings.be) eeuwig dankbaar! :-)

Gepost door: Kelly | 22-12-14

De commentaren zijn gesloten.