09-05-17

Wandelen rond Redu en Lesse

Deze keer geen uitgebreid verslag want de wandelingen waren kort maar een foto-impressie. De wandeling rond Redu bood enkele mooie uitzichten oa op het ESA-station en was ca. 5,5 km lang. De wandeling (Promenade de la Virée à Chêne) met start in Lesse is 4,5 km maar wij hadden uiteindelijk 6 km op de GPS staan met aan- en uitlooproute. Deze wandeling verliep door het bos en het eerste deel liepen we langs de Lesse.

P4290073.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

21:02 Gepost door Ambigirl in Ardennen, Vakantie | Permalink | Commentaren (0) | Tags: redu, lesse, wandelen, boekendorp, esa |  Facebook |

28-06-16

GR 571 Trou-de-Bra - Lierneux (19,2 km) (25-06-2016)

Dit weekend trok de Pasar-buswandeltocht naar de provincie Luik meer specifiek naar de vallei van de Lienne. Het vergt wat problemen om ter plekke te geraken want de N645 is aan beide kanten van Trou-de-Bra afgesloten. Uiteindelijk riskeert de buschauffeur het toch en blijkt dat we vlot kunnen passeren. Blijkbaar zijn ze bezig met kapwerken maar in het weekend werken ze gelukkig niet. Met een goed halfuurtje vertraging kunnen we dan vertrekken in Trou-de-Bra in de buurt van de kerk.

DSC_8655.jpgWe worden onmiddellijk opgewarmd met een beklimming die pittiger wordt wanneer we de weg verlaten voor een paadje. Boven passeren we een 600 jaar oude, prachtige eik en daarna dalen we af in bos naar de vallei van de Chavanne. We lopen op de flank en krijgen de eerste mooie zichten. Uiteindelijk dalen we af naar de beek die we via een smal brugje oversteken. Daarna gaat de GR 571 in stijgende lijn naar Bra. Iets voor Bra passeren we de Sint-Donatiuskapel waar we pauze nemen voor de lunch en een geocache zoeken. Plots horen we een luid geronk en zien we de eerste hulp-helikopter passeren die in Bra zijn basis heeft. We worden eerst langs Bra gestuurd om uiteindelijk toch het centrum ingestuurd te worden langs de kerk. Naast de kerk ligt het kasteel van Bra dat ooit hoofdkwartier was in 1944 bij het Ardennenoffensief. Ondertussen begint het licht te druppelen.

We verlaten Bra eerst via enkele veldwegen maar worden dan een klein en overgroeid paadje ingestuurd dat afdaalt in de vallei van de Lienne.  We komen uit op de N645 die we even naar links volgen om uiteindelijk de Lienne over te steken via een brugje. Aan de overkant staat heel wat water. Ik zoek een route maar even verder zak ik tot over mijn enkels diep in de modder en het water. Gelukkig ben ik snel genoeg en is maar 1 voet nat geworden. We keren dan maar terug en iets voor het overgelopen pad loopt ook een pad naar links. We hadden beter onmiddellijk dit pad genomen want je komt iets over het overgelopen pad terug op de GR 571. De kous wordt uitgewrongen en de voet afgedroogd en we kunnen weer verder klimmen uit de vallei.

DSC_8686.jpg

Helaas is het harder beginnen regenen en wanneer we uit het bos komen, krijgen we open zichten die helaas door de regen minder spectaculair zijn. DSC_8701.jpgHet fototoestel gaat ook terug in de rugzak. We lopen rond het dorpje Les Villetes en dalen af naar de Rau du Bois des Fagnes waar de beek gewoon over de weg stroomt. Gelukkig liggen er reeds enkele stenen die de oversteek gemakkelijker maken. We stijgen door bos richting Hierlot en dalen terug af in de vallei van de Lienne. We komen in het natuurreservaat 'Les Prés de la Lienne' dat uit weiden en vochtig moeras bestaat. Ook het pad is reeds goed verzadigd van het water. De GR moet zelfs noodgedwongen de flank naast de Lienne op omdat ook hier de Lienne het pad ingenomen heeft. Wat later kunnen we terug afdalen maar om de Pont de Chailles over te steken moeten we ook hier onze weg zoeken naast het oorspronkelijke pad. We steken de Lienne over en verlaten nu definitief de vallei via een mooi stijgend pad. Ondertussen is de regen opgehouden en zweven de nevels tussen de boomtoppen.

Boven komen we in een weidelandschap met losstaande bomen. Een panoramisch pad brengt ons richting Lansival. Net voor Lansival is het pad echter één grote en diepe modderpoel thv een beekje. Gelukkig krijg ik hulp van een medewandelaar door zijn wandelstok te gebruiken als extra steun want ik had geen zin om nog eens tot enkeldiep weg te zakken. Daarna volgt nog de laatste beklimming met mooie zichten naar Lierneux waar de bus geparkeerd staat aan het oude tramstationnetje.

DSC_8720.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Deze wandeling is alleszins een aanrader en een mooie afwisseling tussen bos, open landschap en rivierlandschap.

28-09-15

Weekend Villeroux (18-09-2015 tem 20-09-2015)

Tijdens ons jaarlijks vriendenweekendje werden er 2 wandelingen gedaan. We logeerden in het dorpje Villeroux vlakbij Bastogne en vlakbij ons vakantiehuis vertrok de wandeling 'Le promenade du Loup'. De wandeling is 8,8 km lang en is te doen met buggy's, ideaal dus voor de ouders met kleine kinderen. Wij gaan via een rustig asfaltbaantje door een open landschap waar we een ruim zicht hebben op de omgeving. Uiteindelijk krijgen we toch een stukje onverhard als we door een prachtige dreef door een stuk bos lopen. Ik zie hier heel veel bewegwijzering ook rood-witte streepjes maar op de site van de Waalse GR-organisatie vind ik niet terug om welke GR het zou kunnen gaan. Na het verlaten van het bos gaat het terug langs een rustig asfaltwegje naar het gehucht Poisson Moulin. Daar stuurt de wandelroute ons de weg in naar Sibret. De weg ligt open maar wandelaars mogen gelukkig door. Vanaf Sibret gaat het via een saaie en iets drukkere weg naar Villeroux. De tweede dag doen we de geocache wandeling 'Les Champignons' van 6 km in Magerotte. Ik heb kinderen nog nooit zover vooruit zien lopen op een wandeling. Geen gezaag of het nog ver was en heel veel plezier en enthousiasme. De wandeling verliep voornamelijk door het bos van Magerotte en naast de vele mooi gemaakte valse paddestoelen, zagen we natuurlijk ook veel echte paddestoelen. Een mooie wandeling.

Ardennen, wandelen, Villeroux, Bastogne, Promenade du Loup

Klik op de foto voor de volledige reeks

 

14-12-14

GR 57 Etappe 11: La-Roche-en-Ardenne - Nadrin (13,6 km) (26 + 29/09/2014)

Tijdens het jaarlijks weekendje met de familie proberen we een huisje dicht bij de GR 57 te zoeken zodat er op vrijdag kan verder gestapt worden op de GR 57. Deze keer hadden we ook de maandag vrij en dus werd deze dag ook als wandeldag ingepland. Er werd met 2 auto's gereden en een auto aan het eindpunt en beginpunt geplaatst.Mijn wandelgezelschap zag het niet echt zitten om deze etappe in één keer te doen dus werd ze opgesplitst in 2 kortere stukjes. De enige mogelijkheid om te korten was Maboge want dit is het enigste punt waar de GR 57 bij een verkeersweg komt. Voor de rest wandel je in de ongerepte natuur ver van wegen en auto's. Daardoor stapten we op vrijdag van La-Roche-en-Ardenne naar Maboge (6,4 km) en op maandag van Maboge naar Nadrin (7,2 km). Eigenlijk gingen we bij de laatste etappe stoppen in Ollomont (nog 2 km extra) maar omdat het begon te regenen zijn we dus in Nadrin aan La Belvédère gestopt en zo naar onze auto gestapt. Je kan van deze etappe zeggen dat het tot nu toe voor mij persoonlijk de mooiste etappe is van de GR 57. Het profiel van het eerste deel is een lange stijging en steile afdaling. We vertrekken in La-Roche-en-Ardenne en stijgen langzaam en lang naar de top van een heuvelkam. Uiteindelijk wordt het wat vlakker en bereiken we een uitgestrekt plateau waar we even zicht krijgen op de Ourthe diep onder ons. Plotseling horen we rechts van ons een geluid. We blijven staan maar zien niets in het lage struikgewas. Plots horen we het weer en besluiten we ons snel uit de voeten te maken. Duidelijk een dier die ons verwittigd maar geen idee welk dier. Waar we terug bos bereiken, volgt eens steile afdaling naar Maboge en de Ourthe. We steken de Ourthe over en doorkruisen het dorpje om even de N860 te volgen naar onze auto. Bij het tweede deel kom je in de ongerepte natuur met de vele meanderende bochten van de Ourthe en de rotsen van Le Hérou. Na het verlaten van de N860 volgt een breed pad die ons uiteindelijk naar de oever van de Ourthe leid. We volgen die maar heel even en moeten een stijgend pad volgen naar Le Cheslé. Het gaat gestadig omhoog. Boven doe ik even een cache (Le Cheslé) en word beloond met een prachtig uitzichtspunt. Wel geen gemakkelijk terrein om er te geraken. Wanneer ik weer veilig bij mijn wandelgezelschap ben, passeren we even verder Le Cheslé, een oude Keltische nederzetting die deels gerestaureerd werd. Door de heuvelkam te beklimmen, snijden we een grote meander van de Ourthe af maar dan volgt er een heel steile afdaling terug naar de oever. Heel voorzichtig dalen we af en proberen niet uit te glijgen. Daarna volgt er een prachtig stuk vlak langs de oever. Af en toe moeten we iets hoger de oever op. Dit stuk is niet toegankelijk na een lange of zware regenperiode en er is een variante voorzien. Je bent hier midden in de natuur en hoort niets van auto's behalve het stromende water en vogels. Het blijft wel uitkijken waar je stapt want de vele boomwortels en losse stenen maken een valpartij wel mogelijk. Na dit zalige stuk bereiken we de plaats waar de beklimming naar Le Hérou begint. Je kan spreken van een pittige beklimming. Op een bepaald punt kun je kiezen voor de variante over de rotskam en zicht op Le Hérou. Mijn wandelgezelschap kiest voor de normale weg die ook nog pittig stijgt en ik kies voor de avontuurlijke variante omdat er ook een cache (Mighty Herou) ligt. Dit stuk is zeker niet voor mensen met hoogtevrees. Het pad loopt letterlijk op de rotskam en rechts van je gaat het recht en diep naar beneden. Ook het pad zelf is niet eenvoudig en je moet grote stappen nemen om de rotsen te beklimmen maar je wordt beloond met een prachtig panorama. Het is hier echt genieten. De cache werd snel gevonden maar het duurde even voor ik hem te pakken had. Ondertussen was het begonnen regenen en hierdoor werden de stenen wel heel glad. Dus snel verder gestapt en even verder vond ik mijn wandelgezelschap naar adem happend terug net voor Le Belvédère, nu volledig verlaten en aan het vervallen. Door de regen besloten we om via de weg naar onze auto te stappen 1 km verderop. Een echte aanrader deze etappe en ik kijk al uit naar de volgende die waarschijnlijk even mooi zal zijn.

DSC_8621.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

25-09-12

Gedinne: wandeling nr. 6 (16-09-2012)

Het tweede weekend van September zat ik in Gedinne. Zaterdag trokken we naar de grotten van Han-sur-Lesse en zondag gingen we wandelen. Omdat we met heel wat kinderen waren, kozen we voor een korte wandeling van 4 km. Zo een korte wandeling kan soms tegenvallen omdat je bijna het dorp niet verlaat maar deze wandeling is zeker de moeite en afwisselend. Na het verlaten van het dorp wandelen we langs het riviertje La Houille samen met de GR 126. Na een tijdje klimmen we het dal uit en krijgen we een ander beeld van de omgeving met mooie panorama's. Het laatste stukje is wat minder omdat we via gewone wegen terug naar Gedinne stappen maar deze wandeling is zeker een kindvriendelijke wandeling.

DSC_0028.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

14-04-10

Sourbrodt: Alles wat mooi is tussen het Waalse Veen en het Rurbusch (09-04-10)

Vorig weekend zat ik met vrienden in Ovifat, vlakbij de Hoge Venen. De gelegenheid om een wandeling uit de Lannoo-gids 'Wandelboek Hoge Venen' te doen. Wandeling nr. 16 (10 km) start in Sourbrodt en dat ligt op 5 minuten van Ovifat. Ideaal dus. We parkeren aan de parking bij het vroegere Russische kamp en mogen direct klimmen wat onmiddellijk al een mooie terugblik geeft. Na een containerpark komen we in het Woud van Waimes waar een kaarsrechte dreef ons naar het Waalse Veen brengt. Onderweg passeren we een eerste tak van de Roer die ergens in het Waalse Veen ontspringt. Uiteindelijk komen we aan het prachtige, immense Waalse Veen. Het blijft iedere keer schitterend om te zien. Via een brandgang, die lekker verend loopt over het veen, stappen we richting het Kaltenbornbos en steken onderweg de andere tak van de Roer over. In het bos volgen we terug een kaarsrechte dreef waarbij we zelfs asfalt onder de voeten krijgen.

DSC_0030B

Klik op de foto voor de volledige reeks

We omcirkelen het veengebied Nessello en krijgen er nog niets van te zien maar als we de kerk van Sourbrodt in het oog krijgen, gaan we via een leuk bospaadje naar het veengebied en de vallei van de Scheidbach. Hier zouden wilde narcissen moeten groeien. We zijn nog wat vroeg maar toch zien we er al een aantal bloeien. In de Oostkantons (en vooral in de vallei van de Holzwarche) vind je in het voorjaar nog wilde narcissen die een zee van geel geven in de valleien. Iets dat je moet gezien hebben (net zoals de boshyacinthen in het Hallerbos) maar helaas zijn we te vroeg. We steken de Scheidbach over via een knuppelpad en komen uiteindelijk aan een kruis ter herinnering aan Russiche krijgsgevangenen die, begin maart 1943, in de Tweede Wereldoorlog op die plek waren opgesloten in een kamp. Nog een 100-tal meter en we staan terug aan de startplaats. Het was een mooie wandeling (***) met als kleine minpuntje de wat lange, kaarsrechte dreven.

Kenmerken:

  • 10 km
  • niet bewegwijzerd (onderweg kom je wel verschillende tekens tegen van lokale wandelpaden die ook in de routebeschrijving vermeld worden)
  • startplaats: parking aan het vroegere Russisch kamp (in de buurt van Rue du Roer)
  • Bron: Lannoo Dicht-bij-huis gids 'Wandelboek Hoge Venen'
  • niet voor buggy's en rolstoelen
  • aard van de wegen: voornamelijk steenslagwegen, stuk drassig veen en stukje asfalt

28-04-09

Weekendje in Bilstain (24-04-09 tem 26-04-09)

Dit weekend zat ik met vrienden in Bilstain (provincie Luik) in 'Le Petit Laverne'. Het was het eerste weekendje met kleine kinderen en het is enorm meegevallen. Het weer, de gîte, de uitstapjes, de lekkere BBQ, ... het was de moeite. Vrijdag was het een mooie lentedag en na een late lunch op het terras hebben we het motorcross-terrein van Bilstain verkend (te voet wel te verstaan). Zaterdag begon de dag met een blauwe hemel en met 3 vertrokken we vanuit Eupen voor een fietstocht van 38 km op het fietsknooppuntennetwerk Hoge Venen (Vélo-Tour Hoge Venen - Eifel: 40-39-N629 richting Spa-63-62-66-67-59-57-58-40). Na de middag werd het bewolkt maar regen kregen we gelukkig niet. We vertrokken vanuit Eupen en langs de Vesder ging het naar het meer van Gileppe dat we voor de helft rondfietsten. Na het meer was het klimmen naar 550 meter naar de rand van de Hoge Venen. En daarna volgde een heel leuk deel, 11 km afdalen langs de Soor. De route is volledig verhard en een fiets met versnellingen is aanbevolen. Vermoeid maar voldaan sloten we de dag af met een lekkere BBQ.

DSCN0387B

Klik op de foto voor de volledige reeks

Zondag begon met een stralende zon en de voormiddag was het 'lazy sunday' buiten op het terras met roodverbrande armen als resultaat. Uiteindelijk vertrokken we na de lunch voor een korte wandeling (Le chemin des fraudeurs) van 6,4 km met start in Membach. We stijgen en lopen langs de Chapelle Notre-Dame des Sept Douleurs. Daarna gaat het over de Chemin des Fraudeurs (Smokkelaarsweg) naar de Vesder. Langs deze weg staan nog oude grenspalen die de grens tussen Pruisen en de Nederlanden aangaf. En grenzen betekent natuurlijk smokkelen en dat was vooral koffie, suiker, ... . We bevinden ons hier in het land van Herve gekend voor zijn golvende heuvels en bocage- of hagenlandschap en het is een heel mooie omgeving. We rustten even aan de Vesder en dan gaat het terug naar Membach. Dwars door een weide tussen de koeienvlaaien gaan we terug naar de kerk van Membach. Een mooie wandeling die te doen was met buggy's (behalve na een regenperiode) met enkele moeilijkere stukjes. Een geslaagd weekendje!

12-11-08

Verlengd weekend in de Ardennen te Rogery (Gouvy) (07-11-08 tem 11-11-08)

Een verlengd weekend en dit was de gelegenheid om met de hele familie naar de Ardennen te trekken. We verbleven in Rogery in de 'Ferme sans nom'. 2 mooi gerenoveerde verblijven stonden tot onze beschikking samen met sauna en bubbelbad. Rogery zelf is één van de 23 dorpen van Gouvy op ongeveer 470 meter hoogte maar ligt dichter bij Vielsalm. Als ik ergens naartoe trek, surf ik op voorhand al eens op het internet op zoek naar wandelingen in de omgeving. Op de site van groteroutepaden bleek dat zowel de GR 5 als de GR 571 in Vielsalm passeerden. De toeristische wandelkaart van Vielsalm had ik al in bezit maar daar stonden de GR's niet op aangeduid. Dan maar naar de bib om de topogidsen te lenen. Enkel deze van de GR 571 (franstalig) was binnen maar het deel van de GR 5 rond Vielsalm stond ook ingetekend en wat bleek. De 2 routes passeerden heel dicht bij het dorpje Rogery dus stonden deze 2 wandelingen al snel op het programma. Een verslagje en meer details volgen nog van deze wandelingen. Daarnaast hebben we enkele kortere wandelingen gedaan in Rogery, Vielsalm (rondwandeling rond het meer: 2 km), en Beho (wandeling 'Maison Neuve': 4,1 km). Een fotoimpressie van deze wandelingen vind je door op de foto te klikken.

DSCN9883B

21:19 Gepost door Ambigirl in Ardennen | Permalink | Commentaren (4) | Tags: gr 5, gr 571, fermesansnom, rogery, ardennen, gouvy, vielsalm, wandelen |  Facebook |

22-04-08

Promenade Soupirs te Erezée (19-04-2008)

Zaterdag 19 april was het weer wat minder maar omdat het maar lichtjes druppelde, besloten we om toch een korte wandeling te doen. Wandeling nr. 6 (promenade soupirs, 8 km maar voor ons slechts 6,7 km door dat we niet vanuit het centrum vertrokken) passeerde op 100 m van ons huis. We staken onmiddellijk het riviertje L'Estinale over via een smal voetgangersbrugje en moesten door een wei stijgen uit de vallei. Daarna volgde een kort stukje door een bos waarna we terug afdaalden naar L'Estinale. Onmiddellijk passeerden we een boerderij waar 3 grote honden ons luid blaffend begroetten. Het is ons opgevallen dat veel honden hier als echte waakhonden dienen en zielig vasthangen via een touw of ketting aan een stok of muur. Van mij mogen ze toch wat meer vrijheid hebben zolang ze maar niet los op straat lopen. Vervolgens ging het stijgend naar het dorpje of gehuchtje Clerheid via een lange grindweg. Al snel waren we erdoor en daalden we via een steil pad terug naar het riviertje L'Estinale dat we overstaken via 2 wankele planken. Langs een sportcentrum kwamen aan de N807 wie we overstaken. We volgden nu een hele tijd een asfaltwegje en kwamen zo bij een klein chocoladefabriekje waar we natuurlijk niet konden voorbij lopen zonder een pakje chocolade te kopen. Je kon er ook een rondleiding krijgen maar helaas was een deel van ons groepje al door.

DSCN9840B
Klik op de foto voor de volledige reeks

 

We vervolgden onze weg door een bos en daalden naar een beekje waar de rest ons aan de overkant op stond te wachten. Er was hier geen brug maar enkel een smalle, gladde boomstam en ze wilden eens zien of we al dan niet in het water gingen vallen. Mijn zus en ik maakten er korte metten mee en liepen heel snel door het water dat hoogstens 10 cm diep was. Allebei zijn we met droge voeten aan de overkant gekomen. Mijn schoonzus gebruikte het boomstammetje maar kon gelukkig op de hulp van mijn broer rekenen. Het was ondertussen lichtjes  beginnen regenen het hield niet meer op tot we terug thuis waren. Via een mooi kronkelende grindweg ging het terug naar de N807 die we nogmaals overstaken richting het gehucht Awez. De laatste kilometers gingen over rustige asfaltwegen terug naar ons huisje. Leuke, niet te moeilijke wandeling behalve dan de oversteek van de beekjes. Een 8,5/10 waard.

21:00 Gepost door Ambigirl in Ardennen | Permalink | Commentaren (5) | Tags: wandelen, ardennen, erezee |  Facebook |

Promenade Estinale te Erezée (15-04-08)

Vorige week zaten we een weekje in de Ardennen in een huisje te Erezée. We hadden een stafkaart gekocht van de omgeving en kozen wandeling nr. 7 (8 km) die in de buurt van ons huisje liep. Het had de dag voordien goed geregend en meteen toen we de wandeling begonnen, werden we een modderig pad opgestuurd richting de dorpskern van Erezée. Gelukkig waren de kindjes niet mee want de wandeling was absoluut niet toegankelijk voor kinderwagens. Via een smal bospaadje kwamen we in het centrum van Erezée met een mooi dorpspleintje met kiosk en kerk. We volgden een heel klein stukje de GR 57  en waar de GR links ging sloegen wij rechts af in een grindweg die al snel overging in een dalend, glibberig bospad. Plots werd de weg volledig versperd door omgevallen dennen en via een klauterpartij geraakten we over deze hindernis. Verder wandelend merkten we dat wel meer dan 20 dennen omvergewaaid waren. Blijkbaar is er hier een sterk windje gepasseerd. Vanaf nu is het pad beter maar het water van afgelopen nacht blijft zich een weg zoeken langs of op het pad. We passeren een mooie schuur thv. het gehucht Oster. Daarna worden we een heel nat en modderig pad ingestuurd vermengd met niet al te welriekende ‘koeienstront’. Dit blijft duren tot we de wei passeren waar de koetjes zitten. De weg blijkt een grindweg te zijn en we dalen nu in de Aisnevallei richting Fanzel.

DSCN9316B
Klik op de foto voor de volledige reeks

Ondertussen begint het lichtjes te druppelen maar na een paar minuutjes is het weer over. In Fanzel aangekomen volgen we nu een 200-tal meter de weg richting Erezée waarbij we het kleine zijriviertje ‘L’ Estinale’ oversteken. Door de regen zit er een sterke stroming op. Direct na het bruggetje moeten we stijgen van ca. 250 meter naar 390 meter eerst via een grindweg en verder via een steil, rotsig pad dat bijna op een beek lijkt door het aflopende water. Na een klim volgt natuurlijk een beloning met een prachtig zicht op het dorpje Clerheid. We lopen een tijdje vlak met prachtige panorama’s voor we terug het bos ingaan. Hier is het pad volledig ondergelopen en moeten we zelf een weg uitstippelen tussen de bomen. Ze zijn hier ook bezig met bomen te kappen en dit verklaard ook de slechte staat van de weg. Uiteindelijk dalen we af naar de vallei van de ‘L’ Estinale’ via een erg steil pad waarbij we tak na tak moeten grijpen om niet onderuit te gaan. Na deze afdaling moeten we nog een klein stukje over een grindweg en steken we de L’ Estinale over en zijn we terug aan ons vertrekpunt. Ondanks de korte afstand was het een behoorlijk lastige wandeling door de modder en soms steile stukken. Maar in de Ardennen wandelen heeft net dat iets extra’s door de mooie uitzichten
en bossen. Een 8,5/10 waard.

20:02 Gepost door Ambigirl in Ardennen | Permalink | Commentaren (1) | Tags: estinale, ardennen, erezee, wandelen |  Facebook |

15-10-07

Hoge Venen (14-10-07)

Zondag trokken we naar de Hoge Venen. We vertrokken aan Baraque Michel en gingen door een deel van de Hautes Fagnes naar de Fagne Wallonne. Daarna ging het naar het hoogste punt van België: Signal de Botrange (694 m boven de zeespiegel). Via een langlaufpiste trokken we verder richting N68 die we overstaken en zo terecht kwamen in de Fagne de Polleur met een natuurleerpad. Hier zagen we o.a. hoe turf vroeger werd gestoken. Na nog een laatste stukje door het bos kwamen we terug aan Baraque Michel. Ik was nog nooit naar de Hoge Venen geweest en vond het wel mooi. Erg afwisselend is het landschap niet maar juist die uitgestrektheid maat het zo speciaal. Eén klein nadeel was het vele volk op zo een zonovergoten zondag.

DSCN8013B
Klik op de foto voor de volledige fotoreeks

Ovifat (groene ruitjes wandeling) (13-10-2007)

Een weekendje weg doet altijd deugd en ditmaal ging het naar Ondeval (in de buurt van Malmedy). We hadden prachtig weer en maakten twee mooie wandelingen. Zaterdag ging het naar Ovifat waar we de wandeling gemarkeerd met een groene ruit (9 km) volgden. Eerst ging het langs een 'drukkere' weg maar al snel liepen we het bos in. Daarna volgden we een riviertje in een vallei getooid in herfstkleuren. Waarschijnlijk hebben we ergens een bordje gemist want we kwamen al een tijdje geen groene ruit meer tegen. Aan een wegwijzer zagen we dat we inderdaad de verkeerde kant uitliepen en de wegwijzer richting Longfaye bracht ons terug op het goede pad. Eenmaal door het dorpje ging het via een grindweg terug de natuur in en daalden we terug af naar een vallei met riviertje. Onderweg passeerden we nog een 'watervalletje'. Veel vallen was er wel niet aan maar blijkbaar toch een toeristenattractie aan de hoeveelheid volk te zien. Uiteindelijk ging het via een lange klim terug naar Ovifat. Een mooie wandeling.

DSCN7960B
Klik op de foto voor de volledige fotoreeks

19:17 Gepost door Ambigirl in Ardennen | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wandelen, ovifat |  Facebook |