05-06-12

GR 131 Etappe 7: Bikschote-Zillebeke (21,8 km) (02-06-2012)

Het was de bedoeling om deze GR volledig te stappen totdat de dagen lang genoeg waren om terug de langere dagstapperwandelingen te doen. Maar het regenweer stak er een stokje tussen en daarmee zijn we dus nu pas aan de laatste etappe. De GR 131 volgt vanaf de Knokkebrug aan de Ijzer een nieuw parcours en vandaag vatten we het tweede deel aan van deze nieuwe route. We beginnen waar we geëindigd zijn en stappen verder langs het Ieperleekanaal op de dijk. Deze keer hebben we geen probleem om te stappen want het gras is nog niet lang geleden gemaaid. Na een half uurtje komen we aan het Sas van Boezinge en veranderen we van oever. Er volgt dan een heel leuk stukje door een bebost stuk op de andere oever tot de volgende brug. Hier steken we terug het kanaal over en verlaten we dit voor een tijdje om via rustige wegen door Boezinge te stappen naar de oude spoorlijn 63. We volgen deze onverharde weg tot net voor de ring rond Ieper en stappen nu naar de John McCrae site. Hij schreef het beroemde gedicht 'In Flanders Fields'. We verkennen deze site waar ook nog overblijfselen zijn van enkele bunkers en waar we geocache In Flanders Fields oppikken. Daarna krijgen we terug het Ieperleekanaal als compagnon tot de plaats waar het kanaal Komen-Ieper er in uitmondt. We volgen deze laatste nu een kort stukje en trekken dan Ieper in tot aan de Vesten. Zo komen we aan de Menenpoort. Een terrasje nodigt uit om even een pauze te nemen.

DSC_0058.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Wel jammer dat de GR enkel de vesten volgt dus gaan we zelf nog even naar de indrukwekkende grote markt. Eenmaal terug op de Vesten is het zalig wandelen. Aan de Rijselpoort verlaten we de Vesten en stappen we naar het natuurgebied de Verdronken Weide via het rondpunt. Volgens www.trekkings.be moeten we ergens een klein paadje rechts volgen langs een fietspad maar we vinden het niet. Ik kende dit gebied niet en het is er mooi wandelen. Via het natuurgebied komen we aan de Zillebekevijver en ook hier pikken we een cache op (Zillebekeviever1). We wandelen rond de vijver en doorkruisen Zillebeke om dan via enkele verharde wegen naar het Molenbos (Palingbeekdomein). Nog een laatste rustpauze op een bankje en dan bereiken we het eindpunt. We twijfelden zelfs even of hier nu effectief het eindpunt was maar we waren juist. De GR 131 zat erop. Ik weet dat er mooiere gebieden zijn in Vlaanderen om te wandelen maar we hebben er toch van genoten omdat we vooral langs nog onbekende wegen wandelden. Het nieuwe stuk is zeker het beste stuk met overwegend onverharde wegen. De eerste etappe en de etappe tot in Diksmuide vonden wij ook de moeite. Tussenin moet je rekening houden met heel wat asfalt.

19:34 Gepost door Ambigirl in GR 131 (compleet), GR routes | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

18-05-12

GR 131 Etappe 6: Diksmuide-Bikschote (24,7 km) (13-05-2012)

Toen we begonnen met deze GR, dachten we dat we tegen eind april wel klaar gingen zijn met de GR 131. Helaas stak het weer er een stokje voor. Ook nu was het alweer een hele tijd geleden dat we in Diksmuide eindigden. Maar op moederdag werd er dan toch een droge dag met opklaringen voorspeld en keken we er naar uit om nog eens de wandelschoenen aan te trekken. Normaal gingen we de auto op ons eindpunt zetten en daar de bus (lijn 20: Ieper-Diksmuide) nemen naar het station van Diksmuide. Ik had nochtans al eerder gekeken en was er van overtuigd dat de bus op zondag reed. Gelukkig checkte ik de website van de lijn nog eens want er bleek toch geen bus te rijden. Vreemd, had ik verkeerd gekeken of is er ondertussen al een wijziging gebeurt. Kortom, we reden uiteindelijk met 2 auto's. Rond 11.15u stonden we dan aan het station van Diksmuide en konden we starten. Er was een staalblauwe hemel en een aangename wandeltemperatuur. De GR brengt ons door het centrum met een heel mooi marktplein en het begijnhof. Al deze gebouwen waren vernield door WOI en zijn terug opgebouwd in de oorspronkelijke stijl. Een mooi oeverpad brengt ons langs de Handzamevaart tot aan de Ijzer. Langs de jachthaven komen we aan de Ijzertoren en de PAX-poort. Dankzij het verslag van Luc Selleslagh kom ik te weten dat de eerste toren ooit werd opgeblazen en vind je heel veel andere informatie. Ondertussen hebben we gezelschap gekregen van de GR Ijzer die ons gaat vergezellen tot de Knokkebrug. Vroeger liep de GR 131 door tot in Stavele maar omdat de route volledig samenloopt met de GR Ijzer heeft de GR 131 sinds kort een nieuw routeverloop gekregen naar Ieper. Er is geen topogids van dit stuk maar zoals eerder vermeld vind je informatie over dit nieuw stuk op www.trekkings.be en kun je de route terugvinden op de GR-website. Tijdens onze tocht pikken we ook 2 geocaches op (GC361DF en GC34WVF). Bij de eerste vinden we duidelijk een houdertje maar het containertje is verdwenen. Later bleek dat het in de vuilbak was gegooid en de eigenaar heeft het ondertussen al in orde gemaakt. De tweede cache ligt aan de Vliegenierskapel en vinden we gemakkelijk. Via asfaltwegen komen we in Sint-Jacobskapelle, een klein dorpje met beschermd dorpsgezicht. Er volgt nog een stukje op asfaltwegen tot aan de Knokkebrug en dan begint er een heel mooi stuk (bijna volledig onverhard) tot aan het eindpunt. Aan de Knokkebrug mondt het Ieperleekanaal uit in de Ijzer. Wij trekken echter naar het waterbekken van Woumen dat zorgt voor ongeveer 1/3 van de Westvlaamse drinkwatervoorziening. Een kronkelend steenslagpad langs vochtige weiden brengt ons langs het bekken. Eenmaal voorbij het waterbekken komen we aan een boerderij waar hoeve-ijs verkocht wordt en het mooie weer doet ons niet lang twijfelen om hier even pauze te nemen.

gr 131,diksmuide,wandelen,gr ijzer,ijzer,ieperleekanaal,ijzertoren,blankaart

Klik op de foto voor de volledige reeks

Daarna trekken we naar het natuurreservaat De Blankaart waar we maar een kort stukje doorstappen. We moeten eerst door een wei met koeien en het is goed uitkijken om niet in een koeievlaai te stappen. Daarna volgt het éne mooie pad na het andere tot we uiteindelijk toch nog wat asfalt onder de voeten krijgen tot aan het Ieperleekanaal. Vanaf nu is dit kanaal tot aan het eindpunt ons gezelschap. We lopen op graswegen die eerst goed begaanbaar zijn maar later staat het gras wel hoog maar alles is doenbaar. Uiteindelijk komen we aan een weide-overstapje om terug door een weide te stappen. In de verte zien we koeien maar als ik met mijn telelens eens goed kijk, zie ik dat er ook een stier bij zit. Ik ga het niet riskeren om daar in te lopen. Uiteindelijk besluiten we om langs de prikkeldraad op de oever van het Ieperleekanaal onze weg te vervolgen. Helaas is dit volgroeid met netels en is het ploeteren om vooruit te geraken. Af en toe is de oever ook heel smal maar een andere optie zit er ook niet echt op. Wanneer we in de buurt van de koeien en de stier komen, ben ik blij dat we niet door de wei gestapt zijn. Ze komen op ons afgelopen en de koeien maken bokkesprongen en hebben schuim op hun lippen. We worden constant  achtervolgd maar na een hele tijd zijn ze ons toch blijkbaar beu. We ploeteren verder en uiteindelijk komen we aan het overstapje waar je terug uit de weide op het oeverpad moet komen. Eerst is het pad iets beter begaanbaar maar verder is het terug je een weg banen door netels, fluitekruid, hoog gras en distels. We zijn dan ook blij dat we aan een poortje komen en zien dat het pad terug begaanbaar is. Dit komt door schapen die de oever daar begrazen. Uiteindelijk komen we vermoeid aan aan de Diksmuideweg waar onze auto staat. Volgens de GPS hebben we 24,7 km gestapt terwijl we maar 23,1 km verwachten. De benen zijn moe maar de etappe was echt de moeite en ik heb totaal nieuwe wandelpaadjes ontdekt.

03-04-12

GR 131 Etappe 5: Koekelare-Diksmuide (15,8 km) (01-04-2012)

Ze gaven eerst bewolkt weer uit op de dag van de Ronde van Vlaanderen maar het werd een zonnige wandeldag. We reden naar het station van Diksmuide en namen daar de belbus (lijn 59) naar de halte Koekelare Grote Baan. Na een 100-tal meter stappen, staan we terug aan de ingang van het staatsbos van Koekelare en pikken we de GR 131 op. Er volgt een mooi stuk van 2,5 km langs de verschillende dreven van dit bos. Daarna krijgen we terug asfalt onder de voeten maar we worden gelukkig niet veel gestoord door autoverkeer. Eenmaal voorbij het Praetbos maken we een omweg naar het Duits oorlogskerkhof van Vladslo. Hier liggen 25644 gesneuvelden begraven. Achteraan staan 2 beelden van het 'Treurende Ouderpaar' van de Berlijnse Käthe Kollwitz. Ze maakte deze beelden voor haar 17-jarige zoon Peter die in 1944 in Esen sneuvelde en hier begraven ligt. Het is duidelijk dat we in het vroegere frontgebied van de Groote Oorlog zijn gekomen en zullen verder op deze GR nog meer aan deze gruwel herinnerd worden. Na deze korte omweg stappen we naar de N363 en steken die over. Via enkele onverharde paden stappen we naar het dorpscentrum van Vladslo waar een terrasje ons uitnodigt voor een rustpauze. Na Vladslo verandert het landschap en stappen we de Broeken in, een netwerk van verschillende sloten. We steken de Molenbeek over en kort daarna klimmen we dijk op van de Handzamevaart. We blijven deze vaart over een onverhard pad volgen tot in Diksmuide en krijgen een mooi zicht op de Ijzertoren en het belfort. Aan het postgebouw begint een korte routewijziging waarbij het centrum grondiger verkent wordt. Een ideale gelegenheid om Diksmuide te ontdekken want behalve erdoor gereden ben ik er nog niet geweest. Maar dit zal voor volgende etappe zijn. Wij volgen de GR 131 nog door het park van Diksmuide maar verlaten die om naar het station te stappen.  Deze etappe kon ons meer bekoren dan de vorige door het afwisselender landschap en meer onverharde wegen.

GR 131, wandelen, Diksmuide, wandelen, Handzamevaart, Vladslo

Klik op de foto voor de volledige reeks

27-03-12

GR 131 Etappe 4: Torhout-Koekelare (22,1 km) (24-03-2012)

Dit weekend stapten we verder op de GR 131. We vertrekken aan de drukke N32 en de route gaat verder zoals de vorige etappe geëindigd was: over veel asfalt in landbouwgebied. Na een 4-tal km bereiken we het provinciaal domein d'Aertrycke. Dit is een mooi park met kasteel (nu restaurant) maar de GR 131 verkent maar een klein deel van het park. Via een mooie dreef stappen we naar Wijnendale en komen we aan de groene 62. Vanaf hier tot net voor de Ruidenberg stapte ik dit stuk al via de dagstapper nr. 9 uit de dagstappergids West-Vlaanderen. In het Wijnendalebos is het net als de vorige keren heel rustig en aangenaam wandelen. Na het bos volgt een saai stuk tot aan de Ruidenberg en ook na deze heuvel is het niet echt het meest aangename stuk van deze GR. We sluiten de route af met een korte passage door het staatsbos van Koekelare en onze etappe eindigt aan de N363. Enkel het stuk vanaf het provinciaal domein d'Aertrycke tot net na het Wijnendalebos was de moeite.

DSC_0019.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

05-03-12

GR 131 Etappe 3: Hertsberge-Torhout (20 km) (03-03-12)

Zaterdag was het ideaal wandelweer! Tijd voor het vervolg van de GR 131. Dit keer stappen we van Hertsberge naar Torhout (ca. 20 km). Deze etappe bevat 2 grote routewijzigingen die je kan terug vinden op de website van grote routepaden. We vertrekken dus in Hertsberge en stappen over asfaltwegen tussen weilanden. Na 2 km begint de eerste routewijziging. Ik kan niet vergelijken met de oude route maar het was alleszins een mooi stukje met veel onverharde paden en mooie dreven. Bij het gehucht 'Bras' sluit de routewijziging weer aan op het normale traject. We lopen terug over asfalt en passeren een oude watermolen op de Ringbeek. In de zomer is dit waarschijnlijk een leuke stopplaats met terras. Nu was alles gesloten. Er volgt nu nog een laatste stukje onverhard op weg naar de brug over de E403-A17 maar daarna volgt een saaiere weg naar het Groenhovebos. We moeten de A17 over langs een drukkere weg maar éénmaal de brug over komen we snel in de rust van het Groenhovebos (alhoewel, je blijft nog een tijdje het lawaai van de snelweg horen). Dat West-Vlaanderen niet meteen de meest wandelvriendelijke provincie is, merk je ook in dit bos. 1/3 behoort toe aan het bisdom met daarin het klooster en bezinningscentrum Virgo Fidelis. Het Torhoutse gemeentebestuur kocht de meeste bosdreven aan en liet ze asfalteren. Een schande voor de toenmalige beleidsmensen. Gelukkig zijn er hier en daar wel nog wat onverharde paden maar de GR maakt daar geen gebruik van. Na het bos begint de volgende routewijziging die nu veel noordelijker van Torhout passeert. Het eerste deel van deze routewijziging naar de drukke N32 Brugge-Torhout vonden wij saai maar waarschijnlijk zal het beter zijn dan het oorspronkelijk parcours. Hopelijk is het tweede deel dat we pas in de volgende etappe zullen volgen beter. Al bij al een redelijke etappe met toch een mooi stuk voor en na Ruddervoorde.

DSC_0072.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

13-02-12

GR 131 Etappe 2: Knesselare-Hertsberge (17 km) (11-02-12)

Het is alweer bijna een maand geleden dat we met de GR 131 gestart waren. Tijd dus voor een vervolg. Dit weekend stapten we van Knesselare naar Hertsberge. Het eerste deel tot Sint-Joris-ten-Distel loopt over rustige asfaltwegen en is minder interessant. Vanaf Sint-Joris-ten-Distel verandert het landschap en komen we in de bosrijkere streek van West-Vlaanderen. We steken het kanaal Brugge-Gent over en maken een ommetje in het dorpje. Daarna steken we de spoorlijn Gent-Brugge en tenslotte de E40. Eenmaal de E40 over begint de wandeling beter te worden. We wandelen langs en later door het bos van het Bulskampveld. Eigenlijk wel jammer dat de GR 131 (GR 130) hier toch niet wat meer het bos doorkruist. De GR 129 die even ons gezelschap houdt, doet dit wel en er zijn nog genoeg mogelijkheden om hier een mooiere kronkel te maken. Waar de GR 129 ons verlaat, wandelen we verder door het bos maar het is hier helemaal verkaveld met grote villa's. Gelukkig volgt helemaal op het einde nog een stukje natuur langs de Getebeek. Onze etappe eindigt op de Kraaiveldstraat. Voor mij was deze etappe iets minder dan de vorige etappe. Gelukkig was het tweede deel iets beter maar er zijn volgens mij betere alternatieven.

DSC_0023.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

17-01-12

GR 131 Etappe 1: Maldegem-Knesselare (15 km) (15-01-12)

De winter leek me ideaal om een GR-route te stappen want je kan zelf je afstand bepalen. Maar het slechte weer zorgde ervoor dat pas dit weekend de eerste etappe gedaan werd. De keuze viel op de GR 131 (beter gekend als de GR 130). Waarom deze route die één van de minst populaire routes uit het GR-aanbod is? Bij de opruimactie van de GR-winkel heb ik me deze topogids aangeschaft naast enkele andere. De GR is ook dicht in de buurt en als ik de route bekijk, loopt ze door gebied waar ik nog niet veel gewandeld heb. Misschien is dit ook niet echt een goed teken maar zo ontdek ik terug onbekende stukken van Vlaanderen. De topogids is van 1992, dus zijn er ondertussen al enkele routewijzigingen gebeurt die teruggevonden kunnen worden op de website van grote routepaden. Vroeger had de GR 130 Stavele als eindpunt. Nu deze route verandert naar de GR 131 loopt de route kort na Diksmuide via Ieper naar het provinciaal domein Palingbeek. Wij zullen naar het nieuwe eindpunt stappen.

De GR 131 start aan de grens van Nederland op de drukke N410 waar de GR 5A Noord de weg oversteekt en er een wandelboom voorzien is. We moeten een tijdje deze weg volgen en steken achtereenvolgens het Leopoldkanaal en het Schipdonkkanaal over. We dalen via de trapjes af en stappen een kort stukje langs het Schipdonkkanaal. Na een stukje op rustige, landelijke wegen krijgen we de eerste openbare wegel 'Lange Planke' onder de voeten geschoven. Deze brengt ons naar de N49 waar er gelukkig lichten zijn om deze drukke expressweg over te steken. Al snel volgt de volgende wegel: de Akkerwegel. Ik pik hier mijn tweede geocache op en heb meteen al een belangrijke les geleerd: in het vervolg een balpen meenemen. Deze mooie wegel brengt ons langs het kasteel van Rezinge en langs het gemeentelijk wandelbos.

DSC_0036.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Na het oversteken van de N9 komen we aan de Hertecamp Boschwegel die tussen de weiden kronkelt. Bij de eerste kruising na deze wegel krijgen we onze eerste kleine routewijziging naar de Bogaardestraat. De GR 131 brengt ons over de laatste wegel (Oude Burkelweg) van Maldegem naar het gehucht Burkel. Na dit gehuchtje brengt een veldweg ons richting het Kallekensbos. Er volgt nu een grotere routewijziging aan de eerste kruising met de Van Strydoncklaan. De GR slaat links af ipv. rechtdoor en daarbij moet je het bordje 'privaat' negeren. De veldweg brengt je tot aan een slagboom waar terug een verbodsteken staat. We negeren het ook en kronkelen langs het Kallekensbos en een jachthuisje. Na een laatste slagboom lopen we langs het bos en krijgen terug asfalt onder de voeten. Waar de eerste weg van links komt, krijgen we een kort stukje gezelschap van de streek-GR Uilenspiegel door een mooie dreef tot we de provinciegrens tussen Oost- en West-Vlaanderen bereiken. We volgen nog even een rustige weg tot we definitief West-Vlaanderen instappen en de N337 bereiken, ons eindpunt thv. Knesselare. Voor mij krijgt deze etappe ***. Het landschap bestaat vnl. uit weiden en akkers en veel bomenrijen. Een verrassing waren toch de verschillende onverharde buurtwegen in deze etappe.