06-07-11

Asse-Abdij van Affligem-Asse (GR 128): Door de voortuin van het Pajottenland (03-07-2011)

Dit weekend stond een wandeling in de provincie Vlaams-Brabant op het programma. Omdat ik de werken aan de ring van Vilvoorde wou vermijden, trokken we naar Asse. Mijn vorige wandeling hier was alleszins de moeite. Deze wandeling (nr. 2 uit de dagstappergids Vlaams-Brabant) van 25,6 km verkent het westelijk deel van Asse. We volgen hierbij 11,5 km lang de GR 128 van Mollem tot de Abdij van Affligem. Via rustige wegen bereiken we Mollem. Daar pikken we de GR 128 op. Het eerste stukje tot aan de spoorweg heb ik eerder dit jaar in de andere richting gestapt. Aan de spoorweg moeten we een smal pad in langs een diepe goot. Het eerste deel naast een huis is nog te doen maar na de tuin volgt een ontoegankelijk pad. Het pad is volledig overgroeid met lang gras, netels en een onzichtbare goot. Daarnaast had je geen houvast of het was een roestige prikkeldraad en een prikkeldraad met stroom op. Je kan dit pad vermijden door onmiddellijk na de spoorweg links te stappen en dan de eerste veldweg rechts. Het volgende stuk volg je mooie, onverharde wegen langs het Paardenbos en verder tot aan Mazenzele. Via smalle paadjes doorkruis je Mazenzele en vervolgens gaat het naar het Kravaalbos. Dit bos is, net als het Zoniënwoud, een overblijfsel van het vroegere Kolenwoud en het is er heerlijk rustig stappen. Op een bepaald moment mis ik een afslag. We hebben het rap door en keren snel terug. Dit leidt tot een onverwachte ontmoeting. Ik zie plots iets snel komen aanlopen langs de kant van een graanakker. Ik hou mijn fototoestel in de aanslag en begin snel foto's te trekken. Het beestje heeft mij pas heel laat gezien en daardoor kan ik de eekhoorn heel goed fotograferen en bekijken. Gelukkig zijn we misgelopen. Uiteindelijk komen we aan de abdij van Affligem waar we de GR 128 verlaten. Maar de terugweg moet zeker niet onderdoen voor de GR. We volgen terug veel onverharde wegen tot Asse-ter-Heide. Vanaf Asse-ter-Heide volgt een mooie weg met zicht op de kerk van Asse. Het landschap is hier heuvelig en er volgen enkele lastige klimmetjes. Uiteindelijk bereiken we Asse. We moeten even door een woonwijk en dan volgt nog een kort stukje door het Park van Asse om terug het vertrekpunt te bereiken. Deze wandeling is zeker een aanrader (***).

DSC_0048B.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 25,6 km (inkorting mogelijk van 20,6 km)
  • startplaats: Station van Asse
  • Bron: Dagstappergids Vlaams-Brabant (Lannoo)
  • niet toegankelijk voor buggy's
  • aard van de wegen: heel veel onverharde wegen, enkele rustige asfaltwegen 
  • ***

28-06-08

Padenweelde in het Faluintjesland te Moorsel (28-06-08)

Eindelijk nog eens tijd gehad om te wandelen en het heeft deugd gedaan. Wandeling nr. 56 (16,7 km) met vertrek te Moorsel uit het Groot Wandelboek Vlaanderen van Lannoo stond op het programma. Dit was voor mij een totaal onbekende streek maar ik kom er zeker nog eens terug. We vertrokken aan de kerk van Moorsel en kwamen al snel op rustige gras- en grindwegen. Het eerste deel ging naar de Abdij van Affligem waar we een mooi zicht op kregen. Vanaf de abdij volgde de éne onverharde weg of wegel na de andere en ging het richting Meldert. We passeerden onderweg ook nog enkele hoppevelden. Vroeger kreeg de streek hier ook soms de naam Klein Poperinge. Na Meldert ging het nu naar het Kravaalbos. Dit is een 80 ha groot restant van het vroegere Kolenwoud, waar ook het Hallerbos, Zoniënwoud en Meerdaalwoud deel van uitmaakten. Het is hier heerlijk wandelen met af en toe avontuurlijke en overwoekerde paadjes.

DSCN0758B

Na dit bos gaan we naar het gehucht Parijs. Ik wist niet dat er ook een Parijs in België was.  Een frituur zorgt voor de nodige verfrissing want nergens vonden we een open café op onze weg. Vanaf dan ging het terug verder naar Moorsel door de Molenbeekvallei en de Faluintjes. De naam betekent houtbussel en zou verwijzen naar de takkenbosjes van wilgen- en essenhout die wellicht werden gebruikt om de drassige weilanden in het gebied doorwaadbaar te maken. In Moorsel ging het nog langs het waterkasteel waar we niets te zien van kregen en stonden we uiteindelijk terug aan de kerk. Deze wandeling vond ik echt geslaagd doordat hij bijna volledig onverhard is en heel rustig. Je voelt je soms heel ver van de bewoonde wereld. Ook het stuk door het Kravaalbos was de moeite en dus een 9/10 waard. Moorsel: Padenweelde in het Faluintjesland at EveryTrailMap created by EveryTrail:GPS Geotagging