06-07-11

Asse-Abdij van Affligem-Asse (GR 128): Door de voortuin van het Pajottenland (03-07-2011)

Dit weekend stond een wandeling in de provincie Vlaams-Brabant op het programma. Omdat ik de werken aan de ring van Vilvoorde wou vermijden, trokken we naar Asse. Mijn vorige wandeling hier was alleszins de moeite. Deze wandeling (nr. 2 uit de dagstappergids Vlaams-Brabant) van 25,6 km verkent het westelijk deel van Asse. We volgen hierbij 11,5 km lang de GR 128 van Mollem tot de Abdij van Affligem. Via rustige wegen bereiken we Mollem. Daar pikken we de GR 128 op. Het eerste stukje tot aan de spoorweg heb ik eerder dit jaar in de andere richting gestapt. Aan de spoorweg moeten we een smal pad in langs een diepe goot. Het eerste deel naast een huis is nog te doen maar na de tuin volgt een ontoegankelijk pad. Het pad is volledig overgroeid met lang gras, netels en een onzichtbare goot. Daarnaast had je geen houvast of het was een roestige prikkeldraad en een prikkeldraad met stroom op. Je kan dit pad vermijden door onmiddellijk na de spoorweg links te stappen en dan de eerste veldweg rechts. Het volgende stuk volg je mooie, onverharde wegen langs het Paardenbos en verder tot aan Mazenzele. Via smalle paadjes doorkruis je Mazenzele en vervolgens gaat het naar het Kravaalbos. Dit bos is, net als het Zoniënwoud, een overblijfsel van het vroegere Kolenwoud en het is er heerlijk rustig stappen. Op een bepaald moment mis ik een afslag. We hebben het rap door en keren snel terug. Dit leidt tot een onverwachte ontmoeting. Ik zie plots iets snel komen aanlopen langs de kant van een graanakker. Ik hou mijn fototoestel in de aanslag en begin snel foto's te trekken. Het beestje heeft mij pas heel laat gezien en daardoor kan ik de eekhoorn heel goed fotograferen en bekijken. Gelukkig zijn we misgelopen. Uiteindelijk komen we aan de abdij van Affligem waar we de GR 128 verlaten. Maar de terugweg moet zeker niet onderdoen voor de GR. We volgen terug veel onverharde wegen tot Asse-ter-Heide. Vanaf Asse-ter-Heide volgt een mooie weg met zicht op de kerk van Asse. Het landschap is hier heuvelig en er volgen enkele lastige klimmetjes. Uiteindelijk bereiken we Asse. We moeten even door een woonwijk en dan volgt nog een kort stukje door het Park van Asse om terug het vertrekpunt te bereiken. Deze wandeling is zeker een aanrader (***).

DSC_0048B.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 25,6 km (inkorting mogelijk van 20,6 km)
  • startplaats: Station van Asse
  • Bron: Dagstappergids Vlaams-Brabant (Lannoo)
  • niet toegankelijk voor buggy's
  • aard van de wegen: heel veel onverharde wegen, enkele rustige asfaltwegen 
  • ***

13-05-08

Landelijke rust in het Land van Asse (12-05-08)

Op Pinkstermaandag trokken we naar Asse voor een wandeling van 14,7 km (wandeling nr. 32, Groot Wandelboek Vlaanderen, Lannoo). We vertrokken op het gezellige marktpleintje van Asse en trokken langs de kerk richting de vallei van de Asbeek. We werden vergezeld door verschillende wandelaars en het bleek om de 16e Kravaaltochten te gaan, een organisatie van W.S.V. Horizon Opwijk. Onmiddellijk kregen we onverharde paadjes onder onze voeten geschoven en dat zal bijna de hele tocht zo zijn. Na het valleitje stegen we naar Asbeek en vandaar ging het richting het Morettekasteel op de Moretteberg. Het kasteel zelf kregen we niet te zien. Voorbij het kasteel kwamen we aan het café 'In de koekoek' maar het was helaas niet open. We steken de drukke Edingsesteenweg over en volgen nu de Kruisborre, een reeks van verschillende kapelletjes van de devotie van miraculeuze kruisen. Het gaat hier goed omhoog en naar beneden.

DSCN0431B
Klik op de foto voor de volledige reeks

 

Na de Kruisborre gaat het nu richting het kasteel Hoogpoort en langs het kasteel Nieuwermolen. Tot nu toe hadden we nog af en toe schaduw maar vanaf dit laatste kasteel was het bakken in de blakende zon. Na het kasteel liepen we langs de E40 wat wat storend lawaai opleverde. Uiteindelijk moesten we richting een hopveld dat ondertussen al verdwenen was en dan verder langs een boerderij maar we stoten op bordjes met verboden toegang - privéterrein. Dan maar helemaal terug en via de gewone weg kwamen we ook aan de boerderij. We vroegen ons af of het nu echt privéterrein was geworden of of de eigenaar geen wandelaars op zijn terrein wilde want ook een plaatselijke wandelroute volgde dat pad. We werden nu in de richting van Tenberg gestuurd en dat betekent terug klimmen. Langs akkers op smalle paadjes gaan we verder. We komen geen cafeetjes meer tegen en onze drinkbus is stilaan leeg en we verlangen nu naar het eindpunt waar een markt vol terrasjes lonkt. Terug langs het kasteel Hoogpoort gaat het nu via grote villa's richting Asse via leuke paadjes. Uiteindelijk belanden we op de markt waar we snel onze dorst lesten. Voor mij was deze streek een echte ontdekking en ik kom met plezier terug. Een wandeling met veel afwisseling en veel onverharde wegen (9/10).