04-03-15

Hertsberge: Door prachtige dreven naar het Bulskampveld (9,8 km) (22-02-2015)

Omdat 2 weken na elkaar een etappe stappen op de Kustwandelroute wat eentonig kan zijn, wordt er gekozen voor een korte luswandeling uit de Lannoo Dicht-bij-Huis wandelgids 'West-Vlaanderen' (editie 2012). De wandeling vertrekt in Hertsberge achter de Sint-Jan-de-Evangelistkerk, is 9.8 km lang en is niet bewegwijzerd. We doorkruisen eerst een bosrijke wijk met kasten van villa's die meestal verstopt zitten achter hoge hagen. Ik geef het toe, het is er rustig winnen maar er is wel weinig zonlicht in de schadus wan de bomen. Na wat kronkelen, passeren we Loca Labora, een bioboerderij met dagverse groenten. We stappen ondertussen op een aardeweg richting het Provinciaal Domein Bulskampveld. Voor mij een gekend gebied maar deze wandeling passeert nog veel onbekende paden. Eerst stappen we langs de kasteelvijver naar de tearoom/restaurant Bulskampveld. Er zitten wel wat mensen op het terras buiten te genieten van het zonnetje maar er is wel een frisse wind. Na de cafetaria passeren we een kapel en gaan richting het Bulskampveld kasteel. Onderweg zien we voor het eerst sneeuwklokjes. We passeren het kasteel met bijhorend landbouwmuseum en kruidentuin en stappen via verschillende dreven verder door het bos. Ook de plaats waar het lijk van Henri d'Udekem d'Acoz gevonden werd ligt dichtbij, de eerste van de zes 'Moorden van Beernem'. Het laatste stuk in de buurt van de bron van de Bornebeek is heel modderig en het is zoeken om niet te ver weg te zakken. Uiteindelijk bereiken we de rand van het bos en terug via de woonwijk komen we aan de kerk. Een mooie, korte wandeling en zeker een aanrader op een warme zomerdag of zonnige herfstdag als de bomen in herfsttinten staan.

DSC_2714.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

13-02-12

GR 131 Etappe 2: Knesselare-Hertsberge (17 km) (11-02-12)

Het is alweer bijna een maand geleden dat we met de GR 131 gestart waren. Tijd dus voor een vervolg. Dit weekend stapten we van Knesselare naar Hertsberge. Het eerste deel tot Sint-Joris-ten-Distel loopt over rustige asfaltwegen en is minder interessant. Vanaf Sint-Joris-ten-Distel verandert het landschap en komen we in de bosrijkere streek van West-Vlaanderen. We steken het kanaal Brugge-Gent over en maken een ommetje in het dorpje. Daarna steken we de spoorlijn Gent-Brugge en tenslotte de E40. Eenmaal de E40 over begint de wandeling beter te worden. We wandelen langs en later door het bos van het Bulskampveld. Eigenlijk wel jammer dat de GR 131 (GR 130) hier toch niet wat meer het bos doorkruist. De GR 129 die even ons gezelschap houdt, doet dit wel en er zijn nog genoeg mogelijkheden om hier een mooiere kronkel te maken. Waar de GR 129 ons verlaat, wandelen we verder door het bos maar het is hier helemaal verkaveld met grote villa's. Gelukkig volgt helemaal op het einde nog een stukje natuur langs de Getebeek. Onze etappe eindigt op de Kraaiveldstraat. Voor mij was deze etappe iets minder dan de vorige etappe. Gelukkig was het tweede deel iets beter maar er zijn volgens mij betere alternatieven.

DSC_0023.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

04-11-09

Beernem - Wingene - Ruiselede - Beernem (GR 129 & GR 130; nr. 4; dagstappergids West-Vlaanderen): Bekoorlijke woestenijen en vorte bossen (31-10-09)

West-Vlaanderen is niet gekend voor zijn immense bossen maar in het Brugse Ommeland zijn er nog heel wat bossen te vinden. Deze dagstapper (22,2 km) verkent de omgeving van Beernem met het Bulskampveld, de Vagevuurbossen en de Vorte Bossen. De GR 129 volgt er een prachtig parcours van het éne bos naar het andere. Het vertrekpunt is aan de cafetaria van het provinciaal domein Bulskampveld. Je krijgt een prachtig zicht op het kasteel Lippensgoed  en dan trek je definitief de bossen in. Die zijn op hun mooist nu met hun herfstkleuren in alle tinten. Plots word ik opgeschrikt door schoten. Lap, jagers, ik zie mijn wandeling al in het water vallen. Voorlopig zie ik geen verbodtekens en loop ik door. Gelukkig maar, want jagers ben ik niet tegengekomen. Ook later op de wandeling hoorde ik nog af en toe schoten maar blijkbaar was het altijd in privébos. Na het Bulskampveld brengt de GR 129 je in de Vagevuurbossen. Hier kun je kiezen voor een kortere variant of een lange variant op de GR 129. Ik kies de korte variant omdat ik de GR 129 zeker nog wil stappen en er toch nog een paar stukjes een verrassing moeten blijven en zo ontdek ik nu een ander mooi pad. Deze bossen zijn open van karakter met af en toe weiden en plekken met heideherstel. Dat het herfst is, merk je ook aan de vele paddestoelen. Verschillende soorten kom ik tegen waaronder de gekende vliegenzwam.

DSCN9759B

Geniet mee van de herfstsfeer door op de foto te klikken

Na de Vagevuurbossen en het natuurreservaat de Gulke Putten gaat het nu richting Doomkerke waar je een mooi, landelijk zicht krijgt op de kerktoren. Je krijgt hier voor de eerste keer asfalt onder de voeten. Er volgt een stuk door een privé-bos voor het naar de Vorte Bossen gaat. De zon komt heel even piepen maar echt overtuigend is ze niet. Kronkelend gaat het door de Vorte Bossen waar ze druk aan het kappen zijn. Na de Vorte bossen is het voorlopig gedaan met de bossen en de GR 129. We volgen nu een lange asfaltweg terug richting Bulskampveld. Na een ommetje door het Psychiatrisch Instituut Sint-Amandus belanden we terug op de GR 129 die ons terug naar de parking brengt. In Sint-Amandus klopt de routebeschrijving niet meer. Er staat nl. een nieuw gebouw. Het beste is om na het fietspad links af te slaan (langs het nieuw gebouw, dus). Je passeert het 'Villaatje' en slaat rechts af. Links is een gebouw en rechts een parking. Na de parking ga je rechts en op je linkerhand vind je een na ca. 5 meter een smal paadje met terug de wegwijzer van het bospad. Vanaf hier kun je de routebeschrijving terug volgen. Dit was een mooie wandeling (****) met een prachtige herfstdecor over veel onverharde paden en door de zeldzame bossen in West-Vlaanderen.

03-03-08

Rustig wandelen in de Vorte Bossen, het Bulskampveld en de Gulke Putten te Doomkerke (02/03/2008)

Deze keer trokken we naar Doomkerke, een heel klein gehuchtje in de buurt van Ruiselede en Wingene. De wandeling komt terug uit het 'Groot Wandelboek Vlaanderen' van Lannoo (wandeling nr. 64; 15,8 km). Een paar jaar geleden had ik al de provinciale Parochieveldwandeling gedaan en het eerste deel tot het verlaten van de Vorte Bossen liep volledig samen met deze wandeling. Ook de GR 129 vergezelde ons tot in de Vorte Bossen. Vroeger was dit gebied een groot heide- en venengebied. Nu schiet er niet veel meer van over maar er zijn nog enkele restanten van dit woeste gebied. 

DSCN8880B
Klik op de foto voor de volledige reeks


Na de rustige Vorte Bossen ging het over asfalt naar de rand van Maria-Aalter dat we snel terug verlieten via een lange weg richting Sint-Joris-ten-Distel. Dit was het minst interessantste deel. Eenmaal over de Zoutersbeek ging het terug door bos en daarna richting de weg Doomkerke-Beernem. We staken die over en kwamen terecht in de Wildenburgse Bossen. Ook hier was het heel rustig en zalig wandelen. Na het verlaten van deze bossen volgden we een deel van de Wildenburgroute die ik in september wandelde (http://ambigirl.skynetblogs.be/post/4985728/stille-schoon...) richting Doomkerke. Ook al is deze streek zeer gekend voor mij, toch ontdekten we nog nieuwe paadjes. De wandeling krijgt een 8,5/10, een mooi parcours met veel onverharde wegen en veel bossen. Persoonlijk denk ik dat de wandeling mooier is in de lente, zomer of herfst. Nu vond ik het wat minder met het grijze weer en de kale takken. Rustig wandelen in de Vorte Bossen, het Bulskampveld en de Gulke Putten te Doomkerke at EveryTrail Map created by EveryTrail:Share GPS tracks

16-09-07

Stille schoonheid tussen Wildenburg en het Sint-Pietersveld (15-09-07)

Zaterdag ben ik gaan wandelen in één van de bosrijkste streken van West-Vlaanderen rond Beernem. Hier ben ik al verschillende malen geweest (en zal nog veel terugkomen) en vele paadjes waren niet onbekend. De wandeling komt uit de map 'De 75ste mooiste fiets- en wandelroutes van België' (Lannoo) en is 10,5 km lang. De eerste 2,5 km lopen samen met de provinciale wandelroute 'Wildenburgwandelpad' die ongeveer hetzelfde gebied verkent maar ca. 7 km lang is. We starten aan het kleine kerkje van Wildenburg en volgen 300 m lang de drukke baan Wingene-Beernem. Gelukkig verlaten we die snel via een graspad langs het kasteelpark van Wildenburg en gaat het via een beukendreef het bos in. Het is hier heel rustig. Na het bos komen we op een asfaltweg en gaat het richting het Sint-Pietersveld dat vroeger bezit was van de Gentse Sint-Pietersabdij. Tot een paar eeuwen geleden was er tussen Torhout en Aalter een uitgestrekt heidegebied, het Bulskampveld. Rond 1800 werd dat 'veldt' ontgonnen tot akkers, weiden en bossen maar het Sint-Pietersveld herinnert eraan hoe het vroeger eruit zag. We zien hier Galloway runderen die instaan voor begrazingsbeheer van het gebied. In het Sint-Pietersveld staat ook industrieel erfgoed nl. een oud radiozendstation voor intercontinentaal en maritiem radioverkeer. Nu nemen satellieten deze functie over.

DSCN7668b


Via de klokhoeve Cruysvijver en Hekkenstraat gaan we naar de Lammersdam, een mooie grindweg waar we zicht krijgen op de elegante kerktoren van Doomkerke. We volgen een tijdje de GR129 door het natuurreservaat 'Gulke Putten' en komen aan de gebouwen van de Belradio Club. We slaan hier rechts af naar de Gemeenschapsinstelling voor Bijzondere Jeugdzorg 'De Zande'. Deze gebouwen waren vroeger een suikerfabriek en later een heropvoedingsgesticht voor jeugdige delinquenten die werden opgeleid tot boerenknecht, wagen- en slotenmaker, schrijnwerker, schoenmaker en zelfs tot matroos. Voor die laatste opleiding was een zeilschip nodig. De vijver herinnert er ons nog aan maar het schip is verdwenen voor WO I. Dan gaat het laatste stuk door de Boskapeldreef met de Boskapel opgericht voor baron Charles van der Bruggen, kasteelheer en burgemeester van Wingene, die door stropers werd vermoord in 1874. Via een dolomietweg langs de drukke baan Wingene-Beernem gaat het nog langs het kasteel Blauwhuis naar het startpunt. Een streek die ik al lang de moeite vind en ik nooit beu zal worden. De wandeling krijgt een 8,5/10.