16-06-14

GR 122 Etappe 11: Maison Léaucourt-Doornik (14,3 + 1,0 km) (24-05-2014)

Eindelijk de laatste etappe van de GR 122. We parkeerden de auto aan het station (blauwe kaart leggen: max. 4u parkeren) en namen de bus van lijn 97 naar Maison Léaucourt. We vertrokken meteen op onverharde wegen en passeerden een oude scheldearm. Er was een viswedstrijd aan de gang. Bij het verlaten van de Oude Scheldearm was ik blij dat ik de gps-track bij me had want er waren geen aanduidingen meer en aan een akker was er zelfs geen pad meer te zien. Dan maar er over via tractorsporen. Via aardewegen passeren we het dorpje Obigies en we krijgen nog een mooie terugblik op het kerkje. Daarna verlaten we de Scheldevallei en stijgen we geleidelijk naar de top van de Mont-Saint-Aubert op asfaltwegen. Na een oude vierkantshoeve krijgen we terug een mooie veldweg onder de voeten geschoven en krijgen we mooie zichten op de Scheldevallei. Het smalle paadje naast een oprit zagen we op tijd maar het pad was verder overgroeid met netels en een diep spoor in de midden. Bovendien was het glad en steil en dus niet zo gemakkelijk om te doen maar uiteindelijk geraakten we er en via het dichterspad komen we boven aan de kerk van Mont-Saint-Aubert. Daarna gaat het terug naar beneden via een paadje in bosgebied maar al snel krijgen we open zichten op Doornik, ons eindpunt. We krijgen nog een mooie veldweg maar na een grote villa krijgen we asfalt onder de voeten en volgt een minder stuk tot aan de Schelde. Eenmaal terug aan de Schelde is het enkel nog het jaagpad volgen tot in Doornik waarbij een sluis, een grote buitenspeeltuin en de gekende Pont des Trous. Aan de volgende brug trekken we het centrum in en via de kathedraal stappen we naar het belfort, het eindpunt van deze topogids. Al bij al vond ik deze GR meevallen. Er waren mindere stukken maar er zaten ook heel mooie etappes bij en kvond dat er toch redelijk veel op onverhard gestapt werd en zo heb ik het graag.

DSC_6713.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

09-06-14

GR 122 Etappe 10: Hérinnes - Maison Léaucourt (15,1 + 1,2 km) (03-05-2014)

Het wandelritme zit er al weer goed in maar ik sta ondertussen wel een 4-tal verslagen achter. Ondertussen zit de GR 122 er sinds eind mei op maar hier is nog het verslagje van de voorlaatste etappe. Ik parkeerde de auto aan het Maison Léaucourt (een bezoekerscentrum + cafetaria bij het bijbehorend natuurgebied) en nam de bus (halte Hérinnes -Léaucourt) naar Hérinnes Eglise (lijn 97 Doornik-Ronse). Daarna was het nog een 800 m stappen naar de GR route langs de Schelde. Er volgt nog een stukje langs de Schelde en aan de brug van Warcoing verlaten we de Schelde tot het einde van de etappe. De route passeert een stinkende fabriek maar al snel staan we terug tussen de akkers. Een veldweg brengt ons naar het kanaal Spiere-Helkijn dat we een hele tijd volgen met een kleine lus naar Pottes. Een heel mooi en rustig kanaal om langs te wandelen met fotogenieke brugjes. Na Pottes verlaten we het kanaal waar er een afsplitsing is naar de GR 5A (meer informatie over deze GR verbinding: Lumaj website). We wandelen via rustige wegen en een mooie veldweg naar Estaimbourg. Daarna gaat het verder langs Pecq terug naar de Schelde via heel wat onverharde wegen. Aan het kanaal volgen we het jaagpad noordwaarts om thv Pecq de Schelde over te steken en dan aan de overkant het jaagpad zuidwaarts te volgen. Gelukkig ben je niet verplicht om het jaagpad te volgen en kun je op de scheldeberm ook stappen. Uiteindelijk nemen we de afslag naar Maison Léaucourt en besluiten we deze redelijk mooie etappe.

DSC_6608.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

02-06-14

GR 122 Etappe 9: Escanaffles-Hérinnes (11,5 km + 1,8 km) (28-04-2014)

Het was al van Oktober geleden dat ik nog eens gestapt had op de GR 122. Het was eigenlijk de bedoeling die af te hebben in 2013 maar van uitstel komt gelukkig geen afstel. Om de GR af te werken vanaf Ronse kun je gebruik maken van lijn 97 Doornik-Ronse. Helaas rijden de bussen in het weekend enkel op zaterdag en dan nog maar een paar keer per dag. Dus om 12:23 werd de bus genomen in Hérinnes (halte Hérinnes Eglise) en konden we afstappen aan halte Escanaffles Village. De halte Escanaffles Basse Wimbreucq ligt dichter bij de route maar die werd niet bediend op die dag. Dus na 900 m op de drukke weg van Escanaffles naar Celles kunnen we de GR 122 route terug oppikken waar we ongeveer 7 maanden geleden gestopt waren. We werden onmiddellijk een veldweg ingestuurd en konden nog een laatste blik werpen op de Kluisberg vooraleer we naar de Schelde trokken. Rustige wegen brachten ons naar het dorpje Pottes en onmiddellijk daarna zagen we de Schelde terug. We volgden het jaagpad richting Doornik maar gelukkig is dit niet te lang en werden we terug de velden ingestuurd. Uiteindelijk keert de route terug naar de Schelde thv de sluis van de Sluis van Spiere. De route volgt wel niet het jaagpad maar een veldweg parallel met de Schelde. Ongeveer 1 km voor de brug over de Schelde naar Warcoing verlaten we de route om naar de kerk van Hérinnes te stappen zo een 800 m verder. Een etappe zonder hoogtepunten maar wel heel rustig.

gr 122,escanaffles,pottes,schelde,hérinnes

Klik op de foto voor de volledige reeks

20:32 Gepost door Ambigirl in GR 122 (compleet) | Permalink | Commentaren (1) | Tags: gr 122, escanaffles, pottes, schelde, hérinnes |  Facebook |

14-10-13

GR 122 Etappe 8: Ronse-Escanaffles (20,97 km) (05-10-2013)

Normaal ga ik op zondag wandelen maar omdat ik toevallig met de fotografiecursus in Avelgem moest zijn, leek het me ideaal om verder te stappen op de GR 122 ook al kon ik dan pas om 13:00u starten. Een bijkomend voordeel was ook dat lijn 97 van de TEC mij van Escanaffles (bushalte Basse Wimbreucq) naar Ronse (bushalte Lange Haagstraat) kon brengen want deze bus rijdt jammer genoeg niet op zondag. Iets na één uur kon ik de GR 122 oppikken in de Kruisstraat (N60). Via enkele straten verlaat je Ronse om de pittige Scherpenberg te beklimmen tot kapel Wittentak. Mooie zichten blijven uit omdat ofwel bomen ofwel huizen het zicht verstoren. Daarna daal je terug af tot de wijk De Klijpe. Vanaf hier tot aan de Vierschaar in het Kluisbos heb ik dit deel van de GR 122 al gewandeld via dagstapper nr. 4 uit de dagstappergids Oost-Vlaanderen. Helaas begint het te motregenen en na een tijdje zelfs goed door te regenen. Snel mijn regenjas aan en vlug doorstappen tot ik een holle weg in moet. De bomen bieden hier bescherming tegen de regen en eenmaal in open lucht is de bui gelukkig over. Daarna gaat het verder naar het Kluisbos. Net voor het bos krijgen we gezelschap van de GR 123 en die zullen we blijven volgen tot in Doornik. In het Kluisbos krijgen we nog een bui maar ik blijf gelukkig droog in het bos. Het is hier heel rustig. Op de Vierschaar verlaat de GR 5A ons en eindigt ook de GPS-track van de Grote Routepaden Organisatie. Het is dus goed uitkijken naar de rood-witte tekens want tot Kluisbergen klopt de topogids niet meer. Daarna is de routewijziging via een inlegblaadje gedocumenteerd. Aan de Vierschaar gaat de wandelroute een smal paadje het bos in. Het kronkelt op en neer en is af en toe dicht begroeid maar de tekens lijden je perfect tot in Kluisbergen en het Maison des randonneurs dat enkel op zondag open is. Daarna daal je de Kluisberg af en trek je definitief Wallonië binnen. Je passeert Orroir maar trekt niet het dorpje in. Enkele mooie veldwegen brengen je op een oude spoorwegbedding en over het riviertje La Rhosnes. Ondertussen begint de zon al goed te zakken en om 18.30u bereik ik het eindpunt. Deze etappe kun je in twee delen opsplitsen: veel asfalt maar heuvelachtig tot het Kluisbos, daarna veel onverhard en minder hoogteverschillen.

DSC_1134.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

16-09-13

GR 122 Etappe 7: Opbrakel-Ronse (18,77 km) (15-09-2013)

Normaal wilden we de bus nemen vanuit Ronse naar Opbrakel maar op zondag kon dat pas na 14.00u. Iets te laat voor ons dus reden we met 2 auto's en zetten we één auto op het eindpunt in de Kruisstraat en reden we met de andere auto naar de kerk van Opbrakel. Rond 11.30 u konden we vertrekken en het duurde niet lang vooraleer we de natuur ingestuurd werden. We daalden af naar de Dorenbosbeek en via een modderige veldweg wandelen we door het valleitje. Uiteindelijk krijgen we de eerste beklimming wanneer we het valleitje uit te klimmen op weg naar het Brakelbos. In het Brakelbos is het zalig wandelen. Ik was hier in februari eerder dit jaar maar in een ander seizoen ziet het er totaal anders uit. Na het Brakelbos komen we in La Houppe waar we ons boterhammetjes opeten aan een soort van blokhut en daarna nog een terrasje doen. Na deze pauze gaan we verder via de Pottelberg en volgt een lange afdaling tot Queneau. Na het oversteken van een beekje was er een kleine niet-gedocumenteerde routewijziging. De gids stuurde ons rechtdoor maar de tekens stuurden ons naar rechts. Altijd de tekens volgen en zo kwamen we aan een poortje met verboden toegang maar niet voor GR-wandelaars. We passeerden een klein boerderijtje en kwamen we al snel op de oorspronkelijke route terug. Na het oversteken van de drukke N48 ging het via het gehucht Breucq naar de jeugdherberg De Fiertel. En dan begint een serieuze beklimming: de Kanarieberg. Wij gaan niet over het asfalt maar een veldweg brengt ons naar boven tot in het Muziekbos. Boven is het tijd om uit te blazen in chalet Boekzitting. Daaran wandelen we door het Muziekbos en dalen we af richting Ronse. Via enkele rustige wegen belanden we uiteindelijk op ons eindpunt. Besluit: tot nu toe de beste etappe met heel veel onverharde wegen en prachtige zichten.

DSC_0121.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

17-08-13

GR 122 Etappe 6: Munkzwalm - Opbrakel (18,1 km) (08-08-2013)

Voor deze etappe parkeerden we de auto in Opbrakel aan de kerk en vandaar namen we de bus aan de halte Sint-Martensstraat (lijn 21) naar het station van Zottegem. Met de trein was het dan nog een 6-tal minuutjes naar het station van Munkzwalm. Een hele tijd geleden had ik al eens de bus- en treinuren opgezocht om in het weekend te gaan stappen maar nu was het weekdag en bleek er geen trein te rijden om 11.15u maar was de volgende trein maar om 12.19u. Stom dat ik de uren niet nog eens gecontroleerd had. We hebben ons dan maar op een terras gezet om zo de tijd te overbruggen. Uiteindelijk bracht de trein ons zonder problemen in Munkzwalm. Met een uur vertraging konden we de wandeling aanvatten thv. de Zwalmbeek. We volgen de beek langs reeds gekende tegelpaden tot aan de Zwalmmolen. We bleven daarna de Zwalm nog een hele tijd volgen tot aan de Paddestraat. Dan volgt er redelijk wat asfalt tot net voor Sint-Goriks-Oudenhove waar een mooi, stijgend pad ons naar de dorpskern brengt. Hier vinden we een terrasje om even te rusten en iets te drinken. Na deze deugddoende pauze verlaten we het dorp via een onverhard pad en begint het mooiste gedeelte van deze wandeletappe. Vanaf de Langendries en thv. een wandelboom waar we gezelschap krijgen van de streek-GR Vlaamse Ardennen heb ik dit deel van de GR 122 tot Opbrakel reeds gestapt via dagstapper nr. 2 uit de Dagstappergids Oost-Vlaanderen. Foto's van dit deel zijn dan ook van die wandeling aangezien ik mijn fototoestel niet bij had en dus foto's met mijn telefoon moest maken die mindere kwaliteit hebben. Er volgen nu heel mooie paadjes die stijgen en dalen in het heuvelend landschap totdat we terug afdalen tot aan de Zwalmbeek. Hier volgen we nu het Mijnwerkerspad (een vroegere spoorlijn) tot in Brakel. Dan volgt nog een laatste beklimming naar de Toepkapel om dan via enkele tegelpaden naar Opbrakel te stappen. Besluit: een mooie etappe die je van de Zwalmstreek naar de Vlaamse Ardennen brengt.

GR 122, zwalm, zwalmstreek, Munkzwalm, Opbrakel, Vlaamse Ardennen

Klik op de foto voor de volledige reeks

11-07-13

GR 122 Etappe 5: Melle - Munkzwalm (26,25 km) (06-07-2013)

Deze keer een langere etappe op de GR 122 die gemakkelijk met het openbaar vervoer gedaan kan worden. In Gent-Sint-Pieters nam ik de trein naar Melle waar je een kleine 300m moet stappen om aansluiting te vinden met de GR 122 aan de kerk van Melle. In Munkzwalm verlaat je de GR thv. de hoofdstraat om naar het station te stappen op ca 500m en neem je de trein naar Zottegem (ongeveer 10 minuutjes) en daar kun je de trein terug nemen naar Gent-Sint-Pieters.

Melle verlaat je langs Brouwerij Huyghe gekend van de Delerium Tremens en via een visvijver en enkele sportterreinen. Je komt onmiddellijk terecht op rustige wegen maar je moet wel nog onder enkele spoorlijnen en de E40 door. Daar is het rijtje schuiven richting kust met het mooie voorspelde weer. Al snel bereik je Gontrode en na het verlaten van de N465 wordt de wandeling landelijker. Je blijft stappen op verharde wegen waar weinig autoverkeer langs is. Van Gontrode gaat het naar Moortsele via de vallei van de Molenbeek. Een lichte golving in het landschap is merkbaar. Na Moortsele stap je nog even over asfalt tot je na het gehucht Rattepas de eerste onverharde weg krijgt. Vanaf nu tot net voor Meilegem volgt er een mooi stuk met veel onverharde wegen en een heuveliger wordend landschap.  Rond Munte volgt de GR route een deel van het Asselkouter wandelpad dat ik eerder stapte. Ondertussen brandt de zon en is het rond het middaguur. Maar een rustbankje is nergens te vinden en al zeker geen in de schaduw. Uiteindelijk vinden we een plaatsje in de schaduw op de stoep van een huis aan de Prinsenmolen te Baaigem. Onderweg worden er ook enkele caches opgepikt. In Meilegem kom ik terug op bekend terrein door de Dagstapper 5uit de Dagstappergids Oost-Vlaanderen. We stappen nu een stuk op verharde wegen de Scheldevallei in en komen aan een mooi stukje natuur aan een oude Scheldearm. Na dit vlakke stukje komt een ferme beklimming naar Sint-Maria-Latem via enkele kerkwegels  om uiteindelijk terug af te dalen in de Zwalmvallei. Het laatste deel van deze etappe volgt het pad langs de Zwalm langs de Ijzerkotmolen tot de N15, een mooi stukje maar omdat ik het niet meer gewend ben van zo een lange afstand te stappen doen de voeten behoorlijk pijn en kan ik er minder van genieten. Uiteindelijk bereik ik de N15 en vandaar is het nog een goede 500 m naar het station. Een mooie etappe.

DSC_0235.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

 

15-06-13

GR 122 Etappe 4: Oudenbos-Melle (19,1 km) (02-06-2013)

Ik sta wat achter met mijn blog dus een kort verslagje deze maal. Begin juni werd er op de GR 122 verder gestapt. Deze etappe deden we volledig met het openbaar vervoer: met de fiets naar Gent-Sint-Pieters, trein naar Lokeren, belbus naar halte Vispoelstraat (Lokeren) en éénmaal in Melle met de trein naar Gent-Sint-Pieters. Ik vreesde wat voor deze etappe en het was niet de mooiste etappe maar tussen Oudenbos en Laarne waren er twee mooiere, onverharde stukken na de oversteek van de E17. Na Laarne volgde het minst mooie deel waarbij je lang op de weg moet stappen. In de Scheldevallei volgt nog een stukje onverhard maar die brengt je naar een wijk met villa's in een bosrijke omgeving. Dus hier is het wel even doorbijten. Uiteindelijk kom je aan de Schelde en is het eindpunt Melle snel bereikt.

DSC_0251.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

02-05-13

GR 122 Etappe 3: Moerbeke-Oudenbos (16,7 km) (01-05-2013)

Voor het vervolg van de GR 122 parkeerden we de auto aan de halte Vispoelstraat op de Beerveldestraat in Lokeren en namen de belbus naar Lokeren waar we overstapten op lijn 49 die ons afzette in Moerbeke halte Fortstraat. Via de Fortstraat komen we al snel aan de Moervaart waar we onmiddellijk pauze nemen om onze lunch op te eten. Daarna is het eerste deel tot de Zuidlede al bekend terrein via een wandeling uit het Groot Wandelboek Vlaanderen. Onderweg pikken we 2 geocaches op: Moereloop en Hotel Turfmeersen. De Turfmeersen is nu een 20ha natuurgebied dat beheerd wordt door Natuurpunt. Je wandelt er niet door maar langs op een hobbelige kasseiweg. Aan de Olentgracht krijgen we het eerste onverharde pad en volgen de gracht ongeveer 2 km lang. Via de oude tramlijn Overmere-Lokeren-Zaffelare wandelen we tot in Doorslaar. Tijd voor een terrasje. Na het dorpje krijgen we nog even een onverhard stukje en wijken we af van de GR 122 voor cache Weer een brugje?. Daarna steken we de N70 Antwerpen-Lokeren-Gent over en komt het mindere gedeelte van deze etappe. We stappen nu vooral door bebouwd gebied tot aan de Beerveldestraat waar we de GR verlaten om terug naar de bushalte te stappen. Gelukkig krijgen we nog enkele onverharde stukken onder de voeten. Al bij al viel deze etappe nog mee maar het is duidelijk dat we in dichter bebouwd gebied terechtkomen. Ik vermoed dat dat de volgende etappe niet zal verbeteren.

DSC_0203.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

22-04-13

GR 122 Etappe 2: Koewacht-Moerbeke (14 km) (20-04-2013)

Dit weekend zijn we verder gestapt op de GR 122. Ik bewonder toch de mensen die alles met het openbaar vervoer doen. De afstand van het eindpunt naar beginpunt lag maar op ongeveer 12 km van elkaar maar als je met de bus naar het beginpunt wil, moet je drie bussen nemen en ben je meer dan drie uur onderweg. Dat het eindpunt in België ligt en het beginpunt in Nederland maakte het natuurlijk niet gemakkelijker op. Uiteindelijk zijn we dan maar met 2 auto's gereden. De wandeling gaat verder in het typische polderlandschap en we wandelen ongeveer 3 km op een onverhard pad langs een dijk. Uiteindelijk krijgen we asfalt onder de voeten en wandelen we België binnen. We komen aan de Grote Kreek waar er een kleine camping is en een restaurant 't Polderhuis. Het is geen probleem om onze picknick op te eten op het terras. We zitten redelijk beschut tegen de frisse wind en genieten van het zonnetje. Na de pauze wandelen we verder op een veldweg langs de Grote Kreek. Heel veel vissers beoefenen er hun hobby. Uiteindelijk beginnen we aan de routewijziging die aangekondigd staat op de GR-website. Luc en Majella hadden er het in hun verslag al over dat dit een fantasieloze verlenging is en ik kan dit bevestigen. Uiteindelijk belanden we in het Heidebos maar lang kronkelt de route niet door het bos. Hij volgt vooral de bosrand en gaat langs de grondvesten van een vroegere jeugdherberg. Tijdens een andere wandeling door het Heidebos weet ik dat er hier voor een beter alternatief kan gekozen worden. We passeren nog een oude spoorlijn die waarschijnlijk ingericht zal worden als fiets- en wandelpad en dan bereiken we de Wachtebekesteenweg, ons eindpunt. We hebben 14 km op de teller staan en kunnen deze etappe in 3 stukken indelen: mooi - afschuwelijk - rustig maar beter alternatief mogelijk.

DSC_0170.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

 

20:51 Gepost door Ambigirl in GR 122 (compleet), GR routes | Permalink | Commentaren (2) | Tags: gr 122, zeeland, heidebos, moerbeke |  Facebook |

03-04-13

GR 122 Etappe 1: Hulst-Koewacht (18,6 km) (01-04-2013)

Eindelijk was het nog eens goed weer in het weekend en dus kon ik beginnen met de GR 122 (Hulst-Doornik) die al efkens gepland stond. De eerste etappe gaat van Hulst naar Koewacht tot net na referentiepunt 4 waar een bushalte op de Hazelarenstraat je naar Hulst (halte Zoetevaart) kan brengen. De GR route zelf begint aan de Gentse Poort en verkent meteen de stadswallen van Hulst om uiteindelijk in het polderlandschap terecht te komen. Dit landschap wordt vooral gekenmerkt door dijken, populieren en rechte lijnen. Als het wat saai begint te worden, zie ik plots iets op een veld. Een reebokje! Dit is al de tweede keer dit jaar terwijl ik vroeger nooit deze dieren spotte. Wat verder komen we aan een eerste kreek 'Groot Eiland' waar ik ook geocache Ulst 't Eiland oppikte. Een mooie plek en het water blijft altijd in de buurt door het oude kanaal Axel-Hulst. Met de rietkragen toch wel een mooi zicht en ook de vele watervogels bieden afwisseling. Aan de Gnydiabrug krijgen we dan voor de eerste keer onverhard onder de voeten en dat blijft bijna zo tot het einde van de wandeling. We blijven het kanaal volgen om uiteindelijk tussen 2 velden naar de drukke verbindingsweg Axel-Hulst te stappen. Na deze drukke weg wandel je langs dijken en kreken tot aan de Fortendijk. Deze dijk verbindt verschillende forten die dienden ter verdediging van Hulst. Verschillende infopanelen geven uitleg over hoe het vroeger was. Na het laatste fort is het nog een hondertal meter stappen tot ons eindpunt, de Hazelarenstraat.

DSC_0269.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

20:14 Gepost door Ambigirl in GR 122 (compleet) | Permalink | Commentaren (5) | Tags: wandelen, gr 122, hulst, kreken, dijken, koewacht |  Facebook |

15-04-12

Moerbeke-Waas Heidebos (11 km) (14-04-2012)

Dat Oost-Vlaanderen geen bosrijke provincie is, dat weten we maar in het noorden van de provincie is nog één van de zeldame grotere bosgebieden terug te vinden nl. het Heidebos. Er lopen 3 bewegwijzerde wandelingen door het gebied en we kozen voor de gele route (6,8 km volgens GPS; start aan parking 1) en rode route (4,2 km volgens GPS; start aan parking 2). Bij de gele wandeling wandel je eerst door een stukje bos totdat je op een betonstraatje komt waar we de GR 122 oppikken. Open akkers en bosstukken worden afgewisseld. Uiteindelijk komt de route aan de E34 en moet je even het gezelschap dulden van deze drukke verkeersweg. Uiteindelijk slaan we links af en verlaten we de GR 122 en de drukke E34 en volgt een mooi stuk door het bos dat hier vnl. uit naaldbomen bestaat. We passeren aan de overblijfselen van Fort Francipany waar de wallen nog duidelijk herkenbaar zijn in het landschap. Daarna keren we langs de bosrand terug naar het eerdere betonstraatje en keren we via het eerste stukje terug naar de parking. Parking 2 ligt aan de andere kant van het bos en daar begint de rode wandeling van Natuurpunt. Eerst volgen we een mooie dreef en dan stuurt de bewegwijzering ons het begrazingsgebied van de Galloway runderen. We kronkelen over graspaden door dit gebied maar de runderen krijgen we niet te zien. Blijkbaar is er hier ooit een vliegveld geweest en wanneer we langs een open vlakte stappen, denken we dat dit ooit het vliegveld moet geweest zijn. Velen delen van het bos worden nu opnieuw open gemaakt om de heide nieuwe kansen te bieden. Uiteindelijk stappen we via een mooie dreef terug naar de parking. De rode route is volledig onverhard. Bij de gele route krijg je enkele betonstukken onder de voeten en moet je even langs de E34 stappen. Maar beide wandelingen zijn afwisselend en zeker de moeite.

Heidebos, Moerbeke-Waas, Wachtebeke, GR 122, wandelen

Klik op de foto voor de volledige reeks

 

18-10-11

Opbrakel-Zegelsem-Elst-Michelbeke-Opbrakel: Waar de Vlaamse Ardennen overgaan in de Zwalmstreek (16-10-2011)

Wat een zalig herfstweekend was het vorig weekend: een zonnetje, de herfstkleuren en een mooie wandeling. Ik trok naar Opbrakel voor dagstapper nr. 2 (25,2 km) uit de dagstappergids Oost-Vlaanderen. Vanuit Opbrakel trek je naar het natuurreservaat het Burreken via enkele onverharde wegen maar vooral via rustige asfaltwegen. De Vlaamse Ardennen zijn natuurlijk niet plat en het gaat voortdurend op en neer. In het Burreken moet je goed de routebeschrijving volgen want het pad is niet altijd duidelijk. We pikken ook de Streek-GR Vlaamse Ardennen op die ons bijna de hele tijd zal vergezellen (behalve in Elst) tot het punt waar we de GR 122 oppikken. Via Zegelsem en de Leberg (gekend bij wielerliefhebbers) gaat het naar de Perlinkmolen. Deze molen is de oudste watermolen van Vlaanderen en wordt al vermeld in 868.  Uiteindelijk stijgen we terug uit de vallei van de Perlinkmolenbeek naar de top van de Leberg en verder naar Elst. Hier moet je na de kerk goed uitkijken dat je niet het verkeerde pad neemt zoals ik deed. Via het kaartje beland ik gemakkelijk terug op de route. We gaan nu op weg naar de Zwalmvallei via verharde wegen. Na het oversteken van de Zwalm volgt een lastige helling op de Langendries. Boven kunnen de dorstigen zich laven in café 'In den Zavelput'. Hier pikken we ook de GR 122 op tot het eindpunt. Een prachtig pad brengt ons naar de Berendries. We volgen die maar een klein stukje en via terug een mooi pad dalen we verder af naar de Zwalm. Deze is hier niet groter dan een beek. Na het vele stijgen en dalen volgt nu een 2-tal km vlak asfalt op het Mijnwerkerspad. Dit fiets- en wandelpad ligt op de oude spoorlijn Aalst-Ronse. Via deze lijn trokken tot halfweg de vorige eeuw dagelijks vele honderden mijnwerkers naar de 'koolputten' van de Waalse Borinage. Aan de TOP-bronnen moeten we nog 1 keer klimmen naar de Toepkapel en dan dalen we via de Tenbossestraat terug naar het mijnwerkerspad. Aan de Verrebeekmolen verlaten we het pad en stappen we terug naar de kerk van Opbrakel. De wandeling krijgt ***. Een mooie wandeling in een mooie streek maar de wandeling gaat regelmatig over verharde wegen. Het GR 122 stuk is het mooiste deel. Hou er rekening mee dat de wandeling voortdurend stijgt en daalt en door de afstand is de wandeling behoorlijk lastig.

DSC_0544B.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 25,2 km  (volgens routeyou 25,7 km)
  • startplaats: kerk van Opbrakel
  • Bron: Dagstappergids Oost-Vlaanderen (Lannoo)
  • niet toegankelijk voor buggy's
  • aard van de wegen: eerste stuk vooral verhard, tweede stuk (GR 122) veel onverharde paden
  • ***

04-04-11

Bon-Secours: Lus vanuit Bons-Secours over Condé (27-03-2011)

Dit weekend stond een wandeling in Frankrijk op het programma met startplaats in België te Bons-Secours. Eigenlijk kun je deze aanlooproute ook vermijden door aan het kasteel L'Hermitage te starten in het Forêt Domaniale Bon-Secours France. Wij vertrekken aan de kathedraal van Bon-Secours. We volgen de GR 122 die ons het bos instuurt. Op het moment dat we de GR 122 verlaten, moeten we een dreef volgen die ons naar het kasteel L'Hermitage brengt. Omdat het kaartje in de wandelgids onduidelijk is, twijfelen we welke weg we juist moeten nemen. De eerste dreef die we nemen, lijkt niet veel gebruikt te worden. Daarom keren we terug om de andere dreef te nemen. Dit blijkt de verkeerde beslissing want die gaat richting N60. We keren dan maar terug naar de eerste dreef. Een duidelijk pad is er niet en we moeten regelmatig rond omgevallen bomen slalommen en door drassige stukken stappen. Uiteindelijk bereiken we het kasteel L'Hermitage en zijn we terug zeker van onze route. Langs het kasteel en via de avenue du Menu-Bois verlaten we het bos. Ondertussen hebben we terug gezelschap gekregen van de GR 122. We stappen door het gehuchtje Mont de Péruwelz en een veldweg brengt ons naar het volgende gehuchtje Rieu de Condé. We krijgen nu even asfalt onder de voeten tot aan de vijver van Amaury. We bevinden ons in een vroegere mijnstreek en de vijver ontstond door mijnverzakkingen. Je kan er zeilen en surfen. Via een mooi bosrijk stukje bereiken we het Canal du Jard en zo Vieux-Condé. Via een voetgangersbrug zouden we het canal du Jard moeten oversteken om een mijnterril te beklimmen. Het brugje is blijkbaar verdwenen. Door de hulp van vriendelijke mensen geraken we terug op de goede weg. Wij blijven de weg volgen die wegdraait van het kanaal en op een bepaald moment een oude spoorwegbedding kruist. Die is nu ingericht als wandel- en fietspad en door dit pad naar rechts te volgen komen we terug op de wandelroute terecht. We hebben nu wel de mijnterril gemist. Wil je deze toch beklimmen, dan moet je in Vieux-Condé de brug niet oversteken maar de oever van het kanaal blijven volgen. Je bereikt dan enkele trappen en vanaf dan kun je de wandelroute vervolgen. Via de spoorwegbedding bereiken we Condé-sur-L'Escaut en krijgen we zicht op de oude versterkingen. Het centrum vond ik een beetje een tegenvaller: wat vervallen en heel wat hangjongeren. Dit verandert als je het centrum verlaat en langs het oude kanaal Pommereul-Condé naar de vijver van Chabaud-Latour stapt. Er volgt nu een heel mooi stuk langs de vijver met zicht op de oude Ledoux-mijn. Ook de GR 122 passeert hier terug. Na de mijn passeren we een moerassig gebied en stappen we naar Lorette. Uiteindelijk brengt een dreef in het Forêt Domaniale de Bonsecours-France ons terug naar het kasteel L'Hermitage. Via de onduidelijke dreef keren we terug naar Bon-Secours.

Foto's kun je bekijken via volgende link: http://www.flickr.com/photos/ambigirl/sets/72157626373333...

Kenmerken:

  • 23,0 km 
  • startplaats: basiliek van Bon-Secours 
  • Bron: Wandelvakanties dicht-bij-huis in Noord-Frankrijk en Henegouwen
  • niet toegankelijk voor buggy's
  • aard van de wegen: bos-en veldwegen, asfalt (voldoende afwisseling)
  • ****

 

28-09-09

Munkzwalm - Dikkelvenne - Munkzwalm (GR 122; nr. 5; dagstappergids Oost-Vlaanderen): Van de Zwalmvallei naar het Scheldeland (26-09-2009)

Het was week op week een jaar geleden dat ik nog eens in de Zwalmstreek gaan wandelen ben. Het eerste deel langs de Zwalm was dan ook niet onbekend en blijft een schitterend wandelpad. Daarna gaat het naar het Scheldeland met een heel mooi stukje aan de oude Scheldearm en Kaaihoeve, nu een natuureducatief centrum van de provincie. Verder op de GR 122 stappen we nu naar Dikkelvenne en gaan rond het kasteeldomein. Vanaf hier mogen we af en toe klimmen en dalen en krijgen we mooie vergezichten. Even moeten we langs de drukke Hundelgemse steenweg maar al snel staan we wwer in de rust en het groen en trekken we naar Dikkele. Dit is een heel gezellig dorpje en één van de 12 gemeenten van Zwalm. We dalen nu af in de Zwalmvallei en aan de Zwalmmolen vinden we de GR 122 terug en de Zwalm die ons nog even gezelschap hield tot aan de hoofdweg in Munkzwalm waar we terug naar het station stappen, ons vertrekpunt. Dit was een mooie en rustige wandeling maar bijna volledig verhard en dus *** sterren waard.

DSCN9443B

Klik op de foto voor de volledige reeks

28-09-08

Munkzwalm: watermolens langs de Zwalm (28-09-08)

De laatste keer dat ik ging wandelen was naar Munkzwalm. Toen hebben we niet de volledige wandeling uit het 'Groot Wandelboek Vlaanderen' kunnen doen en dus stond vandaag de rest van deze wandeling van 8,5 km op het programma. We vertrokken terug aan de Zwalmmolen en volgen het tegelpad tot aan Munkzwalm. De GR 122 zal ons een hele tijd vergezellen. In Munkzwalm lopen we even langs een asfaltweg maar daarna volgt een prachtig stuk langs de Zwalm. We komen aan de taverne 'Klein Zwitserland', een idyllisch plekje met vijver maar het is nog te vroeg om iets te drinken. Onmiddellijk daarna belanden we aan de Ijzerkotmolen die op zondag te bezichtigen is. Enkel het waterrad kun je zien maar deze molen is of was een van de oudste papiermolens van Vlaanderen.

DSCN9412B
Klik op de foto voor de volledige reeks

Daarna gaat het verder langs de Zwalm tot de Ter Biest molen. Nu hebben we wel behoefte aan een pauze en een lekkere Dame Blanche (met 5 bollen!) gaat er vlot in. We verlaten nu definief De Zwalm en via landelijke wegen keren we terug naar de Zwalmmolen. Je merkt dat de streek populair is bij dagjestoeristen. De terrasjes in de zon zaten vol en onderweg kwamen we heel veel wandelaars en fietsers tegen. Op de terugweg hadden we zicht op de steile helling van de Zwalmvallei en op de kerk van Sint-Denijs-Boekel en Munkzwalm. Een mooie wandeling (8,5/10) in een mooie streek, lus 1 vond ik net iets beter door de panorama's. Maar in lus 2 is het wandelpad langs de Zwalm de topper.

03-06-08

Wandelen in het 'Soete land van Waes' te Moerbeke-Waas (01-06-2008)

Zondag trok ik naar Moerbeke-Waas voor een wandeling van 16,7 km uit het Groot Wandelboek Vlaanderen (wandeling nr. 55, Lannoo). De startplaats lag aan taverne-restaurant De Brugge ter hoogte van de Terwestbrug aan de Moervaart. Onmiddellijk verlaten we deze vaart en trekken we de meersen in over een kasseiweg via de GR 122. Je hoort hier niets buiten de vele vogels en een ruiter die passeerde. Aan de Zuidlede verlaten we de GR 122 en via een aardeweg volgen we deze vaart door het Etbos. In het bos volgde er nog een avontuurlijk stukje langs de Zuidlede. De wandelgids verwittigde dat lange mouwen en lange broek aanbevolen waren vanwege de netels dus deze raad had ik opgevolgd en met de armen omhoog ging dat prima. Waar ik niet op voorzien was dat alle netels, distels en planten nat waren van de regen die de vorige nacht was gevallen. Met als gevolg dat ik tot onder mijn oksels kletsnat was, net alsof ik het stuk in de Zuidlede gezwommen had. Ik was dan ook blij dat er een einde kwam aan dit overwoekerd stuk. Het water sopte in mijn schoenen en toen ik mijn kousen uitwringde, kwam er dan ook heel wat water uit.

DSCN0740B

         Klik op de foto voor de volledige reeks

Na dit stukje kwam ik onmiddellijk in Eksaarde waar er blijkbaar een BBQ bezig was in het plaatselijk schooltje. Het rook er heerlijk maar ik moest het doen met boterhammetjes. Net voor het schooltje ging het via een lange, heerlijk kronkelende grindwegel naar de Kruiskapel. Ze werd gebouwd in 1626 als dank voor de vondst van 2 miraculeuze kruisen in 1317 door een boer in een akker. Uit één kruis kwam een straal bloed. Toen de boer de eigenaardige vondst naar huis droeg, begonnen alle klokken in de streek te luiden. Het ene kruis wordt bewaard in de kerk van Eksaarde en het andere in de Kruiskapel. Ze zijn symbolisch met elkaar verbonden met een kruisweg. Daarna gaat het via onverharde grindwegen naar de Moervaart thv. de Sinaaïbrug. Vanaf hier volgen we de Moervaart terug tot het startpunt. Dit stuk van 7,4 km vond ik eigenlijk iets te lang maar het is er rustig wandelen en vooral de eerste 3,2 km tot de Coudenbormbrug zijn de moeite. Daarna gaat het via een betonweg verder en passeer je vooral tuinen en de suikerfabriek. Aan deze fabriek is nog een oude spoorwegbrug te zien en toen ik een foto nam, wisten voorbijgangers mij te zeggen dat deze afgebroken ging worden. Misschien weet Dirk hier meer van? Deze wandeling is de moeite en echt rustig. De mooiste stukken zijn langs de Zuidlede en de grindweg vanaf Eksaarde tot de Moervaart. Het eerste deel langs de Moervaart is ook een aanrader maar het hele stuk was net iets te lang waardoor het wat saai werd. Een 8,5/10 waard.