26-01-17

Kruishoutem - Huise Mullem - Wanegemlede - Kruishoutem: Een verkenning in een eierdo(r)p, langs kastelen, windmolens, pittoreske dorpen (GR 129, dagstapper 4, dagstappergids Oost-Vlaanderen ed. 2) (22-01-2017)

Sinds lang nog eens een luswandeling gedaan. Ik wacht op de nieuwe topogids van de GR5A om de volgende GR te starten dus tussendoor zal de tijd opgevuld worden met andere wandelingen en etappes op de GR 561 en GR 5. Dit weekend werd er nog eens een dagstapperwandeling gedaan. Zelf heb ik de tweede editie niet van de dagstappergidsen maar een vriendin stelde de wandeling met start in Kruishoutem uit de dagstappergids Oost-Vlaanderen voor en beschikte over de topogids. Daarnaast kun je de gpx-file terugvinden op de site van Grote Routepaden: http://www.groteroutepaden.be/item.php?itemno=1421&la....

P1220104.jpgWe vertrokken aan de kerk van Kruishoutem en passeerden het eerste van de 3 kastelen op deze route: Kasteel Aaishove. Daarna zoekt de wandeling aansluiting via een onverhard paadje op de GR 129. Vanaf hier tot voorbij de kasteelvijver van het kasteel de Ghellynck volgen we de GR 129 en heb ik dit stuk al gewandeld. Je kan dan ook mijn ervaringen terug vinden in volgende verslagen: http://ambigirl.skynetblogs.be/archive/2014/11/11/gr-129-... en http://ambigirl.skynetblogs.be/archive/2014/11/18/gr-129-....

Het is een prachtige, koude winterdag en vanaf het Lozerbos volgt er een mooi stuk op de GR 129. Na de vijver van het kasteel de Ghellinck verlaten we de GR 129. Maar ook hier blijft de wandelroute op gekend terrein. We volgen het spoor van de Rooigemsebeek wandelroute die ik reeds 2x eerder gestapt heb (http://ambigirl.skynetblogs.be/archive/2007/08/27/rooigem...). We passeren de kerk van Wannegem en werpen nog een terugblik op de Schietsjampettermolen. Nog een laatste tegelpaadje en een heuvelrug over en de kerk van Kruishoutem komt in zicht. We passeren nog een wei met een bevroren ijslaag waar de lokale jeugdbeweging schaatspret heeft. En staan tenslotte na 20 km volgens GPS (kleine uitwijking naar Huise) terug aan de kerk. Een mooie dagstapperwandeling in een licht golvende streek.

P1220160.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

04-05-16

GR 129: Govée - Thuin (15,5 km) (30-04-2016)

Wandelen is leuk maar na bijna 10 jaar wandelen heb ik het gevoel dat ik bijna elk paadje van West- of Oost-Vlaanderen onder de voeten gekregen heb (OK, klein beetje overdreven maar de mooiste wandelstreken ken ik ondertussen wel) en enkel de GR 5A staat nog op mijn to-do lijstje. Enkele blogs die ik volg, deden me meer en meer goesting krijgen om het wat verder te zoeken en ook GR's in Wallonië te verkennen. Maar dit is niet bij de deur en niet altijd evident om wandelgezelschap te vinden. Op het internet had ik tijdens mijn zoektocht naar wandelverslagen over de GR 5 bij toeval een Nederlandse groep gevonden die GR's in Nederland afstapt van A tot Z (mijn voorkeur) en éénmaal per maand ging wandelen. Maar na lang zoeken heb ik geen zo een groep gevonden hier in Vlaanderen. Als lid van de GR-organisatie kende ik het concept van de zondagtochten wel maar daar stappen ze telkens op verschillende GR's en heb je dus niet het gevoel dat je een GR aan het afstappen bent. En werd het idee wat op de achtergrond geschoven.

Tot ik op een vrijetijdsbeurs in Roeselare in Januari het tijdschrift van Pasar in handen kreeg. 'S Avonds bladerde ik in het boekje en viel mijn oog op een wandeltocht van 20 km in de Hoge Venen. En toevallig was de organiserende Pasar afdeling WandelclubPasarGent, mijn woonplaats. Dus ging ik direct naar hun website en bleek dat ze éénmaal per maand met de bus naar de andere provincies (vooral Wallonië) trekken voor een wandeltocht op vnl GR-paden. Jammer genoeg weer geen GR van A tot Z maar daarvoor moet ik zelf een groep oprichten, denk ik :-). Eind Januari ging ik dan ook enthousiast naar de nieuwjaarswandeling + voorstelling van het jaarprogramma. Het programma sprak aan en heel veel bekende wandelstreken (maar voor mij ongekend) stonden op het programma. Een collega was ook snel overtuigd en de laatste zaterdag van april stonden we klaar voor hun 3° wandeltocht van het jaar die ons naar Henegouwen bracht om een stuk op de GR 129 te stappen in de Sambervallei in de streek Thudinie.

Het voordeel is dat er 4 wandelafstanden te kiezen zijn en je dus afhankelijk van de weersomstandigheden evt een kortere afstand kan nemen of niet. De bus zet de wandelaars af op de 4 vertrekplaatsen en je kan beginnen stappen zonder je nog zorgen te moeten maken om nog een bus/trein te nemen om aan het beginpunt te geraken. Wij kozen deze keer voor de kortste afstand om het wat uit te testen. De groep was wel groot maar door de verschillende te kiezen afstanden stapten er nog een 20-tal wandelaars uit bij de kortste afstand. Omdat we vooral willen genieten van de natuur en omgeving, stapten we individueel met de uitstekende route-beschrijving.

thudinie,gr 129,thuin,samber,boshyacinthen

Het nadeel bij een georganiseerde tocht is natuurlijk dat je het weer moet nemen zoals het komt. Bij vertrek regende het lichtjes maar na ongeveer een half uurtje hield het gelukkig op en bleef het voor de rest van de dag droog maar bewolkt. We pikten onmiddellijk GR 129 op thv het gehucht Govée samen met GR 12 en werden al snel een eerste bos in gestuurd waar we onmiddellijk tussen de bloeiende boshyacinthen stapten. De hele tocht werden we dan ook vergezeld door deze mooie bloemetjes. De bloei was wel al het hoogtepunt gepasseerd maar ik vond het toch een aangename verrassing. De GR komt in een mooi beekvalleitje terecht en via modderige paadjes door het bos blijken we uiteindelijk Aulne.

DSC_7997.jpg

Hier staan nog ruïnes van de oude abdij van Aulne en komen we aan de Samber uit. Tot nu toe was de wandeling nog redelijk vlak maar bij het verlaten van de Sambervallei, krijgen we voor de eerste keer een langere klim. Een geocache onderweg is ideaal om even uit te blazen. Bijna boven splitst de GR 12 zich af. We stappen terug in een bos met boshycinthen en frisse lentegroen. Uiteindelijk komen we aan een uitzichtspunt op de Sambervallei met picknickplaats. Er zitten nog anderen van de groep en we sluiten aan om te lunchen. Het zonnetje doet zelfs een schuchtere poging om door te breken maar moet het onderspit delven voor de wolken. We blijven niet te lang stil zitten want je koelt snel af en vertrekken terug richting Hourpes. Eerst volgt er een steile afdaling voor we Hourpes bereiken. Dit dorpje was vroeger gekend voor zijn metaalindustrie waarbij de arbeidershuisjes de enige getuigen hiervan zijn. En het kasteel die er staat gebouwd door één van de fabriekseigenaars voor zijn dochter.

DSC_8037.jpgNa Hourpes klimmen we terug langzaam de vallei uit en stappen we terug door bos waarbij we een mooi uitzichtspunt passeren op Thuin, ons eindpunt. Ve volgen de GR 129 verder tot het gehucht Waibes. Hier verlaten we de GR om naar Thuin te stappen. Na het oversteken van de Samber stappen we door het 'Schipperskwartier', de oude havenbuurt en daarna gaat het via verschillende trappen omhoog naar de bovenstad en het belfort waar we op de oude stadsmuren komen. We zijn veel te vroeg vooraleer de bus ons terug naar Gent bracht en dat heeft ons tijd om nog enkele geocaches te zoeken voor we de 'hangende tuinen' van Thuin bezoeken. Dit zijn kleine tuintjes in terrasvorm waar nu vooral wijnranken staan. Uiteindelijk dalen we af naar een parkje aan het riviertje de Biesmelle waar onze bus staat. We kunnen onze wandelschoenen wisselen en langzaam druppelt iedereen binnen. Om 17.30u kunnen we vertrekken.

DSC_8041.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Deze eerste wandeling was voor mij een geslaagde kennismaking met de PasarWandelclubGent en samen met mijn collega gaan we meestappen op de andere geplande wandeltochten. En omdat ik wat meer het klimmen/dalen moet trainen - wil ik de Vogezen, Jura en Alpen over geraken op de GR 5 - ga ik waarschijnlijk ook enkele bustochten van GR Antwerpen en GR Vlaams-Brabant naar Wallonië meestappen.

28-07-14

GR 129 Etappe 3: Doomkerke-Lotenhulle (16,3 km) (26-07-2014)

Dit weekend was er tijd om verder te stappen op de GR 129. Deze keer was de aanpak om op bestemming te geraken wat anders. De auto werd geparkeerd op het eindpunt en met de fiets werd naar Doomkerke gefietst. Na een half uurtje fietsen stonden we aan de kerk van Doomkerke. Nu ik de GR 129 afstap, valt eigenlijk op hoeveel stukken ik reeds gedaan heb via andere wandelingen. Ook van deze etappe werd een groot deel reeds gestapt. Vanaf Kruiskerke zat er gelukkig ook een onbekend en mooi stukje in met het Hooggoed. De route kronkelt door dit bosdomein. Het is ondertussen goed warm geworden en de voorspelde buien blijven uit. Eenmaal uit het bos is het puffen geblazen. Er volgen nog enkele mooie, onverharde veldwegen oa. langs de Schoonberghoeve. Maar daarna was het asfalt tot het eindpunt en in een niet zo boeiend landschap. Behoorlijk saai dus. Als het landschap niet zo interessant is, worden de beestjes erin gefotografeerd.

DSC_7581.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

08-07-14

GR 129 Etappe 2: Beernem-Doomkerke (16,6 km) (08-06-2014)

Deze etappe op de GR 129 is al een tijdje achter de rug (in het warme onweersweekend). Geen openbaar vervoer deze keer maar een persoonlijke taxi die me naar het startpunt bracht. Een prachtige etappe door een bosrijk gebied waarvan ik het grootste deel al gestapt had via vroegere wandelingen. Wel een nieuw pad ontdekt in de Vagevuurbossen. Kortom deze etappe is genieten en brengt je dus van het éne bosgebied na het andere met oa. provinciaal domein Bulskampveld, Vagevuurbossen, Sint-Pietersveld en Gulke putten. Enkel de start van Beernem naar het provinciaal domein Bulskampveld is wat minder.

IMG_0507.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

30-06-14

GR 129 Etappe 1: Brugge-Beernem (15,6 km + 2,3 km) (30-05-2014)

Exact een maandje geleden zijn we begonnen met een nieuwe GR, de GR 129 die van Brugge naar Arlon loopt. Voorlopig staat enkel het stukje tot Ronse op de planning die 118 km lang is. Voor de eerste etappe parkeren we de auto aan het station van Beernem en nemen de trein naar Brugge. Je volgt de GR 5A ongeveer 1 km en komt zo vanzelf aan de wandelboom aan de Katelijnepoort die het startpunt van de GR aangeeft. De route verlaat Brugge langs het kanaal Brugge-Gent en ter hoogte van Steenbrugge verlaten we het kanaal om via een oude spoorwegbedding richting Assebroek te stappen. Daarna trekken we de Assebroekse Meersen in en even verder merken we dat we in vochtig gebied lopen want het pad is één grote modderpoel. Na de Assebroekse Meersen gaat het verder in het Beverhoutsveld. Dit gebied wordt gekenmerkt door kaarsrechte dreven geflankeerd door rijen populieren. Tenslotte komen we terug aan het kanaal Brugge-Gent. Onmiddellijk worden we een natuurgebiedje ingestuurd en er volgt een prachtig wandelstuk op de oever van het kanaal. Ik ontdek zelf enkele orchideeën maar geen idee of de naburige huizen daarmee te maken hebben. Uiteindelijk gaat het terug de baan op en steken we het kanaal over aan de brug van Beernem. Over de brug gaat de GR 129 naar rechts maar wij stoppen ermee en stappen nog ongeveer 1,3 km terug naar het station. Het grootste deel van deze etappe had ik al gestapt via een andere etappe uit het 'Groot wandelboek Vlaanderen' en toen vond ik het al een mooi stuk. De gehele etappe loopt bijna volledig over verkeersvrije wegen, meestal onverhard. Alvast een mooi begin!

GR 129, Brugge, Beernem, Beverhoutsveld, Assebroek, Assebroekse Meersen, kanaal Brugge-Gent

Klik op de foto voor de volledige reeks

21-08-12

Etikhove: Over de hellingen van de Ronde van Vlaanderen (16-08-2012)

Ik kon geen betere week gekozen hebben vorige week om verlof te nemen. Er was een mooie zomerweek voorspeld en de dagen waren dan al snel volgepland. En natuurlijk kon een wandeling ook niet ontbreken. Omdat we terug de dagstapperwandelingen willen voortdoen maar de afstanden van de nog overblijvende wandelingen al behoorlijk lang zijn, kiezen we eerst voor een tussenafstand van 20 km. De wandeling komt uit de Lannoo-gids '20x logeren en wandelen in Vlaanderen' bij het hoofdstukje Vlaamse Ardennen en Pays des Collines. De wandeling start eigenlijk in Louise-Marie maar wij vertrekken aan de kerk van Nukerke omdat dit voor ons korter bij is. We steken onmiddellijk de N60 over en stappen al snel op een onverharde weg naar een bos toe. We volgen even een overgroeid pad en een steile afdaling in het bos brengt ons naar Zulzeke. Na dit dorpje volgen enkele prachtige veldwegen tot we uiteindelijk de N60 terug oversteken. We krijgen nu asfalt onze voeten tot het dorpje Louise-Marie en beklimmen de Spichtenberg. In Louise-Marie nodigt een terrasje ons uit tot een rustpauze. We verlaten het dorp via rood-witte streepjes. Na opzoeking op de GR-website blijkt het om de GR 129 gaan. Die loopt sindskort van Brugge tot Aarlen en brengt je dus dwars door België. Er volgen terug enkele mooie wandelpaden en een lastige beklimming brengt ons naar de top van de Taaienberg. De GR 129 verlaat ons hier en wij dalen de Taaienberg af. Op de Taaienberg kun je de wandeling uitbreiden tot 25,8 km maar wij kezen voor de hoofdroute  en stappen via rustige asfaltwegen met mooie zichten terug naar Nukerke. Dit was een stukje van de Vlaamse Ardennen waar ik nog niet gewandeld had en het was de moeite. De wandeling is een aanrader met heel wat onverharde wegen en mooie vergezichten.

DSC_0164.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

13-02-12

GR 131 Etappe 2: Knesselare-Hertsberge (17 km) (11-02-12)

Het is alweer bijna een maand geleden dat we met de GR 131 gestart waren. Tijd dus voor een vervolg. Dit weekend stapten we van Knesselare naar Hertsberge. Het eerste deel tot Sint-Joris-ten-Distel loopt over rustige asfaltwegen en is minder interessant. Vanaf Sint-Joris-ten-Distel verandert het landschap en komen we in de bosrijkere streek van West-Vlaanderen. We steken het kanaal Brugge-Gent over en maken een ommetje in het dorpje. Daarna steken we de spoorlijn Gent-Brugge en tenslotte de E40. Eenmaal de E40 over begint de wandeling beter te worden. We wandelen langs en later door het bos van het Bulskampveld. Eigenlijk wel jammer dat de GR 131 (GR 130) hier toch niet wat meer het bos doorkruist. De GR 129 die even ons gezelschap houdt, doet dit wel en er zijn nog genoeg mogelijkheden om hier een mooiere kronkel te maken. Waar de GR 129 ons verlaat, wandelen we verder door het bos maar het is hier helemaal verkaveld met grote villa's. Gelukkig volgt helemaal op het einde nog een stukje natuur langs de Getebeek. Onze etappe eindigt op de Kraaiveldstraat. Voor mij was deze etappe iets minder dan de vorige etappe. Gelukkig was het tweede deel iets beter maar er zijn volgens mij betere alternatieven.

DSC_0023.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

25-05-11

Ellezelles: Naar Saint-Sauveur (21-05-2011)

De vorige 2 wandelingen met start in Ellezelles waren zeer goed meegevallen dus ik keek uit naar deze wandeling. De route is 23 km lang en volgt vanuit Ellezelles tot het dorpje Saint-Sauveur de GR 123. We moeten even langs de grote weg Ellezelles-Ronse maar worden al snel de natuur ingestuurd via onverharde paden richting de Tordoirbeek. Toen ik naar Ellezelles reed, had ik al verschillende MTB'ers zien rijden dus ik vermoedde dat er een MTB-tocht bezig was. Op een splitsing kreeg ik dan ook gezelschap van de MTB'ers. En die zullen tot het Bois d'Antoing ons gezelschap houden. Zoals Luc en Majella al vermeldden, vormt dit geen enkel probleem en ga ik uit de kant wanneer er MTB'ers aankomen. Ik neem ook wat foto's van hun en blijkbaar vormt dit ook geen probleem voor hen. De wegen zijn wel heel stoffig en mijn fototoestel krijgt heel wat stof over zich heen. De GR 123 baant zich een weg over onverharde paden en zou in het gehucht Aunoit gezelschap krijgen van de GR 129 maar blijkbaar is er hier een routewijziging want alle rood-witte streepjes zijn grijs geschilderd. Wij blijven de routebeschrijving uit de wandelgids volgen en bij het verlaten van Aunoit naar de prachtige vallei van de Ru d'Hubermont krijgen we terug gezelschap van de GR 123 & GR 129. Hier moet ik goed opletten voor de MTB'ers want er volgt een steile afdaling op een onverhard pad en ze komen dan ook met grote snelheid afgevlogen. Eénmaal uit de vallei volgt een paadje naar de Ru de Ribeaucourt. Dit paadje wordt niet veel gebruikt want het is smal en overgroeid. Het kan hier blijkbaar heel modderig zijn en een plankenpad bewijst dan ook zijn dienst. Na de beek overgestoken te worden moeten we 2 poortjes door om een kort stukje weide over te steken. We stijgen uit de vallei en de GR 129 verlaat ons. Wij volgen de GR 123 verder en komen in het Bois d'Antoing. Andere wandelaars komen we hier niet tegen en als er geen MTB-tocht aan de gang is, is het hier waarschijnlijk zeer rustig. Het lijkt me wel een leuk parcours hier voor de MTB'ers: op en neer langs de hoofdwandelweg. Bij het verlaten van het Bois d'Antoing krijgen we een mooi zicht op de Scheldevallei en Ronse en stappen we naar Saint-Sauveur. De MTB'ers laten we ook achter ons. We liepen vnl. op de kamlijn tussen het Schelde-en Denderbekken en om Saint-Sauveur te bereiken moeten we steil afdalen. Dit plaatsje heeft een mooi marktpleintje en het enigste terrasje zit vol met het mooie weer. 

gr 123,gr 129,wandelen,ellezelles,pays des collines,wandelvakanties in noord-frankrijk en henegouwen,moulin du cat sauvage

Klik op de foto voor de volledige reeks

Vanaf nu lopen we op een vlakker stuk en hebben zicht op de Kluisberg en de Mont-Saint-Laurent. Thv. de taalgrens begint de beklimming van de Mont-Saint-Laurent met een steil en lastig stuk. Bovenaan is er niet veel te zien en we moeten nu een hele tijd een saaie betonweg volgen richting de weg Ronse-Ellezelles. Er volgt nog een lusje tussen de huizen van de Temseveldstraat  en Kattemolenstraat om uiteindelijk de Moulin du Cat Sauvage te bereiken. De molen van de wilde kat is een van de laatste maalvaardige windmolens in Henegouwen. Hij prijkt op een 116 m hoge kam tussen Ellezelles en Ronse en dateert van 1751. Malen deed hij tot na de Tweede Wereldoorlog en de molen en vestigingsplaats zijn nu beschermd. Via enkele straten in het gehucht Crimont ontwijken we de N57 om uiteindelijk via een grasweg naar dezelfde splitsing van deze ochtend te komen. We nemen dezelfde weg terug via de GR 123 naar Ellezelles. Het eerste deel was prachtig met mooie zichten en onverharde paden maar vanaf Saint-Sauveur loop je heel de tijd op asfalt/beton en moet je zelfs een saaie betonweg volgen wat jammer is. Uiteindelijk krijgt de wandeling ***.

Kenmerken:

  • 23 km
  • startplaats: Kerk van Ellezelles 
  • Bron: Dicht-bij-huis gids Wandelvakanties in Noord-Frankrijk en Henegouwen 
  • niet toegankelijk voor buggy's
  • aard van de wegen: veel veldwegen tot Saint-Sauveur, vanaf Saint-Sauveur asfalt en beton 
  • *** 

13-04-11

Gottem-Leiearm-Grammene-Wontergem-Dentergem-Gottem: In het teken van de Leie en de vlasindustrie (10-04-11)

Deze wandeling is dagstapper nr. 8 uit de Dagstappergids Oost-Vlaanderen en is 23 km lang waarbij je een stukje op de GR 129 stapt en een langer stuk op de GR 128. Verschillende delen van de wandeling had ik al gedaan en ik was dus benieuwd naar de nog-niet gewandelde stukken. Je vertrekt in Gottem via de GR 129 en bereikt al snel het Schipdonkkanaal. Samen met de vele wielertoeristen wandelen we richting Deinze. Na het passeren van een brug verlaat je het kanaal en de GR 129 en via een veldweg bereik je de Oude Leie. Deze oude Leiearm blijft een hele tijd de metgezel tot in Deinze. Onderweg heb je een mooi zicht op Grammene en passeer je de karakteristieke spoorwegbrug. In Deinze pik je de GR 128 op en opnieuw langs de Leie keer je terug naar Grammene. Dit stukje was het mooiste stukje van de wandeling maar een beetje eentonig. Vanaf Grammene volgen vooral asfalt- en betonwegen en enkele tegelpaden door een landschap met weiden, akkers en boerderijen. We verlaten de GR 128 en stappen richting Dentergem en de vallei van de Oude Mandelbeek. Deze vallei is landschappelijk waardevol. Uiteindelijk keren we via de GR 129 terug naar Gottem. Een beetje een saaie wandeling als algemene conclusie.

Foto's (het wil maar niet lukken om een foto in te voegen, hulp is altijd welkom): http://www.flickr.com/photos/ambigirl/sets/72157626491200...

Kenmerken:

  • 23,0 km
  • startplaats: kerk van Gottem 
  • Bron: Dagstappergids Oost-Vlaanderen (Lannoo)
  • niet toegankelijk voor buggy's
  • aard van de wegen: graswegen langs de Leie, beton- en asfaltwegen, enkel tegelpaden
  • **

 

 

21-12-10

Kanegem-Poeke-Ruiselede-Kanegem (GR 129, nr. 10, dagstappergids West-Vlaanderen): Van een bloemendorp naar een molendorp (18-12-10)

Velen zien de sneeuw liever verdwijnen door de verkeersellende, de gladde wegen en voetpaden, het constant sneeuwvrij houden van je stoep. Maar de sneeuw heeft ook zijn positieve kanten: de natuur ziet er compleet anders uit en het lijkt of alle geluiden gedempt zijn. In de vorige sneeuwperiode is het me niet gelukt om een wandeling te doen maar deze keer liet ik de kans niet voorbijgaan en zaterdag stond ik aan de kerk van Kanegem (deelgemeente van Tielt) voor dagstapper nr. 10 van 23,9 km uit de Dagstappergids West-Vlaanderen. Zelf ben ik van Tielt afkomstig en ik ken de streek dus hoge verwachtingen had ik niet. Vanuit Kanegem gaat het richting Poeke en dat je in het molenland ben, merk je onmiddellijk. De eerste molen is de Mevrouwmolen en in Poeke loop je langs de Artemeersmolen. Ondertussen hebben we de GR 129 opgepikt die we zullen volg tot iets voor Ruiselede. In Poeke passeer je het kasteel van Poeke en wandel je door het kasteelpark richting Lotenhulle. Het is hier rustig en heerlijk wandelen door de dikke laag sneeuw. Ondertussen is het weer omgeslagen en komt er mist opzetten. Het heeft een mysterieuze sfeer. Ik vrees voor sneeuwbuien maar in Ruiselede komt de zon weer piepen. Na het oversteken van de N37 Tielt-Aalter verlaat je de GR 129 & trek je naar de meersen van Ruiselede. Gelukkig heeft het gevroren want anders zou het hier een zompige toestand zijn. Er hangen pijltjes voor een wandeltocht en daardoor is het ook duidelijk hoe ik moet stappen want het pad is onzichtbaar door de sneeuw. Voor mij een onbekend stuk en een heel mooi stuk langs de Poekebeek, dus eigen streek kan toch nog verrassen. Vervolgens doorkruis je Ruiselede, het molendorp. Het dorp telde ooit 10 molens, nu zijn er nog 3 waaronder de Hostensmolen en de Knokmolen. Beiden liggen op de wandelroute. Na de Knokmolen steek je nog 2x de Poekebeek over en dan keer je terug naar Kanegem. Het was al even geleden dat ik nog meer dan 20 km wandelde en door de sneeuw begon ik mijn benen te voelen. Ik twijfelde even om rechtstreeks naar de kerk te stappen maar besloot toch om de route volledig uit te stappen. En dit was zeker geen tegenvaller want het pad trekt langs onverharde paden terug naar het centrum van Kanegem. Al bij al was deze wandeling geslaagd vooral dan door de sneeuw (daardoor lijkt de wandeling onverhard en is het landschap veel mooier).

DSC_0255 A.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 23,9 km
  • startplaats: Parking aan de Sint-Bavo kerk te Kanegem 
  • Bron: Dagstappergids West-Vlaanderen (editie 2004, Lannoo) 
  • niet toegankelijk voor buggy's (modderige paden in het kasteelpark van Poeke, in de meersen van Ruiselede en veldwegen naar Kanegem)
  • aard van de wegen: veel asfalt/beton en enkele modderige asfaltwegen 
  • *** (extra ster door de sneeuw) 

04-11-09

Beernem - Wingene - Ruiselede - Beernem (GR 129 & GR 130; nr. 4; dagstappergids West-Vlaanderen): Bekoorlijke woestenijen en vorte bossen (31-10-09)

West-Vlaanderen is niet gekend voor zijn immense bossen maar in het Brugse Ommeland zijn er nog heel wat bossen te vinden. Deze dagstapper (22,2 km) verkent de omgeving van Beernem met het Bulskampveld, de Vagevuurbossen en de Vorte Bossen. De GR 129 volgt er een prachtig parcours van het éne bos naar het andere. Het vertrekpunt is aan de cafetaria van het provinciaal domein Bulskampveld. Je krijgt een prachtig zicht op het kasteel Lippensgoed  en dan trek je definitief de bossen in. Die zijn op hun mooist nu met hun herfstkleuren in alle tinten. Plots word ik opgeschrikt door schoten. Lap, jagers, ik zie mijn wandeling al in het water vallen. Voorlopig zie ik geen verbodtekens en loop ik door. Gelukkig maar, want jagers ben ik niet tegengekomen. Ook later op de wandeling hoorde ik nog af en toe schoten maar blijkbaar was het altijd in privébos. Na het Bulskampveld brengt de GR 129 je in de Vagevuurbossen. Hier kun je kiezen voor een kortere variant of een lange variant op de GR 129. Ik kies de korte variant omdat ik de GR 129 zeker nog wil stappen en er toch nog een paar stukjes een verrassing moeten blijven en zo ontdek ik nu een ander mooi pad. Deze bossen zijn open van karakter met af en toe weiden en plekken met heideherstel. Dat het herfst is, merk je ook aan de vele paddestoelen. Verschillende soorten kom ik tegen waaronder de gekende vliegenzwam.

DSCN9759B

Geniet mee van de herfstsfeer door op de foto te klikken

Na de Vagevuurbossen en het natuurreservaat de Gulke Putten gaat het nu richting Doomkerke waar je een mooi, landelijk zicht krijgt op de kerktoren. Je krijgt hier voor de eerste keer asfalt onder de voeten. Er volgt een stuk door een privé-bos voor het naar de Vorte Bossen gaat. De zon komt heel even piepen maar echt overtuigend is ze niet. Kronkelend gaat het door de Vorte Bossen waar ze druk aan het kappen zijn. Na de Vorte bossen is het voorlopig gedaan met de bossen en de GR 129. We volgen nu een lange asfaltweg terug richting Bulskampveld. Na een ommetje door het Psychiatrisch Instituut Sint-Amandus belanden we terug op de GR 129 die ons terug naar de parking brengt. In Sint-Amandus klopt de routebeschrijving niet meer. Er staat nl. een nieuw gebouw. Het beste is om na het fietspad links af te slaan (langs het nieuw gebouw, dus). Je passeert het 'Villaatje' en slaat rechts af. Links is een gebouw en rechts een parking. Na de parking ga je rechts en op je linkerhand vind je een na ca. 5 meter een smal paadje met terug de wegwijzer van het bospad. Vanaf hier kun je de routebeschrijving terug volgen. Dit was een mooie wandeling (****) met een prachtige herfstdecor over veel onverharde paden en door de zeldzame bossen in West-Vlaanderen.

31-03-09

Ellezelles: Naar La Houppe (29-03-2009)

Een wandeling van 19 km waarbij stukjes van de GR 129, GR 5A Zuid en GR 123 aan bod kwamen in het Pays des Collines (het verlengde van de Vlaamse Ardennen) met vertrek in Ellezelles (Elzele). Bijna onmiddellijk stuurt een modderige veldweg ons naar de oude spoorbedding van spoorlijn 87 die Kortrijk met Braine-Le-Comte verbond. Ook de eerste zichten krijgen we voorgeschoteld. In gezelschap van de GR 129 gaat het tot de voet van de Kanarieberg over onverharde wegen. De mooie panorama's op de Kluisberg en het Muziekbos nemen we er graag bij. Aan de kapel gewijd aan OLV van Loreto verlaten we de GR 129 en vanaf dan is de GR 5A Zuid tot in het gehucht Lumen onze gids. Langs het gehuchtje Breucq, slechts één doodlopende weg groot, en het gehucht Miclette gaan we nu naar de top van de Pottelberg. Dit is met 157 m de hoogste top in de omgeving. Via een erg modderige maar prachtige weg door het bos bereiken we de top en passeren de 2 antennes die een baken zijn in het landschap. 

DSCN9687B

Klik op de foto voor de volledige reeks

Vervolgens gaat het recht naar La Houppe (d'Hoppe), een gehuchtje met veel café's en restaurants. Er is blijkbaar een Saab-autotocht. Er staan wel enkele mooie exemplaren tussen. We bevinden ons even op Vlaamse bodem in het Brakelbos. Binnen enkele weken zal de bodem bedekt zijn met een paars tapijt van boshyancinthen. Na dit bos gaat het voornamelijk over verharde wegen tot de Ruisseau d'Ancre die we dan ook oversteken. Een prachtige veldweg gunt ons een laatste blik op de Pottelberg en via de oude spoorbedding en tevens een stukje GR 123 gaat het richting Ellezelles. We bereiken dit dorpje moe maar voldaan. De tocht voldeed volledig aan onze verwachtingen en krijgt dan ook **** sterren.

20-08-08

GR 128 (Vlaanderenroute West): Tielt-Wontergem (19-08-2008)


De weersvoorspellingen voor dinsdag waren heel slecht en daarom besloten we om onze volgende wandeling uit het Groot Wandelboek Vlaanderen uit te stellen. Uiteindelijk bleek het weer toch nog mee te vallen maar was het veel te laat om nog te vertrekken voor deze tocht. Ik besliste dan maar om een korte etappe op de GR 128 te stappen die langs Tielt passeert. Ik had het geluk dat ik afgezet werd op het startpunt en opgepikt kon worden wanneer het mij uitkwam. Ik vertrok aan de weg Tielt-Waregem (N327) (punt 29) uit de topogids. De weg steeg onmiddellijk naar de top van de Poelberg (45 m) met Mariagrot en Poelbergmolen (1726) (punt 31). Boven op de top heb je prachtige uitzichten. Daarna ging het terug naar beneden richting Dentergem en het gehucht Kattenok (punt 31). Ondertussen was het weer gedraaid (wisselvallig weer was voorspeld) en een bui bleef dan ook niet uit. Gelukkig duurde het niet lang en bleef het de rest van de tocht droog. Ik passeerde nog de kapel OLV-Bijstand maar schuilen was niet meer nodig. Vanaf het gehuchtje ging het verder via rustige asfalt- en betonwegen naar de weg Aarsele-Dentergem (N459) (punt 32) die ik overstak. Door landbouwgebied ging het verder, over de Speibeek, richting Wontergem. Aan de spoorweg De Panne-Gent kruiste ik de GR 129 (Brugge-Dinant) (punt 33). Langs de Axelwalle hoeve (1772), volledig onzichtbaar door de hoge hagen, ging het voor het eerst over een paadje en al snel stond ik aan de Dentergemstraat waar ik besloot om te stoppen en mijn taxi ;-) te bellen. Thuisgekomen bleek ik een kleine 10,6 km gestapt te hebben. Geen spectaculaire etappe en volledig verhard maar over rustige asfalt-en betonwegen (één enkel tegelpad) met als hoogtepunt (letterlijk en figuurlijk) de Poelberg.

DSCN1545b

Klik op de foto voor de volledige reeks 

16:34 Gepost door Ambigirl in GR 128 | Permalink | Commentaren (2) | Tags: poelberg, dentergem, gr 128, gr 129, wandelen, tielt, wontergem |  Facebook |

03-03-08

Rustig wandelen in de Vorte Bossen, het Bulskampveld en de Gulke Putten te Doomkerke (02/03/2008)

Deze keer trokken we naar Doomkerke, een heel klein gehuchtje in de buurt van Ruiselede en Wingene. De wandeling komt terug uit het 'Groot Wandelboek Vlaanderen' van Lannoo (wandeling nr. 64; 15,8 km). Een paar jaar geleden had ik al de provinciale Parochieveldwandeling gedaan en het eerste deel tot het verlaten van de Vorte Bossen liep volledig samen met deze wandeling. Ook de GR 129 vergezelde ons tot in de Vorte Bossen. Vroeger was dit gebied een groot heide- en venengebied. Nu schiet er niet veel meer van over maar er zijn nog enkele restanten van dit woeste gebied. 

DSCN8880B
Klik op de foto voor de volledige reeks


Na de rustige Vorte Bossen ging het over asfalt naar de rand van Maria-Aalter dat we snel terug verlieten via een lange weg richting Sint-Joris-ten-Distel. Dit was het minst interessantste deel. Eenmaal over de Zoutersbeek ging het terug door bos en daarna richting de weg Doomkerke-Beernem. We staken die over en kwamen terecht in de Wildenburgse Bossen. Ook hier was het heel rustig en zalig wandelen. Na het verlaten van deze bossen volgden we een deel van de Wildenburgroute die ik in september wandelde (http://ambigirl.skynetblogs.be/post/4985728/stille-schoon...) richting Doomkerke. Ook al is deze streek zeer gekend voor mij, toch ontdekten we nog nieuwe paadjes. De wandeling krijgt een 8,5/10, een mooi parcours met veel onverharde wegen en veel bossen. Persoonlijk denk ik dat de wandeling mooier is in de lente, zomer of herfst. Nu vond ik het wat minder met het grijze weer en de kale takken. Rustig wandelen in de Vorte Bossen, het Bulskampveld en de Gulke Putten te Doomkerke at EveryTrail Map created by EveryTrail:Share GPS tracks