27-03-12

GR 131 Etappe 4: Torhout-Koekelare (22,1 km) (24-03-2012)

Dit weekend stapten we verder op de GR 131. We vertrekken aan de drukke N32 en de route gaat verder zoals de vorige etappe geëindigd was: over veel asfalt in landbouwgebied. Na een 4-tal km bereiken we het provinciaal domein d'Aertrycke. Dit is een mooi park met kasteel (nu restaurant) maar de GR 131 verkent maar een klein deel van het park. Via een mooie dreef stappen we naar Wijnendale en komen we aan de groene 62. Vanaf hier tot net voor de Ruidenberg stapte ik dit stuk al via de dagstapper nr. 9 uit de dagstappergids West-Vlaanderen. In het Wijnendalebos is het net als de vorige keren heel rustig en aangenaam wandelen. Na het bos volgt een saai stuk tot aan de Ruidenberg en ook na deze heuvel is het niet echt het meest aangename stuk van deze GR. We sluiten de route af met een korte passage door het staatsbos van Koekelare en onze etappe eindigt aan de N363. Enkel het stuk vanaf het provinciaal domein d'Aertrycke tot net na het Wijnendalebos was de moeite.

DSC_0019.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

05-03-12

GR 131 Etappe 3: Hertsberge-Torhout (20 km) (03-03-12)

Zaterdag was het ideaal wandelweer! Tijd voor het vervolg van de GR 131. Dit keer stappen we van Hertsberge naar Torhout (ca. 20 km). Deze etappe bevat 2 grote routewijzigingen die je kan terug vinden op de website van grote routepaden. We vertrekken dus in Hertsberge en stappen over asfaltwegen tussen weilanden. Na 2 km begint de eerste routewijziging. Ik kan niet vergelijken met de oude route maar het was alleszins een mooi stukje met veel onverharde paden en mooie dreven. Bij het gehucht 'Bras' sluit de routewijziging weer aan op het normale traject. We lopen terug over asfalt en passeren een oude watermolen op de Ringbeek. In de zomer is dit waarschijnlijk een leuke stopplaats met terras. Nu was alles gesloten. Er volgt nu nog een laatste stukje onverhard op weg naar de brug over de E403-A17 maar daarna volgt een saaiere weg naar het Groenhovebos. We moeten de A17 over langs een drukkere weg maar éénmaal de brug over komen we snel in de rust van het Groenhovebos (alhoewel, je blijft nog een tijdje het lawaai van de snelweg horen). Dat West-Vlaanderen niet meteen de meest wandelvriendelijke provincie is, merk je ook in dit bos. 1/3 behoort toe aan het bisdom met daarin het klooster en bezinningscentrum Virgo Fidelis. Het Torhoutse gemeentebestuur kocht de meeste bosdreven aan en liet ze asfalteren. Een schande voor de toenmalige beleidsmensen. Gelukkig zijn er hier en daar wel nog wat onverharde paden maar de GR maakt daar geen gebruik van. Na het bos begint de volgende routewijziging die nu veel noordelijker van Torhout passeert. Het eerste deel van deze routewijziging naar de drukke N32 Brugge-Torhout vonden wij saai maar waarschijnlijk zal het beter zijn dan het oorspronkelijk parcours. Hopelijk is het tweede deel dat we pas in de volgende etappe zullen volgen beter. Al bij al een redelijke etappe met toch een mooi stuk voor en na Ruddervoorde.

DSC_0072.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

13-02-12

GR 131 Etappe 2: Knesselare-Hertsberge (17 km) (11-02-12)

Het is alweer bijna een maand geleden dat we met de GR 131 gestart waren. Tijd dus voor een vervolg. Dit weekend stapten we van Knesselare naar Hertsberge. Het eerste deel tot Sint-Joris-ten-Distel loopt over rustige asfaltwegen en is minder interessant. Vanaf Sint-Joris-ten-Distel verandert het landschap en komen we in de bosrijkere streek van West-Vlaanderen. We steken het kanaal Brugge-Gent over en maken een ommetje in het dorpje. Daarna steken we de spoorlijn Gent-Brugge en tenslotte de E40. Eenmaal de E40 over begint de wandeling beter te worden. We wandelen langs en later door het bos van het Bulskampveld. Eigenlijk wel jammer dat de GR 131 (GR 130) hier toch niet wat meer het bos doorkruist. De GR 129 die even ons gezelschap houdt, doet dit wel en er zijn nog genoeg mogelijkheden om hier een mooiere kronkel te maken. Waar de GR 129 ons verlaat, wandelen we verder door het bos maar het is hier helemaal verkaveld met grote villa's. Gelukkig volgt helemaal op het einde nog een stukje natuur langs de Getebeek. Onze etappe eindigt op de Kraaiveldstraat. Voor mij was deze etappe iets minder dan de vorige etappe. Gelukkig was het tweede deel iets beter maar er zijn volgens mij betere alternatieven.

DSC_0023.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

17-01-12

GR 131 Etappe 1: Maldegem-Knesselare (15 km) (15-01-12)

De winter leek me ideaal om een GR-route te stappen want je kan zelf je afstand bepalen. Maar het slechte weer zorgde ervoor dat pas dit weekend de eerste etappe gedaan werd. De keuze viel op de GR 131 (beter gekend als de GR 130). Waarom deze route die één van de minst populaire routes uit het GR-aanbod is? Bij de opruimactie van de GR-winkel heb ik me deze topogids aangeschaft naast enkele andere. De GR is ook dicht in de buurt en als ik de route bekijk, loopt ze door gebied waar ik nog niet veel gewandeld heb. Misschien is dit ook niet echt een goed teken maar zo ontdek ik terug onbekende stukken van Vlaanderen. De topogids is van 1992, dus zijn er ondertussen al enkele routewijzigingen gebeurt die teruggevonden kunnen worden op de website van grote routepaden. Vroeger had de GR 130 Stavele als eindpunt. Nu deze route verandert naar de GR 131 loopt de route kort na Diksmuide via Ieper naar het provinciaal domein Palingbeek. Wij zullen naar het nieuwe eindpunt stappen.

De GR 131 start aan de grens van Nederland op de drukke N410 waar de GR 5A Noord de weg oversteekt en er een wandelboom voorzien is. We moeten een tijdje deze weg volgen en steken achtereenvolgens het Leopoldkanaal en het Schipdonkkanaal over. We dalen via de trapjes af en stappen een kort stukje langs het Schipdonkkanaal. Na een stukje op rustige, landelijke wegen krijgen we de eerste openbare wegel 'Lange Planke' onder de voeten geschoven. Deze brengt ons naar de N49 waar er gelukkig lichten zijn om deze drukke expressweg over te steken. Al snel volgt de volgende wegel: de Akkerwegel. Ik pik hier mijn tweede geocache op en heb meteen al een belangrijke les geleerd: in het vervolg een balpen meenemen. Deze mooie wegel brengt ons langs het kasteel van Rezinge en langs het gemeentelijk wandelbos.

DSC_0036.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Na het oversteken van de N9 komen we aan de Hertecamp Boschwegel die tussen de weiden kronkelt. Bij de eerste kruising na deze wegel krijgen we onze eerste kleine routewijziging naar de Bogaardestraat. De GR 131 brengt ons over de laatste wegel (Oude Burkelweg) van Maldegem naar het gehucht Burkel. Na dit gehuchtje brengt een veldweg ons richting het Kallekensbos. Er volgt nu een grotere routewijziging aan de eerste kruising met de Van Strydoncklaan. De GR slaat links af ipv. rechtdoor en daarbij moet je het bordje 'privaat' negeren. De veldweg brengt je tot aan een slagboom waar terug een verbodsteken staat. We negeren het ook en kronkelen langs het Kallekensbos en een jachthuisje. Na een laatste slagboom lopen we langs het bos en krijgen terug asfalt onder de voeten. Waar de eerste weg van links komt, krijgen we een kort stukje gezelschap van de streek-GR Uilenspiegel door een mooie dreef tot we de provinciegrens tussen Oost- en West-Vlaanderen bereiken. We volgen nog even een rustige weg tot we definitief West-Vlaanderen instappen en de N337 bereiken, ons eindpunt thv. Knesselare. Voor mij krijgt deze etappe ***. Het landschap bestaat vnl. uit weiden en akkers en veel bomenrijen. Een verrassing waren toch de verschillende onverharde buurtwegen in deze etappe.  

05-05-09

Wijnendale - Ichtegem - Wijnendale (GR 130; nr. 9; dagstappergids West-Vlaanderen): Langs een romantisch kasteel en door landelijk groen (01-05-2009)

Vrijdag 01/05/09 was een mooie lentedag. Ik trok naar Wijnendale voor dagstapper nr. 9 (21,1 km; mijn langste afstand tot nu toe) uit de Dagstappergids West-Vlaanderen waarbij de GR 130 (Maldegem-Diksmuide) een stuk gevolgd wordt. Het vertrek ligt aan het kasteel van Wijnendale en het Wijnendalebos. Veel informatie over de GR 130 & dit middeleeuws uitziend kasteel vind je terug op de site van Luc Selleslagh. Ik wandelde hier 2 jaren geleden ook (zie verslag) maar in een ander seizoen en het is leuk om mijn foto's te vergelijken. Op de GR 130 gaat het naar het bos waar het zeer rustig is. De trui kan al snel uit en in de zon gaat het richting het gehucht Edewalle. Daarna stappen we naar de Ruidenberg, niet meer dan een flinke heuvel herkenbaar door een tv-distributiemast, waar een lusje rond gemaakt wordt. Na een saaier stuk dalen we af naar de Groene 62.  Met deze lijn hoopte men de Parijzenaars naar de nieuwe en mondaine badstad Oostende te lokken. Het traject Oostende-Torhout werd in 1867 in gebruik genomen en de laatste trein reed in 1967. Nu is deze 22 km lange spoorwegbedding een groen fiets-en wandelpad en is het er aangenaam stappen (en vooral fietsen). Na Wijnendale dorp pikken we terug in op de GR 130 en stappen terug naar het Wijnendalekasteel. Ik vond dit een mindere dagstapperwandeling (**) omdat er heel weinig onverharde paden inzitten en er redelijk wat verkeer is langs de landelijke wegen. Hoogtepunten zijn het Wijnendalebos, de Ruidenberg en de groene 62.

DSCN0515B

Klik op de foto voor de volledige reeks

04-05-08

Op verkenning in de Ijzervlakte te Schore (02-05-2008)

Wat een zalig lenteweekend was het, de eerste BBQ achter de rug, een dagje naar zee en een mooie wandeling. Vrijdag ben ik naar Schore getrokken voor een wandeling van 16,3 km uit het Groot Wandelboek Vlaanderen. We vertrokken aan de Schoorbakkebrug over de Ijzer en volgden de Vladslovaart richting Tervaete. We krijgen het gezelschap van de GR 130 die we een 8-tal kilometer zullen volgen tot kort na de Viconiakleiputten. Onmiddellijk passeerden we de Schoorbakkehoeve. De eerste hoeve stond hier al in de 12de eeuw maar tijdens de eerste wereldoorlog werd die volledig vernield maar nadien heropgebouwd. Ze behoort tot het halfgesloten type met omwalling en abdijschuur. In de oude hoevegebouwen is nu een horecazaak en de nieuwe hoeve specialiseert zich in de kweek van limousinvee. We zouden de Ijzer moeten oversteken maar de Tervaetebrug is helaas verdwenen. We volgden de dijk dan maar verder en in Tervaete vinden we een nieuwe brug. Hier werd in oktober 1914 hard gevochten en een vergeefse poging ondernomen om de Duitsers terug te dringen tot achter de Ijzer. Aan de overkant van de Ijzer zagen we een herdenkingsmonument. Na Tervaete begon het plots lichtjes te druppelen dat uitgroeide tot een serieuze bui en nergens was iets om te schuilen. We trokken verder door het natuurreservaat De Viconiakleiputten. Dit reservaat is een oude kleiwinningszone van de voormalige steenbakkerij van Nieuwpoort en is nu een waterrijk gebied met veel ganzen, eenden, ... . In een vogelkijkhut lunchten we en trok de bui langzaam over. Daarna was het terug één en al zon. 

DSCN0096B
Klik op de foto voor de volledige reeks


Via rustige asfaltwegen ging het vervolgens naar de oude spoorweg Diksmuide-Nieuwpoort, ook de frontzate genoemd. Tussen deze spoorlijn en de Ijzer werd het gebied blank gezet om de Duitsers terug te dringen en vormde de spoorlijn de frontlijn. Deze vroegere spoorlijn is nu heel populair bij fietsers. Voorbij Pervijze is een uitbreiding mogelijk langs enkele boerderijen en dan kom je terug op de spoorlijn.  Aan de Booitshoekestatie keren we via een rustige weg terug naar Schore met mooie zichten op de vlakke polders maar vooraleer we dat doen gingen we nog een 100-tal meter verder om een versterking uit de oorlog te zien. Wij hadden verwacht dat het authentieker ging zijn maar het was duidelijk een reconstructie. Een mooie, rustige wandeling die perfect doenbaar is voor kinderwagens (mits variant thv. Viconiakleiputten) door de vele verharde wegen. Een 8/10 waard.