08-09-07

Verslag Fietsvakantie Vlaanderen Fietsroute (29-08-07 tem 02-09-07)

Onze fietsvakantie is ons heel goed bevallen. We hadden droog en redelijk mooi weer en wind in de rug. Onderweg zagen we steden, mooie landschappen, kastelen, molens, waterlopen, ... . Het stijgen en dalen is beter gegaan dan gedacht en we hebben telkens overnacht in gezellige Bed & Breakfasts. De etappe-indeling kun je zien in mijn vorige post. Voor de geïnteresseerden volgt hier nog een verslag. Het is nogal lang geworden maar de anderen kunnen altijd mijn foto's bekijken.

Fietsvakantie 2007 (0)
Klik op de foto voor de volledige fotoreeks

De eerste dag ging het dus van Gent naar Ronse. We hadden die dag prachtig weer met een stralende zon en hadden direct een vakantiegevoel. Via de Scheldedeltaroute (LF30) ging het vanuit Gent langs de oevers van de Schelde bijna tot in Gavere. Vandaar ging het afwisselend verwijderd van de Schelde of langs de oevers richting Oudenaarde. Ondertussen begon onze maag al wat te grollen en we genoten van een picknick langs het water. Daarna bezochten we het Archeologisch Park van Ename. Daar kun je de opgegraven grondvesten van de abdij van Ename bezichtigen. De stoere toren van de Sint-Walburgakerk wenkte ons al en na 1 km stonden we op de Markt van Oudenaarde. In het gotische stadhuis kochten we een folder met een stadswandeling die ons langs de belangrijkste bezienswaardigheden bracht. Na de wandeling verloren we de tijd wat uit het oog op een terrasje maar om 16.00u moesten we echt wel vertrekken want we hadden nog een 20-tal kilometers voor de boeg. De laatste vlakke kilometers gingen voorbij en we zagen de Koppenberg links van ons. Gelukkig moesten we die niet omhoog. Maar verder lag de Kluisberg op ons te wachten. We passeerden de electriciteitscentrale van Ruien en verlieten de Scheldedeltaroute in Avelgem. Langzaam ging het omhoog tot in Kluisbergen waar de klim op de Kluisberg naar het Kluisbos begon. Een bord gaf aan dat er een stijgingspercentage van 11% was dus begonnen we eraan met weinig vertrouwen dat we boven gingen geraken. En dat is ons ook niet gelukt. Net voor de bocht moesten we opgeven en te voet ging het naar boven waar vele restaurantjes lagen.  Boven gekomen moesten we weer op adem komen en dan ging het verder door het Kluisbos. Helaas waren we nog niet boven en volgde nog een steile beklimming. Bijna aan de top moesten we terug opgeven. Nochtans was het niet ver meer maar onze bagage op de fiets was er net iets teveel aan. Gelukkig waren we dan definitief boven en volgde een mooi stuk door het Kluisbos met doorkijkjes naar Wallonië. Daarna volgde nog zonder problemen de Hotondberg en dan ging het in vliegende vaart naar beneden tot in Ronse waar we bij een vriendin overnachten. Na deze eerste dag stonder er 63 kilometers op de teller.

Na een leuke avond en goede nachtrust moesten we de volgende dag vanuit Ronse weer naar boven. We waren gisteren via de Kruisberg afgedaald maar die beklimming leek ons iets te lang en daarom zijn we via de N36 en terug via de Hotondberg naar ons eindpunt van woensdag gefietst. Wat volgde waren mooie vergezichten op het Muziekbos en de heuvels van de Vlaamse Ardennen. De route zelf was licht golvend met af en toe een korte, steilere helling. Via Maarkedal en Opbrakel ging het richting Geraardsbergen. De Vlaanderen Fietsroute gaat zelf niet door Geraardsbergen maar aan de Dender volgen we Dender-Waaslandroute (LF38) tot op de markt. Geraardsbergen is totaal niet vlak en vanaf dat we de Dender verlaten, moeten we stijgen tot de Markt. Geraardsbergen is gekend van de Muur maar met onze bagage beginnen we er niet aan. We krijgen bij de Dienst van Toerisme een stadswandeling en te voet gaat het via de Muur naar de Oudenberg met de gekende kapel. Een picknick met mattentaart als dessert en prachtig uitzicht was een mooie beloning. De wandeling stuurde ons vervolgens naar een stadspark waar ik mijn eigen muur beklom (zie foto ;-) ). Dan gaat het terug naar de Markt met, net als in Brussel, Manneken Pis en een mooi stadhuis. Geraardsbergen heeft ook veel steegjes en we verkenden ook een paar van dei steegjes. Daarna ging het langs de Dender waar alle bootjes versierd waren met vlagjes. Daarna gaat het via een onverharde wegel terug naar het centrum. Ook nu was het al terug 16.00u en hadden we nog een 20-tal golvende kilometers voor de boeg. Na Geraardsbergen volgde de Bosberg. Deze gemene kuitenbijter is traditioneel de laatste helling van het parcours van de Ronde van Vlaanderen. Met volle moed vertrokken we voor deze heuvel. Iets over de helft moesten we toch stoppen maar na een korte pauze zijn we toch met de fiets boven geraakt. Nu waren we in het Pajottenland en hier heb je tientallen beken die voor een doorkliefd landschap met smalle en steile miniatuurvalleien hebben gezorgd. De ene helling na de andere volgde elkaar op met nog een kuitenbijter als de Congoberg en de Kesterheuvel. Gelukkig volgt ook altijd een afdaling en de uitzichten zijn de moeite waard na een beklimming. Vermoeid bereikten we Gooik waar we overnachten in B&B 'het hof van Petronilla'. Deze vakantiehoeve is zeker een aanrader met vriendelijke ontvangst en heel mooie kamers. Deze dag was voor ons de lastigste dag en ook de langste etappe met 71,5 km maar was wel de mooiste.

Vrijdag ging het van Gooik naar Overijse. De hellingen nog in gedachten van de dag ervoor dachten we dat het eerste gedeelte lastig ging zijn maar de hellingen waren minder steil en alles ging prima. Dit eerste gedeelte ging door het landschap dat Pieter Breugel ooit op doek zette en dat beschermd is. De eerste stop vandaag is het kasteel van Gaasbeek. De oorspronkelijke, middeleeuwse burcht werd grondig gerestaureerd en het huidige uiterlijk dateert van 1887. Binnen liep er een tentoonstelling 'Allemaal ridders' (van stoere krijgers tot romantische held) en kun je een belangrijke verzameling meubelen, wandtapijten, schilderijen en beeldhouwwerken bezichtigen. Ook de bijhorende tuinen zijn een bezoekje waard. Na nog een mooi stukje via Sint-Pieters-Leeuw door het Pajottenland ging het nu via de drukke N28 naar Halle waar we de Onze-Lieve-Vrouwebasiliek met het miraculeuze zwarte Mariabeeld bezochten. De enigste vlakke kilometers waren langs het kanaal Brussel-Charleroi. We fietsten door een regio die dezer dagen veel in het nieuws komt en ook wij ondervonden toch wat hinder door een paar verdwenen bordjes van de Vlaanderen Fietsroute waardoor we een stuk verkeerd reden. We weten natuurlijk niet of dit te maken heeft met de problemen daar en gelukkig hadden we onze topogids waardoor we al snel doorhadden dat we verkeerd waren. Na Huizingen volgde een lastige klim maar bovenaan werden we beloond met een zicht op de torens van Brussel. Na wat zoeken vonden we ook de koepel van de basiliek van Koekelberg terug. De zondag die kwam was het Gordel in de groene rand rond Brussel en overal vonden we bordjes met hun bewegwijzering terug en passeerden we ook één van de startpunten Sint-Genesius-Rode waar het nu nog heel rustig was. Daarna volgde een mooi stuk door het Zoniënwoud via de Sint-Michielsdreef. Maar na dit stuk moesten we richting Brusselse Ring waar we via een heel druk kruispunt (zonder fietspaden!) over moesten. Levensgevaarlijk was het. Na dit kruispunt gaat het via Hoeilaart naar Overijse langs rustige fietspaden waar we sliepen in een gastenkamer bij Alice de Kloe. Ook hier werden we heel vriendelijk ontvangen en in tegenstelling tot onze andere B&B's sliepen we hier echt in hun huis en maakten we gebruik van hun badkamer en eetkamer. Het was hier heel goedkoop en een aanrader voor wie eens de groene rand rond Brussel wil verkennen. We hadden vandaag 56 km gefietst en hadden nog energie over om na ons eten nog wat gezellig op café te zitten.

Zaterdag vertrokken we uit Overijse en tot in Neerijse volgden we de Ijse langs een heel mooi, onverhard en smal pad. De streek van Overijse is gekend als druivenstreek en af en toe kwamen we serres tegen maar het hoogtepunt van de druiventeelt ligt al jaren achter ons. Er is momenteel nog maar nauwelijks een handvol professionele druiventelers actief. In Neerijse verlaten we de vallei van de Ijse en klimmen we naar het prachtige plateau dat de Dijlevallei en de Voervallei scheidt. Hier hadden we prachtige vergezichten op het Heverleebos en het Meerdaalwoud en Leuven. Vandaag was het een korte etappe en hadden we tijd om via de Stedenroute (LF2) Leuven te bezoeken en te combineren met ons middagmaal op de Oude Markt. Ook hier bracht een stadswandeling ons langs de belangrijkste bezienswaardigheden. Op de Oude Markt was de brandweer bezig met een mooi bloementapijt te leggen en aan de lopende band kwamen getrouwde koppels uit het prachtige gotische stadhuis. Na ons bezoek aan Leuven ging het door het Heverleebos en het Meerdaalwoud met soms gemene klimmetjes. In het Meerdaalwoud wordt aan reebeheer gedaan maar we hebben helaas geen van deze dieren gezien. Eenmaal uit het woud passeerden we nog een huisje dat nogal eng gedecoreerd was (zie foto) en gingen we op weg naar Bierbeek met zijn opvallende watertoren op het hoogste punt van deze etappe. Op het ronde waterreservoir werd namelijk een felgekleurde wereldbol geschilderd. Na Bierbeek kwamen we al snel in Meldert waar onze B&B 'Huilewind' gelegen is. Deze B&B ligt in een oud huis dat al grotendeels gerestaureerd is. Je waant je in een kasteel met grote luchters, een prachtige traphal met oude foto's en een grote eetkamer. Omdat we voorzien hadden dat er hier niet veel eetgelegenheden waren hadden we 's middags al warm gegeten en konden we nu van een belegd broodje genieten in de tuin. Dit was onze kortste etappe met 49,9 km.

Zondag was onze laatste fietsdag met als doel Tongeren. We waren vorig jaar vertrokken in Tongeren en hadden toen de oudste gevangenis van België niet kunnen bezoeken. Deze wilden we dit jaar zeker bezoeken maar de gevangenis sloot om 18.00u en was maandag gesloten. Doordat we moesten overnachten in Meldert omdat er weinig B&B's waren in de streek, moesten we toch nog heel wat kilometers doen die dag en zagen we het plan om de gevangenis te bezoeken al de mist in gaan. Vanaf Meldert was het maar een 5-tal kilometer meer naar Hoegaarden. Hier vind je nog een mooie kiosk op het Gemeenteplein (@ Freddy: indien je deze nog niet hebt, heb er een foto van) en de grootste rococokerk van België. Omdat we dachtten dat we toch niet op tijd in Tongeren gingen geraken, bezochtten we de Vlaamse Toontuinen achter het Kapittelhuis naast de kerk. Je vindt er tuinen die allemaal rond een bepaald thema werden uitgewerkt. In 1880 had Hoegaarden maar liefst 35 brouwerijen terwijl het amper 2000 inwoners kende. Het mag zich dus met recht een historisch brouwersdorp noemen. Tot voor kort was er nog 1 brouwerij die het Hoegaarden Witbier produceerde maar helaas is die verhuisd naar Jupille (dacht ik). Van Hoegaarden gaat het onder Tienen verder naar de grens met Limburg. In de verte zien we de suikerraffinaderij te Tienen en de vele suikerbietvelden liggen dan ook overal. We zijn ondertussen in Haspengouw en dit merk je ook door de vele fruitboomgaarden met rijpe appels en peren. Op veel van deze boomgaarden zijn ze druk in de weer met de oogst van dit lekkere fruit. Vooral rond Borgloon bereikt het aantal boomgaarden een hoogtepunt. We fietsten vooral op wegen die enkel toegankelijk waren voor fietsers, voetgangers, ruiters en tractors en voorbij Sint-Truiden (tussen Brustem en Groot-Gelmen) rijden we zelfs een stuk op een oude Romeinse heerweg. Het is één van de best bewaarde oude Romeinse heerbanen van ons land. Om strategische redenen legden de Romeinen hun wegen altijd aan op een kam van een heuvel en zag men al het onheil van ver aankomen. Limburgs-Haspengouw is blijkbaar ook een kastelenland en het kasteel de la Motte in Groot-Gelmen krijgt van ons toch een bezoekje. Verder zien we ook heel veel, grote vierkantshoeven met grote, beschilderde inrijpoort. Het kasteel van Hex te Heks laten we links liggen omdat we denken toch op tijd in Tongeren te geraken om de gevangenis te bezoeken en na nog een paar lastige klimmetjes bereiken we uiteindelijk de oudste stad van België en om kwart voor vijf staan we aan de ingang van de oudste gevangenis van België. Ze werd opgericht in 1844 en permanent gebruikt tot april 2005. Het was één van de eerste gevangenissen waar gevangenen in afzonderlijke cellen werden ondergebracht maar vanaf de tweede wereldoorlog werd dit regime noodgedwongen versoepeld en verbleven er vaak 90 gedetineerden verdeeld over 37 cellen van 2m50 op 2m80. Je kan er nog 2 cellen zien in oorspronkelijke toestand en dan besef je pas hoe klein het was. De andere cellen zijn ingericht als tentoonstellingsruimte met installaties over emoties, onmacht, cynisme en berouw. Aan de hand van interviews, filmbeelden, foto's en documenten toont men hoe het leven er in deze gevangenis aan toe ging. Op het binnenplein waar de wandeling gedaan werd, hangen de foto's die Lieve Blancquaert genomen heeft.  Een interessante ervaring en wie Tongeren bezoekt, mag dit zeker niet missen. Precies om 18.00 u stonden we terug buiten en waren we heel blij dat we ons doel gehaald hadden. Omdat we ook geen slaapplaats hadden gevonden in Tongeren, moesten we nog 4 km fietsen naar Rutten waar we overnachten in B&B 'Lisa's Weelde' in een mooie vierkantshoeve. Deze B&B was top of the bill met eigen keuken en living en 2 slaapkamers met heel goede bedden. In de zomer kun je het appartementje enkel per week huren. Tegenover de hoeve was een volkscafé waar we ook eten konden bestellen. Terwijl we wachtten op ons eten, dronken we een pintje. Er was veel ambiance en al snel stond er een tweede pintje voor onze neus van één van de stamgasten. Maar Frans Bauer en Jantje Smit konden ons niet echt bekoren en onze pasta was al klaar. We hadden kleine porties besteld maar toen we de kommen zagen, kon je er gewoon met 3 van eten. De volgende dag hebben we een deel  meegenomen om 's avonds op te eten. Deze etappe was weer wat langer met 71 km op de teller.

Na een heerlijke nacht was onze laatste vakantiedag aangebroken. 's Morgens regende het maar toen we vertrokken was het maar aan het miezeren en toen we in Tongeren aankwamen, scheen de zon terug. De vakantie werd afgesloten met een mooie stadswandeling door de oudste stad van België met een bezoek aan de Basiliek, de oude stadswallen, het Begijnhof, het beeld van Ambiorix, ... . Daarna was het definitief gedaan en ging het met de trein terug naar Gent. Volgend jaar volgt dan het laatste deel van de Vlaanderen Fietsroute van Gent naar Gent via West-Vlaanderen. In totaal hebben we 311,4 km gefietst. Dit is 34 km meer door de extra kilometers naar onze slaapplaatsen en naar de steden die niet op onze route lagen.

28-08-07

Fietsvakantie Vlaanderen Fietsroute (29-08-07 tem 02-09-07)

Vorig jaar heb ik met een vriendin een deel van de Vlaanderen Fietsroute gereden. Dit kun je vergelijken met de GR-paden in België uitgestippeld door 'Grote Routepaden' maar dan voor fietsers (http://www.groteroutepaden.be). We zijn dan van Tongeren naar Gent gefietst via het Maasland, de Limburgse en Antwerpse Kempen, langs de Nete en Rupel en verder via de Schelde tot in Gent. Dit is ons zo bevallen dat we nu van Gent naar Tongeren (277 km) gaan fietsen. Eerst gaan we via de Scheldedeltaroute (LF30) naar de Vlaamse Ardennen waar we aansluiten op de Vlaanderen Fietsroute. Dan gaat het op en neer via de Vlaamse Ardennen, Pajottenland, Druivenstreek, Brabants en Limburgs Haspengouw tot in Tongeren. De route zal wel wat lastiger zijn dan vorig jaar door het klimwerk maar afstappen is geen schande en we zien wel hoe het gaat. We overnachten in Bed & Breakfasts en nemen onze bagage mee op de fiets.

Onze dagindeling:

woensdag 29/08: Gent-Ronse (ca. 60 km)

donderdag 30/08: Ronse-Gooik (ca. 54 km)

vrijdag 31/08: Gooik-Overijse (ca. 55 km)

zaterdag 01/09: Overijse-Meldert (ca. 43.5 km)

zondag 02/09: Meldert-Tongeren (ca. 65 km)

 

11:32 Gepost door Ambigirl in Fietsen | Permalink | Commentaren (3) | Tags: vlaanderen fietsroute, lf, fietsen, grote routepaden |  Facebook |