28-06-16

GR 571 Trou-de-Bra - Lierneux (19,2 km) (25-06-2016)

Dit weekend trok de Pasar-buswandeltocht naar de provincie Luik meer specifiek naar de vallei van de Lienne. Het vergt wat problemen om ter plekke te geraken want de N645 is aan beide kanten van Trou-de-Bra afgesloten. Uiteindelijk riskeert de buschauffeur het toch en blijkt dat we vlot kunnen passeren. Blijkbaar zijn ze bezig met kapwerken maar in het weekend werken ze gelukkig niet. Met een goed halfuurtje vertraging kunnen we dan vertrekken in Trou-de-Bra in de buurt van de kerk.

DSC_8655.jpgWe worden onmiddellijk opgewarmd met een beklimming die pittiger wordt wanneer we de weg verlaten voor een paadje. Boven passeren we een 600 jaar oude, prachtige eik en daarna dalen we af in bos naar de vallei van de Chavanne. We lopen op de flank en krijgen de eerste mooie zichten. Uiteindelijk dalen we af naar de beek die we via een smal brugje oversteken. Daarna gaat de GR 571 in stijgende lijn naar Bra. Iets voor Bra passeren we de Sint-Donatiuskapel waar we pauze nemen voor de lunch en een geocache zoeken. Plots horen we een luid geronk en zien we de eerste hulp-helikopter passeren die in Bra zijn basis heeft. We worden eerst langs Bra gestuurd om uiteindelijk toch het centrum ingestuurd te worden langs de kerk. Naast de kerk ligt het kasteel van Bra dat ooit hoofdkwartier was in 1944 bij het Ardennenoffensief. Ondertussen begint het licht te druppelen.

We verlaten Bra eerst via enkele veldwegen maar worden dan een klein en overgroeid paadje ingestuurd dat afdaalt in de vallei van de Lienne.  We komen uit op de N645 die we even naar links volgen om uiteindelijk de Lienne over te steken via een brugje. Aan de overkant staat heel wat water. Ik zoek een route maar even verder zak ik tot over mijn enkels diep in de modder en het water. Gelukkig ben ik snel genoeg en is maar 1 voet nat geworden. We keren dan maar terug en iets voor het overgelopen pad loopt ook een pad naar links. We hadden beter onmiddellijk dit pad genomen want je komt iets over het overgelopen pad terug op de GR 571. De kous wordt uitgewrongen en de voet afgedroogd en we kunnen weer verder klimmen uit de vallei.

DSC_8686.jpg

Helaas is het harder beginnen regenen en wanneer we uit het bos komen, krijgen we open zichten die helaas door de regen minder spectaculair zijn. DSC_8701.jpgHet fototoestel gaat ook terug in de rugzak. We lopen rond het dorpje Les Villetes en dalen af naar de Rau du Bois des Fagnes waar de beek gewoon over de weg stroomt. Gelukkig liggen er reeds enkele stenen die de oversteek gemakkelijker maken. We stijgen door bos richting Hierlot en dalen terug af in de vallei van de Lienne. We komen in het natuurreservaat 'Les Prés de la Lienne' dat uit weiden en vochtig moeras bestaat. Ook het pad is reeds goed verzadigd van het water. De GR moet zelfs noodgedwongen de flank naast de Lienne op omdat ook hier de Lienne het pad ingenomen heeft. Wat later kunnen we terug afdalen maar om de Pont de Chailles over te steken moeten we ook hier onze weg zoeken naast het oorspronkelijke pad. We steken de Lienne over en verlaten nu definitief de vallei via een mooi stijgend pad. Ondertussen is de regen opgehouden en zweven de nevels tussen de boomtoppen.

Boven komen we in een weidelandschap met losstaande bomen. Een panoramisch pad brengt ons richting Lansival. Net voor Lansival is het pad echter één grote en diepe modderpoel thv een beekje. Gelukkig krijg ik hulp van een medewandelaar door zijn wandelstok te gebruiken als extra steun want ik had geen zin om nog eens tot enkeldiep weg te zakken. Daarna volgt nog de laatste beklimming met mooie zichten naar Lierneux waar de bus geparkeerd staat aan het oude tramstationnetje.

DSC_8720.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Deze wandeling is alleszins een aanrader en een mooie afwisseling tussen bos, open landschap en rivierlandschap.

14-04-10

Sourbrodt: Alles wat mooi is tussen het Waalse Veen en het Rurbusch (09-04-10)

Vorig weekend zat ik met vrienden in Ovifat, vlakbij de Hoge Venen. De gelegenheid om een wandeling uit de Lannoo-gids 'Wandelboek Hoge Venen' te doen. Wandeling nr. 16 (10 km) start in Sourbrodt en dat ligt op 5 minuten van Ovifat. Ideaal dus. We parkeren aan de parking bij het vroegere Russische kamp en mogen direct klimmen wat onmiddellijk al een mooie terugblik geeft. Na een containerpark komen we in het Woud van Waimes waar een kaarsrechte dreef ons naar het Waalse Veen brengt. Onderweg passeren we een eerste tak van de Roer die ergens in het Waalse Veen ontspringt. Uiteindelijk komen we aan het prachtige, immense Waalse Veen. Het blijft iedere keer schitterend om te zien. Via een brandgang, die lekker verend loopt over het veen, stappen we richting het Kaltenbornbos en steken onderweg de andere tak van de Roer over. In het bos volgen we terug een kaarsrechte dreef waarbij we zelfs asfalt onder de voeten krijgen.

DSC_0030B

Klik op de foto voor de volledige reeks

We omcirkelen het veengebied Nessello en krijgen er nog niets van te zien maar als we de kerk van Sourbrodt in het oog krijgen, gaan we via een leuk bospaadje naar het veengebied en de vallei van de Scheidbach. Hier zouden wilde narcissen moeten groeien. We zijn nog wat vroeg maar toch zien we er al een aantal bloeien. In de Oostkantons (en vooral in de vallei van de Holzwarche) vind je in het voorjaar nog wilde narcissen die een zee van geel geven in de valleien. Iets dat je moet gezien hebben (net zoals de boshyacinthen in het Hallerbos) maar helaas zijn we te vroeg. We steken de Scheidbach over via een knuppelpad en komen uiteindelijk aan een kruis ter herinnering aan Russiche krijgsgevangenen die, begin maart 1943, in de Tweede Wereldoorlog op die plek waren opgesloten in een kamp. Nog een 100-tal meter en we staan terug aan de startplaats. Het was een mooie wandeling (***) met als kleine minpuntje de wat lange, kaarsrechte dreven.

Kenmerken:

  • 10 km
  • niet bewegwijzerd (onderweg kom je wel verschillende tekens tegen van lokale wandelpaden die ook in de routebeschrijving vermeld worden)
  • startplaats: parking aan het vroegere Russisch kamp (in de buurt van Rue du Roer)
  • Bron: Lannoo Dicht-bij-huis gids 'Wandelboek Hoge Venen'
  • niet voor buggy's en rolstoelen
  • aard van de wegen: voornamelijk steenslagwegen, stuk drassig veen en stukje asfalt

01-09-09

GR 57 Etappe 1 (17,5 km): Barchon - Angleur (29-08-09)

Eindelijk, de kop is eraf. Mijn eerste etappe op de GR 57 is een feit. Deze GR 57 loopt van Barchon (tegen Luik) naar Diekirch (GH Luxemburg) en is 278,9 km lang. Wij gingen met de auto naar het eindpunt, het station van Angleur. Daar namen we een trein naar Luik-Palais om dan bij de bushalte Léopold Gare de bus (lijn 67) te nemen richting Visé. De dichtste bushalte bij het startpunt is BARCHON Rue de Tignée. Vandaar is het nog 1,3 km stappen naar het startpunt van de GR 57 deels via een mooi pad over de GR 5. Vol verwachting begonnen we aan de etappe. Onmiddellijk krijgen we prachtige onverharde paden voorgeschoteld en stappen we naar het gehucht La Xhavée. Hier krijgen we even asfalt onder de voeten maar na dit gehucht komen we terug op een mooie onverharde weg en krijgen we een eerste zicht op de Maas en Luik. We stijgen naar het uitzichtspunt van Houlpays maar het uitzicht wordt wat verstoord door elektriciteitsleidingen. We dalen nu richting Jupille en kruisen hierbij de GR 412. Dwars door een weide en een veld en via een groene tunnel komen we in Jupille aan gekend van het Jupiler-bier. Na Jupille stijgen we nog een voorlaatse maal en passeren we de 'Ferme Tambour'. Daarna volgt een minder stukje door een woonwijk om uiteindelijk af te dalen naar Bressoux. Een paadje langs een groot gebied vol met moestuintjes is een aangename verrassing maar dan staan we in een volkse wijk in Luik.

DSCN1182B

We steken het afleidingskanaal van de Maas over en zijn in de wijk Outremeuse, één van de oudste wijken van de stad. Aan de jeugdherberg in deze wijk komen we voor de 3° maal een GR tegen, deze keer de GR 579 die hier eindigt en van Brussel komt. Een uitnodigend terrasje verleidt ons tot een pauze. Na een halfuurtje rust staan we onmiddellijk aan de brede Maas die ons vergezelt tot aan de monding van de Ourthe. We lopen voortdurend op een verkeersvrij pad en het is er rustig wandelen. De Ourthe volgen we nog niet maar wel het Ourthekanaal dat kaderde in een kolossaal project, dat in de 19e eeuw de Maas met het Rijnbekken had moeten verbinden. Na deze mooie afsluiter staan we terug aan het station van Angleur. Deze etappe (***)  is een beloftevolle introductie van de GR 57. Hopelijk volgt snel de 2e etappe.