04-11-11

GR 57 Etappe 7 (13,9 km): Barvaux-Erezée (31/10/2011)

De spieren zijn wat stram na de eerste wandeldag maar het zonnetje schijnt en we hebben de hele dag voor deze etappe. Een vriendelijke B&B-medegast brengt ons naar het station van Barvaux en we keren te voet terug naar onze B&B die pal op de GR 57 route ligt. We moeten even langs een asfaltweg stappen tot het domein van Hotemme waar we een stijgende weg met stenen moeten nemen richting Wéris. Boven komen we op een uitgestrekt plateau met mooie zichten. Er vertrekt hier ook een variante waarbij je langs de vele menhirs passeert. Ik heb deze variante en het volgende stukje van de GR 57 reeds gestapt in 2008. Verslagje en foto's vind je hier. We passeren het gehuchtje Morville en stijgen dan naar 'Le lit du diable' en 'Pierre Haina'. Voor deze laatste moet je kort maar steil klimmen maar boven word je beloond met een mooi uitzicht op de Famenne. We dalen terug af naar een veldweg en stappen naar Wéris. Dit dorpje staat bekend als één van de mooiste dorpen van Wallonië en het heeft inderdaad iets gezellig. Na het verlaten van Wéris stijgen we naar het hoogste punt van deze etappe op 385 m. We wandelen in een beukenbos en het is er zalig wandelen tussen prachtige herfstkleuren. Bij het verlaten van het bos krijgen we zicht op de Aisnevallei en dalen we af tot de Aisne in het gehuchtje Eveux. Het nadeel van een vallei is, is dat je er ook weer uit moet. De volgende beklimming is dan ook de lastigste van deze '3-daagse'. Boven stappen we naar Oster en verder naar Erezée. Dit was een prachtige en afwisselende etappe en krijgt dan ook zeker **** sterren.

GR 57, wandelen, Barvaux, Erezée, Aisne, Wéris, menhirs

Klik op de foto voor de volledige reeks

 

22-04-08

Rondwandeling langs dolmen en menhirs te Wéris via de GR 57 en GR 57 variante (17-04-2008)

Donderdag hebben we een GR-wandeling gedaan van 12,9 km op de GR 57 (GR Ourthevallei) en de GR 57 variante langs de dolmen. We vertrekken te Wéris dat samen met een aantal andere Ardense dorpen het label ‘un des plus beaux villages de la Wallonie’ draagt. Vooral een aantal oude hoeves in de typische grijze kalksteen en de 11de-eeuwse Romaanse kerk trekken de aandacht. Maar Wéris profileert zich echter vooral als hét megalietendorp van België. In de buurt zijn een aantal prehistorische dolmens en menhirs gevonden die we met deze wandeling zullen ontdekken.

We vertrekken aan het kruispunt  thv. het café ‘L’Escapade’ waar volgens de topogids een GR-boom zou staan maar die is waarschijnlijk verdwenen. Licht stijgend verlaten we het dorp en krijgen we zicht op het zachtglooiende landschap van de Famenne. Het asfalt gaat over in een grindweg en na een tijd worden we een steile helling opgestuurd naar de witgeschilderde Pierre Haina. Deze rots is hier niet geplaatst door mensen maar uitgekapt uit de natuurlijke rotsen en nadien witgeschilderd. De legende gaat dat de steen als een soort kurk op een fles een ingang naar het midden van de aarde afsluit. Vanop deze mooie, rotsachtige plek hebben we een prachtig uitzicht op de wijde omgeving. We keren terug naar dezelfde grindweg via een ander sterk dalend pad. Als je die venijnige klim niet ziet zitten, kun je dus ook gewoon beneden de weg blijven volgen. Beneden gekomen zien we direct de volgende menhir, ‘lit du diable’ of duivelsbed. Hier zou de duivel zich soms te rusten leggen. We vervolgen onze weg en dalen nu naar het gehucht Morville. Vanaf hier wandelen we terug op asfalt en door een open landschap gaat het richting Barvaux. Zo ver gaat het echter niet en aan het kruispunt Belle-Vue slaan we links af. We volgen nu de GR 57 variante langs de dolmens die in een wijde boog rond Wéris loopt. Langs een keienweg krijgen we een mooi zicht op Wéris en de Pierre Haina in de verte. Uiteindelijk komen we aan de weg Wéris-Barvaux waar de dolmen van Wéris liggen. Deze grafkamer is 10 meter lang en het dekblad weegt wel 30 ton. In de buurt staan ook enkele menhirs maar hun functie niet zo duidelijk. Sommigen beweren dat het wegwijzers waren naar de begraafplaats, anderen zeggen dat het tekenen voor de goden waren. Via een betonweg gaat het nu naar de dolmen van Oppagne die mooi liggen in een weide omringd door 2 grote bomen. Onderweg zien we in de verte ook nog de menhir Danthine die langs de weg Erezée-Barvaux staat. We stijgen terug lichtjes langs een mooi bospad en gaan langs het gehucht Wénin.

DSCN9426B

We steken de N841 over thv. het gehucht Pas-Bayard waar een platte puddingsteen ligt met een indruk die doet denken aan de hoef van een paard. Volgens de legende zou dit plek zijn waar het Ros Beiaard met de 4 heemskinderen op de rug zich afzette voor een geweldige sprong. Vervolgens klimmen we naar de bosrand waar we links afslaan en over een breed bospad door dit prachtig bos wandelen. Onderweg passeren we het hoogste punt van onze wandelroute op 395 meter. Na 2 kilometer komen we aan een kruispunt van 5 wegen (Refuge Du Brocard) waar we terug op de GR 57 terecht komen. Via deze GR 57  gaat het dalend terug naar Wéris en door een straat met enkele prachtige boerderijen in de lichtgrijze natuursteen van de streek gaan we naar de kerk. Het laatste stukje kasseiweg leidt ons langs het Megalietenmuseum terug naar het startpunt. Een mooie, rustige wandeling op een zonnige lentedag. De wandeling kan gedaan worden met een goede kinderwagen mits enkele variantes langs verharde wegen. Een 9/10 waard.