25-05-11

Ellezelles: Naar Saint-Sauveur (21-05-2011)

De vorige 2 wandelingen met start in Ellezelles waren zeer goed meegevallen dus ik keek uit naar deze wandeling. De route is 23 km lang en volgt vanuit Ellezelles tot het dorpje Saint-Sauveur de GR 123. We moeten even langs de grote weg Ellezelles-Ronse maar worden al snel de natuur ingestuurd via onverharde paden richting de Tordoirbeek. Toen ik naar Ellezelles reed, had ik al verschillende MTB'ers zien rijden dus ik vermoedde dat er een MTB-tocht bezig was. Op een splitsing kreeg ik dan ook gezelschap van de MTB'ers. En die zullen tot het Bois d'Antoing ons gezelschap houden. Zoals Luc en Majella al vermeldden, vormt dit geen enkel probleem en ga ik uit de kant wanneer er MTB'ers aankomen. Ik neem ook wat foto's van hun en blijkbaar vormt dit ook geen probleem voor hen. De wegen zijn wel heel stoffig en mijn fototoestel krijgt heel wat stof over zich heen. De GR 123 baant zich een weg over onverharde paden en zou in het gehucht Aunoit gezelschap krijgen van de GR 129 maar blijkbaar is er hier een routewijziging want alle rood-witte streepjes zijn grijs geschilderd. Wij blijven de routebeschrijving uit de wandelgids volgen en bij het verlaten van Aunoit naar de prachtige vallei van de Ru d'Hubermont krijgen we terug gezelschap van de GR 123 & GR 129. Hier moet ik goed opletten voor de MTB'ers want er volgt een steile afdaling op een onverhard pad en ze komen dan ook met grote snelheid afgevlogen. Eénmaal uit de vallei volgt een paadje naar de Ru de Ribeaucourt. Dit paadje wordt niet veel gebruikt want het is smal en overgroeid. Het kan hier blijkbaar heel modderig zijn en een plankenpad bewijst dan ook zijn dienst. Na de beek overgestoken te worden moeten we 2 poortjes door om een kort stukje weide over te steken. We stijgen uit de vallei en de GR 129 verlaat ons. Wij volgen de GR 123 verder en komen in het Bois d'Antoing. Andere wandelaars komen we hier niet tegen en als er geen MTB-tocht aan de gang is, is het hier waarschijnlijk zeer rustig. Het lijkt me wel een leuk parcours hier voor de MTB'ers: op en neer langs de hoofdwandelweg. Bij het verlaten van het Bois d'Antoing krijgen we een mooi zicht op de Scheldevallei en Ronse en stappen we naar Saint-Sauveur. De MTB'ers laten we ook achter ons. We liepen vnl. op de kamlijn tussen het Schelde-en Denderbekken en om Saint-Sauveur te bereiken moeten we steil afdalen. Dit plaatsje heeft een mooi marktpleintje en het enigste terrasje zit vol met het mooie weer. 

gr 123,gr 129,wandelen,ellezelles,pays des collines,wandelvakanties in noord-frankrijk en henegouwen,moulin du cat sauvage

Klik op de foto voor de volledige reeks

Vanaf nu lopen we op een vlakker stuk en hebben zicht op de Kluisberg en de Mont-Saint-Laurent. Thv. de taalgrens begint de beklimming van de Mont-Saint-Laurent met een steil en lastig stuk. Bovenaan is er niet veel te zien en we moeten nu een hele tijd een saaie betonweg volgen richting de weg Ronse-Ellezelles. Er volgt nog een lusje tussen de huizen van de Temseveldstraat  en Kattemolenstraat om uiteindelijk de Moulin du Cat Sauvage te bereiken. De molen van de wilde kat is een van de laatste maalvaardige windmolens in Henegouwen. Hij prijkt op een 116 m hoge kam tussen Ellezelles en Ronse en dateert van 1751. Malen deed hij tot na de Tweede Wereldoorlog en de molen en vestigingsplaats zijn nu beschermd. Via enkele straten in het gehucht Crimont ontwijken we de N57 om uiteindelijk via een grasweg naar dezelfde splitsing van deze ochtend te komen. We nemen dezelfde weg terug via de GR 123 naar Ellezelles. Het eerste deel was prachtig met mooie zichten en onverharde paden maar vanaf Saint-Sauveur loop je heel de tijd op asfalt/beton en moet je zelfs een saaie betonweg volgen wat jammer is. Uiteindelijk krijgt de wandeling ***.

Kenmerken:

  • 23 km
  • startplaats: Kerk van Ellezelles 
  • Bron: Dicht-bij-huis gids Wandelvakanties in Noord-Frankrijk en Henegouwen 
  • niet toegankelijk voor buggy's
  • aard van de wegen: veel veldwegen tot Saint-Sauveur, vanaf Saint-Sauveur asfalt en beton 
  • *** 

05-08-10

Ellezelles: Naar Lahamaide en Wodecq (02-08-2010)

Het was al weer een tijdje geleden dat ik in Henegouwen wandelde. We kozen voor het Pays des Collines met start in Ellezelles. De wandeling van 22 km vertrekt aan de kerk en via een overgroeide graswegel belanden we aan de N57 die we oversteken. Daarna staan we tussen de velden en akkers en krijgen we een terugblik op Ellezelles. We bevinden ons in de vallei van de Tordoirbeek en passeren de Tordoirwatermolen. Via prachtige veldwegen stappen we nu naar de vallei van de Ronsartbeek en krijgen we zicht op het kerkje van Lahamaide in de verte. Dat is ons volgend doel maar eens moeten we een tijdje langs de chaussée Brunehaut, de Romeinse steenweg naar Bavai, stappen. Ook al is er niet veel verkeer, de auto's rijden snel en oppassen geblazen.  Gelukkig kunnen we na 400 m de weg verlaten en veldwegen brengen ons naar Lahamaide. Terug kijkend zien we de antenne op de Pottelberg en hebben we mooie uitzichten op het heuvelend landschap. Lahamaide kunnen we niet binnen want er is blijkbaar een feest en je moet betalen om binnen te mogen. We stappen verder naar Wodecq met zijn spitse kerktoren en komen terug in de Tordoirvallei terecht. We passeren nog een watermolen, de Moulin du Moufflu, nu een restaurant. Na Wodecq stijgen we naar de kapel Notre-Dame des Fièvres. Novenen tegen de koorts waren vroeger heel gebruikelijk en kledingstukken van de zieken werden dan aan de tralies en de boomtakken gehangen om van de ziekte verlost te worden. Tot de volgende kapel hebben we een mooi zicht op de Tordoirvallei. Een steile afdaling brengt ons nogmaals over de beek en daarna stappen we langs de Anaisehoeve, een grote vierkantshoeve uit de 18e eeuw, naar de N57. Daar nemen we het straatje Paradis. Het steile straatje heeft zijn naam niet gestolen en je krijgt prachtige uitzichten. We volgen nu het sentier de l'Etrange, een wandelpad die start in Ellezelles en voert langs alle mogelijke heksenplaatsen, waarin de folkloristische rijkdom van Ellezelles de hoofdrol speelt. We zien trollen (eentje had me echt doen schrikken), een beest met zeven koppen, heksen (zelfs echte) en duivels. Deze zijn afkomstig van kunstenaar Jacques Vandewattyne die vanaf 1974 ijverde voor het behoud en de herwaardering van plaatselijke tradities. Langs mooie uitzichtpunten over Ellezelles en de vallei van de Tordoir komen we aan de kerk van Ellezelles.
DSC_0011B.jpg
Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 22 km
  • startplaats: Kerk van Ellezelles 
  • Bron: Dicht-bij-huis gids Wandelvakanties in Noord-Frankrijk en Henegouwen 
  • niet toegankelijk voor buggy's
  • aard van de wegen: veel veldwegen, tussenin rustige asfaltwegen, klein stukje langs steenweg 
  • ****  

31-03-09

Ellezelles: Naar La Houppe (29-03-2009)

Een wandeling van 19 km waarbij stukjes van de GR 129, GR 5A Zuid en GR 123 aan bod kwamen in het Pays des Collines (het verlengde van de Vlaamse Ardennen) met vertrek in Ellezelles (Elzele). Bijna onmiddellijk stuurt een modderige veldweg ons naar de oude spoorbedding van spoorlijn 87 die Kortrijk met Braine-Le-Comte verbond. Ook de eerste zichten krijgen we voorgeschoteld. In gezelschap van de GR 129 gaat het tot de voet van de Kanarieberg over onverharde wegen. De mooie panorama's op de Kluisberg en het Muziekbos nemen we er graag bij. Aan de kapel gewijd aan OLV van Loreto verlaten we de GR 129 en vanaf dan is de GR 5A Zuid tot in het gehucht Lumen onze gids. Langs het gehuchtje Breucq, slechts één doodlopende weg groot, en het gehucht Miclette gaan we nu naar de top van de Pottelberg. Dit is met 157 m de hoogste top in de omgeving. Via een erg modderige maar prachtige weg door het bos bereiken we de top en passeren de 2 antennes die een baken zijn in het landschap. 

DSCN9687B

Klik op de foto voor de volledige reeks

Vervolgens gaat het recht naar La Houppe (d'Hoppe), een gehuchtje met veel café's en restaurants. Er is blijkbaar een Saab-autotocht. Er staan wel enkele mooie exemplaren tussen. We bevinden ons even op Vlaamse bodem in het Brakelbos. Binnen enkele weken zal de bodem bedekt zijn met een paars tapijt van boshyancinthen. Na dit bos gaat het voornamelijk over verharde wegen tot de Ruisseau d'Ancre die we dan ook oversteken. Een prachtige veldweg gunt ons een laatste blik op de Pottelberg en via de oude spoorbedding en tevens een stukje GR 123 gaat het richting Ellezelles. We bereiken dit dorpje moe maar voldaan. De tocht voldeed volledig aan onze verwachtingen en krijgt dan ook **** sterren.