20-04-17

Het Burreken: Vuursalamander- en eikelmuiswandelroute (15,2 km) (15-04-2017)

Deze wandelroute wou ik doen sinds ik de blogpost van Matthias gelezen had vorig jaar over de Vuursalamanderroute op zijn blog 'Mattie meets nature'. Het Burreken is een gekend natuurgebied in de Vlaamse Ardennen en de 2 wandelingen van Natuurpunt verkennen dit gebied uitgebreid. De wandelingen kunnen afzonderlijk gelopen worden maar ook gecombineerd tot een achtvormige wandellus.

P4150001.jpg

Wij parkeerden ons op een kleine parking aan de N8 en de goed bewegwijzerde aanlooproute bracht ons snel op de vuursalamanderroute. De eerste mooie vergezichten kregen we voorgeschoteld vooraleer we het echte natuurgebied introkken en afdaalden naar de Krombeek. De boshyacinthjes begonnen net te bloeien. Wij waren iets te vroeg maar het is toch al mooi. Na afdalen volgt klimmen en dit door het knuffelbos. Eenmaal boven komen we aan het officiële startpunt en schakelen we over op de eikelmuisroute.

P4150045.jpg

Toen ik op voorhand het parcours bekeek, kwam het mij bekend voor en ik had blijkbaar de wandeling reeds gedaan via een geocache-toertje maar dan in omgekeerde richting. Deze lus heeft meer vergezichten en loopt meer in open landschap maar af en toe daal je hier ook af in mooie beekvalleitjes. We passeren nog een oude, grote witte hoeve en niet lang daarna staan we terug aan het startpunt en is het tijd voor het tweede deel van de vuursalamanderroute.

P4150119.jpg

We dalen terug af naar de Krombeek en zien geen bewegwijzering meer. Blijkbaar waren we iets te ver gelopen en moesten we door een poortje dwars door een weide. De route verlaat terug de vallei en we krijgen terug mooie zichten. De zon begint er ook door te komen en brengt het landschap in een mooi licht. Wanneer we het begrazingsgebied verlaten, blijft het mooi wandelen langs de velden. In het laatste deel zijn overal teksten op hout aangebracht. Leuk om te lezen en heel toepasselijk. Na een laatste beklimming zijn we weer aan ons beginpunt en is het nog een kort stukje via de uitlooproute naar de auto. Er stond uiteindelijk 15,2 km op de GPS.

P4150136.jpg

Ik kan deze 2 routes heel erg aanraden. Erg de moeite door een prachtig en golvend landschap. Een gedetailleerder verslag over de vuursalamanderroute van Matthias vind je hier terug.

P4150131.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

23-12-13

La Houppe: In het Brakelbos (01-12-2013)

Ik ben ooit eens met deze wandeling begonnen op 09-02-2013 samen met een andere amateurfotografe maar door het vele fotograferen zijn we toen niet rondgeraakt. Vandaag een tweede poging terug met 2 amateurfotografen. En deze keer hebben we de volledige wandeling kunnen doen. De wandeling is 7,5 km lang en kun je terugvinden op http://ideta.boxgmt.net/files/ANX-02-000FNU/ANX-02-000FNU.... Om de foto's te bekijken, klik je op onderstaande foto.

DSC_3651.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

17-08-13

GR 122 Etappe 6: Munkzwalm - Opbrakel (18,1 km) (08-08-2013)

Voor deze etappe parkeerden we de auto in Opbrakel aan de kerk en vandaar namen we de bus aan de halte Sint-Martensstraat (lijn 21) naar het station van Zottegem. Met de trein was het dan nog een 6-tal minuutjes naar het station van Munkzwalm. Een hele tijd geleden had ik al eens de bus- en treinuren opgezocht om in het weekend te gaan stappen maar nu was het weekdag en bleek er geen trein te rijden om 11.15u maar was de volgende trein maar om 12.19u. Stom dat ik de uren niet nog eens gecontroleerd had. We hebben ons dan maar op een terras gezet om zo de tijd te overbruggen. Uiteindelijk bracht de trein ons zonder problemen in Munkzwalm. Met een uur vertraging konden we de wandeling aanvatten thv. de Zwalmbeek. We volgen de beek langs reeds gekende tegelpaden tot aan de Zwalmmolen. We bleven daarna de Zwalm nog een hele tijd volgen tot aan de Paddestraat. Dan volgt er redelijk wat asfalt tot net voor Sint-Goriks-Oudenhove waar een mooi, stijgend pad ons naar de dorpskern brengt. Hier vinden we een terrasje om even te rusten en iets te drinken. Na deze deugddoende pauze verlaten we het dorp via een onverhard pad en begint het mooiste gedeelte van deze wandeletappe. Vanaf de Langendries en thv. een wandelboom waar we gezelschap krijgen van de streek-GR Vlaamse Ardennen heb ik dit deel van de GR 122 tot Opbrakel reeds gestapt via dagstapper nr. 2 uit de Dagstappergids Oost-Vlaanderen. Foto's van dit deel zijn dan ook van die wandeling aangezien ik mijn fototoestel niet bij had en dus foto's met mijn telefoon moest maken die mindere kwaliteit hebben. Er volgen nu heel mooie paadjes die stijgen en dalen in het heuvelend landschap totdat we terug afdalen tot aan de Zwalmbeek. Hier volgen we nu het Mijnwerkerspad (een vroegere spoorlijn) tot in Brakel. Dan volgt nog een laatste beklimming naar de Toepkapel om dan via enkele tegelpaden naar Opbrakel te stappen. Besluit: een mooie etappe die je van de Zwalmstreek naar de Vlaamse Ardennen brengt.

GR 122, zwalm, zwalmstreek, Munkzwalm, Opbrakel, Vlaamse Ardennen

Klik op de foto voor de volledige reeks

12-02-13

D'Hoppe: In het Brakelbos (09-02-2013)

Zaterdag was de zon er maar ik had te weinig tijd om een lange afstand te stappen en dus werd het een korte wandeling van 7,5 km net over de taalgrens in La Houppe of d'Hoppe. We starten aan de kapel van Sint-Kristoffel en trekken onmiddellijk het Brakelbos in. Gelukkig heeft het de nacht ervoor gevroren want het pad ligt er heel drassig bij. We kronkelen door het bos dat er mooi bijligt met een klein sneeuwlaagje. Uiteindelijk verlaten we het bos en lopen we langs de bosrand tot we stijgen naar een asfaltweg. We passeren enkele huizen en al snel komen we op een smal pad tussen weiden. De zon heeft hier al voor dooi gezorgd en we ploeteren door de modder. Na een tijdje bereiken we een stijgende asfaltweg. Hoe meer we stijgen, hoe mooier het uitzicht. Op een prachtig pad naast de bosrand krijgen we een mooi panoramisch uitzicht. Uiteindelijk komen we op een tweevaksbaan. We moeten helaas de wandeling afbreken omdat ik op tijd terug thuis moet zijn. Jammer! Maar door onze inkorting hebben we het geluk om 2 hertjes te zien in een weide die snel wegvluchten wanneer we stil blijven zijn. Even verder zit er een hele groep net naast een weide. Zijn dit nu ook wilde of toch gekweekte? Geen idee. Uiteindelijk bereiken we na 6,4 km terug de kapel. Het tweede deel zal ook nog wel eens volgen.

vlaamse ardennen,brakelbos,d hoppe

Klik op de foto voor de volledige reeks

 

21-08-12

Etikhove: Over de hellingen van de Ronde van Vlaanderen (16-08-2012)

Ik kon geen betere week gekozen hebben vorige week om verlof te nemen. Er was een mooie zomerweek voorspeld en de dagen waren dan al snel volgepland. En natuurlijk kon een wandeling ook niet ontbreken. Omdat we terug de dagstapperwandelingen willen voortdoen maar de afstanden van de nog overblijvende wandelingen al behoorlijk lang zijn, kiezen we eerst voor een tussenafstand van 20 km. De wandeling komt uit de Lannoo-gids '20x logeren en wandelen in Vlaanderen' bij het hoofdstukje Vlaamse Ardennen en Pays des Collines. De wandeling start eigenlijk in Louise-Marie maar wij vertrekken aan de kerk van Nukerke omdat dit voor ons korter bij is. We steken onmiddellijk de N60 over en stappen al snel op een onverharde weg naar een bos toe. We volgen even een overgroeid pad en een steile afdaling in het bos brengt ons naar Zulzeke. Na dit dorpje volgen enkele prachtige veldwegen tot we uiteindelijk de N60 terug oversteken. We krijgen nu asfalt onze voeten tot het dorpje Louise-Marie en beklimmen de Spichtenberg. In Louise-Marie nodigt een terrasje ons uit tot een rustpauze. We verlaten het dorp via rood-witte streepjes. Na opzoeking op de GR-website blijkt het om de GR 129 gaan. Die loopt sindskort van Brugge tot Aarlen en brengt je dus dwars door België. Er volgen terug enkele mooie wandelpaden en een lastige beklimming brengt ons naar de top van de Taaienberg. De GR 129 verlaat ons hier en wij dalen de Taaienberg af. Op de Taaienberg kun je de wandeling uitbreiden tot 25,8 km maar wij kezen voor de hoofdroute  en stappen via rustige asfaltwegen met mooie zichten terug naar Nukerke. Dit was een stukje van de Vlaamse Ardennen waar ik nog niet gewandeld had en het was de moeite. De wandeling is een aanrader met heel wat onverharde wegen en mooie vergezichten.

DSC_0164.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

18-10-11

Opbrakel-Zegelsem-Elst-Michelbeke-Opbrakel: Waar de Vlaamse Ardennen overgaan in de Zwalmstreek (16-10-2011)

Wat een zalig herfstweekend was het vorig weekend: een zonnetje, de herfstkleuren en een mooie wandeling. Ik trok naar Opbrakel voor dagstapper nr. 2 (25,2 km) uit de dagstappergids Oost-Vlaanderen. Vanuit Opbrakel trek je naar het natuurreservaat het Burreken via enkele onverharde wegen maar vooral via rustige asfaltwegen. De Vlaamse Ardennen zijn natuurlijk niet plat en het gaat voortdurend op en neer. In het Burreken moet je goed de routebeschrijving volgen want het pad is niet altijd duidelijk. We pikken ook de Streek-GR Vlaamse Ardennen op die ons bijna de hele tijd zal vergezellen (behalve in Elst) tot het punt waar we de GR 122 oppikken. Via Zegelsem en de Leberg (gekend bij wielerliefhebbers) gaat het naar de Perlinkmolen. Deze molen is de oudste watermolen van Vlaanderen en wordt al vermeld in 868.  Uiteindelijk stijgen we terug uit de vallei van de Perlinkmolenbeek naar de top van de Leberg en verder naar Elst. Hier moet je na de kerk goed uitkijken dat je niet het verkeerde pad neemt zoals ik deed. Via het kaartje beland ik gemakkelijk terug op de route. We gaan nu op weg naar de Zwalmvallei via verharde wegen. Na het oversteken van de Zwalm volgt een lastige helling op de Langendries. Boven kunnen de dorstigen zich laven in café 'In den Zavelput'. Hier pikken we ook de GR 122 op tot het eindpunt. Een prachtig pad brengt ons naar de Berendries. We volgen die maar een klein stukje en via terug een mooi pad dalen we verder af naar de Zwalm. Deze is hier niet groter dan een beek. Na het vele stijgen en dalen volgt nu een 2-tal km vlak asfalt op het Mijnwerkerspad. Dit fiets- en wandelpad ligt op de oude spoorlijn Aalst-Ronse. Via deze lijn trokken tot halfweg de vorige eeuw dagelijks vele honderden mijnwerkers naar de 'koolputten' van de Waalse Borinage. Aan de TOP-bronnen moeten we nog 1 keer klimmen naar de Toepkapel en dan dalen we via de Tenbossestraat terug naar het mijnwerkerspad. Aan de Verrebeekmolen verlaten we het pad en stappen we terug naar de kerk van Opbrakel. De wandeling krijgt ***. Een mooie wandeling in een mooie streek maar de wandeling gaat regelmatig over verharde wegen. Het GR 122 stuk is het mooiste deel. Hou er rekening mee dat de wandeling voortdurend stijgt en daalt en door de afstand is de wandeling behoorlijk lastig.

DSC_0544B.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 25,2 km  (volgens routeyou 25,7 km)
  • startplaats: kerk van Opbrakel
  • Bron: Dagstappergids Oost-Vlaanderen (Lannoo)
  • niet toegankelijk voor buggy's
  • aard van de wegen: eerste stuk vooral verhard, tweede stuk (GR 122) veel onverharde paden
  • ***

31-03-09

Ellezelles: Naar La Houppe (29-03-2009)

Een wandeling van 19 km waarbij stukjes van de GR 129, GR 5A Zuid en GR 123 aan bod kwamen in het Pays des Collines (het verlengde van de Vlaamse Ardennen) met vertrek in Ellezelles (Elzele). Bijna onmiddellijk stuurt een modderige veldweg ons naar de oude spoorbedding van spoorlijn 87 die Kortrijk met Braine-Le-Comte verbond. Ook de eerste zichten krijgen we voorgeschoteld. In gezelschap van de GR 129 gaat het tot de voet van de Kanarieberg over onverharde wegen. De mooie panorama's op de Kluisberg en het Muziekbos nemen we er graag bij. Aan de kapel gewijd aan OLV van Loreto verlaten we de GR 129 en vanaf dan is de GR 5A Zuid tot in het gehucht Lumen onze gids. Langs het gehuchtje Breucq, slechts één doodlopende weg groot, en het gehucht Miclette gaan we nu naar de top van de Pottelberg. Dit is met 157 m de hoogste top in de omgeving. Via een erg modderige maar prachtige weg door het bos bereiken we de top en passeren de 2 antennes die een baken zijn in het landschap. 

DSCN9687B

Klik op de foto voor de volledige reeks

Vervolgens gaat het recht naar La Houppe (d'Hoppe), een gehuchtje met veel café's en restaurants. Er is blijkbaar een Saab-autotocht. Er staan wel enkele mooie exemplaren tussen. We bevinden ons even op Vlaamse bodem in het Brakelbos. Binnen enkele weken zal de bodem bedekt zijn met een paars tapijt van boshyancinthen. Na dit bos gaat het voornamelijk over verharde wegen tot de Ruisseau d'Ancre die we dan ook oversteken. Een prachtige veldweg gunt ons een laatste blik op de Pottelberg en via de oude spoorbedding en tevens een stukje GR 123 gaat het richting Ellezelles. We bereiken dit dorpje moe maar voldaan. De tocht voldeed volledig aan onze verwachtingen en krijgt dan ook **** sterren.

25-08-07

Op verkenning in het Muziekbos en het land van Omer Wattez (24-08-2007)

Twee weken geleden deed ik een wandeling te Wortegem als voorproefje van de Vlaamse Ardennen. Vrijdag werd het tijd voor een verkenning van de echte Vlaamse Ardennen, nl. wandeling nr. 54 (13 km, niet bewegwijzerd) uit het 'Groot Wandelboek Vlaanderen'. Aan de rand van Ronse bevindt zich een 148 m hoge beboste heuvel met de naam Muziekbos. De 'berg' en de omgeving hebben wandelaars het hele jaar door veel te bieden. We vertrekken aan de Chalet Boekzitting met stralend weer en volgen de GR5A het Muziekbos in. Het is hier heel rustig. Na een tijdje verlaten we het GR-pad en komen we aan de rand van het bos waar zich het eerste panorama aanbiedt. Langs de bosrand dalen we tot aan de spoorlijn Gent-Ronse die we voorzichtig oversteken. Dan volgt een mooi stukje langs een beekje. Het pad is grillig en de netels overal. Uiteindelijk komen we op asfalt terecht en stijgen we terug op de zuidflank van het Muziekbos naar de Prolstraat. Hier staan grote villa's broederlijk naast landelijke huisjes. Hier en daar zijn er doorkijkjes naar het centrum van Ronse. We gaan dan via een steile afdaling in de Houtstraat terug naar onverharde en drassige wegen. Twee MTB'ers klimmen hier naar boven en geraken er ook. Ik zou het zeker niet kunnen. Via een pad tussen twee weiden, dat je nog moeilijk een pad kunt noemen omdat het volledig geërodeerd is en vol met water staat bereiken we een beek en gaat het langs een maisveld tot aan de Trogstraat waar de GR129, GR122 en GR5A samen lopen. Wij moeten echter rechtdoor waar deze paden links afslaan en klimmen via een lastige, drassige weg naar het gehucht Breucq. Op een bepaald moment zijn er zelfs paletten neergesmeten om een heel nat stuk te overbruggen maar er waren er niet genoeg en ik heb er natte voeten aan overgehouden. Gelukkig droogt alles snel op met het warme weer. Bovengekomen hebben we een mooi zicht op de uitlopers van het Muziekbos. 

DSCN7031b[1]
Klik op de foto voor de volledige reeks

 

Na een korte rustpauze om effe weer op adem te komen, gaan we door het kleine gehuchtje en verlaten dit al snel om langs bos en weiland eventjes op Waals grondgebied te wandelen. Via een holle weg komen we terug op Vlaamse bodem en daarna volgt een afdaling naar de kapel bij Doorn. Rechts hebben we een mooi zicht op het 26ha grote staatsbos Terrijst. Aan de kapel slaan we een stijgende aardeweg in die ons naar de wijk Koekamer brengt. Boven worden we weer beloond met een prachtig panorama. Dan gaat het via een voetbalveld verder naar een hellingbos. Hier heb je echt de routebeschrijving nodig want van paden was er nauwelijks sprake. Het bos wordt waarschijnlijk weinig gebruikt door wandelaars en het was er donker en zeer nat. Ik zou er niet graag in verdwalen. Gelukkig klopte de routebeschrijving en bereikten we al snel de kerk van Louise-Marie. Daar volgen we de GR129 en stijgen we terug door het Muziekbos naar Chalet Boekzitting. Dit was een heel mooie wandeling (9/10) met prachtige panorama's, rustig en veel onverharde wegen. Na regenweer best stevige schoenen dragen want dan liggen de paden zeer drassig en met TEVA-sandalen alleen hou je je voeten niet droog. De wandeling is absoluut niet toegankelijk voor kinderwagens en rolstoelen. Een aanrader!

12-08-07

Een verrassend voorproefje van de echte Vlaamse Ardennen te Wortegem (12-08-07)

Vandaag werd het nog eens tijd om terug te wandelen. Het werd wandeling nr. 60 uit het 'Groot Wandelboek Vlaanderen' (Lannoo). De route was 12,3 km lang en bijna volledig verhard. We vertrokken aan 'd'Oude Stokerij' en daalden richting Nokere. Daar vielen vooral de vele renpaarden op en blijkbaar staan heel wat raspaarden hier op stal in de nabijheid van Waregem met zijn bekende Waregem Koerse. Daarna ging het richting het kasteel van Nokere met kasteelvijver. Vervolgens ging het stijgend naar het hoogste punt van de route waar we een mooi uitzicht hadden op de omgeving. De wolken werden alsmaar donkerder en het duurde niet lang of het begon te druppelen dat snel veranderde in een onweer. Na een halfuurtje schuilen ging het verder langs boerderijen, paardenweiden, mooie villa's en een gerenoveerd kasteel. Via de kasteeldreef ging het terug naar de startplaats. Wandeling krijgt een 7,5/10: iets te veel verkeer.

DSCN6820B

Klik op de foto voor de volledige fotoreeks