27-04-08

Reebokwandeling in het Hallerbos (27-04-08)

Via verschillende blogs (Fotogeniek België, Tweeti) had ik al gelezen dat het de periode van de boshyacinthen was in het Hallerbos. Ik was er nog nooit geweest maar de foto's die ik al gezien had, hadden me zo nieuwsgierig gemaakt dat ik dit sprookjesbos ook wel eens in het echt wou zien. We deden er de Reebokwandeling van 10 km die gemakkelijk te doen is door de paaltjes met gele kop te volgen. Toen we toekwamen om 11.00u stonden er heel veel auto's maar in het bos viel het wel mee van de drukte omdat het zo uitgestrekt is. Het bos voldeed volledig aan onze verwachtingen. De prachtige tapijten van blauwpaarse boshyacinthen, de glooiende hellingen, de afwisselende paden, ... het was er allemaal aanwezig. Op sommige plaatsen is de bloemenzee zo prachtig dat ik niet kon stoppen met foto's te nemen. De selectie was dan ook niet zo evident. Ik raad iedereen aan om er eens naartoe te gaan. De wandeling krijgt dan ook een 9,5/10.

DSCN0003B
Klik op de foto voor de volledige reeks
De wandeling kun je terugvinden via deze link: http://www.promenadesbacob.be/kaartpdf/WAND28_nl.pdf 

Reebokwandeling in het Hallerbos at EveryTrailMap created by EveryTrail:Share GPS tracks

13-04-08

Langs Schelde en Berlarebroek te Donk (12-04-2008)

De wandeling dit weekend vertrok in Donk, nl. wandeling nr. 51 (16,2 km) uit het 'Groot Wandelboek Vlaanderen' van Lannoo. Donk is vooral gekend voor het Donkmeer maar ook  de omgeving is meer dan de moeite waard om eens te verkennen. We vertrekken aan het Donkmeer dat toch wel groter is dan verwacht. Het is ontstaan door het afsteken van turf in een oude, drooggevallen Scheldearm en nu ideaal voor waterrecreatie. Langs het bezoekerscentrum en een tribune wandelen we langs het water met heel veel eenden, ganzen, meerkoeten en waterhoentjes. Na dit mooie en rustige stukje moeten we 500 m de drukke Donklaan volgen maar éénmaal we deze verlaten hebben, komen we geen auto's meer tegen tot het verlaten van het jaagpad van de Schelde. We volgen een stukje de GR 128 langs een brede sloot die uitmondt in de Broekse Vaart. We steken die over en komen terecht in het natuurgebied van Berlarebroek. Hier lopen we over de verzande bedding van de Schelde langs een reeks vijvers. Na het verlaten van dit natuurgebied klimmen we op een dijk die een natuurlijk opvangbekken bij overstromingen afbakent. De Schelde ligt hier nog 300 m vandaan en is voorlopig niet te zien. Al snel moeten we over een afsluiting klimmen omdat schapen dit stuk begrazen. Daarna terug over een afsluiting en dan blijven we het graspad op de dijk volgen tot de parallelle asfaltweg ook de dijk op klimt en ons naar de Schelde brengt. We blijven het jaagpad een 4-tal kilometer volgen tot het veer van Berlare-Appels.

DSCN9228B

Klik op de foto voor de volledige reeks


We hadden onze picknick mee maar een zitbank kwamen we maar niet tegen en omdat er een bui in aantocht was, hebben we ons dan maar in het gras gezet om onze lunch op te eten voordat het zou beginnen te regenen. Plots werden we opgeschrikt door een wegvliegende fazant op nog 2 meter van ons. Had die daar nu heel de tijd doodstil gezeten en hadden we het beest niet opgemerkt tussen het gras? Toen de eerste druppels begonnen te vallen, hadden we net gedaan met eten en vertrokken we snel. Gelukkig viel er niet veel regen en duurde het niet lang en bleef de zon ons nadien vergezellen. Aan het voetveer van Berlare-Appels vonden we een cafeetje waar we genoten op het terras van het zonnetje. Zalig! Vanaf hier volgden we de GR 128 richting Gent terug tot aan het Berlarebroek. We trokken nu door een vlak landschap met weiden en akkers. Er zijn hier ook veel paarden te zien. Via het onverharde Boogstraatje kwamen we terug op een drukkere weg die we maar een 100-tal meter volgen en daarna waren we weer in de rust van het Berlarebroek met zijn vele vijvers. Na het Berlarebroek ging het via de Oude Dreef en een residentiële wijk terug naar Donk. We deden nog een omwegje naar de kapel Onze-Lieve-Vrouw van de Zeven Smarten waar blijkbaar een trouw aan de gang was.  Na nog wat gedronken te hebben, gaan we terug naar de auto. Dit was een mooie en rustige wandeling die perfect te doen is met kinderwagens mits een korte variante en de parallelweg volgend naast de dijk met graspad. Een 8,5/10 waard. Langs Schelde en Berlarebroek at EveryTrailMap created by EveryTrail:Share GPS tracks

06-04-08

Wandelen langs de paden van de schilders te Sint-Martens-Latem (06-04-2008)

Door verschillende omstandigheden werd het een korte wandeling van 7 km uit de wandelgids 'Wandelen langs de Leie' (Lannoo) te Sint-Martens-Latem. Er waren winterse buien voorspeld maar de hele voormiddag scheen de zon. Maar we waren nog maar net vertrokken of het begon al te druppelen. Het eerste stukje liep gelijk op met mijn vorige wandeling te Latem (http://ambigirl.skynetblogs.be/post/4440407/wandelen-lang...) langs de Leie. In de Meersstraat liep een loslopende Berner Sennen hond die een heel stuk met ons meewandelde. Gelukkig was het een braaf beest want ik heb het niet zo voor loslopende honden. De Leie vergezelde ons op 100m afstand. Daarna kwamen we terug in een woonwijk met mooie en lelijke villa's en volgden we de GR 128. Onderweg kwamen we ook pittoreske en oude boerderijtjes tegen. We staken de Meersbeek over waar een rietveld is aangelegd voor de plaatselijke waterzuivering. Daarna wandelden we verder door de villawijken langs de golfbaan van Sint-Martens-Latem. Het is hier mooi wandelen door een prachtige beukendreef. We verlaten de GR 128 en ondertusen is het goed beginnen regenen met een soort hagel/sneeuw korrels.

DSCN9215B
Klik op de foto voor de volledige reeks

We schuilen in de Processiekapel maar helaas minderde het niet en wandelden we maar verder. De daken en auto's krijgen al snel een wit laagje maar we krijgen het koud en stappen door om snel terug aan de auto te zijn. We passeren nog een oude korenwindmolen en de mooie, witte kerk van Sint-Martens-Latem en staan terug aan de Leie, verkleumd en nat. We zitten nog maar in de auto en het houdt natuurlijk op met regenen. Even later komt de zon er terug door en regent het de hele namiddag niet meer. Blijkbaar slecht moment gekozen voor onze wandeling. Het was een mooie wandeling (7,5/10) maar bijna volledig verhard en toch heel wat verkeer in de smalle straatjes. Als gevolg van de korte wandeling konden we natuurlijk nog de laatste spannende 20 kilometers van de Ronde van Vlaanderen zien met een Stijn Devolder als winnaar.

16-03-08

Palingbeek, Gasthuisbossen en de 'Hills' te Zillebeke (15-03-2008)

De wandeling (wandeling nr. 75, Groot Wandelboek Vlaanderen (Lannoo), 16.2 km) dit weekend vertrok te Zillebeke aan de Zillebekevijver, een 25 ha grote oase van water en groen waar verschillende vissers hun hobby aan het uitoefenen waren. Het weer was wat grijs maar in de loop van de namiddag kwam de zon langzaam door de wolken piepen met aangename temperaturen. De wandeling gaat langs de vijver naar het dorp Zillebeke. Via voetwegels en een betonpad gaat het langs het Larch Wood Railway Cutting Cemetery, het eerst van vele. Er is hier ferm gevochten tijdens de Eerste Wereldoorlog. De heuvels waar de wandeling overheen zal gaan, behoorden tot de Canadese sector van de 'Salient of Ypres'. Ze gaven de heuvels een naam volgens de hoogte boven de zeespiegel. Via de Verbrandemolenstraat gaat het nu richting het domein 'de Palingbeek'. We passeren nog 3 begraafplaatsen en komen dan terecht in een jong bos, een deel van het Molenbos. Via een stukje van de GR 128 komen we uiteindelijk terecht aan de Palingbeek zelf. Dit is een restant van 4 pogingen om de Leie met de Ijzer te verbinden. Nu een prachtig wandelgebied met een microklimaat. Tijdens de lunch passeerden verscheidene wandelaars me die me allen vriendelijk smakelijk wensten. Achteraf bleek dat het om de 8th Memorial March of Peace te gaan waaronder Mike en Annick en Eric en Iris aan deelnamen. Langs de Palingbeek ging het naar het bos 'De Vierlingen'. Nu was het hier heel rustig maar waarschijnlijk was het deze morgen veel drukker door de mars. Door het bos ging het naar een krater, Caterpillar genoemd. Deze krater is een overblijfsel van de ontploffing van één van de 21 mijnen die tot ontploffing gebracht werden op 7 juni 1917 door Tunnelling Companies onder de Duitse linies. We verlaten het bos via de GR 128. Ondertussen zijn de organisatoren van de mars al de bewegwijzering aan het weghalen. We komen nu aan hill 60 waar oa het Queen Victoria Rifles Memorial ligt, een monument ter ere van de Autstralische tunnelbouwers. Via het gehucht Hill 60 gaat het nu richting de Gasthuisbossen. Door een prachtige dreef gaat het verder. Ondertussen verlaat de GR 128 ons. We komen op een asfaltweg en gaan via een wegel naar Hill 62 waar een Canadees herdenkingsmonument is opgericht. Op de top hebben we een prachtig zicht op Ieper. We verlaten de heuvel via de Canadalaan langs het Sanctuary Wood Cemetary en Sanctuary Wood Museum waar een authentiek stukje oorlogslandschap met loopgraven, bomkraters en overwelfde gangen bewaard is gebleven. Daarna gaat het terug naar Zillebeke en langs de Zillebekevijver naar het startpunt. Dit was een pracht van een wandeling in een gebied waar in 1914-1918 fel strijd gevoerd werd. De wandeling krijgt een 9,5/10 door de afwisseling, rust, veel onverharde wegen en het bijhorend stukje geschiedenis. Doen!!!!

Foto's kun je hier vinden.

10-03-08

Het mooiste panorama van Limburg te Helchteren (08-03-2008)

Ik had een weekendje gewonnen voor een verblijf in Park Molenheide te Helchteren te Limburg en vrijdagnamiddag vertrokken we voor een weekend vol ontspanning, zwemmen, wandelen en rust. Voor mij de eerste keer dat ik kon wandelen in Limburg en toevallig stond er een wandeling in het 'Groot Wandelboek Vlaanderen' van Lannoo, nl. wandeling 20 met een lengte van 15,6 km). De startplaats ligt aan het kasteel-brouwerij De Dool. Via de Eikendreef staken we de drukke baan Hasselt-Eindhoven over die we kort volgden. Gelukkig ging het dan via een rustig asfaltbaantje richting het militair oefenterrein. Net voor het domein ging het via een kiezelweg naar het Helchterenbos waar het af en toe modderig was. Langs de omheining van het militair domein ging het verder tot het fietsroutenetwerk. We liepen langs het fietspad richting de mijncité De Lindeman. Onderweg passeren we nog een zandgroeve. Door de mijncité ging het naar de terril van Zolder. Er stond een bordje met verboden toegang maar er was niemand aan het werk en omdat ik prachtige panorama's kon verwachten, zijn we toch doorgegaan en ik heb er geen spijt van gehad.

DSCN8918b
Klik op de foto voor de volledige reeks


Via een steile klim kwamen we op een eerste plateau waar we zicht kregen op de mijncité De Lindeman. Na nog een steilere klim kwamen we uiteindelijk op de top waar we prachtige panorama's op verschillende terrils, het militair oefenterrein, de zandgroeve en de bossen hadden. Een bankje nodigde uit om de lunch te nuttigen met prachtig zicht. Daarna daalden we terug af en ging het via de mijncité terug naar het bos. Onderweg passeerden we de OLV van Wandelaars door dit prachtige bos. Na het bos kwam een mooi stukje langs de Grote Winterbeek. Via een verkaveling kwamen we terug aan de grote weg en het eindpunt. Een mooie wandeling in een bosrijke streek. Het letterlijke hoogtepunt was de mijnterril met prachtige panorama's. Een 9/10 waard.

03-03-08

Rustig wandelen in de Vorte Bossen, het Bulskampveld en de Gulke Putten te Doomkerke (02/03/2008)

Deze keer trokken we naar Doomkerke, een heel klein gehuchtje in de buurt van Ruiselede en Wingene. De wandeling komt terug uit het 'Groot Wandelboek Vlaanderen' van Lannoo (wandeling nr. 64; 15,8 km). Een paar jaar geleden had ik al de provinciale Parochieveldwandeling gedaan en het eerste deel tot het verlaten van de Vorte Bossen liep volledig samen met deze wandeling. Ook de GR 129 vergezelde ons tot in de Vorte Bossen. Vroeger was dit gebied een groot heide- en venengebied. Nu schiet er niet veel meer van over maar er zijn nog enkele restanten van dit woeste gebied. 

DSCN8880B
Klik op de foto voor de volledige reeks


Na de rustige Vorte Bossen ging het over asfalt naar de rand van Maria-Aalter dat we snel terug verlieten via een lange weg richting Sint-Joris-ten-Distel. Dit was het minst interessantste deel. Eenmaal over de Zoutersbeek ging het terug door bos en daarna richting de weg Doomkerke-Beernem. We staken die over en kwamen terecht in de Wildenburgse Bossen. Ook hier was het heel rustig en zalig wandelen. Na het verlaten van deze bossen volgden we een deel van de Wildenburgroute die ik in september wandelde (http://ambigirl.skynetblogs.be/post/4985728/stille-schoon...) richting Doomkerke. Ook al is deze streek zeer gekend voor mij, toch ontdekten we nog nieuwe paadjes. De wandeling krijgt een 8,5/10, een mooi parcours met veel onverharde wegen en veel bossen. Persoonlijk denk ik dat de wandeling mooier is in de lente, zomer of herfst. Nu vond ik het wat minder met het grijze weer en de kale takken. Rustig wandelen in de Vorte Bossen, het Bulskampveld en de Gulke Putten te Doomkerke at EveryTrail Map created by EveryTrail:Share GPS tracks

11-02-08

Wandelen in de Sahara te Adinkerke (11-02-2008)

Wat een stralend lenteweer was het dit weekend. Ik denk dat bijna iedereen buiten was. Wij trokken naar Adinkerke voor een wandeling van 15,5 km uit het 'Groot Wandelboek Vlaanderen' (Lannoo). We vertrokken aan de kerk van Adinkerke en stonden al snel aan het kanaal Veurne-Duinkerke. Helaas was dit stuk niet verkeersvrij en moesten we regelmatig aan de kant voor auto's. We namen de afslag naar de Drie Vijvers, een combinatie van manege, forelvisserij en restaurant. Daarna ging het via een onverharde weg naar de oude grenspost en na het oversteken van de drukke weg kwamen we in de rust van het natuurreservaat 'De Westhoek'. Het natuurreservaat is met 340 ha het grootste aaneengesloten duinengebied van de Vlaamse kust. Het vormt samen met de aangrenzende duin- en bosgebieden van het Calmeynbos, Oosthoekduinen en de Franse Dunes du Perroquet een uniek natuurgebied. Het gebied bestaat uit verschillende zones die we allemaal passeren via het Grenspad die letterlijk op de grens loopt tussen België en Frankrijk. Eén van die zones is het centrale stuifduin, ook wel Romeinse Vlakte genoemd en in de volksmond 'de Sahara'. Uiteindelijk komen we uit op het strand dat we richting De Panne volgen. Het is hier heerlijk wandelen en er zijn met dit mooie weer heel wat wandelaars op pad.

DSCN8734B
Druk op de foto voor de fotoreeks


We verlaten het strand thv. het eerste flatgebouw en trekken terug naar het natuurreservaat 'De Westhoek' waar we nu het Ligusterpad volgen. Dit natuurreservaat is zo verscheiden dat het niet verveelt om erin rond te wandelen. Juist waar het Ligusterpad door een begrazingszone gaat, slaan wij links af en volgen de rode paaltjes en komen zo terecht op de GR 5A. Deze leidt ons naar een laatste uitzichtspunt op het reservaat en daarna gaat het Calmeynbos in. Mijn routebeschrijving is niet meer up-to-date maar we geraken uit het bos op de juiste plaats. Na het oversteken van de drukke N34 gaat het nu naar het natuurreservaat 'de Oosthoekduinen'. Dit natuurreservaat bestaat voor een derde uit bos en de rest uit duingrasland. Hier volgen we het Sleedoornpad en verlaat de GR 5A ons. We lopen door een begrazingszone maar er zijn geen runderen te zien. Na het verlaten van die zone gaat het op de rand van de Oosthoekduinen terug naar de N34. Deze rand vormt de natuurlijke overgang tussen de akkers en de weilanden op de polderklei en de zandige duinen.  Eenmaal op de N34 is het uit met de rust en moeten we deze drukke baan volgen tot aan de kerk van Adinkerke. Een hele mooie wandeling die een 9,5/10 krijgt. En ik heb weer een vogelvraag: weet er iemand welk beestje dat is op foto 14? Heb er even een vergroting van gemaakt. Resolutie is wel niet goed. Ze waren met 2 en waren klein. Ga mij toch eens een vogelgidsje moeten aanschaffen.

DSCN8726b
Zelf zet ik voor een wandeling de route uit op http://www.routeyou.com en open ze dan in Google Earth. Zo kijk ik al eens of de route veel door bos, bebouwde kom, onverhard, ... gaat. Ik publiceer mijn routes niet online omdat ik niet goed weet hoe het zit met copyright-problemen als je een route overneemt uit een wandelgids. Maar nu ontdek ik dat Lannoo zelf een plannetje publiceert op de website van routeyou en de mogelijkheid laat om via een code het plannetje op je log te plaatsen. Dus vanaf nu zullen jullie ook mijn routes kunnen zien zonder GPS.

25-03-07

25/03/2007-Provinciaal Domein 't Veld

Eindelijk eens wat tijd gehad om te wandelen alhoewel ik dit toch niet meereken als een echte wandeling. Omdat ik eerst bijkomend advies wou over mijn lastenboek voor een nieuwbouwappartement en dit nogal uitgelopen was, was het te laat om de geplande wandeling te doen. Daarom hebben we besloten om toch nog even van het mooie weer te genieten en in het provinciaal domein 't Veld in Ardooie te gaan wandelen. We zagen ook de rood-witte streepjes van de GR128 West in dit domein. Hier een fotootje van één van de dreven in het provinciaal domein. 

dreef

 

 

 

21:14 Gepost door Ambigirl in Bewegwijzerde wandelroutes | Permalink | Commentaren (4) | Tags: wandeling, veld, ardooie |  Facebook |