10-03-14

2014-03-09 Eede: Smokkelpad deel 1

Een wandeling met het mooie weer konden we niet laten liggen. De GR 122 was geen optie want we hadden maar de namiddag en de bussen rijden ook al niet op zondag. De folder van het Smokkelpad met start te Eede (Nederland) lag al een jaartje in de kast dus deze werd dan maar uitgehaald. De route is ca. 25 km lang maar we beslisten om deze op te splitsen omdat het toch wel al lang geleden was dat er nog eens een deftige afstand gestapt werd. Het lusje in Eede zelf lieten we vallen. Van de route valt niet veel te zeggen. Mooie, uitgestrekte weiden en akkers omzoomd door lange bomenrijen maar bijna volledig verhard en redelijk wat verkeer langs de wegen dus niet zo aangenaam. Enkel het laatste stukje op de Graaf-Jansdijk is onverhard en aangenaam om te wandelen. We twijfelen dus of het tweede deel nog gedaan word. Maar het deed deugd om eens terug te wandelen en hopelijk volgt er eens een vrije zaterdag zodat ook de GR 122 verder gezet kan worden.

Nederland, Eede, smokkelpad, Aardenburg, Middelburg, Zeeland

Klik op de foto voor de volledige reeks

22-04-13

GR 122 Etappe 2: Koewacht-Moerbeke (14 km) (20-04-2013)

Dit weekend zijn we verder gestapt op de GR 122. Ik bewonder toch de mensen die alles met het openbaar vervoer doen. De afstand van het eindpunt naar beginpunt lag maar op ongeveer 12 km van elkaar maar als je met de bus naar het beginpunt wil, moet je drie bussen nemen en ben je meer dan drie uur onderweg. Dat het eindpunt in België ligt en het beginpunt in Nederland maakte het natuurlijk niet gemakkelijker op. Uiteindelijk zijn we dan maar met 2 auto's gereden. De wandeling gaat verder in het typische polderlandschap en we wandelen ongeveer 3 km op een onverhard pad langs een dijk. Uiteindelijk krijgen we asfalt onder de voeten en wandelen we België binnen. We komen aan de Grote Kreek waar er een kleine camping is en een restaurant 't Polderhuis. Het is geen probleem om onze picknick op te eten op het terras. We zitten redelijk beschut tegen de frisse wind en genieten van het zonnetje. Na de pauze wandelen we verder op een veldweg langs de Grote Kreek. Heel veel vissers beoefenen er hun hobby. Uiteindelijk beginnen we aan de routewijziging die aangekondigd staat op de GR-website. Luc en Majella hadden er het in hun verslag al over dat dit een fantasieloze verlenging is en ik kan dit bevestigen. Uiteindelijk belanden we in het Heidebos maar lang kronkelt de route niet door het bos. Hij volgt vooral de bosrand en gaat langs de grondvesten van een vroegere jeugdherberg. Tijdens een andere wandeling door het Heidebos weet ik dat er hier voor een beter alternatief kan gekozen worden. We passeren nog een oude spoorlijn die waarschijnlijk ingericht zal worden als fiets- en wandelpad en dan bereiken we de Wachtebekesteenweg, ons eindpunt. We hebben 14 km op de teller staan en kunnen deze etappe in 3 stukken indelen: mooi - afschuwelijk - rustig maar beter alternatief mogelijk.

DSC_0170.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

 

20:51 Gepost door Ambigirl in GR 122 (compleet), GR routes | Permalink | Commentaren (2) | Tags: gr 122, zeeland, heidebos, moerbeke |  Facebook |

08-10-08

Cadzand: Wandelen langs 't Zwin (04-10-08)

Ik had nog een folder liggen van de VVV-Zeeland met een wandeling van 18,5 km met start in Cadzand-Bad. Volgens routeyou.com is de route maar 15,8 km en ik denk ook dat deze afstand meer correct is. We vertrokken aan de VVV van Cadzand en via de Boulevard de Wielingen met dicht op elkaar staande zuilen wandelen we naar het standbeeld van 'De Sluuswachter' thv. de monding van het kanaalwater in de Noordzee. De sluiswachter is nu overbodig en alles gaat automatisch. Daarna gaat het via de Kievittepolder verder. Deze polder is eigenlijk geen echte polder maar is ontstaan op natuurlijke wijze doordat de duinen snel groeiden en daardoor een stuk strand van het water werd afgesloten. Nu grazen er Schotse Hooglanders bij het beheren van het landschap. Na de polder trekken we naar het duinpad waar we een mooi zicht krijgen op het Zwin. Vroeger had je hier een Zwingeul die diep het land binnendrong. Al in het begin kampten de steden die profiteerden van die geul al met het probleem van de verzanding. Uiteindelijk verzandde de zeearm volledig. Nu is het Zwin een grensoverschrijdend natuurreservaat. Door het kijken naar de vele watervogels en het fotograferen van het Zwin 'verlies' ik hier heel wat tijd. Uiteindelijk kom je aan de laatste grenspaal (nr. 369) tussen België en Nederland. De voorlaatste staat zelfs in het Zwin.

DSCN9480B

Klik op de foto voor de volledige reeks

Na dit prachtige stukje gaan we een voetgangersbrug over het kanaal over en gaan we langs dit kanaal richting Retranchement. Hier doen we de volledige wallenroute rond het meest zuidwestelijk gelegen dorp van Nederland. Deze wallen werden aangelegd in opdracht van Prins Maurits om aanvallers de toegang tot de Zwingeul te beletten. Ondanks de Franse naam is Retranchement een echt Nederlands dorpje, ook al wist men dit in Den Haag niet altijd. Bij een aanvraag van de burgemeester in 1945 om de elektrische straatverlichting in orde te brengen, kreeg men als antwoord: "Wendt u zich tot uw eigen regering in Brussel". Het is zeer rustig wandelen op deze wallen. Een bijzonderheid onderweg is de "Drieling van Retranchement". Grenspaal 364 is aangeduid met 3 palen. De echte grens lag in 1843 in het water van het Zwin. Aan weerszijden van het Zwin werd een richtpaal gezet en pas na de Zwinafdamming kon de juiste paal geplaatst worden. Beide uiterste palen laten zien hoe breed het Zwin in 1843 nog was. Een andere bezienswaardigheid is de Open Standermolen (1643) in dit gezellige dorpje. Het is de enige molen in de streek die rond zijn as draait. We keren nu terug naar Cadzand door alweer een ander landschap, nl. door de polders. In Cadzand volgt dan nog een laatste lus. Via het voetpad op de Noorddijk gaan we naar duinovergang nr. 12. Na de korte beklimming gaat het nu door de duinen terug richting Cadzand. Een volledig verhard pad loopt op de kam van de duinen en je hebt een prachtig zicht zowel op de zee als op het binnenland. Er stond een redelijke wind en het was heerlijk uitwaaien. Uiteindelijk kwamen we terug aan de VVV. Deze wandeling is een echte aanrader. Een heel gevarieerde wandeling langs het Zwin, langs het kanaal, rond en door het gezellige dorpje Retranchement, door de polders en door de duinen met zicht op zee. Een pluspunt van deze route is ook dat ze bijna volledig verkeersvrij is (enkel een stukje richting Cadzand en in Cadzand zelf). De wandeling krijgt dan ook een 9,5/10.