11-10-12

Hondschoote: Les Moëres (07-10-2012)

Vorig weekend gingen we naar het noorden van Frankrijk om te wandelen in de Moeren. De wandeling start in Hondschoote. Vroeger een welvarende stad door de productie van een licht en goedkoop wollen weefsel, de saai. Het stadhuis in Vlaams renaissance-stijl en de grote Sint-Vaastkerk zijn hier nog overblijfselen van. We doorkruisen het centrum en stappen dan richtng het Canal de Basse Calme die we via een privé-weg oversteken. We zijn nu in de buitenmoeren en stappen op een onverhard pad langs het kanaal. Helaas moeten we vervolgens een lang stuk langs de drukke D947. Er is hier geen fietspad en de auto's passeren met 90 km/uur. Levensgevaarlijk. Na het oversteken van de Ringsloot zijn we in de echte Moeren die 2 m onder de zeespiegel liggen. Via de kaarsrechte wegen en percelen van 600 m bij 600 m stappen we naar het dorpje Les Moëres waar een bord op het gemeentehuis een bordje toont hoe hoog het water stond nadat de Duitsers in 1944 de Moeren onder water zetten. We blijven verder wandelen op de rechte wegen en stappen terug richting het Canal de Basse Calme en weer moeten we langs een tweevaksbaan stappen. Deze is gelukkig wat minder druk.

DSC_0065.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Eenmaal het kanaal overgestoken volgt het mooier gedeelte van de wandeling. We zijn niet meer in de Moeren en de kaarsrechte wegen zijn dan ook verdwenen. We krijgen nu gelukkig wat meer onverharde wegen onder de voeten geschoven. Al heel de wandeling horen we geweerschoten en passeren we af en toe jagers maar het laatste deel van de wandeling stappen we langs verschillende vijvers met talrijke lokeenden. Aan iedere vijver is ook een bunker om ongemerkt te kunnen jagen. En het is duidelijk dat deze 'hobby' hier druk beoefend wordt want alle vijvers zijn druk bezet. Eenmaal terug aan het kanaal volgen we weer een drukkere weg nu de D3. Maar we verlaten die voor een mooie onverharde weg langs een zijkanaal Becque d'Hondschoote die ons tot in Hondschoote terugbrengt. De wandeling was 24 km lang volgens de wandelgids, de wandelgps geeft 25 km aan. Al bij al niet echt een schitterende wandeling die wat eentonig was. Een groot nadeel zijn de lange stukken langs de drukkere wegen.

04-10-11

Marchiennes: Landelijk Henegouwen (01-10-2011)

Begin oktober en we hebben het heel warm gehad tijdens deze wandeling met temperaturen boven de 25°C. We profiteren er nog eens van voor de regen terugkomt. We trekken naar Noord-Frankrijk naar Marchiennes. Mijn 2 vorige wandelingen waren zeker de moeite. We vertrekken aan het kruispunt D957 & D35 en via een camping komen we onmiddellijk in de natuur terecht. We horen in de verte schoten en het is duidelijk dat het jachtseizoen begonnen is maar we ontmoeten geen jagers tijdens de wandeling. Na een eerste mooi stukje moeten we even enkele rustige wegen volgen tot in Bouvignies. In Bouvignies zien we nog een duiventoren die behoorde bij het vroegere kasteel. Ze golden als een teken van rijkdom. In Bouvignies werd in 1679 Frankrijks laatst vermeende heks veroordeeld tot de brandstapel. Na Bouvignies volgt er terug een mooi stuk in een licht golvend landschap langs onverharde wegen tot we Flines-Lez-Râches bereiken. We verlaten deze gemeente via het Mer de Flines, een klein meer dat nu als visvijver dient. Na het meer pikken we de GR 121 op en volgen die langs de Décours. Deze waterloop werd aangelegd om de moerassen gemakkelijker te ontwateren. We lopen langs de Décours door een open akkerlandschap ontstaan als gevolg van de drooglegging. Na dit mooie stuk volgen we een heel kort stukje een kasseiwegje, volgens de wandelgids deel van Parijs-Roubaix. Het ligt er alleszins niet goed bij. Daarna volgt terug een onverhard stuk tot aan de weg D25 die we helaas 1 km lang moeten volgen. Net voor we het Bois de Faux intrekken, vinden we een dode slang langs de wegrand. Ook bij de camping hadden we al resten van een dode slang gezien. Blijkbaar zitten er toch redelijk wat slangen hier. Voor het laatste stukje heb je beter laarzen aan dan wandelschoenen. Vooral het eerste deel was heel erg modderig. Ik verloor er bijna mijn wandelschoen maar de modder stroomde gelukkig net niet in mijn schoen. Uiteindelijk wordt het beter en kom je terug aan het startpunt. Een mooie, rustige wandeling met veel onverhard maar ik vond de 2 andere in Marchiennes net iets mooier

DSC_0132B.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 25,2 km (volgens wandelgids 24 km) 
  • startplaats: kruispunt D35 & D957 (wandelgids: centrum Marchiennes)
  • Bron: Wandelvakanties in Noord-Frankrijk en Henegouwen (Lannoo)
  • niet toegankelijk voor buggy's
  • aard van de wegen: onverharde wegen afgewisseld met verharde wegen
  • ***

12-07-11

La Louvière: Op zoek naar het mijnverleden (10-07-11)

Dit weekend ging ik naar La Louvière voor een wandeling tussen de mijnterrils. De wandeling van 23,5 km start volgens de wandelgids aan de dienst van toerisme in het centrum van La Louvière maar ik start in Strépy aan het natuurreservaat met zijn vijvers. Een onverhard pad brengt ons rond de vijvers en stijgt daarna uit de vallei van de Haine om na een stukje bebouwing weer af te dalen naar deze vallei. Er volgt dan een prachtig stuk tot Trivières over onverharde wegen met zicht op verschillende mijnterrils en het golvend landschap. We volgen hier een tijdje de GR 412. Maar in Trivières is het gedaan met het moois. Vanaf hier volgen we enkel asfaltwegen van het ene dorp naar het andere tot in La Louvière. La Louvière valt heel erg tegen en de terugweg naar Strépy is zelfs saai te noemen behalve dan het lusje in de mijncité Bois-du-Luc dat nu beschermd is. In de topogids van de GR 412 staat er ook een wandellus in hetzelfde gebied maar volgens het verslag en de foto's van Freddy en Annie van 07/07/10 lijkt die route veel mooier en veel meer onverharde paden op te zoeken. Ik kan de wandeling niet meer dan * geven (de 5 km tussen Strépy & Trivières is wel de moeite).

DSC_0074B.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 23,5 km
  • startplaats: Kerk van Strèpy 
  • Bron: Dicht-bij-huis gids Wandelvakanties in Noord-Frankrijk en Henegouwen
  • Toegankelijk voor buggy's (soms wat moeilijker op onverharde stukken maar lijkt mij te doen)
  • aard van de wegen: onverhard tussen Strépy & Trivières, rest asfalt 
  • *

25-05-11

Ellezelles: Naar Saint-Sauveur (21-05-2011)

De vorige 2 wandelingen met start in Ellezelles waren zeer goed meegevallen dus ik keek uit naar deze wandeling. De route is 23 km lang en volgt vanuit Ellezelles tot het dorpje Saint-Sauveur de GR 123. We moeten even langs de grote weg Ellezelles-Ronse maar worden al snel de natuur ingestuurd via onverharde paden richting de Tordoirbeek. Toen ik naar Ellezelles reed, had ik al verschillende MTB'ers zien rijden dus ik vermoedde dat er een MTB-tocht bezig was. Op een splitsing kreeg ik dan ook gezelschap van de MTB'ers. En die zullen tot het Bois d'Antoing ons gezelschap houden. Zoals Luc en Majella al vermeldden, vormt dit geen enkel probleem en ga ik uit de kant wanneer er MTB'ers aankomen. Ik neem ook wat foto's van hun en blijkbaar vormt dit ook geen probleem voor hen. De wegen zijn wel heel stoffig en mijn fototoestel krijgt heel wat stof over zich heen. De GR 123 baant zich een weg over onverharde paden en zou in het gehucht Aunoit gezelschap krijgen van de GR 129 maar blijkbaar is er hier een routewijziging want alle rood-witte streepjes zijn grijs geschilderd. Wij blijven de routebeschrijving uit de wandelgids volgen en bij het verlaten van Aunoit naar de prachtige vallei van de Ru d'Hubermont krijgen we terug gezelschap van de GR 123 & GR 129. Hier moet ik goed opletten voor de MTB'ers want er volgt een steile afdaling op een onverhard pad en ze komen dan ook met grote snelheid afgevlogen. Eénmaal uit de vallei volgt een paadje naar de Ru de Ribeaucourt. Dit paadje wordt niet veel gebruikt want het is smal en overgroeid. Het kan hier blijkbaar heel modderig zijn en een plankenpad bewijst dan ook zijn dienst. Na de beek overgestoken te worden moeten we 2 poortjes door om een kort stukje weide over te steken. We stijgen uit de vallei en de GR 129 verlaat ons. Wij volgen de GR 123 verder en komen in het Bois d'Antoing. Andere wandelaars komen we hier niet tegen en als er geen MTB-tocht aan de gang is, is het hier waarschijnlijk zeer rustig. Het lijkt me wel een leuk parcours hier voor de MTB'ers: op en neer langs de hoofdwandelweg. Bij het verlaten van het Bois d'Antoing krijgen we een mooi zicht op de Scheldevallei en Ronse en stappen we naar Saint-Sauveur. De MTB'ers laten we ook achter ons. We liepen vnl. op de kamlijn tussen het Schelde-en Denderbekken en om Saint-Sauveur te bereiken moeten we steil afdalen. Dit plaatsje heeft een mooi marktpleintje en het enigste terrasje zit vol met het mooie weer. 

gr 123,gr 129,wandelen,ellezelles,pays des collines,wandelvakanties in noord-frankrijk en henegouwen,moulin du cat sauvage

Klik op de foto voor de volledige reeks

Vanaf nu lopen we op een vlakker stuk en hebben zicht op de Kluisberg en de Mont-Saint-Laurent. Thv. de taalgrens begint de beklimming van de Mont-Saint-Laurent met een steil en lastig stuk. Bovenaan is er niet veel te zien en we moeten nu een hele tijd een saaie betonweg volgen richting de weg Ronse-Ellezelles. Er volgt nog een lusje tussen de huizen van de Temseveldstraat  en Kattemolenstraat om uiteindelijk de Moulin du Cat Sauvage te bereiken. De molen van de wilde kat is een van de laatste maalvaardige windmolens in Henegouwen. Hij prijkt op een 116 m hoge kam tussen Ellezelles en Ronse en dateert van 1751. Malen deed hij tot na de Tweede Wereldoorlog en de molen en vestigingsplaats zijn nu beschermd. Via enkele straten in het gehucht Crimont ontwijken we de N57 om uiteindelijk via een grasweg naar dezelfde splitsing van deze ochtend te komen. We nemen dezelfde weg terug via de GR 123 naar Ellezelles. Het eerste deel was prachtig met mooie zichten en onverharde paden maar vanaf Saint-Sauveur loop je heel de tijd op asfalt/beton en moet je zelfs een saaie betonweg volgen wat jammer is. Uiteindelijk krijgt de wandeling ***.

Kenmerken:

  • 23 km
  • startplaats: Kerk van Ellezelles 
  • Bron: Dicht-bij-huis gids Wandelvakanties in Noord-Frankrijk en Henegouwen 
  • niet toegankelijk voor buggy's
  • aard van de wegen: veel veldwegen tot Saint-Sauveur, vanaf Saint-Sauveur asfalt en beton 
  • *** 

04-04-11

Bon-Secours: Lus vanuit Bons-Secours over Condé (27-03-2011)

Dit weekend stond een wandeling in Frankrijk op het programma met startplaats in België te Bons-Secours. Eigenlijk kun je deze aanlooproute ook vermijden door aan het kasteel L'Hermitage te starten in het Forêt Domaniale Bon-Secours France. Wij vertrekken aan de kathedraal van Bon-Secours. We volgen de GR 122 die ons het bos instuurt. Op het moment dat we de GR 122 verlaten, moeten we een dreef volgen die ons naar het kasteel L'Hermitage brengt. Omdat het kaartje in de wandelgids onduidelijk is, twijfelen we welke weg we juist moeten nemen. De eerste dreef die we nemen, lijkt niet veel gebruikt te worden. Daarom keren we terug om de andere dreef te nemen. Dit blijkt de verkeerde beslissing want die gaat richting N60. We keren dan maar terug naar de eerste dreef. Een duidelijk pad is er niet en we moeten regelmatig rond omgevallen bomen slalommen en door drassige stukken stappen. Uiteindelijk bereiken we het kasteel L'Hermitage en zijn we terug zeker van onze route. Langs het kasteel en via de avenue du Menu-Bois verlaten we het bos. Ondertussen hebben we terug gezelschap gekregen van de GR 122. We stappen door het gehuchtje Mont de Péruwelz en een veldweg brengt ons naar het volgende gehuchtje Rieu de Condé. We krijgen nu even asfalt onder de voeten tot aan de vijver van Amaury. We bevinden ons in een vroegere mijnstreek en de vijver ontstond door mijnverzakkingen. Je kan er zeilen en surfen. Via een mooi bosrijk stukje bereiken we het Canal du Jard en zo Vieux-Condé. Via een voetgangersbrug zouden we het canal du Jard moeten oversteken om een mijnterril te beklimmen. Het brugje is blijkbaar verdwenen. Door de hulp van vriendelijke mensen geraken we terug op de goede weg. Wij blijven de weg volgen die wegdraait van het kanaal en op een bepaald moment een oude spoorwegbedding kruist. Die is nu ingericht als wandel- en fietspad en door dit pad naar rechts te volgen komen we terug op de wandelroute terecht. We hebben nu wel de mijnterril gemist. Wil je deze toch beklimmen, dan moet je in Vieux-Condé de brug niet oversteken maar de oever van het kanaal blijven volgen. Je bereikt dan enkele trappen en vanaf dan kun je de wandelroute vervolgen. Via de spoorwegbedding bereiken we Condé-sur-L'Escaut en krijgen we zicht op de oude versterkingen. Het centrum vond ik een beetje een tegenvaller: wat vervallen en heel wat hangjongeren. Dit verandert als je het centrum verlaat en langs het oude kanaal Pommereul-Condé naar de vijver van Chabaud-Latour stapt. Er volgt nu een heel mooi stuk langs de vijver met zicht op de oude Ledoux-mijn. Ook de GR 122 passeert hier terug. Na de mijn passeren we een moerassig gebied en stappen we naar Lorette. Uiteindelijk brengt een dreef in het Forêt Domaniale de Bonsecours-France ons terug naar het kasteel L'Hermitage. Via de onduidelijke dreef keren we terug naar Bon-Secours.

Foto's kun je bekijken via volgende link: http://www.flickr.com/photos/ambigirl/sets/72157626373333...

Kenmerken:

  • 23,0 km 
  • startplaats: basiliek van Bon-Secours 
  • Bron: Wandelvakanties dicht-bij-huis in Noord-Frankrijk en Henegouwen
  • niet toegankelijk voor buggy's
  • aard van de wegen: bos-en veldwegen, asfalt (voldoende afwisseling)
  • ****

 

02-01-11

Leffrinckoucke: De duinen van Bray-Dunes (27-12-2010)

Vorige week zat ik 4 daagjes aan de kust en dat is dan ook de ideale gelegenheid om te gaan wandelen in Noord-Frankrijk. Ik trok naar Leffrinckoucke (net over de grens) om een wandeling van 16 km te doen uit de Lannoo-gids 'Dicht-bij-huis vakanties in Noord-Frankrijk & Henegouwen' in 2 duin-natuurreservaten. Deze wandeling is een combinatie van 2 bewegwijzerde wandelingen: circuit de la Dune Dewulf & circuit de la Dune Marchand maar dan in tegengestelde richting. We trekken onmiddellijk het beschermd natuurgebuid 'Dune Dewulf' in. In het begin is het zoeken naar het juiste pad want de bewegwijzering is er niet en het kaartje is ook niet zo duidelijk maar uiteindelijk vinden we wat verder in het gebied de eerste streepjes en ondervinden we geen problemen. Je stapt vooral in het lage duingedeelte begroeid met lage struiken en duindoorn. In de verte hoor ik geregeld geweerschoten. Bij het verlaten van de Dune Marchand komen we op de GR du Littoral die we volgen tot in Bray-Dunes. Plots hoor ik een schot vlakbij. Mijn hart ging wild tekeer en dan komen de jagers in zicht. Gelukkig hebben ze ons snel gezien en roepen ze: 'Attention, piétons!". Toch wel vreemd dat je nergens verbodtekens tegenkomt. Aan de Ferme Nord komen we in Zuydcoote. Deze ommuurde boerderij behoorde toe aan het maritieme hospitaal van Zuydcoote. We krijgen nu wat asfalt onder de voeten maar dit duurt niet lang en al snel belanden we in het volgende beschermd natuurgebied: Dune Marchand. Afwisselend tussen bossen, duinpannen & onbegroeide duinen gaat het naar Bray-Dunes. Vogelliefhebbers brengen best een verrekijker mee want ik zag verschillende vogelsoorten. In Bray-Dunes kun je kiezen om onmiddellijk terug naar Leffrinckoucke te wandelen langs het strand of eerst een lusje te maken in Bray-Dunes. We willen Bray-Dunes wel eens verkennen. Aan het einde van de 19e eeuw groeide dit vissersdorp uit tot een badplaats, mede dankzij de eerste villa's van de vrienden van Tourcoing. Je kan ze er nog altijd bewonderen. Na dit lusje gaat het nu terug naar Leffrinckoucke langs het strand. Wat ons opvalt, is de grote hoeveelheid meeuwen. We passeren nog het oude hospitaal in Zuydcoote en de 'batterie de Leffrinckoucke'. Deze batterij diende als bescherming van de haven van Duinkerke. Maar tijdens de tweede wereldoorlog werd ze gebruikt door de Duitsers tegen de geallieerde invallen. Behoorlijk indrukwekkend! De haven van Duinkerke komt in zicht en even later staan we terug aan het vertrekpunt na een pracht van een wandeling.

DSC_0004-2.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 16 km
  • startplaats: Office du toerisme in Leffrinckoucke 
  • Bron: Wandelen in Noord-Frankrijk en Henegouwen (Lannoo) 
  • niet toegankelijk voor buggy's
  • aard van de wegen: overwegend zand, asfalt in Zuydcoote & Bray-Dunes 
  • **** 

05-09-10

Bergues en Bois des Forts (28-08-2010)

Zoals beloofd volgt hier het verslag van mijn wandeling in Bergues tijdens mijn vakantie aan zee. Deze wandeling is volgens de gids 22 km maar wij vertrekken vanuit Bergues en niet vanuit Téteghem waardoor de aanloop & -uitlooproute wegvalt en daardoor de wandeling 20,1 km lang is. Van ons vertrekpunt wandelen we onmiddellijk langs het canal de la Basse Colme of de Bergenvaart die naar Veurne leidt. Helaas is dit langs de D3 met redelijk wat verkeer. In Hoymille verlaten we de D3 en het kanaal om richting Téteghem te stappen maar ook hier stappen we langs een tweevaksbaan. We hebben zicht op uitgestrekte akkers en het kerkje van Coudekerque. Uiteindelijk mogen we de weg verlaten voor een asfaltbaantje en kronkelen we naar Coudekerque. Hier begint dan het mooiste deel van de wandeling. Via het Bois des Forts (en een klein lusje naar het Fort Valllières) stappen we naar Bergues. Het Bois des Forts is een moerasbos vooral bestaande uit populieren en boomsoorten die het in deze natte omgeving heel goed doen. Het Fort Vallières is een oude Vaubanvestiging die aanvallen op Bergues moest opvangen. De muren zitten volledig onder het struikgewas en enkel de ingangspoort is nog zichtbaar. In het bos krijgen we ook zicht op het grote golfterrein met 27 holes. Na dit rustige stukje komen we aan de omwallingen en vestingsmuren van Bergues. Langs het Canal du Roi zien we opnieuw de Vaubanvestiging. De zigzaggende muur beschermde de stad tegen invallen en in de gracht bevinden zich driehoekige eilandjes om de vijand ook in de flanken te kunnen bestoken. Via de porte d'Hondschoote betreden we de bloeiende binnenstad. Je merkt direct dat dit een toeristisch stadje is en langs het belfort, de Sint-Maartenhoofdkerk, de quai des Maçons en het 18e eeuwse Maison des ingénieurs du Roi en het sluizensysteem beklimmen we de indrukwekkende stadsmuren. Langs de Rode Toren, bastions, schietgaten, de Neckerstor en kruittoren verlaten we de binnenstad door de prachtige porte de Cassel. Het vervolg van de wandeling gaat door de buitenversterkingen van Vauban. Een wirwar van droge grachten, hoge muren, poorten, arcaden en open grasvelden moest belagers het noorden doen verliezen. Door het slechte plannetje gebeurt dit ook in ons geval maar uiteindelijk komen we aan de Avenue de la liberté die ons naar de auto leidt.

DSC_0135B.jpg

Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 20,1 km (22 km volgens gids bij startpunt aan de B&B in Téteghem) 
  • startplaats: Canal de la Basse Colme in Bergues (einde Avenue de la liberté) 
  • Bron: Dicht-bij-huis vakanties in Noord-Frankrijk en Henegouwen (Lannoo) 
  • toegankelijk voor buggy's
  • aard van de wegen: vanaf de start tot het Bois des Forts stap je over asfalt en een groot stuk langs drukkere wegen, in Bois des Fort over grindwegen en in Bergues afwisseld asfalt in het centrum en grindwegen op en rond de Vaubanvestingen. 
  • *** (jammer van het mindere eerste deel, vanaf Bois des Forts veel beter)

05-08-10

Ellezelles: Naar Lahamaide en Wodecq (02-08-2010)

Het was al weer een tijdje geleden dat ik in Henegouwen wandelde. We kozen voor het Pays des Collines met start in Ellezelles. De wandeling van 22 km vertrekt aan de kerk en via een overgroeide graswegel belanden we aan de N57 die we oversteken. Daarna staan we tussen de velden en akkers en krijgen we een terugblik op Ellezelles. We bevinden ons in de vallei van de Tordoirbeek en passeren de Tordoirwatermolen. Via prachtige veldwegen stappen we nu naar de vallei van de Ronsartbeek en krijgen we zicht op het kerkje van Lahamaide in de verte. Dat is ons volgend doel maar eens moeten we een tijdje langs de chaussée Brunehaut, de Romeinse steenweg naar Bavai, stappen. Ook al is er niet veel verkeer, de auto's rijden snel en oppassen geblazen.  Gelukkig kunnen we na 400 m de weg verlaten en veldwegen brengen ons naar Lahamaide. Terug kijkend zien we de antenne op de Pottelberg en hebben we mooie uitzichten op het heuvelend landschap. Lahamaide kunnen we niet binnen want er is blijkbaar een feest en je moet betalen om binnen te mogen. We stappen verder naar Wodecq met zijn spitse kerktoren en komen terug in de Tordoirvallei terecht. We passeren nog een watermolen, de Moulin du Moufflu, nu een restaurant. Na Wodecq stijgen we naar de kapel Notre-Dame des Fièvres. Novenen tegen de koorts waren vroeger heel gebruikelijk en kledingstukken van de zieken werden dan aan de tralies en de boomtakken gehangen om van de ziekte verlost te worden. Tot de volgende kapel hebben we een mooi zicht op de Tordoirvallei. Een steile afdaling brengt ons nogmaals over de beek en daarna stappen we langs de Anaisehoeve, een grote vierkantshoeve uit de 18e eeuw, naar de N57. Daar nemen we het straatje Paradis. Het steile straatje heeft zijn naam niet gestolen en je krijgt prachtige uitzichten. We volgen nu het sentier de l'Etrange, een wandelpad die start in Ellezelles en voert langs alle mogelijke heksenplaatsen, waarin de folkloristische rijkdom van Ellezelles de hoofdrol speelt. We zien trollen (eentje had me echt doen schrikken), een beest met zeven koppen, heksen (zelfs echte) en duivels. Deze zijn afkomstig van kunstenaar Jacques Vandewattyne die vanaf 1974 ijverde voor het behoud en de herwaardering van plaatselijke tradities. Langs mooie uitzichtpunten over Ellezelles en de vallei van de Tordoir komen we aan de kerk van Ellezelles.
DSC_0011B.jpg
Klik op de foto voor de volledige reeks

Kenmerken:

  • 22 km
  • startplaats: Kerk van Ellezelles 
  • Bron: Dicht-bij-huis gids Wandelvakanties in Noord-Frankrijk en Henegouwen 
  • niet toegankelijk voor buggy's
  • aard van de wegen: veel veldwegen, tussenin rustige asfaltwegen, klein stukje langs steenweg 
  • ****  

11-11-09

Marchiennes: Bosrijk Henegouwen (11-11-09)

Zondag ging ik naar Marchiennes in het Departement Nord in Frankrijk voor een wandeling van 21,5 km. Het eerste deel ging door het prachtige bos van Marchiennes. Net als vorige week waren ook hier schoten te horen maar joggers, ruiters, MTB'ers en andere wandelaars waren er in overvloed. Enkele bordjes toonden aan dat er 'chasse en cours' was en een verwittiging 'soyez prudence' toonde aan dat het bos geen verboden gebied was. Na enkele kilometers kwam ik een jager op wacht tegen en 'dans mon meilleur francais' vroeg ik hem of ik mijn route op de GR 121 kon vervolgen. Hij vertelde me dat er gejaagd werd op gevogelte en dat er niet geschoten werd met hagel maar raadde me toch aan om een kleine omweg te maken. Deze route trok kronkelend door het bos dat nog steeds prachtige herfstkleuren vertoonde door de vele varens.

DSCN9981B

Klik op de foto voor de volledige reeks

Na het bos gaan we naar Tilloy-lez-Marchiennes en vervolgens stappen we over een kasseistrook (secteur pavé de Tilloy) uit de wielerklassieker Parijs-Roubaix richting het dorpje Warlaing. In Warlaing steken we de Scarpe over en na nog een klein stukje verhard trekken we terug de natuur in. We krijgen zicht op het uitgestrekte Forêt domaniale de Raismes-Saint-Amand-Wallers, Het bos van Wallers-Arenberg is er een onderdeel van. Ook hier is er terug jacht maar gelukkig kun je hier overal doorstappen. Langs onverharde paden gaat het verder naar Wandignies-Hamage. De zon is er ondertussen doorgekomen en het is zalig stappen. Plots word ik opgeschrikt door een schot dat wel van heel dichtbij kwam maar de jagers zitten blijkbaar goed verscholen. Snel stappen we verder en we komen terecht op de oude spoorlijn van Orchies naar Denain. We verlaten deze aan de Scarpe en volgen de oever tot in Marchiennes. Een mooie wandeling (***) vooral in het bos van Marchiennes maar ik vind de vorige wandeling toch beter.

22-09-09

Doornik: Lus vanuit Doornik over Antoing (19-09-09)

Zaterdag was een heerlijke wandeldag met het mooie nazomerweer. Ik trok nog eens naar de provincie Henegouwen en startte in Doornik. De wandeling van 21 km (22,6 km met aanloop/uitlooproute) komt uit de wandelgids 'Wandelvakanties in Noord-Frankrijk en Henegouwen' (Lannoo). Ik parkeerde de auto op de gratis parking aan het Cultuurcentrum op de N7. Een aanlooproute van 0,8 km bracht ons naar het belfort, de officiële startplaats van de wandeling. Langs de prachtige Onze-Lieve-Vrouwkathedraal ging het naar de Schelde die onze metgezel blijft tot aan het TGV-viaduct. Het eerste deel is het uitkijken om de hondenstronten te ontwijken maar éénmaal onder de ringbrug door krijg je gras onder de voeten. We verlaten de Schelde even voor een lus in Allain naar een Mariagrot in een oude steengroeve. Daarna volgen we de Schelde op een onverhard pad tot in Vaux waar we overschakelen naar de andere oever om op asfalt richting Antoing te stappen. We passeren hier heel wat industrie en het gebied is bekend als het "witte land" naar het stof dat ontstaat door het houwen van kalksteen.

DSCN1581B

Klik op de foto voor de fotoreeks

Ik kan nu niet echt zeggen dat de cementfabriek CBR landschappelijk mooi is. Na dit wat minder mooie stukje volgt een lusje in Antoing. Je passeert er het sportstadium dat ondergebracht is in een oude steengroeve. Een beeld van een steenhouwer herinnert ons aan die tijd. Langs het kasteel dalen we terug af naar de Schelde die we nog even volgen tot aan het TGV-viaduct. Net als bij Vaux passeren we hier de nu verlaten kalkovens en steengroeves die verborgen liggen achter de gevels. Bij het TGV-viaduct verlaten we de Scheldevallei en keren terug via het Henegouwse Leemplateau. We volgen een schitterende veldweg tot in Calonne waarna we onmiddellijk terecht komen in de 'Espace vert des Cinq Rocs'. Dit gebied is ontstaan door het opvullen van 5 oude steengroeven met het afvalmateriaal van de nieuw aangelegde TGV-lijn. De afvalberg was zo hoog dat er een echte heuvel is ontstaan en op het hoogste punt heb je een uitzicht op de Scheldevallei met de bijhorende industrie. Daarna volgde een minder stuk tot in Doornik (vnl. langs een hoofdweg) en daar stap je terug langs de Schelde tot je terug kan afslaan naar het Belfort. Ik heb een wat dubbel gevoel bij deze wandeling. Er zaten wat minder mooie delen in maar ook heel prachtige stukken. De wandeling krijgt daarom een gemiddelde waardering: ***.

 

02-08-09

La Louvière: Scheepsliften op het Canal du Centre (28-07-09)

Dinsdag trok ik naar La Louvière, meer bepaald naar Houdeng-Goegnies voor een wandeling van 18.5 km in de sfeer van industrieel erfgoed en de vooruitgang. We vertrekken aan de Cantine des Italiens. Dit is een eerste herinnering aan het steenkoolverleden van de streek. De wandeling verkent het oude centrumkanaal (Canal du Centre) met 4 oude hydraulische scheepsliften die samen een hoogteverschil van 66 m overbruggen tussen Houdeng-Goegnies en Thieu. Dit alles is geklasseerd als UNESCO werelderfgoed en is een daguitstap waard. Maar om het kanaal toegankelijk te maken voor schepen tot 1350 ton was een nieuw kanaal en een nieuwe lift noodzakelijk. Deze lift van Strépy-Thieu overbrugt een hoogteverschil van meer dan 70 m en is daarmee de grootste scheepslift ter wereld. Aan het aantal schepen te zien op het nieuwe kanaal vraag ik me af of dit prestieuze project wel rendabel is. Terug naar de wandeling nu. Aan de Cantine des Italiens volg je eerst het oude centrumkanaal richting lift nr. 1. Deze is in renovatie en er werd druk geschilderd. Je bereikt daarna de samenvloeiing van het oude kanaal met het nieuwe en het nieuwe kanaal wordt gevolgd tot aan de scheepslift van Strépy-Thieu. Het is hier heel rustig wandelen en pas aan het viaduct van Sart merk je terug bebouwing en industrie op. Deze kanaalbrug is wel speciaal. In plaats van een brug over het water is er nu een brug met water over de weg. Daarvoor wordt de brug ondersteund met 28 enorme pijlers van gewapend beton, nodig om zo'n 80000 ton water te ondersteunen. En dan bereik je de scheepslift van Strépy-Thieu, een behoorlijk indrukwekkend bouwwerk. Binnen kun je terecht voor een audiovisuele montage, maquettes en plannen. Met een toeristenbootje kun je de lift uitproberen.

DSCN0406B

Klik op de foto voor de volledige reeks

Ik ben al tevreden als ik de lift zie werken. Daar moet ik wel wat geduld voor uitoefenen maar na een halfuurtje komt één liftbak van 112 m bij 12 m naar beneden. 3 bootjes zijn in korte tijd dus meer dan 70 m gedaald en kunnen hun weg vervolgen. Ook wij doen dat en komen via Thieu aan het oude centrumkanaal met scheepslift nr. 1 (1917). Hier zie je het oude en het nieuwe kanaal naast elkaar liggen. We klimmen via een trap naar omhoog en volgen nu het jaagpad langs het kanaal. Dit is een prachtig stuk. Ook al loop je in verstedelijkt gebied, je merkt er weinig van door het groene decor langs het kanaal. Wat verder krijg je terug zicht op de scheepslift van Strépy-Thieu. Ook hier is het zeer rustig wandelen. Uiteindelijk kom je aan scheepslift nr. 3, mooi gelegen in een bocht van het kanaal. Ook al zijn deze liften minder groots dan de nieuwe lift, hun constructie maakt deze liften veel interessanter. Na lift nr. 3 volgt nr. 2, die we beklimmen via een steile trap. Uiteindelijk komen we terug aan de Cantine des Italiens. Ik kan deze wandeling alleen maar aanraden. Sommigen zullen het misschien saai vinden om kilometers lang langs het water te wandelen maar de scheepsliften, de verkeersvrije jaagpaden en de rust maken van deze wandeling een ****-wandeling. Je zou in principe deze wandeling ook met de fiets kunnen doen mits een kleine omweg om de 2 trappen te omzeilen die aan scheepslift nr. 4 & 2 moeten overbrugd worden. Prachtige foto's vind je terug op de blog van fotogeniekbelgië (klik verder op 'lees verder' om meer foto's te zien).

31-03-09

Ellezelles: Naar La Houppe (29-03-2009)

Een wandeling van 19 km waarbij stukjes van de GR 129, GR 5A Zuid en GR 123 aan bod kwamen in het Pays des Collines (het verlengde van de Vlaamse Ardennen) met vertrek in Ellezelles (Elzele). Bijna onmiddellijk stuurt een modderige veldweg ons naar de oude spoorbedding van spoorlijn 87 die Kortrijk met Braine-Le-Comte verbond. Ook de eerste zichten krijgen we voorgeschoteld. In gezelschap van de GR 129 gaat het tot de voet van de Kanarieberg over onverharde wegen. De mooie panorama's op de Kluisberg en het Muziekbos nemen we er graag bij. Aan de kapel gewijd aan OLV van Loreto verlaten we de GR 129 en vanaf dan is de GR 5A Zuid tot in het gehucht Lumen onze gids. Langs het gehuchtje Breucq, slechts één doodlopende weg groot, en het gehucht Miclette gaan we nu naar de top van de Pottelberg. Dit is met 157 m de hoogste top in de omgeving. Via een erg modderige maar prachtige weg door het bos bereiken we de top en passeren de 2 antennes die een baken zijn in het landschap. 

DSCN9687B

Klik op de foto voor de volledige reeks

Vervolgens gaat het recht naar La Houppe (d'Hoppe), een gehuchtje met veel café's en restaurants. Er is blijkbaar een Saab-autotocht. Er staan wel enkele mooie exemplaren tussen. We bevinden ons even op Vlaamse bodem in het Brakelbos. Binnen enkele weken zal de bodem bedekt zijn met een paars tapijt van boshyancinthen. Na dit bos gaat het voornamelijk over verharde wegen tot de Ruisseau d'Ancre die we dan ook oversteken. Een prachtige veldweg gunt ons een laatste blik op de Pottelberg en via de oude spoorbedding en tevens een stukje GR 123 gaat het richting Ellezelles. We bereiken dit dorpje moe maar voldaan. De tocht voldeed volledig aan onze verwachtingen en krijgt dan ook **** sterren.

23-03-09

Doornik: Lus vanuit Doornik over de Chemin de Bouvines (21-03-2009)

Eindelijk heb ik nog eens tijd gehad om in het weekend te gaan stappen en dit op een zonnige lentedag. De wandeling van 19 km vertrekt in Doornik aan het belfort. Door vooraf te surfen naar de site van Doornik kwam ik te weten dat het carnaval was op zaterdag. We parkeerden dus in een wijk buiten de ring van Doornik en konden meteen de wandelroute opvatten naar het centrum van Doornik. Aan het centrum van Cultuur werd alles in gereedheid gebracht voor de carnavalsstoet en ook in het centrum was de carnavalssfeer duidelijk zichtbaar: luide muziek op de Grand Place en enkele feestvierders hadden nog energie over om een danske te placeren. Maar nu terug naar Doornik. Ik was aangenaam verrast door deze oude stad. Ik kreeg de indruk van een gezellig stadje met veel historische bezienswaardigheden waaronder het oudste belfort (1187) van België en de Onze-Lieve-Vrouw kathedraal beide erkend als Werelderfgoed door UNESCO). Ook veel ruimte door de grote pleinen zoals de Grand Place met Lakenhalle en terrasjes en de Place Reine Astrid met zijn neoclassistische gebouwen. Ik kom zeker nog terug om deze stad uirgebreider te verkennen via een stadswandeling en de kathedraal te bezoeken. We verlaten Doornik via de Cité du Maroc, een tuinwijk.

DSCN9473b

Klik op de foto voor de volledige reeks

Op het centrale plein kan er kaatsbal gespeeld worden maar helaas werd deze volkssport nu niet uitgeoefend. Daarna gaat het richting het dorpje Ere over de voormalige spoorlijn 88A  Doornik-Rumes-Orchies.  Men had veel hoop gesteld op deze lijn die een stukje zou uitmaken van de verbinding Antwerpen-Douai. Ze werd in 1883 in dienst gesteld, maar kende nooit het verhoopte succes en bleef een éénrichtingslijn. Tot 1964 kende ze een beperkt goederenvervoer tussen Doornik en Rumes. Nu is het een aangename en rustige wandelweg door de vallei van de Rieu de Barges. Onderweg passeer je de gesloten steenbakkerij van Ere. Eenmaal in Ere kun je de spoorlijn niet meer volgen en verlaten we de vallei om aan de rand van het uitgestrekte leemplateau richting het kerkhof van Willemeau te stappen over onverharde paden. We lopen hier een heel klein stukje op de GR 123, een langeafstandswandelpad van 218 km in lusvorm die vertrekt vanuit Doornik en West-Henegouwen verkent. Na het kerkhof krijgen we nu kasseien onder de voeten geschoven, eerst in een holle weg en daarna in het stiltegebied in de buurt van Froidmont. We krijgen hier ook een eerste zicht op de mast van La Pannerie die we later op de tocht nog zullen passeren. Na een lusje naar Froidmont volgde een stukje verharde weg naar de Franse grens langs grote uitgestrekte velden. Daar bereiken we het meest westelijke punt van de wandeling en gaan nu in bijna rechte lijn terug naar Doornik over de oude weg Chemin de Bouvines. Aan de mast La Pannerie bereiken we de kamlijn tussen de Scheldevallei en de vallei van de Rieu de Barges en krijgen we zicht op de Mont-Saint-Aubert. We krijgen nu ook de 5 torens van de kathedraal terug in het zicht en dalen terug naar deze stad. Ik vond het een mooie wandeling (***) die buiten Doornik vooral over onverharde en rustige wegen liep. Deze wandeling is niet aan te raden op een warme zomerdag want je loopt de hele wandeling in open veld en schaduw is er niet te vinden.

09-12-08

Marchiennes: (Ex-)industrieel Henegouwen (07/12/2008)

Wat een prachtige wandeldag was het zondag. Ik trok naar Marchiennes (Noord-Frankrjk) ten zuidoosten van Rijsel voor een wandeling van 16 km. De startplaats was aan Place Gambetta die was ingenomen door de kerstmarkt. Daarna gaat het langs de kerk en al snel verlaten we het centrum via een graspad langs de beek de Râches richting het Bois du Faux. Af en toe hoorde ik schoten. Ik weet dat er een groot bos is ten noorden van Marchiennes en hoopte dat het van daar kwam. Maar plots klonken de schoten wel heel dichtbij en zag ik dan ook de jagers. Nergens een bericht of verbodsbord. Terugkeren zag ik niet zitten want Noord-Frankrijk is nu ook niet zo dicht bij de deur. Aangezien ik links moest en de jagers zich rechts bevonden, heb ik mij maar verder geriskeerd. Vanaf nu ging het over de GR 121b door het Bois du Faux over een heel modderig pad naast de beek de Râches. Ik was toch niet meer op mijn gemak en bijna lopend (glijdend) vervolgde ik de wandeling. De fazanten kwam ik tegen, de jagers gelukkig niet. Na het bos volgde een stuk langs een tweevaksbaan naar Vred. Vanuit Vred ging het dan naar 'la Grande Tourbière', een oud turfwinningsgebied dat nu een 40 ha groot natuurreservaat is. Dat het gebied een moeras is, merken we terug aan de paden. Snel doorstappen is de boodschap om te voorkomen dat de modder je vastzuigt. Uiteindelijk komen we aan de Scarpe en vervolgen we onze weg om aan de andere kant van het natuurreservaat terug naar Vred te keren. DSCN0306C

Klik op de foto voor de volledige reeks


Daarna gaat het naar de terril van Rieulay. Lange tijd had deze plek een kwalijke reputatie als litteken van het mijnverleden bij de ontginning van steenkool. Nu is de plek omgevormd , deels tot natuurreservaat en recreatieruimte. Boven op de terril krijg je een prachtig uitzicht op Vred. Eenmaal uit het pas aangeplant bos kom je in een ander landschap terecht: zwart en kaal. Op het hoogste punt bevind zich een panoramahut waar je een mooi 360° uitzicht hebt. Daarna dalen we af naar de recreatievijver van de Etangs des Argales. Het ene deel is vogelreservaat en de rest is recreatieruimte. Het is er heel aangenaam wandelen. Na dit prachtige stukje gaan we nu over de GR121 langs de Scarpe terug naar Marchiennes. Een mooie wandeling ondanks het wat mindere begin door de jacht, het tweede deel met het natuurreservaat en als hoogtepunt de terril maakte veel goed  (8,5/10 waard).

21-10-08

Mont-Saint-Aubert: Lus rond Mont-Saint-Aubert (18-10-08)

Wat vorige week niet lukte, is dan dit weekend toch gelukt. Deze keer geen ronkende motoren en gierende banden maar volledige rust in het landelijke Mont-Saint-Aubert. Deze wandeling van 17 km vertrok aan de kerk van Mont-Saint-Aubert en bestond uit 2 lussen van ongeveer 11 km en 6 km. Beide lussen bieden prachtige panorama's op Doornik, de Scheldevlakte en de Vlaamse Ardennen. Mont-Saint-Aubert ligt op een hoogte van 148 m en door zijn eenzame ligging kun je dus immens ver kijken. Bij helder weer kun je zelfs het belfort van Rijsel zien. Na een steile afdaling gaat het vooral over rustige wegen verder. Een prachtig zonnebloemveld heeft een zomers tintje aan onze lunchpauze. Vanaf nu krijgen we de Vlaamse Ardennen in het vizier met oa. de Kluisberg. Deze streek heeft ook veel grote vierkantshoeves, oude en gerenoveerde. Na deze rustige lus stijgen we terug naar Mont-Saint-Aubert. Over het sentiers des poètes met citaten van Waalse dichters komen we terug aan het kerkje van Mont-Saint-Aubert.

DSCN9636B

Klik op de foto voor de volledige reeks

Ondertussen is het al wat drukker. De volgende lus vond ik nog mooier dan de eerste. Op een bepaald moment loop je op een grindweg met een eenzaam kapelletje en als je achterom kijkt, krijg je een prachtig panorama op de Vlaamse Ardennen. Er volgt ook nog een avontuurlijk stukje met een heel modderige passage door een bos. Eenmaal uit het bos krijg je terug een prachtig zicht (het houdt niet op) op de kathedraal van Doornik en volgt een leuke graswegel met zicht op het kasteel van Rinval. Uiteindelijk volgt een heel lastige en steile klim terug naar de kerk van Mont-Saint-Aubert. We belonen onszelf met een Leffe op het panoramisch terras van hotel 'Le Floréal'. Met het zonnetje uit is het er echt genieten. Een mooie wandeling met prachtige panorama's en voldoende onverharde wegen. Een klein minpuntje zijn 2 passages langs een drukkere weg maar de uitzichten maken veel goed. Een 9/10 waard.